အခန်း ၁၀၆

(အခန်း) ၁၀၆ သက်သေပြဿနာကို ဖြေရှင်းခြင်း

ဘေးနားမှ အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသော မိုနာ တစ်ယောက် ပြောစရာ စကားပင် ဆွံ့အသွားပြီး နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ ကွန်ပျူတာ ထဲရှိ လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်းကို ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပေသည်။

"ရိုအန်... နောက်ပိုင်း ရှင် အားတဲ့အခါ စိတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ယောက် နဲ့ သွားပြ ကြည့်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်..."

ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ဦး လမ်းမကို ဖြတ်ကူးပြီး ရပ်ကွက်ငယ်လေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်ကြလေသည်။ မိုနာက ရိုအန်၏ အနီးသို့ ကပ်သွားပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် စကားဆိုလိုက်၏။

"အက်ဖ်ဘီအိုင် ထဲက စိတ်ပညာရှင် တွေဆီ သွားပြရင် အထက်လူကြီး တွေက ရှင့် ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ပြီး ရှေ့ဆက်ရမယ့် အနာဂတ် ကို ထိခိုက်လာမှာ စိုးရိမ်နေရင်... ကျွန်မ ဘက်က လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ စိတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရတယ်... သူက သဘောလည်း အရမ်းကောင်းသလို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကျင့်ဝတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာမှာလည်း အရမ်းကို အဆင့်အတန်း မြင့်မားတယ်... တကယ် ပြောနေတာ... ကျွန်မ ငယ်ငယ်တုန်းက ဆိုရင် အဲ့ဒီ ဆရာဝန် က ကျွန်မ ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်..."

မိုနာက ငယ်ရွယ်စဉ် ကလေးဘဝက အဖြစ်အပျက်များကိုပင် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုကာ အတည်ပြုပေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရိုအန် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားချေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မိုနာသည် ရိုအန်အပေါ် အမှန်တကယ် စေတနာထားပြီး အမှန်တကယ် ကူညီပေးချင်နေကြောင်း သိသာ ထင်ရှားလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ရိုအန် အတွက်မူ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေလေသည်။

"မိုနာ... ငါ့မှာ တကယ်ကို ဘာစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ မှ မရှိပါဘူး..."

ရိုအန်က ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ချေသည်။

"လက်နက် အင်အား မလုံလောက်မှာကို နည်းနည်း စိုးရိမ်လို့ အသေးစိတ် အချက်အလက် တွေကို ဂရုစိုက်နေတာပါ... ရန်သူကို အမြန်ဆုံး အချိန်အတွင်း နှိမ်နင်းပြီး ကိုယ်တိုင် နဲ့ အသင်းဖော် တွေ ရန်သူ့ ကြောင့် ထိခိုက် ဒဏ်ရာ မရအောင် လို့ပါ... အန္တရာယ် ကို အစကတည်းက ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ လို့ သတ်မှတ်လို့ ရနိုင်မှာလား..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုနာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားလေသည်။

"ဒါက... မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့ ရမလား..."

'ဒါတွေ အားလုံးက လုံခြုံမှု မရှိဘူး လို့ ခံစားနေရတဲ့ လက္ခဏာ တွေ မဟုတ်ဘူးလား...'

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးပေါ့..."

ရိုအန်က လက်ကို အားပါးတရ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။ ရိုအန်၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ဂရုစိုက်ပြီး ရိုအန်၏ အသက်လုံခြုံရေး အတွက် တာဝန်ယူခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရိုအန် တွေးတောနေမိ၏။

မိုနာ ဆက်လက် စကားပြောဆိုခွင့် မရလိုက်မီမှာပင် ရိုအန်က မိုနာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရပ်ကွက် အတွင်းရှိ ကိုယ်ပိုင် စီမံခန့်ခွဲရေး ရပ်ကွက် အသင်း အဖွဲ့ ရုံးခန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားချေသည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သည် လွတ်လပ်သော နိုင်ငံ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲချမ်းသာ ကွာဟမှု ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မတူညီသည့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း များမှာ နေ့စဉ် ဘဝ၏ နယ်ပယ် အသီးသီး တွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင် နေလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရပ်ကွက်၏ လုံခြုံရေး ပြဿနာ ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူဌေး ရပ်ကွက် များတွင် လုံခြုံရေး အစောင့်အရှောက် များ ရှိပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် များကလည်း အချိန်မှန် ကင်းလှည့်ပေးလေ့ ရှိပေသည်။ အဆင့်မြင့် ရပ်ကွက် များတွင်မူ လုံခြုံရေး အစောင့်များ နည်းပါးသွားပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကင်းလှည့်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် များလည်း လျော့နည်း သွားတတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရှိနေသေးပေသည်။

သာမန် ရပ်ကွက် အများစု တွင်မူ လုံခြုံရေး အစောင့်အရှောက် လုံးဝ မရှိဘဲ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် များမှာလည်း ကင်းလှည့်သည့် အချိန်များတွင်သာ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြတ်သန်း သွားလေ့ ရှိချေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရပ်ကွက် မျိုးတွင် နေထိုင် ကြသော ပြည်သူ များမှာ အချင်းချင်း ပူးပေါင်း ကာ ကိုယ်ပိုင် စီမံခန့်ခွဲရေး အသင်း တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး အပြန်အလှန် ကူညီ ရိုင်းပင်း တတ်ကြလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အမှိုက်ပုံ ကဲ့သို့ ဆင်းရဲမွဲတေသည့် ရပ်ကွက် များ အတွက်မူ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဟာ လွတ်လပ်တဲ့ နိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး ရှင်သန်ခြင်း ဟာလည်း လွတ်လပ်သလို သေဆုံးခြင်း ဟာလည်း လွတ်လပ်တယ် ဟုသာ ဆိုရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော့် နာမည် က မာတင် ပါ... ဒီဘက်ကတော့ ကက်သရင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်..."

အကြမ်းဖျင်း မေးမြန်း စုံစမ်းပြီးနောက် ရိုအန်သည် ဤ ရပ်ကွက်၏ ကိုယ်ပိုင် စီမံခန့်ခွဲရေး အသင်း မှ အလှည့်ကျ တာဝန်ကျသူ ကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။ ထိုသူမှာ အသက် ၅၀ အောက် လုံးဝ မငယ်နိုင်သော လူဖြူ အဘိုးကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ရိုအန်က ရိုအန်နှင့် မိုနာ၏ နာမည်များကို အကြမ်းဖျင်း မိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လူဖြူ အဘိုးကြီး ထံသို့ နေရောင်ခြည် ကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံး တစ်ခုကို ပြသကာ စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီ ရပ်ကွက် ထဲမှာ ငှားစရာ အိမ် ရှိတယ် လို့ ကြားလို့ပါ... ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ချက်လောက် လိုက်ပြပေးလို့ ရနိုင်မလား..."

"အိမ်ငှား မလို့လား... ဘယ် အခန်း ကိုများလဲ..."

ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဲရစ် ဟု အမည်ရသော လူဖြူ အဘိုးကြီးက အပို တွေးတောနေခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းမော့ကာ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ တွင် ရပ်ကွက် ကိုယ်ပိုင် စီမံခန့်ခွဲရေး အသင်း များသည် ပွဲစားများ၏ တာဝန်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်လေ့ ရှိကြလေသည်။ အိမ်ရှင် များ ခရီးထွက်သွားသော အခါမျိုးတွင် အသင်းဝင်များက အိမ်ရှင် ကိုယ်စား အိမ်ငှားများကို ဧည့်ခံပေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကြေးမုံခ အနည်းငယ် ရယူလေ့ ရှိကြပေသည်။

သို့သော် ထိုကိစ္စ တွင်လည်း ကြိုတင် သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ အသင်း အနေဖြင့် ဧည့်ခံပေးခြင်း ကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး အိမ်ငှား နှင့် စာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်းကိုမူ တိုက်ရိုက် ပြုလုပ်ခွင့် မရှိပေ။ စာချုပ် ကို အိမ်ရှင် နှင့် အိမ်ငှား တို့ ကိုယ်တိုင် ချုပ်ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။ အိမ်ရှင် က ခွင့်ပြုချက် ပေးထားပြီး အသင်း မှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ကိုယ်စားလှယ် အဖြစ် အာဏာ လွှဲပြောင်းပေးထားခြင်း မျိုးမှလွဲ၍ ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ရိုအန်က ဟိုဆေး လွန်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလက ငှားရမ်း နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းနံပါတ်ကို ပြောပြလိုက်လေသည်။ လူဖြူ အဘိုးကြီး အဲရစ် က အလွန် ထူထဲသော မှတ်စုစာအုပ်ကြီး တစ်အုပ်ကို အချိန်အတန်ကြာ လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

"မှန်တယ်... ဒီ အခန်း က အခုထိ ငှားရမယ့် သူ မရှိသေးဘူး... အခုပဲ မင်းတို့ကို လိုက်ပြပေးမယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရိုအန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နွေးထွေးသော အပြုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အဲရစ် ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သွားချေသည်။

လှေကားပေါ်သို့ တက်ကာ စကားပြောဆိုနေစဉ် ရိုအန်က အပြောအဆို ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြု၍ မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ အဲရစ် မှာ ပါးစပ်ပင် မပိတ်နိုင်အောင် ပြုံးရွှင် နေတော့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ရိုအန် အခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အခန်း၏ အခြေအနေများကို သေချာစွာ အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေချိန်တွင် တံခါးဝ၌ ရပ်၍ စောင့်ဆိုင်းနေသော အဲရစ် မှာ အချိန်အတန်ကြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီးနောက် ရိုအန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်ချေသည်။

"ဒီလို လုပ်ပါလား ကလေးတို့... မင်းတို့ တခြား အခန်း တစ်ခန်း ပြောင်းငှား လိုက်ရင် ကောင်းမလား... ဒီ အခန်း က မင်းတို့ နဲ့ သိပ်ပြီး ကိုက်ညီမယ် မထင်ဘူး..."

ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အဲရစ် က အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရိုအန်ကို ခေါင်းငုံ့ရန် လက်ယမ်းပြကာ အချက်ပြလိုက်လေသည်။

"ဒီ အခန်း မှာ အရင်က နေသွားတဲ့ လူ က လိင်တူ ချစ်သူ ယောကျာ်း တစ်ယောက် ပဲ... အဲ့ဒီလူက တခြား ယောကျာ်း တွေကို ဒီ အခန်း ထဲ ခေါ်လာ တာကို ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတယ်..."

ဤ အခန်း ၏ ယခင် အိမ်ငှား ဟောင်းမှာ ဟိုဆေး ပင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသော ရိုအန် သည် အဲရစ် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ် သွားရလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရိုအန် က တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်း သွားကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

"အဲရစ်... ဒီ ရပ်ကွက် အနီးအနား မှာ အဲ့ဒီ လို လူမျိုး တွေ သွားလေ့ ရှိတဲ့ အရက်ဘား များ ရှိလား..."

"ဒီ နားလေး မှာ တစ်ခုတော့ တကယ် ရှိတယ်... ဒီ နေရာ နဲ့ သိပ်မဝေး ဘူး..."

အဲရစ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ ရိုအန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အဲရစ် က သူ၏ စကားကြောင့် ရိုအန် လန့်သွားသည် ဟုသာ ထင်မှတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရိုအန် က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ အဲရစ် ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင် လှုပ်ယမ်းလိုက်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဲရစ်... ခင်ဗျား ရဲ့ သတင်း အတွက် တကယ် ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး..."

အဲရစ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် စကားပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရိုအန် က ကျေးဇူးတင်စကား အကြိမ်ကြိမ် ဆိုလိုက်ပြီး မိုနာ၏ လက်ကို ဆွဲကာ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့လေသည်။

"ရိုအန်... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ..."

မိုနာ တစ်ယောက် မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည် ဖြစ်သွားပြီး ရိုအန် မည်သည့် အတွက်ကြောင့် ဤမျှ အလောတကြီး ဖြစ်နေရသနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရချေသည်။

"ဟိုဆေး ငှားခဲ့ဖူး တဲ့ သိုလှောင်ရုံ ကို ဆက်မစစ် တော့ဘူးလား..."

"မလိုတော့ဘူး... စောစောက ဟိုဆေး နေသွား တဲ့ အခန်း ဟာ အလွန် သေချာစွာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခံ ထားရတာ ကို တွေ့လိုက်တယ်... ဆံပင် တစ်ပင် တောင် မကျန်အောင် ရှင်းထားတာ... အိုင်ဇက် နဲ့ ဟိုဆေး တို့ ဟာ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ ကို အရမ်း သေချာစွာ ရှင်းလင်း သွားခဲ့တယ် ဆိုတာ သိသာ ထင်ရှား နေတယ်..."

ရိုအန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေ မျိုးတွင် ဟိုဆေး ငှားရမ်း ခဲ့သော သိုလှောင်ရုံ မှာလည်း ထိုလူ နှစ်ဦး၏ သေချာစွာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခြင်း ခံထားရဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အလွန် များပြား နေလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ လေ..."

ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုနာ က စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်မတို့တွေ ဆက်ပြီး ဘယ်ကို သွားကြမလဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ဦးစလုံး အက်စ်ယူဗီ ကားကြီး ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"စောစောက အဲရစ် ရဲ့ စကား က ငါ့ကို တွေးစရာ တစ်ခု ရသွားစေတယ်... ပြီးတော့ အရင်က ငါတို့ အားလုံး သတိမထား မိဘဲ လျစ်လျူရှု ထားခဲ့တဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ကိုလည်း သတိရ သွားစေတယ်..."

မိုနာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန် က လေးနက် တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"အရင် က ဓားပြတိုက်မှု မဖြစ်ပွား ခင် ဘဏ် မှာ နေရာ ကြိုတင် လေ့လာ တဲ့ သူတွေ ဟာ အပျော်မယ် တွေ ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ် လို့ပဲ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အပျော်ရှာ တဲ့ ယောကျာ်းလေး တွေ မဖြစ်နိုင် ရမှာလဲ..."

"အပျော်ရှာ တဲ့ ယောကျာ်းလေး တွေ..."

ထို ထူးခြားသော ဝေါဟာရကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုနာ အရင်ဆုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ချေသည်။

"မှန်တယ်... စောစောက အဲရစ် ပြောတာ ဟိုဆေး ဟာ လိင်တူ ချစ်သူ ယောကျာ်း တစ်ယောက် ဆိုပဲ..."

သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် မိုနာ သည် အကြည့်များကို ကွန်ပျူတာ ထံသို့ ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး လက်ဆယ်ချောင်း ကို ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ပြီးခဲ့သည့် ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု လေးခု မဖြစ်ပွားမီ လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်းများ အတွင်း ပေါ်ထွက်လာသော အမျိုးသားများကို စတင် စိစစ် ရှာဖွေနေတော့လေသည်။

ရိုအန် ကလည်း ဘေးနားတွင် ထိုင်၍ အလကား အချိန်ဖြုန်း မနေတော့ဘဲ အက်စ်ယူဗီ ကားကြီး၏ လီဗာကို တစ်ချက် ဖိနင်းလိုက်ပြီး စောစောက အဲရစ် ပြောပြခဲ့သော အရက်ဘား ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင် သွားတော့ချေသည်။

အရက်ဘားမှာ ရပ်ကွက်နှင့် သိပ်မဝေးလှဘဲ လမ်းကြိုလမ်းကြား အနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးလေသည်။ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အမျိုးသမီး..."

တံခါးမှာ တစ်ဝက်ခန့်သာ ပွင့်သေးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်း သန်စွမ်းသော လူမည်း လုံခြုံရေး အစောင့် တစ်ဦး ထွက်လာပြီး လက်ဆန့်ထုတ်ကာ မိုနာကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

"ဒီ နေရာ က အမျိုးသမီး တွေ ဝင်ဖို့ သိပ်ပြီး မသင့်တော် လောက်ဘူး ထင်တယ်..."

ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မိုနာ က အပိုစကားများ မပြောတော့ဘဲ အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ ရွှေရောင် တံဆိပ်ပြား ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်ချေသည်။

"အက်ဖ်ဘီအိုင်..."

လူမည်း လုံခြုံရေး အစောင့်မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီအတိုင်း ရပ်မနေနဲ့..."

ရိုအန် က လူမည်း လုံခြုံရေး အစောင့်၏ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ ပြုံးလိုက်ပေသည်။

"မင်းတို့ သူဌေး ဆီ ငါတို့ကို ခေါ်သွားပေး..."

လူမည်း လုံခြုံရေး အစောင့်မှာ မူလက တစ်စုံတစ်ခု ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ရိုအန် ကပါ ရွှေရောင် တံဆိပ်ပြား ကို ထုတ်ပြလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ တံခါးမကြီးကို လှည့်ဖွင့်ကာ ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ဦးအား အရက်ဘား အနောက်ဘက်ရှိ မန်နေဂျာ ရုံးခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့လေသည်။

လူမည်း လုံခြုံရေး အစောင့်၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားရင်း မိုနာ သည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲ ကြည့်ရှုနေလေသည်။ လိင်တူ ချစ်သူ ယောကျာ်းများ၏ အရက်ဘား မှာလည်း ထူးထူးခြားခြား မရှိလှဘဲ အပြင်အဆင် များမှာလည်း သာမန် အရက်ဘား များနှင့် သိပ်မကွာခြားလှကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ရိုအန်ကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရိုအန် က ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ ပြုံးလိုက်ပြီး မိုနာ၏ အနီးမှ ထွက်ခွာကာ အရက်ဘား ကောင်တာ အနီးသို့ လျှောက်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ချေသည်။

"မင်္ဂလာပါ..."

ရိုအန် သည် ဆံပင်တိုတို နှင့် လူဖြူ အမျိုးသား တစ်ဦး၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် စကားဆိုလေသည်။

"မင်း မျက်နှာ ကို ငါ အရင်က မြင်ဖူး သလိုပဲ..."

"လုပ်မနေပါနဲ့ကွာ..."

ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချဒ် က မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပေသည်။

"မင်း ရဲ့ ဒီလို အထာပေး တဲ့ စကား တွေက တော်တော်လေး ခေတ်နောက်ကျ နေပြီ..."

"မဟုတ်ဘူး... ငါ က မင်းကို အထာပေး နေတာ မဟုတ်ဘူး... ကိစ္စ တစ်ခု ကို ရှင်းပြ နေတာ..."

ရိုအန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ ဘေးနားရှိ မိုနာ က ချဒ် ၏ မျက်နှာကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်း သွားပြီး အရက်ဘား ကောင်တာ အနီးသို့ တိတ်ဆိတ် လျှောက်လာခဲ့ချေသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း ဆိုသည်ကို ချဒ် တစ်ယောက် နားမလည်နိုင်အောင် မဖြစ်ရသေးမီမှာပင် ရိုအန် က အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ ရွှေရောင် တံဆိပ်ပြား ကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ လ တုန်းက... မင်း ဘဏ် တစ်ခု မှာ သွားပြီး အလုပ် ကိစ္စ တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့သေးလား..."

ရိုအန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချဒ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်း သွားပြီး ချွေးပေါက်များ က နဖူးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချဒ် သည် အရက်ဘား ကောင်တာ ပေါ်ရှိ အရက်ခွက် ကို ရိုအန် ထံသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ထွက်ပြေးတော့လေသည်။

ချဒ် ထံမှ အရက်ခွက် ပျံသန်းလာသည့် အခိုက်အတန့် တွင်ပင် ရိုအန် သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်ဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး အရှိန်ယူကာ ညာဘက် ခြေထောက်ကို မြှောက်၍ ချဒ် ၏ ကျောပြင်ကို အားပါးတရ ကန်ချလိုက်ချေသည်။

"ခွပ်..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရက်ဘား အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များ အောက်တွင် ချဒ် သည် လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားပြီး စားပွဲခုံ အချို့ကို ဝင်တိုက်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားစေပြီးနောက် အရက်ဘား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့လေသည်။

"ရွှီး..."

"သောက်ကျိုးနည်း..."

"ခွေးယုတ်မာ..."

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေပြီး ခြေထောက်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေကာ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့သော ချဒ် ကို ကြည့်ပြီးနောက် အရက်ဘား အတွင်း၌ တစ်ခဏချင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသံများ ပြည့်နှက် သွားတော့ပေ။ လူတိုင်းက ရိုအန်ကို တစ္ဆေသရဲ တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။ မိုနာ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရိုအန်ကို လှမ်းကြည့်နေချေ။

'ရိုအန် ရဲ့ ခွန်အား တွေက ဘယ်အချိန် တုန်းက ဒီလောက် ထိ ကြီးမား သွားတာလဲ...'

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် အမျိုးသား အချို့က ရိုအန်ကို ကြည့်နေသော မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက် သွားကြလေသည်။

ရိုအန် တစ်ယောက် ပြောစရာ စကားပင် ဆွံ့အသွားရချေသည်။

သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက် အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ရုံးခန်း။

"ဒီ ချဒ် က အကုန်လုံး ကို ဝန်ခံ သွားပြီ... တရားရုံး မှာလည်း သက်သေ ထွက်ဆို ပေးမယ် လို့ ကတိပေး ထားတယ်... အခု လူသက်သေ ရသွားပြီ..."

လူတိုင်း၏ အံ့သြ ဝမ်းသာနေသော အကြည့်များ အောက်တွင် ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ သည် ပြုံးရွှင်လျက် စစ်ကြောရေးအခန်း အတွင်းမှ ထွက်လာကြပြီး ချဒ် ၏ ထွက်ဆိုချက်များကို အားလုံးထံသို့ ဝေငှပေးလိုက်လေသည်။

"ချဒ် က ဟိုဆေး ကို ဘဏ် မှာ နေရာ ကြိုတင် လေ့လာ တဲ့ နေရာ မှာ ကူညီပေး ခဲ့ဖူး တယ် လို့ ဝန်ခံ ထားတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ က တစ်ခါ ပဲ သွားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ သုံးကြိမ် က သူ့ နဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင် ဘူး တဲ့... အဲ့ဒါကြောင့် ဆက်ပြီးတော့ ဟိုဆေး ကို ဘဏ် မှာ နေရာ ကြိုတင် လေ့လာ တဲ့ အခါ ကူညီပေး ခဲ့တဲ့ ကျန်တဲ့ လူ သုံးယောက် ကို ဆက်ရှာ ရဦးမယ်... ပြီးတော့ ဟိုဆေး နဲ့ အိုင်ဇက် ကိုလည်း သွားဖမ်း ရဦးမယ်..."

"အရမ်း ကို တော်တယ် ကွ..."

ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ် က စစ်ကြောရေး မှတ်တမ်းများကို အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ရိုအန်၏ ပခုံးကို အားပါးတရ ပုတ်ကာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"နောက်ပိုင်း မှာ ဘဏ် ကို ကြိုတင် လေ့လာ ခဲ့တဲ့ ကျန်တဲ့ လူတွေကို ရှာရတာ က သေးငယ် တဲ့ ကိစ္စလေး တွေ ပါ..."

စကားပြောပြီးနောက် ရိုအန် တုံ့ပြန်ခွင့် မရလိုက်မီမှာပင် ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ် က အကြည့်များကို လေစီနှင့် ရက်ဒ် တို့ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး လေးနက် တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်ချေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်... မနက်ဖြန် ကျရင် အက်ဖ်ဘီအိုင် ရဲ့ လေယာဉ် နဲ့ ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြည်နယ် ကို သွားကြ... အဲ့ဒီ က ဒေသခံ အထူးစစ်ဆင်ရေး တပ်ဖွဲ့ နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး... အိုင်ဇက် နဲ့ ဟိုဆေး ကို မဖြစ်မနေ အမိ ဖမ်းလာခဲ့ကြ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်..."

တာဝန်များကို အကြမ်းဖျင်း ခွဲဝေပေးပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ် က လက်ကို အားပါးတရ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကတိပေး ထားတဲ့ ကိစ္စ ကို ပြောတဲ့ အတိုင်း တကယ် လုပ်ပေးမယ်... ဒီ အမှု ကို ဖြေရှင်း ပြီးသွား ရင်... နောက်အပတ် ကျရင် အားလုံး ရဲ့ ဆုကြေးငွေ တွေကို နှစ်ဆ တိုးပေးမယ်... တစ်ချိန်တည်း မှာပဲ အထက် လူကြီး တွေဆီမှာ အားလုံး အတွက် တစ်ရက် အနားယူခွင့် ကို တောင်းခံ ပေးမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်တောက် သွားကြတော့ပေ။

"ရိုအန်... ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ် က ခေါ်ခိုင်း လိုက်တယ်…”