အခန်း ၁၁၇

အခန်း (၁၁၇) - ဆယ့်သုံးယောက်မြောက် သခင်လေး။

ထုံဟွမ်တို့အဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ယဲ့ချန်တစ်ယောက် အမောတကြီးဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လူ ၄၀ ကျော်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရတာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခွန်အားအများကြီး အသုံးပြုရသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ကျိန်းစပ်နာကျင်နေပြီး အိပ်ရာပေါ် လှဲလိုက်သည်နှင့် ခဏအတွင်း အိပ်ပျော်သွားသည်။

သူ၏ စနစ်သိုလှောင်ခန်းထဲတွင်တော့ တာဝန်ပြီးမြောက်မှုအတွက် ရရှိလာသည့် ဆုလာဘ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

တာဝန် ပြီးမြောက်မှုအတွက် ဆုလာဘ်များ သရဲပူးကပ်ခြင်း အဆောင် ၅၀၊ ခေါက်ဆွဲဘူး ၁၀၀၀၊ ခေါက်ဆွဲခြောက် ၁၀၀၀ နှင့် ဆေးလိပ် ၁၀၀ ကဒ်တို့ကို သိုလှောင်ခန်းထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါပြီ။

အိပ်ပျော်နေသည့် ယဲ့ချန်ပင် ထိုဆုလာဘ်များကို ရရှိထားခြင်းကြောင့် စိတ်ကျေနပ်နေသလို ဖြစ်နေသည်။ ထုံဟွမ်အား အရှက်ရစေသည့် တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ့အတွက် အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သရဲပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေသေးသည်။ ထိုစာအုပ်မှာ ကြမ်းတမ်းသော သရဲမျက်လုံး စာအုပ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကျမ်းကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများနှင့် သေဆုံးခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ယင်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်သည် ထိုပညာကို သင်ယူရန် လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူသည် အောင်မြင်မှုများကို လိုချင်သော်လည်း အောက်တန်းကျသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန်တော့ မရွေးချယ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်မြို့၏ စီးပွားရေးအချက်အချာနေရာတွင် တည်ရှိသော ပိုင် ကုမ္ပဏီ ဌာနချုပ်၌ လေထုမှာ အလွန် တင်းမာနေ၏။

ပိုင် ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေး ပိုင်ရှောင်ရန်သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က ယန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထက်မြက်သော စီးပွားရေးနည်းလမ်းများနှင့် လှည့်ကွက်မျိုးစုံကို အသုံးချကာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပွားလာခဲ့၏။

ယခုအချိန်တွင် ပိုင် ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးမှာ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမြဲတမ်း ထောင်လွှားနေတတ်သော ပိုင်ရှောင်ရန်မှာ ယခုအခါ သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်​နေ၏။ သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသူက အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူတစ်ယောက်ကို ငရဲထဲ ပို့ဆောင်နိုင်လောက်သည့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။ သူ့နောက်တွင်တော့ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ရှိ လူတစ်ဦးက တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြပ်နေသည်။

"ဆယ့်သုံးမြောက် သခင်​​လေး ကွမ်တာလမ်း မြို့ဟောင်း ပြန်လည်မွမ်းမံရေး စီမံကိန်းအတွက် အတည်ပြုချက် ရထားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျင်းဟော်ဝမ် လူနေအိမ်ရာ စီမံကိန်းကတော့ ညှိနှိုင်းရတာ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေတယ်။ အဲ့ဒီနေရာက လူတွေက လျော်ကြေးငွေကို အများကြီး မျှော်လင့်နေကြတာပါ"

ပိုင်ရှောင်ရန်က ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုရိုသေသေ တင်ပြနေသည်။

"အင်း..."

သုံးမြောက်သခင်လေး က စီးကရက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွာလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနေရာရဲ့ မြေကံက ကုန်ဆုံးတော့မှာပါ။ နောက်တစ်နှစ်အတွင်း အဲ့ဒီနေရာမှာ လူတွေ ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်။ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရပ်တွေတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

ထိုလူငယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ပိုင်ရှောင်ရန်ကို ယန်မြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့သော ဆရာကြီး၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယန်မြို့ရှိ ထန်မိသားစု၊ ကျိုးမိသားစု တို့ကို အမြစ်ဖြတ်ပစ်ရန်ပင်။

သူ၏ အကြည့်ထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပိုင်ရှောင်ရန်မှာလည်း ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ချွေးပြန်နေတော့သည်။

"ယန်မြို့က လူတွေက ဖုန်မှုန့်တွေလောက်ပဲ။ ငါက သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လာအောင် လုပ်ပစ်မယ်။ ပြီးရင် အဲ့ဒီမိန်းမလှလေးတွေကို ငါ့ရဲ့ ကျွန်တွေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ထားမယ် ဟားဟားဟား"

သူ၏ ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာ အခန်းထဲရှိ ပန်းချီကားများပင် အမှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။

"ထန်မိသားစု၊ ကျိုးမိသားစု... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲရင် ပျက်စီးရမယ်။"

ပိုင်ရှောင်ရန်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဒူးထောက်နေသည်။ ထိုဆရာကြီးက သူ့ကံကြမ္မာမှာ ဓားကံပါဝင်နေပြီး မိန်းမများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အမြဲတမ်း ကံဆိုးတတ်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ရှောင်ရန်မှာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အမိန့်ကိုသာ နာခံနေရသည်။

"ဆယ့်သုံးမြောက် သခင်လေး... ကျိုးမိသားစုရဲ့ သားကြီးက ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတစ်မျိုး ခံစားနေရလို့ ထန်မြို့က ဆရာကြီး စူးကို ပင့်ထားပါတယ်။ ဆရာကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်ပေးရမလား။"

ပိုင်ရှောင်ရန်က အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စူးဇီချန်လား သူက နာမည်ကြီးဖို့ပဲ သိတဲ့ အလကားလူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ သူ့အဆင့်က ဘာရှိလို့လဲ။ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

ဆယ့်သုံးမြောက် သခင်​လေး က မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ယဲ့ချန်သည် လန်းဆန်းစွာ နိုးလာသည်။

"အဟမ်း... နောက်ထပ် လှပပြီး အားအင်ပြည့်ဝတဲ့ နေ့သစ်တစ်ရက် ရောက်လာပြီ။"

သူသည် ဒီနေ့ ကျောင်းတက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းယွီရှီးကို ဖုန်းခေါ်ပြီး G-Class ကားဖြင့် သူမအိမ်သို့ သွားကာ ခေါ်ဆောင်ပြီး အတူတူ ကျောင်းတက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယဲ့ချန်သည် မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာများကို ခေါင်းထဲမှ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လင်းယွီရှီးနှင့် အတူ ဖြတ်သန်းရမည့် အချိန်များအတွက်သာ စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

ယဲ့ချန်သည် G-Class ကားကို မောင်းနှင်ရင်း လင်းယွီရှီး ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။ ယန်မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် သူက အေးအေးဆေးဆေး ကားမောင်းနေသည်။

သို့သော် သူ မသိသေးသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ယန်မြို့၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန် ဆယ့်သုံးမြောက် သခင်လေး ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်အတွက် နောက်ထပ် ရင်ဆိုင်ရမည့် စိန်ခေါ်မှုမှာ ယခင်ထက် ပိုမိုကြီးမားလာတော့မည်။

မှာ သေချာပေသည်။ သူ မောင်းနှင်နေသော လမ်းကြောင်းကလည်း အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လမ်းသစ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွီရှီး၏ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့ချန်က ကားဟွန်းကို တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။ မကြာမီ လင်းယွီရှီး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အသင့်စောင့်နေခဲ့သည့်ပုံစံဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။