အခန်း ၃၆၄

အခန်း (၃၆၄) တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

"ကြည့်စမ်း... ဟိုဖာရာရီက BMW ကို ချုံပုတ်ထဲဝင်တိုက်သွားတာ... ချုံပုတ်တွေက ကားပါကင်နေရာထက် တစ်ဆင့်ပိုမြင့်နေတာ ငါမှတ်မိတယ်... BMW ကတော့ အတော်လေး ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ"

"သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားတာပေါ့... ဆေးပြန်သုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ယွမ်ထောင်ဂဏန်းလောက် ကုန်မှာ... ရှေ့မီးလုံးတွေပါ ကွဲသွားရင် ပြင်ဖို့ ယွမ်သုံးသောင်းကနေ ငါးသောင်းလောက်အထိ ကုန်လိမ့်မယ်"

"အဲဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ... တော်တော် မောက်မာတာပဲ... ကားပါကင် နေရာလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ သူများကားကို ဝင်တိုက်တယ်ပေါ့"

"ဟုတ်တယ်... ကျောင်းကားပါကင်က သူပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"

"ဒါက တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတာပဲ"

ကျောင်းသားတစ်စုသည် လီရှန်ကျွင်း၏ လုပ်ရပ်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက သဘောမကျခဲ့ကြချေ။ ချမ်းသာတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဖာရာရီမောင်းတော့ရော ဘာဖြစ်သေးသနည်း။

"ရှူး... အသံတိုးတိုးလုပ်ကြ"

ဝဝကစ်ကစ် ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် သူ၏အဖော်ဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး ဖာရာရီရှိရာဘက်သို့ တိတ်တခိုး ကြည့်ရှုလိုက်၏။ လီရှန်ကျွင်းက ၎င်းတို့ကို သတိမထားမိသည်ကို မြင်သောအခါမှ သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူက တီးတိုးပြောဆိုလိုက်၏။

"ကားမောင်းတဲ့သူက ကျန်းနန်က နာမည်ကြီး ပလေးဘွိုင်း လီရှန်ကျွင်း ပဲ... ငါတို့ကျောင်းက စီနီယာလေ... ကျန်းနန်ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဝမ်ကျင်း ကို မင်းတို့အကုန်လုံး သိကြတယ်မလား"

"ငါ သိတယ်... သူက ကျန်းနန်က နာမည်ကြီး ထိပ်သီးသူဌေးကြီးလေ"

လူအုပ်ကြီးသည် အားကျဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ဟွာရှနိုင်ငံ၏ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဝမ်ကျင်းသည် လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်က သာမန်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြပေ၏။

စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ရပြီး ကုမ္ပဏီမှာ ဒေဝါလီခံရမည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူသည် ကျေးဇူးရှင်တစ်ဦးနှင့် ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့ခဲ့ရ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဝမ်ကျင်း၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှာ အလွန်ချောမွေ့အောင်မြင်လာပြီး ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ဘီလီယံချီမှစ၍ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာကာ ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းအထိပင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ကျန်းနန်၏ အချမ်းသာဆုံးသူဌေးသစ် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝဝကစ်ကစ် ကောင်လေးက ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စကားဆက်လိုက်သည်။

"ဒီသခင်လေး လီရှန်ကျွင်း ရဲ့ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုက ကျန်းနန်မှာ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဝမ်ကျင်း ပြီးရင် ဒုတိယလိုက်တယ်... အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံကြည့်ရင် အဲဒီလိုပဲ... လီရှန်ကျွင်းရဲ့ ဖခင်ကလည်း ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း စီးပွားရေးလှုပ်ရှားမှုတွေ ခပ်စိပ်စိပ် လုပ်နေတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... စီးပွားရေးရည်မှန်းချက်တွေကိုလည်း ဆက်တိုက် တိုးချဲ့နေတာ... သုံးနှစ်အတွင်း ဝမ်ကျင်း ကို အချမ်းသာဆုံးသူဌေး နေရာကနေ ဖယ်ရှားဖို့တောင် ပြင်ဆင်နေကြတာ"

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဘေးနားရှိလူများအားလုံး အလန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြလေ၏။ လီမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အားကောင်းနေတာလား။

"နင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

"ငါ့မိသားစုက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုလို့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာလည်း အတော်လေး ကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်လေ"

ဝဝကစ်ကစ် ကောင်လေးက ရင်ကော့လိုက်၏။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဒစ်ဂျစ်တယ်နာရီကို ဖော်ပြကာ ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သောအခါ လေထဲတွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။ ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွနည်းပညာပင်။

"ဒါကို မင်းတို့ သိကြတယ်မလား... ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ စမတ်နာရီလေ... အခုလောလောဆယ် အဟော့ဆုံး နည်းပညာမြင့် ထုတ်ကုန်ပဲ... လီရှန်ကျွင်းရဲ့ ဖခင်က ထျန်ဖုန်းကုမ္ပဏီ ဆီ ကုန်ကြမ်းတွေ သီးသန့်ထောက်ပံ့ပေးဖို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရယူဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... တကယ်လို့ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသာ အောင်မြင်သွားရင်... သုံးနှစ်အတွင်း လီမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက သေချာပေါက် နှစ်ဆတိုးလာမှာဖြစ်ပြီး အချမ်းသာဆုံးသူဌေး နေရာကနေ ဝမ်ကျင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်"

၎င်းမှာ လုံးဝ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။ ထျန်ဖုန်းကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ထုတ်ကုန်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး နှစ်စဉ် အမြတ်ငွေ ဘီလီယံရာချီ ရရှိနေပေသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုအရ ကျန်းနန်၏ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဝမ်ကျင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ တကယ်တမ်းတွင် အလွန် ရိုးရှင်းလှ၏။

ထို့အပြင် လီရှန်ကျွင်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ဝမ်ကျင်းနှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိချေ။ ထျန်ဖုန်းကုမ္ပဏီ၏ ကုန်ကြမ်းထောက်ပံ့မှုဆိုသော ဧရာမ ကိတ်မုန့်ကြီးကိုပါ ထပ်ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် သုံးနှစ်အတွင်း ကျန်းနန်၏ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဝဝကစ်ကစ် ကောင်လေး၏ စကားများကို

ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပေ၏။

လီရှန်ကျွင်း၏ မိသားစုမှာ အင်အားကြီးမားပြီး သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိရာ ၎င်းတို့ကို ရန်စ၍မရနိုင်ကြောင်း သေချာလှသည်။ အခြားတစ်ဖက်က နှစ်ပေါင်းများစွာ မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိဘဲ ဤမျှ မောက်မာနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူသည် ကျန်းနန်တွင် အလွန် သြဇာညောင်းကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်နေပြီး အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်သည် သာမန်လူများထက် များစွာ အားကောင်းနေပေ၏။ ၎င်းတို့မှာ ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ BMW ပိုင်ရှင်အတွက်လည်း ၎င်းတို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိကြလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

မိန်းကလေးတစ်စုကို အနိုင်နိုင် ဖယ်ရှားပြီးနောက်တွင် ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ဘေး၌ ဒေါသတကြီး ရပ်နေသော ချန်ဟွေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုက ညီမလေးကို ကျောင်းအပ်ဖို့ ကူညီပေးဖို့ လာတာလား ဒါမှမဟုတ် မိန်းကလေးတွေ လိုက်ငမ်းဖို့ လာတာလား"

"သူတို့ဘာသာ အနားလာကပ်နေကြတာကို အစ်ကိုက ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

ချန်ဖုန်းမှာ စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူ ဆင်းရဲခဲ့စဉ်က ရည်းစားတစ်ယောက်ရရန် အလွန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ အနိုင်နိုင် တစ်ယောက်ရခဲ့သော်လည်း သူ ဆင်းရဲသောကြောင့် သူမက ဖောက်ပြန်သွားခဲ့လေ၏။

အခုတော့ရော စနစ်ပေါ်လာပြီးကတည်းက သူသည် လှပသော မိန်းကလေးများနှင့် ဘယ်သောအခါမျှ မပြတ်လပ်တော့ဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ မည်သူ့ကို ရွေးချယ်ရမှန်းမသိအောင်ပင် ပြဿနာတက်ရပေသည်။

"လူမသိသူမသိ ကြွားဝါတာက အသေစေနိုင်ဆုံး ကြွားဝါမှုပဲ..."

ချန်ဟွေက ရုတ်တရက် သူမ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်... ညီမလေး အဆောင်သွားကြည့်ရဦးမယ်"

ထို့နောက် ချန်ဖုန်းသည် ခရီးဆောင်အိတ်များကို သယ်ဆောင်ကာ ညီမဖြစ်သူ၏ အဆောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ မိန်းကလေးအဆောင်သို့ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် အလည်အပတ်သွားရောက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

အပြင်အဆင်မှာ တကယ်တမ်းတွင် ယောကျာ်းလေးအဆောင်နှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိချေ။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ မိန်းကလေးအချို့သည် ၎င်းတို့၏ အဆောင်အခန်းနံရံများတွင် ပန်းချီဆွဲရသည်ကို နှစ်သက်ကြပြီး အခန်းထဲတွင် သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခု လွင့်ပျံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဆောင်အခန်းမှာ လေးယောက်ခန်း ဖြစ်ပေ၏။ ချန်ဟွေ အဆောင်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားချိန်တွင် သူမ၏ အခန်းဖော် သုံးဦးမှာ ၎င်းတို့၏ ကုတင်များကို ခင်းကျင်းပြီးနေကြလေပြီ။

အပြစ်ကင်းစင်ပုံရသော မိန်းကလေး သုံးဦးပင်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နိုင်ငံတစ်ဝန်း အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အတော်လေး ရုပ်ရည်ပြေပြစ်ပြီး ချန်ဟွေနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဟွေသည် သဘာဝအရ တက်ကြွသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့နှင့် အလျင်အမြန်ပင် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကိုပင် ထုတ်ယူကာ အခန်းဖော်များကို အစားအသောက် ဒကာခံလိုက်သေး၏။

"သွားကြရအောင်... ညီမလေး ဟော့ပေါ့ ဝယ်ကျွေးမယ်"

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မိန်းကလေး လေးဦးနှင့်အတူ အဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

"ရှောင်ဟွေ... သူက တကယ်ပဲ နင့်အစ်ကိုလား... နင့်အစ်ကိုနာမည်က ချန်ဖုန်း လား"

"ဘုရားရေ... နင့်အစ်ကိုက ဆုရထားတဲ့ ရုပ်ရှင်မင်းသားပဲ... ရှောင်ဟွေ... နင့်အစ်ကိုက ညီမလေးလိုချင်သေးလား... အာ မဟုတ်ဘူး... မရီးလိုချင်သေးလားလို့ မေးကြည့်ပေးပါလား... ငါက နင့်မရီး လုပ်ပေးရင် ဘယ်လိုနေမလဲ"

မိန်းကလေး သုံးဦးသည် ချန်ဟွေအား အားကျစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း ချန်ဖုန်းကဲ့သို့သော အစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိချင်နေကြပေ၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့တဲ့ ဝိချီပြိုင်ပွဲအကြောင်း နင်တို့ သိကြတယ်မလား... ဆာကူရာနိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် ဝိချီကစားသမား ကာဇုယုကီ အိုဒါ ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူက နင့်အစ်ကိုနဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်တယ်နော်"

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ငါလည်း အခုမှ မှတ်မိတော့တယ်... တကယ်ပဲ နင့်အစ်ကို ဖြစ်နေမလား"

"ဘုရားရေ... နင့်အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ် အရာအားလုံးကို တတ်ကျွမ်းနေရတာလဲ"

အခန်းဖော်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အားကျနေသော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ ချန်ဟွေသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ရင်ကော့လိုက်လေသည်။

“ဟွန့်... ငါ့အစ်ကိုက အဲဒီလောက်ကို မိုက်တာ…”

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ အနောက်မှ မိန်းကလေးလေးဦး၏ စကားစမြည်ပြောဆိုနေမှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ဤအရာများကို မေ့ပျောက်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုသည် အခြားအရာများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကားပါကင်သို့ သူ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူ၏ကားမှာ ကားပါကင်နေရာတွင် မရှိတော့ဘဲ တိုက်ခံရကာ ရှေ့ရှိချုံပုတ်များထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကို... အစ်ကို့ကား..."

ချန်ဟွေ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ ‘ဘယ်ခွေးကောင်က ငါ့အစ်ကိုကားကို ဝင်တိုက်သွားတာလဲ’ ဟု သူမလေး တွေးလိုက်မိ၏။

"ရပါတယ်... မောင်းလို့ရနေသေးတယ်... အရင်သွားစားကြတာပေါ့"

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အရူးတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤအရာကို မြင်နိုင်ပေ၏။ ဖာရာရီပိုင်ရှင်သည် ကားပါကင်နေရာ လုယူရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ကားကို ဝင်တိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။ BMW ၏ ရှေ့ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ခြစ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

"ကားပေါ် အရင်တက်ကြ"

ချန်ဖုန်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် မိန်းကလေး လေးဦးသည် BMW ပေါ်သို့ စိုးရိမ်တကြီး တက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ချန်ဖုန်းက ကားစက်နှိုးလိုက်ပြီး သူသည် နောက်ဆုတ်ဂီယာကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောင်းထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လီဗာကို ဆောင့်နင်းလိုက်တော့၏။

"ဝှစ်..."

BMW ကားသည် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ချုံပုတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် နောက်ဘက်ရှိ ဖာရာရီကို ဆယ်မီတာကျော်အထိ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့လေ၏။

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာအမူအရာများကြားတွင် ချန်ဖုန်းသည် နဂါးတစ်ကောင် အမြီးရမ်းလိုက်သည့်အလား ကျွမ်းကျင်လှသော မောင်းနှင်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ BMW မှာ ၉၀ ဒီဂရီ ချိုးကွေ့သွားပြီး လားရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျောင်းဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

---