အခန်း ၁၀၅
Vol. 11 Ch. 105
(အခန်း) ၁၀၅ တကယ့် ဓားပြ အစစ်များ
"ဟင်နရီ မစ်ချယ်... ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ ရဲ့ သူဌေး ပဲ... အချက်အလက် တွေ အရ ဆိုရင် ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လ တုန်းက စီးပွားရေး အခြေအနေ အရမ်း ဆိုးရွား နေခဲ့တယ်... ဝင်ငွေ ထက် ထွက်ငွေ က ပိုများ နေပြီး ဒေဝါလီ ခံရဖို့ အချိန်ပိုင်း လောက်ပဲ လိုတော့တာ..."
မိုနာက လက်ပ်တော့ကွန်ပျူတာကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရိုအန်နှင့်အတူ စစ်ကြောရေးအခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ အလုပ်ခုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မိုနာက ကီးဘုတ်ကို ခေါက်နှိပ်ရင်း ရှင်းပြချေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ လ မှာ ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ က ရုတ်တရက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ငွေ အမြောက်အမြား လက်ခံ ရရှိခဲ့တယ်... အခု ဆိုရင် ဒီ ကုမ္ပဏီ က ဒေဝါလီ မခံရ တဲ့ အပြင် ရုပ်ရှင် အသစ် တစ်ကား ရိုက်ကူး ဖို့တောင် ပြင်ဆင် နေကြပြီ..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားလေသည်။
"ဒီ ကုမ္ပဏီ ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ငွေ ထည့်ဝင် လိုက်တာ ဘယ်သူ လဲ... စုံစမ်း လို့ ရနိုင်မလား..."
"ဟောလိဝုဒ် ဘက်က ကုမ္ပဏီ အတု တွေ ပြည်ပ ကုမ္ပဏီ တွေ နဲ့ စာရင်း အရှုပ်အရှင်း တွေ က အရမ်း များတယ်... ဒီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ငွေ တွေ ဘယ်က ရောက်လာ လဲ ဆိုတာ ကို အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ လေး နဲ့တင် စုံစမ်း ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."
မိုနာက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပေသည်။ ဟောလိဝုဒ်ဘက်တွင် အမြဲတမ်း ရှုပ်ထွေးနေတတ်ကြောင်း မိုနာ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။
ကုမ္ပဏီ၏ စာရင်းဇယားများကို လုပ်ငန်းခွင်အတွင်းမှ လူများသာ ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ခန့်မှန်းတွက်ချက်နိုင်ကြပြီး အမေရိကန် ငွေကြေးဈေးကွက်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဝေါလ်စထရိ မှ လူများပင်လျှင် ဟောလိဝုဒ်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးချေသည်။
"ဒါဆို ဆိုလိုချင် တာ က..."
မိုနာ ခေါင်းခါယမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် စောစောက ကွန်ပျူတာထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဓာတ်ပုံကို ပြန်လည် သတိရသွားကာ ရိုအန်၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက် ပင့်တက်သွားလေသည်။
"ဓာတ်ပုံ ထဲမှာ ဟင်နရီ ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် မှာ ထိုင်ပြီး ကော်ဖီ သောက်နေတဲ့ လူ က သံသယ ဖြစ်စရာ ရှိနေလို့လား..."
"မှန်တယ်..."
မိုနာက ရိုအန်ကို တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကီးဘုတ်ကို အချက်အနည်းငယ် ခေါက်နှိပ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်လေသည်။
"ဟင်နရီ မစ်ချယ် ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူ ရဲ့ နာမည် က အိုင်ဇက် မစ်ချယ် တဲ့... ဒီနှစ် ၃၇ နှစ် ရှိပြီ... ဟင်နရီ နဲ့ ဖအေတူ မအေကွဲ ညီအစ်ကို တော်စပ်တယ်... ပြည်ပ နိုင်ငံ တွေမှာ စစ်မှုထမ်း ခဲ့တာ ၁၀ နှစ် ကျော် ကြာခဲ့တယ်... ဒီနှစ် အစောပိုင်း က မှ ပြည်ပ ဒေသ တစ်ခု ကနေ အနားယူ ပြီး ဖက်ဒရယ် နိုင်ငံ ဆီ ပြန်ရောက် လာတာ... စီးပွားရေး အခြေအနေ က သာမန် လောက်ပဲ ရှိပြီး လူလတ်တန်းစား အဆင့် လို့ သတ်မှတ် လို့ ရတယ်..."
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မိုနာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မသိမသာ မြင့်တက်သွားပြီး ကီးဘုတ်ကို ဆက်လက် ခေါက်နှိပ်လိုက်ရာ လေယာဉ်လက်မှတ် ဝယ်ယူထားသော မှတ်တမ်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာချေသည်။
"စစ်တပ် ထဲ ဝင်ဖူး တဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိနေတော့... မကြာသေးခင် က နယူးယောက် ကိုများ ရောက်လာ ခဲ့သေးလား ဆိုပြီး စမ်းကြည့် လိုက်တာ... တကယ် မထင်မှတ် ထားတာ က... ပထမဆုံး ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု မဖြစ်ပွား ခင် တစ်ပတ် အလိုမှာ လေယာဉ် စီးပြီး နယူးယောက် ကို တကယ် ရောက်လာ ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါ တင် မကသေးဘူး... စတုတ္ထမြောက် ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ဖြစ်ပွား ပြီး သုံးရက် အကြာမှာ... အိုင်ဇက် က အသစ် ဝယ်ထား တဲ့ ပစ်ကပ် ကား တစ်စီး ကို မောင်းပြီး နယူးယောက် ကနေ ထွက်သွား ခဲ့တယ်..."
မိုနာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရိုအန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်တောက်သွားတော့သည်။
လေယာဉ်စီး၍ နယူးယောက်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ဤနေရာတွင် ပစ်ကပ်ကား တစ်စီး လာရောက် ဝယ်ယူရန် အတွက်သာ ဖြစ်သည် ဆိုခြင်းမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမတန်လှပေ။
ရိုအန်က နေရာမှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူရန် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် စကားဆိုလိုက်လေသည်။
"အားလုံးပဲ... အခု သံသယရှိသူ အသစ် တစ်ယောက် ကို ရှာတွေ့ သွားပြီ..."
အိုင်ဇက်၏ အခြေအနေများကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ရိုအန်က ဆက်လက် စကားဆိုလေသည်။
"ဆက်ပြီးတော့ ဒီ အိုင်ဇက် ရဲ့ နယူးယောက် က လှုပ်ရှားမှု မှတ်တမ်း တွေ အကုန်လုံး ကို စစ်ဆေး ရမယ်... လေယာဉ် ပေါ်က ဆင်းပြီးတာနဲ့ ဘယ်ကို သွားခဲ့တယ်... ဘယ်မှာ နေထိုင်တယ်... ဘာ ပစ္စည်း တွေ ဝယ်ခဲ့တယ်... နောက်ထပ် အခြား သတင်း အချက်အလက် တွေ အားလုံး ကို စုံစမ်း ပေးကြပါ... စိတ်ထဲမှာ လေးနက် တဲ့ ကြိုတင် ခံစားမှု တစ်ခု ရနေတယ်... အခု ဒီ ဘဏ် ဓားပြ တွေ ကို ရှာတွေ့ ဖို့ လက်တစ်ကမ်း အကွာ ကို ရောက်နေပြီ..."
"ပြဿနာ မရှိဘူး..."
"လွှဲထား လိုက်ပါ..."
ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးက ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြလေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တဖျပ်ဖျပ် မြည်နေသော ကီးဘုတ် ခေါက်နှိပ်သံများက အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ရုံးခန်း အတွင်း ပဲ့တင်ထပ် သွားတော့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မသိမသာ ကွေးတက်သွားပြီး ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်၏ ရုံးခန်းဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
တံခါးကို အချက်အနည်းငယ် ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရိုအန်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားချေသည်။ သို့သော် ရုံးခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေသည်ကို ရိုအန် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်လေသည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချထားသဖြင့် ဖုန်းပြောဆိုပြီးကာစ ဖြစ်ကြောင်း သိသာ ထင်ရှားနေပြီး ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်၏ မည်းနက်နေသော မျက်နှာကြီးမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့ နေလေသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်..."
ရိုအန် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"ခဏ နေမှ ပြန်လာ ခဲ့ရမလား..."
"မလိုဘူး..."
ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပုံမှန် မျက်နှာထားဖြင့် ရိုအန်ကို ကြည့်ကာ စကားဆိုလိုက်လေသည်။
"အရေးကြီး တဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခုခု ကို များ ရှာတွေ့ သွားလို့လား..."
"မှန်ပါတယ်..."
ရိုအန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ၏ ကိစ္စကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် စကားဆိုလေသည်။
"အခု သံသယ ရှိနေတာ က ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ငွေ တွေ ထည့်ဝင် ခဲ့တာ ဟာ အဲ့ဒီ အိုင်ဇက် ဆိုတဲ့ လူ ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အရမ်း များနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဟောလိဝုဒ် ဘက်က ကုမ္ပဏီ တွေ နဲ့ စာရင်း တွေ က သာမန် လူတွေ နားလည် ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲ နေတယ်... အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ထဲမှာလည်း ဒီကိစ္စ တွေကို နားလည် တဲ့ လူ မရှိတော့..."
ရိုအန် ဂရင်းဝုဒ် အနေဖြင့် တက္ကသိုလ်တွင် စာရင်းကိုင် ဘာသာရပ်ကို သင်ယူခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရိုအန်မှာ ထို အသိပညာများကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ စာရင်း စစ်ဆေးရန် အားကိုးရမည် ဆိုပါက ရိုအန် အနေဖြင့် တက္ကသိုလ်သို့ ပြန်လည် သွားရောက်ကာ စာသင်တန်းများ ပြန်တက်ရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေကြောင်း တွေးတောမိလိုက်ပေ။
"ကောင်းပြီ..."
ရိုအန်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသားပင် သဘောတူလိုက်ချေသည်။
"အဲ့ဒီ အိုင်ဇက် ကို ဆက်ပြီး စုံစမ်း ပါ... ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ငွေ တွေ ဘယ်က ရောက်လာ လဲ ဆိုတဲ့ ကိစ္စ ကိုတော့ ဖြေရှင်း လိုက်မယ်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်..."
ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရိုအန်၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက် ပင့်တက်သွားရလေသည်။
'ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ် မှာ အခွန်ကောက်ခံရေး ဌာန က အဆက်အသွယ် တွေ များ ရှိနေတာလား...'
ရုံးခန်း အတွင်းမှ လှည့်ထွက်လာပြီးနောက် တစ်နာရီကျော်ခန့် အကြာတွင် အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ လူတိုင်း၏ ကြိုးစား အားထုတ်မှုကြောင့် ထို အိုင်ဇက်၏ နယူးယောက်ရှိ လှုပ်ရှားမှု မှတ်တမ်းများကို အောင်မြင်စွာ စုံစမ်း သိရှိသွားကြလေသည်။
"လေဆိပ် က လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်း တွေ အရ ဆိုရင်... အိုင်ဇက် ဟာ လေယာဉ် ပေါ်က ဆင်းပြီးတာနဲ့ အငှားယာဉ် တစ်စီး ကို ငှားပြီး ဘရွတ်ကလင်း ရပ်ကွက် ဆီ တိုက်ရိုက် ထွက်သွား ခဲ့တယ်..."
ဝီလျံက ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ရှင်းပြလေသည်။
"လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်း တွေ အရ အဲ့ဒီ အငှားယာဉ် မောင်းသမား ကို ဆက်သွယ် လိုက်တယ်... သေချာ ပြန်စဉ်းစား ကြည့်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အိုင်ဇက် ဆင်းသွား တဲ့ နေရာ ဟာ ဘရွတ်ကလင်း အထက်ပိုင်း က ရပ်ကွက် ငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်တယ် လို့ မှတ်မိ သွားတယ်..."
အိုင်ဇက် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ရပ်ကွက် အတွင်းရှိ မည်သည့် နေအိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ကားမောင်းသမား အနေဖြင့် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ထို ရပ်ကွက် ငယ်လေးမှာ ပတ်လည် ဂိတ်တံခါး များတွင်သာ လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်းများ ရှိပြီး ရပ်ကွက် အတွင်းပိုင်း တွင်မူ ကင်မရာများ လုံးဝ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။
"ဒါပေမဲ့ ဒီ ရပ်ကွက် ထဲမှာ နေထိုင် တဲ့ ပြည်သူ တွေရဲ့ အချက်အလက် တွေကို စစ်ဆေး ကြည့်တဲ့ အခါမှာတော့... အိုင်ဇက် နဲ့ အတူ ပြည်ပ ဒေသ တစ်ခု မှာ စစ်တိုက် ခဲ့ဖူး တဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရဲဘော်ဟောင်း တစ်ယောက် ကို ရှာတွေ့ ခဲ့တယ်..."
မိုနာက ဝီလျံ၏ စကားကို ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။
"ဒီ ယောက်ျား ရဲ့ နာမည် က ဟိုဆေး ဂါစီယာ တဲ့... လူဖြူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အသက် ၃၉ နှစ် ရှိပြီ... အိုင်ဇက် ထက် တစ်နှစ် စောပြီး ဖက်ဒရယ် နိုင်ငံ ကို ပြန်ရောက် လာခဲ့တာ... မိသားစု လည်း မရှိဘူး... အရက်သောက် တာ နဲ့ လောင်းကစား လုပ်တာ ကို ဝါသနာ ပါတယ်... စီးပွားရေး အခြေအနေ ကတော့ အရမ်း ကို ဆိုးရွား နေတာ..."
"အရမ်း ကောင်းတယ်..."
အိုင်ဇက် နှင့် ဟိုဆေးတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လူဖြူများ ဖြစ်ကြပြီး စစ်တပ်တွင် ဝင်ရောက် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံများ ရှိကြသဖြင့် ပြီးခဲ့သည့် ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခုမှ ဓားပြများနှင့် အလွန် တူညီနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"အခြား သတင်း အချက်အလက် တွေ ရော ရှိသေးလား..."
ဝီလျံက ရိုအန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆက်လက် စကားဆိုလေသည်။
"ဓားပြတိုက်မှု လေးခု ဖြစ်ပွား တဲ့ အချိန် တုန်းက... ရပ်ကွက် လုံခြုံရေး ကင်မရာ တွေမှာ သူတို့ နှစ်ယောက် ရပ်ကွက် ထဲကနေ ထွက်သွား တာ ဒါမှမဟုတ် ဝင်လာ တဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရဘူး..."
ရိုအန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။ ထိုလူနှစ်ဦးမှာ စစ်မြေပြင်မှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက် လာသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လုံခြုံရေး ကင်မရာများကို ရှောင်တိမ်းရန် ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် လုံးဝ အခက်အခဲ မရှိသော ကိစ္စ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
"နောက်ထပ် အချက် တစ်ချက် ရှိသေးတယ်..."
မိုနာက ကီးဘုတ်ကို အချက်အနည်းငယ် ခေါက်နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ စကားဆိုလေသည်။
"ဒီ ရပ်ကွက် ရဲ့ တည်နေရာ က ဘဏ် ဓားပြတိုက် ခံရတဲ့ နေရာ တွေရဲ့ အရှေ့ဘက် မှာ ရှိနေတယ်... ပြီးတော့ ပထမဆုံး ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု မှာ ပါဝင် ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် ရဲ့ မိခင် က လည်း ဒီ ရပ်ကွက် ထဲမှာ နေထိုင် နေတာ ပဲ..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ခေါင်းစောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"ဒီ ဟိုဆေး က အခု ဘယ်မှာလဲ..."
"နယူးယောက် ကနေ ထွက်သွား ပြီ..."
မိုနာက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာ ထဲရှိ အချက်အလက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စကားဆိုလေသည်။
"အိုင်ဇက် လိုပဲ စတုတ္ထမြောက် ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ဖြစ်ပွား ပြီး သုံးရက် အကြာမှာ ဟိုဆေး ဟာ ပစ်ကပ် ကားငယ်လေး တစ်စီး ဝယ်ပြီး နယူးယောက် ကနေ ထွက်သွား ခဲ့တယ်... မကြာသေးခင် က ငွေသုံးစွဲ ထားတဲ့ မှတ်တမ်း တွေ အရ ဆိုရင် ဟိုဆေး ဟာ ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြည်နယ် မှာ ရောက်နေပြီး ဇိမ်ခံ သင်္ဘော တစ်စီး ပေါ်မှာ နေပူဆာ လှုံနေတယ်... တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက် ကတော့ အဲ့ဒီ ဇိမ်ခံ သင်္ဘော ပေါ်မှာ လှပတဲ့ မိန်းမချောလေး တွေ မရှိတာ ပဲ..."
"သောက်ကျိုးနည်း ပဲ..."
"ခွေးမသား တွေ..."
"ခွေးယုတ်မာ တွေ..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး ပြိုင်တူ တီးတိုး ဆဲရေးတိုင်းထွာ လိုက်ကြလေသည်။
ရုံးခန်း အတွင်းမှ ထွက်လာပြီး အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ အခြေအနေများကို ဆွေးနွေး တိုင်ပင် နေသော ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား လေးနက်သွားလေသည်။
"အခု အခြေအနေ အရ ဆိုရင်... အိုင်ဇက် နဲ့ ဟိုဆေး တို့ ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ဓားပြတိုက်မှု လေးခု ရဲ့ တကယ့် ဓားပြ အစစ် တွေ ဖြစ်တယ် လို့ အကြမ်းဖျင်း ဆုံးဖြတ် နိုင်ပြီ... ဒါပေမဲ့ ရွှေရောင်အလင်း ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ ဘက်က စာရင်းဇယား တွေကို အချိန်တို အတွင်း စစ်ဆေး လို့ မရနိုင်သေးဘူး... ပြောတဲ့ သတင်း အချက်အလက် တွေ အားလုံး က လည်း သွယ်ဝိုက် တဲ့ သဲလွန်စ တွေ ပဲ ဖြစ်နေတယ်... တိုက်ရိုက် သက်သေ အထောက်အထား တွေကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တယ်..."
"ဒါက..."
ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး တွေဝေသွားကြလေသည်။
"ဟိုဆေး အရင်က ငှားရမ်း နေထိုင် ခဲ့ဖူး တဲ့ အိမ် နဲ့ သူ ငှားရမ်း ခဲ့တဲ့ သိုလှောင်ရုံ ကို သွားပြီး စစ်ဆေး ကြည့်လို့ ရတယ်..."
ရိုအန်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက ရိုအန် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ရိုအန်က ကွန်ပျူတာ ထဲရှိ အချက်အလက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စကားဆိုလိုက်ပေသည်။
"ဒီ နေရာ နှစ်ခု စလုံး ကို အခုထိ တခြား သူတွေကို ငှားရမ်း ထားခြင်း မရှိသေးဘူး... အဲ့ဒီ နေရာ တွေကို သွားပြီး ဝင်ရောက် ရှာဖွေ ကြည့်မယ် ဆိုရင် အသုံးဝင် တဲ့ သဲလွန်စ တချို့ ကို တွေ့နိုင် လောက်တယ်..."
ရက်ဒ်နှင့် လေစီတို့မှာ ပြန်လာရာ လမ်းတွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် ရိုအန်က အဖွဲ့သားများနှင့် အနည်းငယ်မျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် မိုနာကို ခေါ်ဆောင်ကာ လက်နက်တပ်ဆင်ရေး အခန်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
လမ်းခုလတ် တွင် ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု မဖြစ်ပွားမီ ရက်အနည်းငယ်က လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်းများကို ခေါင်းငုံ့ကာ ကြည့်ရှုနေသော မိုနာမှာ ခရီးသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် အက်စ်ယူဗီ ကားကြီး မှာ ပုံမှန် နှုန်းဖြင့်သာ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ မောင်းနှင် နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယများ ပြည့်နှက် သွားရချေသည်။
'ဒီနေ့ ရိုအန် တစ်ယောက် ဘာများ ဖြစ်နေတာလဲ...'
"ရောက်ပြီ..."
အမည်းရောင် အက်စ်ယူဗီ ကားကြီးက ရပ်ကွက်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် လမ်းမပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးရပ်သွားလေသည်။
ဤတစ်ကြိမ် ဟိုဆေး၏ နေအိမ်ကို စုံစမ်း ထောက်လှမ်းသည့် စစ်ဆင်ရေး တွင် ပြဿနာ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဤကိစ္စကို ဟိုဆေး ထံသို့ လှမ်း၍ သတင်းပေးမည့်သူ ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရန်သူကို မရည်ရွယ်ဘဲ သတိပေးမိသလို မဖြစ်စေရန် ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အက်ဖ်ဘီအိုင်၏ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများကို ကားထဲသို့သာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိကြချေ။
ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန် အရပ်ဝတ် များကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အိမ်လာရှာသော သာမန် ချစ်သူ စုံတွဲ တစ်တွဲ အဖြစ် ဟန်ဆောင် ထားကြလေသည်။ သို့သော် ပစ္စတို သေနတ် များကိုမူ မဖြစ်မနေ သယ်ဆောင် သွားရမည် ဖြစ်လေသည်။
ဂလော့ခ် ၁၉ သေနတ် နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ကျည်ပိုဆံ့သော ကျည်အိမ်အရှည် များကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ရိုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မသိမသာ မြင့်တက်သွားပြီး ကားတံခါး ကို ဖွင့်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်တော့သည်။