အခန်း ၁၆၇

167

သူတို့က ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးမှာ ရှီမိသားစုအတွက် ဝင်ပြောပေးနေသည်ဟု ထင်နေကြ၏။ အကြောင်းမှာ ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားက ရှီမိသားစုကို လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူတို့သတင်းများကို မည်သူမှန်းမသိသူများထံသို့ ပေးပို့ခဲ့ကြောင်းကြားထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားမှာ ရှီမိသားစု၏အဖြစ်ဆိုးများတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့ပုံရသည်။

ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားက အရာရှိများ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားပြီး မိခင်ဖြစ်သူပါးစပ်အား ပိတ်ထားသောလက်ကို ချက်ချင်းလွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

စကားပြန်ပြောနိုင်သွားသော ယုံနင်သခင်မကြီးက ချက်ချင်းပင်အသံကုန်အော်လိုက်သည်။

"မင်းသမီး၊ ကျွန်မသားက မိဘကျေးဇူး အသိတတ်ဆုံးသားပါ၊ သူ့ကို ဆက်ပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့တော့"

ရှောင်ကျိုးကမူ သခင်မကြီး၏အသည်းအသန် အော်ဟစ်မှုက သူမသားဖြစ်သူ အနိုင်ကျင့်မည်ကို ကြောက်ပြီး အမှန်ကိုမပြောရဲသည့် လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်လိုက်၏။

ရှောင်ကျိုးက လုံးဝနားမထောင်ဘဲ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲမှုများအတိုင်းသာ တွေးနေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားခမျာ မနက်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး သံကြိုးများဖြင့် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ရပြီး ဗိုက်ဆာနေသည့်ကြားမှ အစာမစားရဘဲ ကြိုးဖြင့်ဆွဲချိတ်ကာ အရိုက်ခံလိုက်ရတော့၏။

သူ့အရှေ့တွင် အမှောင်ထုသာရှိတော့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုအခါမှ သူက ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏ပိုင်နက်ဖြစ်သော ချုံကျိုးနယ်မြေသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သတိရသွားတော့သည်။

ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားမှာ လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားရှာ၏။

ယုံနင်ရာထူးကျရွာစား ငြိမ်ကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျိုးမှာ အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွားတော့သည်။

ရှောင်ကျိုးက အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးနေသော ယုံနင်သခင်မကြီးကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မကြောက်နဲ့၊ သူ နင့်ကို ထပ်ပြီးအနိုင်မကျင့်ရဲတော့ဘူး"

ယုံနင်သခင်မကြီး တစ်ခုခုပြောချင်နေသော်လည်း ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏အပြစ်ကင်းစင်နေသော မျက်နှာလေးကို မြင်သောအခါ တွန့်ဆုတ်သွားတော့၏။

သူမသာ ထပ်ပြီး တစ်ခုခုပြောလိုက်လျှင် ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးက အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးရှာကာ သူမသားကို ထပ်ရိုက်ဦးမည်ကို သခင်မကြီးက စိုးရိမ်သွားခြင်းပင်။

ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဖြစ်ပြီး သူတို့သားအမိကိုသတ်ရန် အခွင့်အရေးရှာနေကြောင်း ယုံနင်သခင်မကြီး နားလည်သွားတော့၏။

ထို့ကြောင့် သခင်မကြီးက ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်ထားလိုက်ပြီး ဘာစကားမျှဆက်မပြောတော့ဘဲ မျက်ရည်များကိုသာ စီးကျခွင့်ပေးလိုက်တော့သည်။

သူမသားကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးကို အသေးအမွှား အကြောင်းပြချက်လေးတစ်ခုမျှ ပေး၍ မဖြစ်တော့ချေ။

ရှောင်ကျိုးကမူ သခင်မကြီး ဘာမှဆက်မပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထိခိုက်သွားသည်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်၏။

ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးထံမှ မျက်နှာသာရလိုသော အရာရှိများက သူမကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ကြသည်။

"မင်းသမီးလေး စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့သားအမိကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်"

ရှောင်ကျိုးက ထိုစကားကိုကြားသောအခါ "ဂရုစိုက်ပေးမည်"ဆိုသည်ကို စာသားအတိုင်း တိုက်ရိုက်ပင် အဓိပ္ပါယ်ကောက်လိုက်တော့၏။

ထို့ကြောင့် သူမခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဤအရာရှိများက တော်တော်လေး သဘောကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘွားရွှီက ချက်ချင်းပင် အရာရှိများကို အစားအသောက်အချို့ခွဲဝေပေးလိုက်၏။

အရာရှိများက မွှေးကြိုင်နေသော အသားများကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို ပိုနားလည်သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ရှောင်ကျိုးက သူမပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထွက်သွားတော့၏။

လျင်လျင်မြန်မြန်နှင့် အရသာရှိရှိစားသောက်ပြီးနောက် မင်းသမီးစံအိမ်တော်မှအုပ်စုက ခရီးဆက်ရန်ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ယုံနင်ရာထူးကျရွာစားနှင့် ယုံနင်သခင်မကြီးတို့က ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးနှင့် သူမအဖွဲ့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့၏။

ရှောင်ကျိုးနှင့် သူမအဖွဲ့မှာ လမ်းတစ်လျှောက် အင်မတန်အိပ်ငိုက်နေကြသဖြင့် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ချန်ရှန်းနန်းဆောင်မှ သူလျှိုနှစ်ယောက်ကို လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

ထိုသူလျှိုနှစ်ယောက်က ရုပ်ဖျက်ထားကြပြီး ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏အဖွဲ့နောက်သို့ မြို့တော်မှထွက်လာခဲ့ကြကာ သူတို့ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏အတွင်းစည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူမယုံကြည်မှုကိုရယူဖို့ အခွင့်အရေးရှာရန် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ယောက်က အလွန်ယုံကြည်ချက်ရှိနေကြပြီး ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးမှာ ကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်သဖြင့် လှည့်စားရန် လွယ်လိမ့်မည်ဟုတွေးထားခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးနှင့် သူမအဖွဲ့ တောင်ခြေတစ်ခုကိုဖြတ်သွားချိန်တွင် ထိုနှစ်ယောက်က ပြင်ဆင်မှုများပြုလုပ်ထားပြီး လမ်းဘေးမှစောင့်နေခဲ့ကြသည်။

အမျိုးသားဖြစ်သူက ဖခင်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားပြီး အမျိုးသမီးက သမီးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားကြ၏။ ထိုနှစ်ယောက်က ဖခင်ကိုမြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အစေခံအဖြစ် ရောင်းစားမည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဟန်ဆောင်ဖန်တီးရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ အမျိုးသမီးက ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးထံတွင် အစေခံအဖြစ် သူမကိုယ်သူမ ရောင်းစားရန်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

သူတို့၏စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများအရ ချန်လဲ့မင်းသမီးလေးတွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံမလေးမရှိကြောင်း တွေ့ရှိထားခဲ့သည်။

ဤသည်က အလွန်ကောင်းသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏ယာဉ်တန်းဖြတ်သွားမည့် လမ်းဘေးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေပြီး သူမမျက်လုံးများမှာ ငိုထားသဖြင့် နီရဲဖူယောင်နေကာ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲ၊ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြတ်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း "ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရောင်းမည်"ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်လေးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ဘေးတွင် ပြာနှမ်းနေသောမျက်နှာနှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က စုတ်ပြတ်နေသော ဖျာကြမ်းလေးဖြင့် ဖြစ်သလိုပတ်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ သေဆုံးနေသည့်အလား တုပ်တုပ်မျှမလှုပ်ဘဲ လှဲလျောင်းနေ၏။

မင်းသမီးလေး၏ယာဉ်တန်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာပြီး လမ်းဘေးမှ ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

ရှောင်ကျိုးနှင့် တခြားသူများက ရထားလုံးပေါ်မှ အလျင်အမြန်ခုန်ဆင်းလိုက်ကြပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတော့မြင်တွေ့ရပြီဖြစ်သဖြင့် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကိုသိရရန် သိချင်စိတ်ဖြင့် အနားသို့သွားလိုက်ကြ၏။

မင်းသမီးလေးရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးက ရှောင်ကျိုးရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်းပင်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပိုခါးခါးသီးသီးငိုကြွေးကာ အော်လိုက်တော့သည်။

"သဘောကောင်းတဲ့လူကြီးမင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာတဲ့အနေနဲ့ ဟောဒီက ကျွန်မကိုကယ်တင်ပေးပါဦးရှင်"

သဘောကောင်းသော ရှောင်ကျိုးက သူမကိုယ်သူမ သိချင်စိတ်ဖြင့် လက်ညှိုးထိုးကာ အိမ်တော်ထိန်းလျို့ကို မေးလိုက်သည်။

"သူမက ငါ့ကိုပြောနေတာလား"

အိမ်တော်ထိန်းလျို့က အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မင်းသမီး စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒီအစေခံအိုကြီးသွားပြီး သူတို့ကို ပိုက်ဆံနည်းနည်းပေး ပြန်လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်"

အိမ်တော်ထိန်းလျို့မှာ တော်တော်လေး ပါးနပ်သူဖြစ်၏။ ဖခင်ကိုမြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရောင်းစားသည့် ဤဇာတ်လမ်းက ကလေးတစ်ယောက်ကိုသာ လှည့်စားနိုင်မည်ဖြစ်သော်ငြား သူ့အသက်အရွယ်နှင့် လူတစ်ယောက်ကမူ အလွယ်တကူသိမြင်နိုင်သည်။

လမ်းဘေးတွင် တည်းခိုခန်းတစ်ခုမျှပင်မရှိသည့်အပြင် လမ်းပေါ်တွင် ခရီးသွားများလည်း သိပ်မရှိပေ။ ဤအမျိုးသမီးက လမ်းဘေးတွင် ဒူးထောက်ကာ ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရောင်းစားနေသည်ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှ၏။ သူတို့ကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ ထင်ရှားနေ၏။

မင်းသမီးစံအိမ်တော်မှလူများ ရှိနေသည့်တိုင် ထိုအမျိုးသမီးက ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သခင်မလေးကို ချက်ချင်းဒူးထောက်တောင်းပန်နေခြင်းဖြစ်ရာ သူမက မင်းသမီးလေးအတွက် သေချာပေါက် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရမည်။

အိမ်တော်ထိန်းလျို့က သူမရည်ရွယ်ချက်ကို မသိသော်ငြား သူမကို အလိုလိုက်ပေးမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူက သူမကို အမြန်ဆုံးနှင်ထုတ်ပစ်ချင်နေ၏။ သို့မဟုတ်ပါက အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသော မင်းသမီးလေးခမျာ ဤအမျိုးသမီး၏လှည့်စားခြင်းကို တကယ်ခံလိုက်ရလျှင်ဒုက္ခပင်။

အိမ်တော်ထိန်းလျို့က ပိုက်ဆံပေးမည်ဟု ရှောင်ကျိုးကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းလေးများမြည်လာတော့သည်။ ၎င်းက လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။

ရှောင်ကျိုးက အမျိုးသမီးထံသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

အမျိုးသမီးက ရှိုက်ငိုရင်းပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကျွန်မအဖေ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အအေးမိပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်၊ ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ အဖေ့ကိုမသင်္ဂြိုဟ်ပေးနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်၊ သဘောကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်က ကျွန်မကိုအစေခံအဖြစ် ခေါ်သွားဖို့တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ ဒါမှ ကျွန်မအဖေ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ပိုက်ဆံရမှာမို့ပါ"

အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မျက်ရည်များ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျအောင် ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျိုး မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

လူတစ်ယောက်က ပြားစေ့တစ်စေ့မျှပင် မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲနေသည်ဆိုသည်မှာ တကယ်ကိုမယုံနိုင်စရာပင်။

ရှောင်ကျိုး၏ပိုက်ဆံရှာချင်စိတ်များက ပိုပြင်းထန်လာတော့၏၊ သူမအနေဖြင့် ဤလူ့လို လုံးဝအဆုံးသတ်၍ မဖြစ်ပေ။ ပိုက်ဆံမရှိလောက်အောင် ဆင်းရဲပြီး ငွေပြတ်လပ်နေချိန်တွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရောင်းစားရမည့်အဖြစ်မျိုး အရောက်မခံနိုင်ချေ။

အမျိုးသမီးက ချန်လဲ့မင်းသမီးလေး၏စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။

‘သူမက ကလေးတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ငါ အလွယ်တကူ လှည့်စားလို့ရတာပေါ့’

ရှောင်ကျိုးက ဖျာကြမ်းဖြင့်ပတ်ထားသော အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။

"နင်က နင့်အဖေကိုသင်္ဂြိုဟ်မလို့လား"

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ရှောင်ကျိုးက သူမခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ဟူနှင့် တခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ကူပေးလိုက်ကြစို့"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန်ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သခင်မလေး၊ သခင်မလေးက တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ၊ သခင်မလေးရဲ့ကျေးဇူးကြီးမားမှုကိုဆပ်ဖို့အတွက် တစ်သက်လုံး အလုပ်အကျွေးပြုပါ့မယ်ရှင်"

ရှောင်ကျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာပြောလိုက်သည်။

"တွင်းတူးတယ်ဆိုတာ ကိစ္စကြီးမှ မဟုတ်တာ၊ ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ နင် ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရောင်းစားဖို့လည်း မလိုဘူးလေ၊ နင့်ဘာသာ အရင်ကအတိုင်းပဲ ဆက်နေလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ကျိုး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ရှုံးတာ့နှင့် ရှုံးအာ့တို့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖျာကြမ်းဖြင့် ပတ်ထားသောလူကို ချက်ချင်းပင် မလိုက်ကြပြီး လမ်းဘေးရှိတောင်ပေါ်သို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

ကလေးအချို့က ရထားလုံးထဲမှ တူးရွင်း၊ ပေါက်ပြားစသည့် ကိရိယာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြ၏။

သူတို့က ကိရိယာများတချွင်ချွင် အသံမြည်လျက်ဖြင့် အနောက်မှလိုက်သွားကြတော့သည်။

ရှောင်ကျိုးက အမျိုးသမီးဘက်သို့ ရုတ်တရက်လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"နင့်အဖေရဲ့ဈာပနက အခမ်းအနားတွေ ဘာတွေလိုသေးလား"

ရှောင်ကျိုးက ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် သူမအိတ်ထဲမှ တရုတ်ရိုးရာနှဲတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

အမျိုးသမီး၏အဖြေကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ရှောင်ကျိုးက နှဲကိုကောက်ကိုင်ကာ သူမဘာသာစမှုတ်တော့သည်။

နှဲသံကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျင့်ရှင်းက ရထားလုံးဆီသို့ ချက်ချင်းသွားကာ သူ့တာအိုဝတ်ရုံနှင့် တာအိုဦးထုပ်ကို လဲဝတ်လိုက်သည်။ တစ်နေရာရာမှနေ၍ သူက မက်မွန်သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဂါထာမန္တာန်များကို ရေရွတ်ရင်း အမျိုးသမီး၏သေဆုံးသွားသော ဖခင်ဝိညာဉ်ကို လွတ်မြောက်စေရန်နှင့် နတ်များ၏ အစောင့်အရှောက်ရစေရန် ဟန်ဆောင်ကာ ဝိညာဉ်ခေါ်အခမ်းအနားကို စတင်တော့သည်။

ကျောက်ဟူနှင့် သူ့သူငယ်ချင်းများက အနောက်မှလိုက်ကာ အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း စည်ကားသက်ဝင်သော အငွေ့အသက်ကို ဖန်တီးပေးကြတော့၏။

သူတို့အဖွဲ့မှာ ပြည့်စုံလွန်းပြီး တတ်ကျွမ်းနားလည်သော ပညာရှင်အဆင့်နီးပါးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။