အခန်း ၃၉

အခန်း (၃၉) ရုတ်တရက် ပေါ်လာသူ

"အဘိုးကြီးရှောင်... ရပ်ကွက်ထဲက လူတွေ အကုန်လုံး မြေအောက်ကားပါကင်ထဲ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ ပုဟွေနဲ့ သူတို့လူတွေ ငါတို့ကို လာရှာကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ယွမ်ချင်းမေသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ပန်းသီးတစ်လုံး၊ နောက်လက်တစ်ဖက်တွင် ဖုန်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဂိမ်းဆော့နေသော ရှောင်ဖန်းထံ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

"သူတို့ လာရှာကြမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို သူတို့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ဖန်းက ဂိမ်းဆော့မပျက်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ခဲ့တာ ဒီလောက် ကြာနေပြီဥစ္စာ... ပုဟွေက ဘယ်ကနေ ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ရလာတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက ဒီလောက် စေတနာကောင်းမယ့် လူစားမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဖန်ချင်းယွီက ဘေးမှနေ၍ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်လျက် ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ဖန်းသည် ဆော့လက်စဂိမ်းကို ဘေးချလိုက်ပြီးမျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်ကာစနောက်လိုက်၏။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲဆိုတာ၊ ပုဟွေက စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ကယ်တင်ရှင်ကြီး လုပ်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"သူက ကယ်တင်ရှင်ကြီး ဟုတ်လား... မနက်ဖြန် ရာသီဥတုကြီး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာကိုပဲ ငါ ပိုယုံလိုက်ဦးမယ်"

ယွဲ့ဟွာက ဘေးမှနေ၍ နှာခေါင်ရှုံ့ပြီး ပြောလိုက်၏။

အမှန်မှာ ရှောင်ဖန်းသည်လည်းထိုမေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရ၏။ ပုဟွေကဲ့သို့ လူစားမျိုးသည် ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ကျူချမ်းချမ်းကြောင့်များလား။

ယခုအခါ မူလ ရှောင်ဖန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များက လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း သတိကြီးစွာဖြင့်သာ ချီတက်နေရ၏။

သို့သော်လည်း ရှောင်ဖန်း မစိုးရိမ်ပေ။သူ့တွင် စနစ်ရှိနေသည့်အပြင်ခိုင်ခံ့သော ခိုလှုံရာ စခန်းလည်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အချိန်က သူ့ဘက်တွင် ရှိနေ၏။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ရောက်လာလျှင်ပင် ယွမ်ချင်းမေနှင့် အခြားသူများ ပေးစွမ်းသော ဆိုင်းအင်အမှတ်များကို အမှီပြု၍ ဆက်လက် အသက်ရှင်သန်နေရုံသာ ရှိ၏။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရှောင်ဖန်း၏ မျက်နှာထက်မှ စိုးရိမ်မှုများ လျော့ပါးသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကဲ... သွားကြ၊ ဘာမှမရှိရင် သွားနားကြတော့"

နာရီအနည်းငယ်ခန့် အိပ်စက်ပြီးနောက်ရှောင်ဖန်းသည် အိပ်မပျော်သဖြင့် ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်လာကာ ရေခဲသေတ္တာထဲမှ အေးခဲနေသော ဘီယာတစ်ဗူးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

အေးမြသော ဘီယာကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ ရှောင်ဖန်းသည် အလွန်တရာ လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ သူသည် ဂိမ်းစက်ကို ဖွင့်၍ ခဏမျှ ဆော့ကစားရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်ရုတ်တရက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးဆီမှ မှန်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှောင်ဖန်း အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ မှန်ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ထိုအခါ လက်တံ ခြေတံ ရှည်လျားပြီး ပိန်လှီသော လူတစ်ယောက်သည် မှန်တွင် ကပ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာကို မှန်ပြင်၌ အတင်း ဖိကပ်လျက် အခန်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုသူသည် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မှန်နှင့် ထိတွေ့နေသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများသည် တစ်စုံတရာကြောင့် မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးတွင် မြဲမြံစွာ ကပ်တွယ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသူသည် အထဲသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း လက်ထဲမှ တူတစ်ချောင်းဖြင့် မှန်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်နေခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ ထိုသူ၏ လုပ်ရပ်မှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက်မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးသည် အပြင်ဘက်မှနေ၍ အထဲရှိ အခြေအနေနှင့် အလင်းရောင်ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်အောင် ကာကွယ်ထားရုံသာမက မှန်ကိုယ်နှိုက်ကလည်း အလွန်တရာ ခိုင်ခံ့သဖြင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

မှန်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်သံကြောင့် အိပ်ပျော်နေကြသော ယွမ်ချင်းမေနှင့် အခြားသူများ နိုးလာကြ၏။

မိန်းကလေး သုံးယောက်စလုံးသည် အဝတ်အစားပင် သေသေချာချာ မဝတ်ဆင်နိုင်ဘဲ ပျာပျာသလဲ ပြေးထွက်လာကြ၏။

မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ကပ်တွယ်နေသော ထိုထူးဆန်းသော ရုပ်သွင်ရှိသူကို မြင်သောအခါ မိန်းကလေး သုံးယောက်စလုံး တပြိုင်နက်တည်း လန့်ဖျတ်အော်ဟစ်မိကြ၏။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် လက်များဖြင့် မိမိတို့၏ မလုံခြုံ သော အစိတ်အပိုင်းများကို အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်လိုက်ကြ၏။

"ရပါတယ်... သူ အထဲကို မမြင်ရဘူး"

ရှောင်ဖန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်၏။

"အဘိုးကြီးရှောင်... ဒါက ဘာကောင်ကြီးလဲ၊ လူနဲ့လည်း မတူသလိုပဲ"

ယွမ်ချင်းမေက တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

အမှန်ပင်၎င်းမှာအမျိုးသားနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူသော်လည်း လူမဟုတ်သော သတ္တဝါကြီးဖြစ်နေ၏။

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒါက လူဟုတ်လား မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ အထဲကို ဝင်ချင်နေတာကတော့ ထင်ရှားနေတာပဲ"

ရှောင်ဖန်း ပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလိုက်၏။ မီးသတ်ပုဆိန်တစ်စင်းသည် ထိုထူးဆန်းသောသတ္တဝါ၏ နောက်ကွယ်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

ကွက်တိဆိုသလိုပင် ထိုသတ္တဝါက ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သဖြင့် မီးသတ်ပုဆိန်သည် ၎င်း၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

ထိုသတ္တဝါသည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တူကိုင်ထားသော လက်မောင်းကို နောက်သို့ လွှဲကာ မီးသတ်ပုဆိန်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်စင်သွားတော့၏။

ထိုသတ္တဝါလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လေထဲ၌ လွင့်မျောနေသော မီးသတ်ပုဆိန်ကို မြင်၍ ၎င်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝေခွဲမရသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် မီးသတ်ပုဆိန်သည် ထပ်မံ လှုပ်ရှားကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းပြန်ရာ ထိုသူသည် တူကို မြှောက်၍ အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်၏။

ရှောင်ဖန်း၏ မျက်နှာသည် အုံ့မှိုင်းသွားပြီးသူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မီးသတ်ပုဆိန်ဖြင့် ထိုသူကို တရစပ် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းတော့၏။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူသည် ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ မှန်ပြတင်းပေါက်တွင် ကပ်တွယ်နေသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားရ၏။

မကြာမီ ထိုသူသည် ရှောင်ဖန်း၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် တိုက်ပေါ်မှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

ထိုသူ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်ရမှသာ ယွမ်ချင်းမေနှင့် အခြားသူများသည် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့၏။

"ဒီအကောင်ကြီးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်၊ သူ့လည်ပင်းမှာ အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားတာကိုတောင် သူက ဆက်ပြီး လှုပ်ရှားနိုင်သေးတယ်"

ယွမ်ချင်းမေသည် ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့်ဖိရင်း ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ငါ့အထင်တော့ ဒီကောင်က လူပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယွဲ့ဟွာက တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုအတောအတွင်း ဖန်ချင်းယွီသည် ရှောင်ဖန်း၏ လက်မောင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ရှောင်ဖန်းသည် မှန်ပြတင်းပေါက်၏ အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ရာဝင်းကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ယွဲ့ဟွာကို လှည့်မေးလိုက်၏။

"ယွဲ့ဟွာ... မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲတယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ"

ယွဲ့ဟွာသည် ရှောင်ဖန်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါက မျိုးဗီဇ အဆင့်မှာ ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ သွင်ပြင်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သွားတာကို ပြောတာပါ"

"အို... ဒါဆို အဲဒါက ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ" ရှောင်ဖန်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။

"အတိအကျ ပြောရရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မျိုးဗီဇ တည်ဆောက်ပုံမှာ ပြဿနာရှိလို့ တစ်စုံတစ်ရာသော လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်တာ ဖြစ်နိုင်သလို အပြင်ဘက်က ဗိုင်းရပ်စ် ဒါမှမဟုတ် ဘက်တီးရီးယား တစ်ခုခု ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီး မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါက ဟိုးအရင်က ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို လူတွေ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရပြီး ဇွန်ဘီ ဖြစ်သွားတာမျိုးလား"

ယွမ်ချင်းမေက ဘေးမှနေ၍ ဝင်ပြောလိုက်၏။

ယွဲ့ဟွာက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။

"သီအိုရီအရတော့ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၃၀ ခုနှစ်၊ ငါ ကျောင်းတက်နေတုန်းက ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဂျာနယ်တစ်ခုထဲမှာ ယုန်တွေကို ကူးစက်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ မမြင်ဖူးတဲ့ မှိုတစ်မျိုးအကြောင်း စမ်းသပ်ချက်စာတမ်းတစ်ခု ဖတ်ခဲ့ရဖူးတယ်"

"အဲဒီမှိုက ယုန်တွေကို ကူးစက်ပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ အပြုအမူနဲ့ အသိစိတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိန်းချုပ်သွားတာ၊ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီယုန်တွေက အသိစိတ်မရှိတဲ့ လင်းကုပ်မှိုယုန်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ဖော်ပြထားတယ်၊ အဲဒါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်က ဒီမှိုကို လင်းကုပ်မှိုလို့ အမည်ပေးခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ သုတေသနပြုချက်တွေအရ ဒီမှိုက ယုန်တွေအချင်းချင်းကြားမှာပဲ ကူးစက်တတ်တာပါ"

"ခုနက ထူးဆန်းသူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာကြောင့် မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတာကတော့ သေသေချာချာ သုတေသနပြုပြီးမှပဲ သိနိုင်မှာပါ"

ယွဲ့ဟွာ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရှောင်ဖန်းသည် မေးခွန်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွား၏။

"ယွဲ့ဟွာ... ဒါဆို ငါက ဤဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး စွမ်းအားကို နိုးထလာတာကော မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသွားတာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရမလား"

ယွဲ့ဟွာက ပြုံးလိုက်၏။

"အဲဒါလည်း မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲတာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့"

*********