အခန်း ၁၁၂၇

အခန်း(၁၁၂၇) ဒုတိယအဆင့်

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် မိမိပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ထက်သို့ ခြေချမိလေသည်။ ဤနေရာရှိ မြေပြင်မှာ မဟူရာစိမ်းရောင် သန်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အလွန်မှောင်မိုက်နေ၏။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ တောင်တန်းများမှာလည်း မှုံမှိုင်းသောအသွင် ဆောင်နေကြရာ သံယုကြယ်၏ ရှုခင်းနှင့် အတန်ငယ် ဆင်တူသော်လည်း ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှပေသည်။

“ညီအစ်ကိုချင်”

ထိုစဉ် ကွီလင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးနား၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက မြောင်ကျင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ။ အားလုံးပေါင်း ခြောက်ထပ် ရှိတာ။ ငါတို့ ပထမအဆင့်မှာ နေနေလည်း ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး။ အခုပဲ ဒုတိယအဆင့်ကို တက်ကြရအောင်”

“ကောင်းပြီလေ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ကွီလင်းနှင့်အတူ ဒုတိယအဆင့်ဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ သွားရာလမ်းမှာလည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ပထမအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လုံလောက်စွာ သိပ်သည်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ ပိုမိုသိပ်သည်းလှပြီး ရတနာပစ္စည်းများလည်း ပိုမိုများပြားစွာ တည်ရှိနေသည်။ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြား ဒုတိယအဆင့် အဝင်ဝဆီသို့ အပြိုင်အဆိုင် သွားနေကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၊ ချန်ယွီနှင့် ကွီလင်းတို့သည် ထူထပ်လှသော တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤတောအုပ်ထဲတွင် ဧရာမရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏အထက်တွင် ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု တဝုန်းဝုန်း စီးဆင်းနေ၏။ ရေကျသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး ရေကန်ထဲ၌ စုဝေးနေသော ရေများမှာမူ ယခင်က ကြယ်အရှင်သခင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်စဉ်က ပေါ်ထွက်လာသည့် မြူခိုးများနှင့် ဆင်တူသော မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ရေကန်ကြီးမှာ မြူခိုးများကြားတွင် ရေးရေးမျှသာ မြင်တွေ့နေရ၏။

“ဝင်ကြစို့”

ထိုအချိန်တွင် ကြယ်အရှင်သခင်နှင့် ဆရာသခင်တို့လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရေကန်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ချလိုက်ကြတော့သည်။

ဤရေကန်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းကြောင်းဖြစ်ရမည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကြယ်အရှင်သခင်နှင့် အခြားလူများ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မိန်းကလေး ချန်ယွီတို့လည်း ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားရာ ပိုမိုပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု သက်ရောက်လာတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ဦးခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ ဒုတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရသည့် ဖိအားမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်ကထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်သွေ့ အက်ကွဲနေသော ကျောက်တောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာမူ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ အကြောင်းမူကား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခံရပြီးနောက် ချန်ယွီ၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရတော့သလို ကွီလင်းနှင့် ကြယ်အရှင်သခင်တို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိသွားခြင်းကြောင့်ပင်။

လောလောဆယ် နေရာရွှေ့ပြောင်းသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း သူတို့အားလုံး လူစုကွဲသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားကာ မိန်းကလေး ချန်ယွီ၏ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်စူးစမ်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှသဖြင့် သူ၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အာရုံခံစွမ်းအားကို အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျက်ထားသော်လည်း ချန်ယွီ ရှိမည့်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော လှိုင်းထန်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေပုံရ၏။ ထိုသို့တွေးတောရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသံလာရာဆီသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝေဟင်ထက်မှနေ၍ ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ဤမိစ္ဆာသားရဲမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာမူ အတော်အတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အပြာရောင် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ အကယ်၍ သူ အကဲခတ်မမှားပါက ဤကောင်၏ စွမ်းအားမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ဦးကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ဤမျှလောက်သော စွမ်းအားအဆင့်မှာ ထည့်တွက်စရာ မလိုသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားချီတစ်ချက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုကျားဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ၊

ထိုကျားသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို လတ်တလော ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပြီးကာမှ ဝါးမြိုတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အဝေးမှ ပြင်းထန်သော ဓားချီတစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းမော့ကာ နိုးနိုးကြားကြား ရှိသွား၏။ ဓားချီ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားချီကို တားဆီးရန် အပြာရောင် မီးလျှံစီးကြောင်းတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဓားချီ၏ စွမ်းအားမှာ ၎င်း၏ လောလောဆယ် ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားချီသည် ၎င်းမှုတ်ထုတ်လိုက်သော အပြာရောင်မီးလျှံများကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ထိုကျားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ၎င်း၏ဇီဝိန်ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ကျား၏အလောင်းကို ကြည့်ကာ အတန်ငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ အကြောင်းမူကား ဤအချိန်တွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးလျှံများမှာ ငြိမ်းသွားသလို ရှိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ပွင့်လင်းမြင်သာလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ကြည့်လိုက်သည့်တိုင်အောင် ကျင့်ကြံခြင်း မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံး ရှိနေသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားပြီး ဤကောင်တွင် မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံး မရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဝူး၊

ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေစဉ်မှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဟိန်းဟောက်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူ အကဲခတ်မမှားပါက ယခင်တိုက်ခိုက်မှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျားများကို လန့်ဖျန့်သွားစေခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာသားရဲ အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံး ဤနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကောင်တွင် ဘာပစ္စည်းမျှ မရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့နှင့် အချိန်အကြာကြီး မပတ်သက်ချင်တော့ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ဝေဟင်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အောက်ခြေ၌ ကျား ရာနှင့်ချီ၍ စုဝေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ကျောပြင်ပင် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤမျှများပြားလှသော ကျားအုပ်စုကြီးနှင့်ဆိုလျှင် အကယ်၍ သူ စောစောစီးစီး ပြန်မဆုတ်ခဲ့ပါက ပုရွက်ဆိတ်စစ်တပ်ကဲ့သို့ ဝိုင်းအုံပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ခေါင်းဆောင်တစ်ကောင်လည်း ရှိနေပုံရပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားကိုလည်း လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ချေ။

“ညီအစ်ကိုချင်”

ထိုစဉ် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကွီလင်း ဖြစ်နေ၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ကို နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လိုက်ရပြီ။ သူသည် ယခင်က ဤနေရာ၌ ၎င်းတို့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း တစ်ယောက်တည်းလား”

ကွီလင်းက ခေါင်းခါပြပြီး ပြန်ပြော၏။

“မဟုတ်ဘူး၊ သံတမန် ချန်ယွီလည်း ပါတယ်။ ငါတို့ အတူတူပဲ။ ငါတို့လည်း စောစောက ရင်းနှီးတဲ့လူ ရှိမလားလို့ လူခွဲရှာနေကြတာ။ အခု ငါ မင်းနဲ့ အမှတ်မထင် ဆုံတာပဲ။ သံတမန် ချန်ယွီကို အခုပဲ လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက “သူ့ကို ခေါ်ဖို့ မလောပါနဲ့ဦး၊ အောက်က ဒီကောင်တွေကို အရင် ရှင်းကြတာပေါ့” ဟု အောက်ခြေရှိ ကျားများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကွီလင်းက ခေါင်းခါကာ ဆို၏။

“ဒီကောင်တွေက နာမည်ကြီး ကျားတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းက အလွန် ထူးခြားတယ်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံး မရှိကြဘူး။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားတွေအတွက် ဘာမှ အသုံးချလို့ရတဲ့ တန်ဖိုး မရှိဘူး”

“တကယ်ပဲ တစ်ခုမှမရှိဘူးလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

ကွီလင်းက ပြန်ပြော၏။

“ရှိတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလွန် ရှားတယ်။ အဲဒီကျားတွေရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းက ငါတို့နဲ့ မတူတာကြောင့် မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံးက အလွန်နည်းတာ။ ပြီးတော့ အောက်မှာ ကျားဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေပုံရတယ်၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကိုတောင် ရောက်နေပြီ။ ငါတို့လည်း သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်း အတန်ငယ် မှင်တက်သွားသည်။ ဤကောင်များသည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံးကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ကြခြင်းပင်။