အခန်း ၁၁၂၉

အခန်း(၁၁၂၉)

"မင်း တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ကွီလင်းက ပြောလိုက်သည်။ ထိုကျားဘုရင်ထံမှ မိစ္ဆာအမြူတေကို ထုတ်ယူရန် မလွယ်ကူချေ။ ယင်းနောက် သူက "လောလောဆယ် ဒါကို သိမ်းထားလိုက်ဦး။ မင်းက ဒီကျားဘုရင်ကို သတ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒီအမြူတေက မင်း ကျင့်ကြံပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားနာနာနှင့် ငြင်းပယ်မနေဘဲ မရဏကျားဘုရင်၏ မိစ္ဆာအမြူတေကို တိုက်ရိုက်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကွီလင်းအား "ချန်ယွီကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး။ သူ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံနေရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတို့ သွားရှာကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် ကွီလင်း လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကြလေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် ချန်ယွီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့က သွားကာ ကင်းထောက်နေသော ကွီလင်း ပြန်မလာသေးသဖြင့် ချန်ယွီသည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား "ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တော်တော်လေး သိပ်သည်းတာပဲ။ ငါတို့ ကျင့်ကြံလို့ရမယ့် နေရာတစ်ခု အနီးအနားမှာ ရှာပြီး ဒီမှာပဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံကြရအောင်" ဟု ပြောလေသည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "ဒါက ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ ရှိသေးတာ။ အောက်မှာ နောက်ထပ် အလွှာအနည်းငယ် ရှိသေးတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ငါတို့ တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရောက်နိုင်ရင် အဲဒီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပိုပြီး သိပ်သည်းမနေဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသို့ သွားရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ပြဿနာမရှိနိုင်ချေ။ ချန်ယွီကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အဆုံး၌ သူမသည် နေရာအနှံ့ လှည့်လည်ခဲ့ဖူးပြီး ပိုမိုအန္တရာယ်များသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အကျပ်အတည်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

သို့သော် ကွီလင်းကမူ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒီ ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက သားရဲတွေကတောင် ဒီလောက် တန်ခိုးကြီးနေတာ။ ငါတို့ တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဆက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားရင် ပိုပြီး အန္တရာယ်မများဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ငါ့အဖေတောင် တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ သေချာ စဉ်းစားရတာ။ အဲဒီနေရာက သာမန်လူတွေ ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျားဂူထဲ မဝင်ဘဲ ကျားသားငယ်ကို ဘယ်လိုရနိုင်မလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စွန့်စားရမှု ကြီးမားလေ အခွင့်အရေးက ပိုများလေပဲ။ သခင်လေး ကွီလင်းသာ ကြောက်တယ်ဆိုရင် ဒီမှာပဲ အရင် ကျင့်ကြံနေလိုက်ပါ။ ချန်ယွီနဲ့ ငါကတော့ အောက်ဆင်းပြီး သွားကင်းထောက်လိုက်ဦးမယ်။ တကယ်လို့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံရရင် ငါတို့ ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ဆို၏။

ချန်ယွီကလည်း "ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အရင် သွားကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။

ကွီလင်းသည်လည်း လိုက်သွားချင်သော်လည်း မိမိ၏ အစွမ်းကို ချိန်ဆကြည့်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့ထက် အမှန်တကယ်ပင် ကွာဟချက် ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စိတ်အေးအေးထားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ချန်ယွီတို့နှင့်အတူ အောက်သို့ လိုက်မသွားတော့ပေ။ ယင်းအစား သူက "တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ငါ မင်းတို့ကို အဲဒီကို လိုက်ပို့ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ရောက်သွားရင်တော့ ငါ ဆက်မဝင်တော့ဘူး" ဟု သူတို့အား ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲများ တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အလွန် အန္တရာယ်များသော သဘာဝ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အချို့မှလည်း စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုသူသုံးဦးသည် တောအုပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခပ်ဖွဖွ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် သူက မျက်မှောင်ကုတ်ကာ "ဒီတောအုပ်ထဲမှာ တော်တော်လေး ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်မြူတွေ ရှိနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ကျန်နှစ်ဦးလည်း ယင်းကို အာရုံခံမိပုံရသည်။ ထိုသူသုံးဦးသည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း အားဖြည့်လိုက်ကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆိပ်မြူများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးနှင့် အတူရှိစဉ်က ဖြစ်ကြောင်း သတိရမိပြီး ထိုနေရာက ယခုနေရာထက် ပိုမိုအားနည်းလှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း သဘာဝကျကျပင် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စနစ်တကျ ကာကွယ်ထားသရွေ့ ဤအဆိပ်မြူများကို ခုခံနိုင်ဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ထို့နောက် ကွီလင်းသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို တောအုပ်ထဲရှိ ကျောက်တုံးပုံတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ယင်းကို ညွှန်ပြကာ "ဒီနေရာက တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားတဲ့ နေရာပြောင်းအစီအရင်ပဲ။ ဒီကျောက်တုံးတွေပေါ်မှာ ဝင်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်တွေ ထွင်းထုထားတယ်။ ဒီဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်တွေကို နှိုးဆွလိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ ဝင်သွားလို့ရပြီ။ မင်းတို့ တကယ်ပဲ အခု ဝင်ဖို့ ပြင်နေတာလား" ဟု မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ဒါပေါ့။ ဒီတစ်ခေါက် ဝင်ရတာ မလွယ်ကူတာမို့ သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စူးစမ်းရမှာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

"အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရင် ငါတို့ ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ချန်ယွီက ပြောသည်။

ကွီလင်းက "ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရင် အမြန်ပြန်လာခဲ့။ ပြန်လာမယ့် လမ်းကလည်း မင်းတို့ ရောက်သွားမယ့် နေရာမှာပဲ ရှိတဲ့ ဒီလိုနေရာပြောင်းအစီအရင်ကနေတစ်ဆင့် ပြန်လာရမှာ" ဟု ဆို၏။

"ကောင်းပြီ၊ သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ကွီလင်း" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူနှင့် ချန်ယွီတို့သည် ရှေ့သို့ တိုးကာ နေရာပြောင်းအစီအရင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယင်းတို့ထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို ထုတ်ယူ၍ အပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျင့်စဉ်မန္တန်ကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ထိုသူနှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ယင်းနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

---

ကွီလင်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်နှင့် ဆရာသခင်တို့သည်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆရာသခင်သည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ "ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝင်သွားပြီ ထင်တယ်။ ဟဲဟဲ... ကြယ်အရှင်သခင်၊ မင်းရဲ့ နောက်ဆုတ်ချင်ယောင်ဆောင်တဲ့ ဗျူဟာက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ။ အဲဒီချင်ယွမ်ဖုန်းက တတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ မက်မောစရာကို မလှန်ဆန်နိုင်ဘဲ တန်းဝင်သွားတာပဲ။ သူ ဝင်သွားပြီဆိုမှတော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး" ဟု ပြောလေသည်။

သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်က "ဒီလိုလူမျိုးကို ငါတို့ဘေးမှာ ထားဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ငါတို့ သူ့ကို အပြင်မှာ သတ်ရင် ချန်ယွီကိုပါ ချန်ထားလို့ မရဘူး။ အဲဒါက တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သွားထိခိုက်လိမ့်မယ်။ အဲဒါက ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ သူတို့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဒါဟာ သူတို့ဘာသာ ရှာတဲ့ဘေးပဲ၊ ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချောက်ချားဖွယ် အကြည့်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မိမိကို ကူညီနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အထင်ကြီးခဲ့သော်လည်း ချန်ယွီ ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်ကျခံသူများ မျိုးနွယ်စုသည် အလွန် သီးသန့်ဆန်လှသည်။ သူတို့၏ မျက်စိထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်မျှပင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပါစေ၊ သူတို့ အသုံးချနိုင်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်၏ လုပ်ရပ်သည် ရက်စက်လွန်းသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သေမင်းထံသို့ တဖြည်းဖြည်း မောင်းနှင်နေခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသော ကွီလင်းသည် အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကြယ်အရှင်သခင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး "အဖေ၊ အဖေက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒီနေရာမှာ သေစေချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွီလင်းသည် မူလက ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ သူတို့၏ သံယုကြယ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာပါက သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဖြစ်မှန်များက သူ လွန်လွန်ကဲကဲ တွေးတောမိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လုပ်ရပ်များက သူ၏ အတွေးအကြံအားလုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"သခင်လေး ကွီလင်း၊ နောင်တရနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီလူက ထိန်းချုပ်ဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး။ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တောင် ပဋိပက္ခဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်။ သူက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုက မဟုတ်တဲ့အတွက် သဘာဝကျကျပဲ သူ့ကို ချန်ထားလို့ မရဘူး" ဟု ဆရာသခင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြယ်အရှင်သခင်ကလည်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ " မင်း အထင်လွဲနေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ဘာသာ သေလမ်းရှာတာ။ ငါ သူ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မတို့ခဲ့ဘူး။ ငါက သူ့ရဲ့ လောဘကို အသုံးချခဲ့ရုံတင်ပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် ကြယ်အရှင်သခင်နှင့် ဆရာသခင်တို့၏ ပုံရိပ်များသည် တိုက်ရိုက်ပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ကွီလင်းသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့ကို ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင်ပင် အကြာကြီး ကြောင်စီစီ ရပ်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လောဘသည် သူ့ကို သေမင်းထံ ပို့ဆောင်လိုက်လေမလား။