နတ်ဘုရားကလန်မှ ကပ်ဘေး

Vol. 96 Ch. 1313

ထာဝရကလန်ခေါင်းဆောင်သည် ဝမ်လင်း၏အမူအရာကို သတိပြုမိရာ သူသည် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတောင်နာမည်က လုစုတဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက အပြင်ဘက်နယ်မြေကနေ ဓါးတစ်လက် မြေပြင်ထက်ဆီ ထိုးစိုက်ကျလာခဲ့ပြီး ဒီတောင်အသွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."

"နာမည်ကောင်းပဲ။ ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူကများ ပေးခ့လဲ ငါ သိချင်မိတယ်..."

ဝမ်လင်းသည် သူ့တုန်လှုပ်မှုကို မျက်နှာထက်တွင် မပေါ်စေပေ။ သို့သော်ငြားလည်း သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်မိနေသည်။ သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသည်က တောင်ထံမှ ပေးစွမ်းနေသောဓါးဆန္ဒ မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူနှင့်ရင်းနှီးလှသော ထူစီ၏သုံးမြှောင့်ခရင်းခွကို သန့်စင်မွန်းမံခြင်းမှတ်ဥာဏ်များနှင့် ရတနာစိတ်ဝိညာဥ်ဖြစ်တည်ရန် ၎င်းကို ပစ်လွှတ်ခဲ့ခြင်းတို့အား တွေ့ရှိရလေသည်။

သူ တောင်အနားရောက်လာသည့်အခါ သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ကွယ်ဝှက်နေသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကြယ်များက အလျင်အမြန်လှည့်ပတ်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဒီနာမည်ကို ငါတို့ထာဝရကလန်ရဲ့ ပထမဆုံးမျိုးဆက် ကလန်ခေါင်းဆောင်က ပေးထားခဲ့တာ။ သူဟာ သူ့နောက်ဆုံးနှစ်တွေကို ဒီတောင်ပေါ်မှာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး အိပ်မက်တာအိုကို နားလည်ခဲ့တယ်။ သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ သူဟာ ဧရာမဓါးကြီးတစ်လက်တောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို တွေ့မြင်ခဲ့တယ်။ သူဟာ 'လုစု' ဆိုတဲ့ ခွန်အားပြည့် စကားသံနှစ်ခုကိုလည်း ကြားခဲ့ရတယ်..."

ထိုကဲ့သို့ ရှင်းပြလိုက်သူကတော့ မြင့်မြတ်သောအကြီးအကဲပင်။ သူသည် ထိုသို့ ပြောပြနေချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးထဲ၌ လေးစားသမှုတို့ ပြည့်နေလေသည်။

"လုစု...လုစု...လုစု..." ဝမ်လင်း၏မျက်လုံးထဲရှိ ထူးဆန်းသောအလင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်တည်ငြိမ်သွားသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုမှာ ဆယ်စ၊အဆတစ်ရာ၊အဆတစ်ထောင် ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

လုစုကို လုစုလို့ ကြားရသည်မှာ အလွယ်လေး ဖြစ်၏။ သို့သော် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ဘာသာစကားတွင် ယင်းစကားနှစ်လုံးသည် တခြားအဓိပ္ပါယ်တစ်ခုခု ရှိနေသည်။

လုစု ဟူသောစကား၏ တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပါယ်မှာ ကြယ်တစ်စင်းကို သန့်စင်မွန်းမံထားသောဓါးဟု ဖြစ်သင့်ပေသည်။

ဝမ်လင်းသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ သူသည် တောင်အနီးသို့ ပိုရောက်လာလေလေ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအော်ရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလေပင်။ သူသာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ခဲ့ပါက ထိုအော်ကို ထောက်လှမ်းမိနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယင်းက တော်ဝင်ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အော်ရာ ဖြစ်နေပေသည်။

ထိုအော်ရာသည် အချိန်ပမာဏများစွာကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်၏။ ထူစီထက်ပင် ပိုရှေးကျသေးသည်။ ဝမ်လင်းကို တုန်လှုပ်စေသည်က ထိုအော်ရာသည် နှစ်များစွာကြာပြီ ဖြစ်၍ အားနည်းသွားခဲ့ခြင်းပင်။ သူသာ ခုချိန်၌ အနားတွင် ရှိနေတာ မဟုတ်ပါက ယင်းအော်ရာကို သတိပြုမိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချက်က အမှန်ဖြစ်၏။ ထာဆန်သည်လည်း တိမ်ပင်လယ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းထံ လာရောက်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်လား။ သို့သော် သူလည်း ဤအော်ရာကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

ဝမ်လင်းသည် သူ တောင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် တောင်သည် တုန်ခါသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူရောက်ရှိလာသည့်အတွက်ကြောင့် စိတ်ဝိညာဥ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဥ်က ရှည်ကြာလွန်းလှစွာ မြှပ်နှံ့ခံထားရသကဲ့သို့ ထီးတည်းဖြစ်မှုအာရုံအသိကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဝမ်လင်းသည် အသက်ဝဝရှုသွင်းကာ သူ့စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရသည်။ သူသည် ကလန်ခေါင်းဆောင်၊ မြင့်မြတ်သောအကြီးအကဲတို့နှင့်အတူ တောင်ထိပ်ရှိ အဆောက်အဦခပ်မြင့်မြင့်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအဆောင်အဦထဲတွင် စိတ်ဝိညာဥ်နိုးထမှုသည် ပို၍ အားကောင်းလာသည်။ သို့ရာတွင် ဝမ်လင်းကလွဲ၍ မည်သူကမျှ ထိုအရာကို သတိမပြုမိနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် ဤဧရိယာရှိ အနည်းငယ်ပိုသိပ်သည်းသော မူလစွမ်းအင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တို့ကိုသာ ခံစားမိနိုင်ကြသည်။

စိတ်ဝိညာဥ်နိုးထလာသော ဖြစ်တည်မှုက ဝမ်လင်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကြယ်များကို ပိုမြန်ဆန်စွာ လှည့်ပတ်စေသည်။ ခုနစ်ရောင်စုံနယ်မြေတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့သော ခြောက်ခုမြောက်ကြယ်သည်ပင် မထင်မှတ်စွာဖြင့် ပြန်ဖွဲ့တည်သည့် အရိပ်လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

ထိုအဖြစ်က သူ့တုန်လှုပ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ဝမ်လင်းကို ခေါင်းငုံ့သွားစေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကလန်ခေါင်းဆောင်နှင့် အကြီးအကဲတို့က အများကြီး ဂရုတစိုက် ရှိမနေပေ။ တကယ်တော့ ဝမ်လင်းသည် သူတို့၏အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင်း သူတို့သည် ဝမ်လင်းကို အဆင့်တူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သဘောထားလေ၏။

သူတို့ ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ထာဝရကလန်၏တပည့်များသည် လဘ္ဘက်ရည်အိုး လာချပေးကြသည်။ ထို့နောက် ထိုတပည့်များသည် ရိုသေလေးစားမှုထားကာ ပြန်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထာဝရကလန်ခေါင်းဆောင်သည် စဥ်းစား၍ ပြောလာ၏။ "ငါ့ထာဝရကလန်မှာ ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူလု ပြောတဲ့ အဆုံးစွန်ယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေ တကယ် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အများစုဟာ ပြန့်ကြဲနေပြီး လက်အောက်ခံကလန်တွေက ပျိုးထောင်ပေးနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေကို ငါတို့ ထာဝရကလန်က မပိုင်ဆိုင်ဘူး။ ငါတို့ကို နတ်ဘုရားကလန်က ပေးထားခဲ့တာ။ သူတို့ကိုယ်စား ငါတို့ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အတွက် ဒီယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေကို ပေးထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်..."

ဝမ်လင်းသည် လဘ္ဘက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း သူ့စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ချေဖျက်နေသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်ပိုကြာကြာနေလေလေ သူ့အတွက်ပိုကောင်းလေဟု ခံစားမိသည်၊ သို့သော် သူသာ ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီးနေပါက တစ်ယောက်ယောက်သည် မူမမှန်သောကိစ္စတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားနိုင်၏။

သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာသောအော်ရာက ပိုပြင်းထန်လာသည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူများ သတိပြုမိသွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်လာ၏။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံဒုက္ခအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့သည် ဤအော်ရာက နိုးထနေခြင်း မရှိချိန်တွင်မူ သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း လှုပ်ရှားသက်ဝင်လာခဲ့ပါက သည်လူများက သံသယဝင်လာကြပေမည်။

"ဒီတောင်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ဓါးဟာ ဘယ်လိုဓါးမျိုးလဲ။ ဒီဓါးကို သန့်စင်မွန်းမံနိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုအဆင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကများ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကြယ်တွေထဲက တစ်ခုကို သုံးစွဲပစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ရတာလဲ..."

ဝမ်လင်းသည် လဘ္ဘက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေ၏။

"ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူလု လိုချင်တဲ့ အဆုံးစွန်ယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေက ဒဏ်ရာကုသဖို့အတွက် အမှန်တကယ် အသုံးတည့်လှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လို့..."

ဝမ်လင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့မြင့်သည့်အခါ ကလန်ခေါင်းဆောင်နှင့် မြင့်မြတ်သောအကြီးအကဲတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်မိလိုက်ကြသည်။ အကြီးအကဲဖြစ်သူက အနည်းငယ် ချီတုံချတုံဖြင့် ပြောလာသည်။ "ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူလုဟာ ဒဏ်ရာကုသဖို့ လိုအပ်နေမှတော့...ဒီအဘိုးအိုဟာ အဆင်ပြေပါတယ်ပဲ ပြောရတော့မှာပေါ့..."

သူတို့သည် သူတို့အပေါ် ဝမ်လင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သံသယ မဝင်တာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အဆုံးစွန်ယင်နှင့်ယန်တို့သည် ဒဏ်ရာကုသဖို့အတွက် ကောင်းမွန်လှသည်။ သူတို့သည် ဝမ်လင်း၏ဒဏ်ရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြတ်မြင်နေရသည် မဟုတ်လား။

ထို့အတွက်ကြောင့် သူတို့သည် သံသယ ဝင်မိသော်လည်း ထိုသံသယသည် အားမကောင်းတော့ပေ။ သူတို့သည် ဝမ်လင်း၏မန္တာန်များကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူ့ကို အလွန်ဆန်းကြယ်သည်ဟု ထင်မြင်နေကြ၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆေးလုံးများသည် ထိုကဲ့သို့လူမျိုးကို အပြည့်အဝပြန်ကောင်းမွန်စေအောင် ကူညီမပေးတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကလန်ခေါင်းဆောင်သည် အနည်းငယ် စဥ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့လေ...။ နတ်ဘုရားကလန်က ငါတို့ကို အဆုံးစွန်ယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေ ပေးပြီးတဲ့နောက် သူတို့ဟာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မစုဆောင်းခဲ့ကြဘူး။ ငါတို့မှာလည်း အတော်များများ စုဆောင်းထားမိပြီ။ ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူလုကို အချို့အဝက် လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာ အဆင်ပြေပါတယ်..."

သူ့စကားများ၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ဝမ်လင်း၏တောင်းဆိုမှုက ရိုးရှင်းမှု မရှိတာကို သိစေလိုခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် နတ်ဘုရားကလန်၏ ချီးမြင့်မှုကို ဝမ်လင်းထံ ပေးနေခြင်းဟု ဆိုလိုပေ၏။

ဤအခြင်းအရာသည် ကလန်ခေါင်းဆောင်ပြောသလောက် မလေးနက်သော်လည်း အမှန်သာ ဖြစ်၏။

ဝမ်လင်းသည် ကျေးဇူးတင်သည့် ဟန်အမူအရာ ထုတ်ဖော်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်၍ လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ပြန်ကောင်းမွန်မှုကို ကူညီပေးဖို့အတွက် သင်တို့နှစ်ယောက်ဟာ နတ်ဘုရားကလန်က ချီးမြှင့်ပေးတဲ့ အရာကို ထုတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒ ရှိကြတယ်။ ဒီအတွက် သင်တို့ကို ငါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အဆင့်ရှစ်ကလန်တွေကြားက ပြိုင်ပွဲကိုလည်း ငါ ဝင်ပြိုင်မယ်..."

သူ ထိုသို့ပြောနေရင်း ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအော်ရာသည် သူ့ခြေထောက်မှတစ်ဆင့် သူ့မျက်ခုံးထိ အရူးအမူး ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်နေသည်။ ထိုအဖြစ်က သူ့ပျက်စီးသွားသော ခြောက်ခုမြောက်ကြယ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ဖွဲ့စည်းလာစေသည်။

ထာဝရကလန်ခေါင်းဆောင်သည် ဝမ်လင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူသည် သူ့လက်ကို လေဟာနယ်ထဲသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး အတွင်းထဲသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ထည့်သွင်းသည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပြားသည် စတင်လောင်ကျွမ်းလာပြီးနောက် သူသည် ၎င်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကျောက်စိမ်းပြားသည် အဝေးသို့ ချက်ခြင်း ပျံသန်းထွက်သွားသည်။

"ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူလု...ခဏ စောင့်ပေးပါဦး။ အဆုံးစွန်ယင်စိတ်ဝိညာဥ်တွေ ယူလာပေးဖို့ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို အမိန့်ပေးထားတယ်..."

ဝမ်လင်းသည် ခေါင်းညိတ်ကာ လဘ္ဘက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူ၍ နောက်တစ်ကျိုက် မော့သည်။ သူသည် ကလန်ခေါင်းဆောင် ထိုသို့ပြောမည်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလန်ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ထွက်သွားစေလိုလျှင်ပင် သူသည် သည်နေရာတွင် နောက်ထပ် အချိန်နည်းနည်းဆက်နေရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမည် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဝမ်လင်း၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ခြောက်ခုမြောက်ကြယ်သည် ဝဲကတော့တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သည့် အရိပ်အယောင် စတင်ပြသလာသည်။

"ဒီအော်ရာဟာ ငါ့ကြယ်ကို ချက်ခြင်းလိုလို ပြန်ကောင်းမွန်စေတဲဲ့ အရိပ်အယောင် ပြသလာတယ်။ ဒီကြယ်ဟာ ကြယ်ကိုးလုံးတော်ဝင်ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးထံကများ ဖြစ်နေနိုင်လား..."

ဝမ်လင်းသည် လဘ္ဘက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချကာ သူ့စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားရသည်။

အခြားကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်တွင်တော့ ဖန်ဟိုင်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများ၏ အမိန့်အောက်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်သိန်းနီးပါးသည် လူစု ခွဲကြ၏။ ကလန်တိုင်းသည် သူတို့၏တည်းခိုရာနေရာ အသီးသီးသို့ ပြန်ကြသည်။ မူလကလန်ကိုတော့ သူတို့၏ ခြောက်ကပ်ကပ်နေရာမှ အဆင့်ခုနစ်ကလန်များအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ဖန်ဟိုင်ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ရွှေ့ပြောင်းပေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ထိုဂြိုဟ်ပတ်လည်ရှိ အစွမ်းထက်အစီအရင်သည် အသက်ဝင်လာသည်။ မည်သူကမျှ တုန်ကင်လက်မှတ် မပါဘဲ ပြန်ထွက်ခွင့် မပေးတော့ပေ။

လီချန်မေသည် မူလကလန်မှလူများနှင့်အတူ လိုက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ခြံဝန်းထဲ၌ ရပ်နေ၏။ ကောင်းကင်မှာ အမှောင်ကြီးစိုးလာ၏။ သူမက ကောင်းကင်ထက်သို့ မော့ကြည့်ကာ ဝမ်လင်းအပြန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မူပင်းမေသည် မူလကလန်နှင့် ပေတစ်သောင်းကွာဝေးသော နေရာတွင် ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်လို့နေသည်။ လရောင်သည် အထီးကျန်ပုံရိပ်အပေါ် ပက်ဖြန်းလျက်။ သူမသည်လည်း အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားရင်း လီချန်မေကဲ့သို့ ဝမ်လင်းပြန်အလာကို စောင့်လို့နေသည်။ သူမသည် ဝမ်လင်းကို တစ်ခုခု ပြောပြချင်နေသည်။

အဆင့်ရှစ်ဒေသနှင့် အလွန်အလှမ်းဝေးသော နေရာရှိ အဆင့်ကိုးဒေသအတွင်းနက်ပိုင်း၌ မြူများ ထူထဲသိပ်သည်းစွာ ရှိနေသည်။ ယင်းနေရာတွင် ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်တစ်လုံးလည်း ရှိ၏။ ၎င်းဂြိုဟ်ပေါ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်အော်ရာတစ်ခု ပေးစွမ်းနေသော နန်းတော်တစ်ခု ရှိပြီး အတွင်း၌ ကောင်လေးတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။

ထိုကောင်လေးသည် နီထွေးသောအသားအရည် ရှိ၏။ သို့သော် သူ့ဆံပင်များကမူ ဖြူ၏။ သူ့မျက်လုံးတို့မှာ တောက်ပလွန်းသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြားခုနစ်ခု လွင့်မြောလျက် ရှိသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုစီပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခုစီ ရေးထွင်းထားသည်။ တတိယမြောက် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင်တော့ လုဇီဟောင် ဟူသော အမည်ကို ရေးထွင်းထားသည်။

ထိုကောင်လေးသည် သူ့ညာလက်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုစီထံ လက်ညွှန်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်ညွှန်ချက်သည် လုဇီဟောင်အမည်နှင့် ကျောက်စိမ်းပြားထံ ကျရောက်သည်။

"ဆရာ့ရဲ့အော်ရာကို ငါ ထောက်လှမ်းမိတဲ့ အချိန်ကစပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းမှာ သံသယ ရှိတဲ့သူကို ရှာနိုင်ဖို့ အတွက် နတ်ဘုရားကလန်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ငါ သံသယဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ လူခုနစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကို ငါ ထိန်းချုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီလုဇီဟောင်ပဲ ကျန်တော့တာ..."

ဆံဖြူကောင်လေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဖျပ်ခနဲ ပေါ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်၏။ မီးတောက်တစ်ခု စတင် လောင်ကျွမ်းသည်။ ထိုမီးတောက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ယင်းကျောက်စိမ်းပြားမှာ ဝမ်ရှန်ရှန် အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ပို့လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်လေးက ဘယ်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ရာ မီးတောက်သည် ထူးဆန်းစွာဖြင့် သူ့လက်ထဲ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။ ထိုအခါ ထာဝရကလန်၌ ဝမ်လင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကောင်လေးသည် မူလတုန်းက ထိုင်လျက် ရှိနေ၏။ သို့သော် ဝမ်လင်း၏လုပ်ဆောင်ခဲ့မှုများကို တွေ့မြင်သည့်အခါ သူသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လာသည်။ သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ချိန်၌ အမည်များ ရေးထွင်းထားသော ကျောက်စိမ်းပြားခုနစ်ခုတွင် လုဇီဟောင်အမည်ပါသော ကျောက်စိမ်းပြားမှ လွဲ၍ ကျန်ကျောက်စိမ်းပြားများသည် ပျက်စီးသွားလေ၏။

အလုံးစုံကောင်းကင်မှ အရှင်လုဖူပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းအားနှင့် အလားတူသည့် မူလရင်းမြစ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကောင်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ဤကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်ပတ်လည်ရှိ မြူများကိုပါ အပြင်းအထန် လှုပ်ခါသွားစေသည်။

"သူပဲကို။ ငါ လူတစ်ထောင် မှားသတ်မိရင်တောင် သံသယရှိတဲ့ တစ်ယောက်ကို အလွတ်ပေးခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး..."

***