အခန်း ၁၁၃၈

အခန်း(၁၁၃၈) သစ္စာဖောက်ခြင်း

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဆရာသခင်သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် လွင့်စင်ထွက်သွားချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချန်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ထက်၌ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိမ်းထိုးနေပြီး အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ယင်းက မည်သည့်တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ထိုအရာက သူမအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ သက်ရောက်စေခဲ့သည်မှာ အသေအချာပင်။

အကယ်၍ သူမသာ ရှေ့ထွက်မကူညီခဲ့ပါက သူသည်လည်း ဆရာသခင်အား မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုမူ အခွင့်အရေးကောင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုက်ရွှီဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိမိ၏ ဓားအရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်အထိ စုစည်းလိုက်ချေသည်။

ထိုက်ရွှီဓားရှည်၏ လင်းလက်မှုသည် တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလာပြီး ၎င်း၏အတွင်း၌ ရေခဲပြာရောင် ချီစွမ်းအင်တန်းများ စီးဆင်းနေကာ ရေခဲနှင့် မီးဟူသော အစွန်းနှစ်ဖက် အရည်အချင်းများ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဤရေခဲပြာရောင် ချီစွမ်းအင်သည် ရေခဲအနှစ်သာရလား သို့မဟုတ် မီးလျှံစီးကြောင်း အစိမ်းရောင်လား ဆိုသည်မှာမူ မသေချာသော်လည်း ယင်းအစွမ်းနှစ်ခုစလုံး ပါဝင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

"မင်း သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိုက်ရွှီဓားရှည်၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဂလက်ဆီကြယ်စုကြီး ပြိုဆင်းလာသကဲ့သို့ ဆရာသခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကျရောက်သွားချေသည်။

ဆရာသခင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားက ဤမျှအထိ ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုစွမ်းအားက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားရစေသည်။

"ဆရာသခင်။ မြန်မြန်ဆုတ်တော့။" ထိုအချိန်တွင် မူလက ချန်ယွီအား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြသော သံယုကြယ်မှ ပညာရှင်များသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို မြင်လျှင်ပင် အခြေအနေမဟန်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဆရာသခင်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမိချေသည်။

သူသည်လည်း အဝေးသို့ ပြေးချင်သော်လည်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မမြင်နိုင်သော ဓားမြောက်မြားစွာဖြင့် အထိုးခံထားရသည့်အလား တစ်လှမ်းမျှပင် မရွေ့လျားနိုင် ဖြစ်နေရချေသည်။

မိမိထံသို့ တရွေ့ရွေ့ နီးကပ်လာနေသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် ဓားချီစွမ်းအင်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများ တုန်ရင်လာရသည်။

"အားလုံးပဲ။ မြန်မြန် စွမ်းအားချင်းပူးပေါင်းပြီး တားကြ။" ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဆုတ်ခွာရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် စွမ်းအားချင်း ပေါင်းစပ်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်နတ်မင်းများအတွက်မူ စွမ်းအားချင်း စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စွမ်းအင်များ ဟန်ချက်ညီညီ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ဆရာသခင်ကို ဗဟိုပြု၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက် ကျရောက်လာချိန်တွင် သူတို့၏ စုပေါင်းစွမ်းအားသည်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို ခုခံနေကြသော သိုင်းပညာရှင်များသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် လွင့်ထွက်သွားကြရပြီး ဆရာသခင်ကိုယ်တိုင်ပင် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်လျက် စွမ်းအားအားလုံး ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရချေသည်။

သို့သော် သူနှင့် သူ၏ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် အဆုံး၌ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း ခုနက စွမ်းအားတွေ အများကြီး သုံးလိုက်ရတာ။ သူ ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး။" ဆရာသခင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးပြီးနောက် စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ မိမိ၏ အခြေအနေမှာလည်း အလွန်ဆိုးရွားနေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ဘေးတွင် အဖော်အချို့ ရှိနေသေးသည်။

သူတို့၏ စုပေါင်းစွမ်းအားနှင့် မိမိ၏စွမ်းအားသာ ဆိုပါက ချင်ယွုန်းဖုန်းကို သတ်ပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

"ပြန်ပြီး တိုက်စစ်ဆင်ကြမယ်။" သံယုကြယ်မှ ပညာရှင်သည်လည်း ဤအချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ဆရာသခင်နှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူတို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထိုက်ရွှီဓားရှည်ပေါ်၌ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြန်လည်စုစည်းလာပြီး ထိုခဏ၌ ဓားချီစွမ်းအင်သည် နဂါးလက်သည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြေးဝင်လာသော ပညာရှင်ကို တိုက်ရိုက် လှမ်းဆွဲလိုက်ချေသည်။

ဆုတ်ဖြဲသံနှင့်အတူ။

သံယုကြယ်မှ ပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် စုတ်ပြတ်သွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ဆရာသခင်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ခုနက စွမ်းအားက..." ဆရာသခင်သည် ထိုနေရာတင် ကြောင်အမ်းသွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစွမ်းအားက တစ်နေရာရာ၌ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "ဒါက... မရဏနဂါး ယင်ဘုရင် ရဲ့ စွမ်းအားပဲ။" ဟု ဆိုလိုက်မိသည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအကြိမ် တတိယလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မရဏနဂါး ယင်ဘုရင်၏ အနှစ်သာရသွေးနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် အထူးစွမ်းအားများကို လှုပ်ရှားစေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခုနက သူသည် အမြဲတစေ ပြောင်းလဲနေသော ထိုက်ရွှီဓားရှည်ကို အသုံးပြု၍ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ယင်ဘုရင်၏ နဂါးလက်သည်းအဖြစ် စုစည်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းကို ဤလူများ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

အခြေအနေမှာ မဟန်တော့ကြောင်း၊ မိမိထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားနေကြောင်း ဆရာသခင် ချက်ချင်း သိလိုက်သဖြင့် သူက "မင်းတို့ သွားကြ။ ဒါက ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ စွမ်းအားပဲ။" ဟု တိုက်ရိုက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

ကျန်ရှိနေသော သံယုကြယ်မှ ပညာရှင်အနည်းငယ်သည် ထိုစကားကို ကြားလျှင်ပင် ဘာမျှမစဉ်းစားတော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ထဲမှ ထိုက်ရွှီဓားရှည်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အခြားနဂါးလက်သည်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပညာရှင်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။

ဆရာသခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားက အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီဟု ခုနတင် ပြောခဲ့သည် မဟုတ်လော။

သူ့မှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမျိုး ကျန်ရှိနေသေးရသနည်း။

လူတိုင်းသည် ဆရာသခင်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဆရာသခင်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

"မင်းတို့ လူအတွေ။ သူက မင်းတို့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး အသက်လုပြေးသွားပြီ။ မင်းတို့ကတော့ ဘာမှမသိသေးဘူး။" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ရန်သူများထံသို့ တိုက်ရိုက် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသံယုကြယ်မှ ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ချေသည်။

---

ထို့နောက် သူသည် ဆရာသခင် ထွက်ပြေးသွားသော မြင်ကွင်းဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ တိုက်ရိုက် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

"ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်အောင်ပြေးဖို့ ဒီလောက်လွယ်မယ် ထင်နေတာလား။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူသည် ရန်သူနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့် ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤဓားချီစွမ်းအင်သည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှပြီး နဂါးလက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်သူ၏ ကျောပြင်ကို တိုက်ရိုက် ကုပ်ဆွဲလိုက်ချေသည်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ။

သို့သော် ထိုခဏ၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီးနောက် ထူးဆန်းသော မှော်ရတနာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ချေသည်။

ထိုမှော်ရတနာကို မြင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားမိသည်။

သူသည် ဤမှော်ရတနာကို မှတ်မိသည်။ ယင်းက သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင် ပိုင်ဆိုင်သော ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များ ဖြစ်ချေသည်။

"ကြယ်အရှင်သခင်။ သူ့ကို မြန်မြန်တားပေးပါ။" ဆရာသခင်သည် ကြယ်အရှင်သခင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာစာဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဆရာသခင်တို့ထံမှ အလှမ်းကွာဝေးနေသေးသည့်အပြင် ခုနက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရသဖြင့် မှော်ရတနာ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များမှာလည်း ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ခဏတာအတွင်း ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသွားရချေသည်။

ဤတိုတောင်းလှသော အခွင့်အရေးအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထပ်မံစုစည်းကာ ဆရာသခင်အား တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

"မလုပ်နဲ့။" သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များကို အသည်းအသန် လှုံ့ဆော်လိုက်သော်လည်း ခုနက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားချီနှင့် ထိတိုက်မိမှုကြောင့် မှော်ရတနာမှာ တန့်သွားသည့် အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား "သူ့ကို မသတ်နဲ့။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ရန်သူကို အမြစ်ပြတ်မချေမှုန်းဘဲ သနားညှာတာနေမည်ဆိုပါက မိမိကိုယ်မိမိ ဂူသွင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြယ်အရှင်သခင်၏ စကားကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဓားချီစွမ်းအင် စစုစည်းပြီးနောက် ဆရာသခင်၏ ကျောပြင်ထံသို့သာ ဆက်လက် ဦးတည်ပြေးဝင်စေခဲ့ချေသည်။

ဆုတ်ဖြဲသံနှင့်အတူ။

ထက်မြက်လှသော နဂါးလက်သည်းသည် ဆရာသခင်၏ ကျောပြင်ကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းပင်။