အခန်း ၁၁၃၉

အခန်း(၁၁၃၉)

ထိုခဏ၌ ဆရာသခင်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်စစီဆွဲဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် အသိစိတ်များပင် ဝေဝါးသွားချေသည်။ သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည်လည်း ယင်းအခိုက်အတန့်၌ပင် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်ကွယ်ပျောက်သွားပြီး သွေးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပန်းထွက်သွားကာ သွေးမြူတိမ်တိုက်များအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဆရာသခင်..." ကြယ်အရှင်သခင်သည် အနီးသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ဆရာသခင်၏လက်ကို လှမ်း၍ဆွဲကိုင်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်၌ပင် ဆရာသခင်၏လက်မှာလည်း တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားချေသည်။ ကြယ်အရှင်သခင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။ ဤသူကား သူ၏သံယုကြယ်မှ ဆရာသခင်ပင် မဟုတ်လော။

သူ၏စွမ်းအားမှာ ယခင်က သူကိုယ်တိုင်ထက်ပင် သာလွန်ခဲ့သေးသည်။ အကယ်၍ မိမိအနေဖြင့် ဤကာလအတောအတွင်း စွမ်းအားကို သိသိသာသာ တိုးတက်အောင် မကျင့်ကြံခဲ့ပါက ဤဆရာသခင်သည် သံယုကြယ်ပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့နေရသည့် အရှိတရားကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။ ဆရာသခင်အား သတ်ဖြတ်လိုက်သည့်သူမှာ သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သော ချင်ယွမ်ဖုန်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်လေး... မင်း လက်ရဲဇက်ရဲ ရှိလှပါလား"

"အဲဒီလိုလား... ဒါဆို မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို လာသတ်တာကိုပဲ ငြိမ်ပြီး စောင့်နေရမှာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ရင်း သူ၏ကိုယ်ရံအရှိန်အဝါကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ယခင်တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်း သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မြိုချထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယင်းဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကြောင့် သူ၏ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းလျက်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြယ်အရှင်သခင်သည် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ ဤကောင်လေးသည် မည်သည့်အချိန်က စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသနည်း။ ဆရာသခင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည့် အင်အားရှိနေသည်မှာ ဆန်းတော့မဆန်းပေ။ သူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ကျင့်စဉ်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသလော။ ကြယ်အရှင်သခင်သည် စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသော်လည်း အမှန်တရားကိုမူ အသေအချာ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို တွေးတောနေခြင်းမှာ အပိုပင် ဖြစ်ချေသည်၊ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ့ထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့အား ဆိုလိုက်သေး၏။

"မင်းတို့ရဲ့ ဆရာသခင်ကတော့ ငါ့လက်နဲ့ သေသွားပြီ။ ကြယ်အရှင်သခင်... မင်းကရော ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်လို့လား"

"ဟွန်း..." သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလျက် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။ အေးစက်လှသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ယင်းတို့သည် မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။ ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းသံ၏ တုန်ခါမှုများထဲမှ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည် အမြောက်အမြား တိုးထွက်လာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤတိုက်ကွက်ကို ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေသည်။ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီး၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ထိုစဉ်က ဤဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များ၏ အစွမ်းအပြည့်ကို ထုတ်မသုံးနိုင်ခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ၏လက်ထဲမှ ဓားချီများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်လျက် ထိုဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆီးတားကာကွယ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ နတ်စစ်သည်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးပြုန်းတီးသွားကြချေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်လျက် ကြယ်အရှင်သခင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နည်းလမ်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားလောက်အောင်ပင် စွမ်းလှချေသည်။ သူသည် အေးစက်စွာ မဟိန်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်းက ဆရာသခင်ကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ကိုပါ သတ်ချင်နေသေးတာလား။ မင်း ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာပဲ"

သူသည် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချေသည်။ ယင်းဓားရှည်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲကောင်၏ အတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာကာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော အလင်းတန်းများ လည်ပတ်နေပုံရသည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း၌ပင် ဓားအလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မမြင်နိုင်သော ဓားချီအမြောက်အမြားမှာ ပြေးထွက်သွားချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဟင်းလင်းပြင်အလယ်၌ ထိုမမြင်နိုင်သော ဓားချီများကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဓားချီကို မမြင်နိုင်၊ မခံစားနိုင်သောကြောင့် ရုတ်တရက် "ဖျတ်" ခနဲ သံစဉ်နှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း၌ပင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် မမြင်နိုင်ချေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြယ်အရှင်သခင်၏ ပြောစကားကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကောင်လေး... မင်း သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ ပျံတက်လျက် နောက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မမြင်နိုင်၊ မခံစားနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သည့်အခါမှသာ သိရှိနိုင်ချေသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် သူ အမြန်မရှောင်တိမ်းပါက အသတ်ခံရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင် ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် အတော်အတန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက်တွင်လည်း ပြိုင်ဘက်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိလိုက်ရသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကျူးရှန်းအမြောက်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်လျက် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသော ကြယ်အရှင်သခင်ထံသို့ ချိန်ရွယ်ကာ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ယင်းအမြောက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

သံပြင်းစွာ အသံမြည်သွားပြီး ကျူးရှန်းအမြောက်၏ စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် စုစည်းသွားကာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။ ကြယ်အရှင်သခင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် မျဉ်းဖြောင့်တန်းတည်း ရှိနေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အမြန်သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်သို့လှည့်ကာ အမြောက်ကြီးတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဝုန်း..." ဆိုသည့် ဟိန်းသံကြီးနှင့်အတူ။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ ကမန်းကတန်း ဖြစ်သွားသော ကြယ်အရှင်သခင်သည် ကျူးရှန်းအမြောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးဒဏ်ကို ချက်ချင်းပင် ခံလိုက်ရတော့သည်။ ဤမိုးကြိုးလျှပ်စီး၏ စွမ်းအားသည် ကျူးရှန်းအမြောက်၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားကောင်းနေချေပြီ။ ကြယ်အရှင်သခင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ပြီးနောက် သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချေသည်။

ကြယ်အရှင်သခင်မှာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တုံ့ဆိုင်းသွားသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူသည် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ကြယ်အရှင်သခင်မှာ မိမိ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်ပင် အချိန်မရရှိချေ။ ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ဟိန်းသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့် သတ္တဝါကြီးမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးသည် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ၌ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ရာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝ အညံ့ခံသွားခဲ့ချေသည်။

ထို့ပြင် ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကမ္ဘာငယ်လေးမှ ကောင်းကျိုးများကိုလည်း သိရှိနားလည်သွားသဖြင့် သူ့ထံတွင် ခိုလှုံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီး၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ ကူညီရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ကြယ်အရှင်သခင်နှင့် အခြားသူများကို အလွန်ပင် ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးချေသည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတို့က ကြယ်အရှင်သခင်ကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သွားတော့သည်။

"မလုပ်နဲ့..."

သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်၊ အကြောင်းမူကား ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော သေဘေး၏ ထိတ်လန့်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သူ သေရတော့မည်။ အမှန်တကယ်ပင် အခြေအနေမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီ။ သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်သည် မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားပါစေ သူ၏စွမ်းအားတွင် အကန့်အသတ် ရှိချေသည်။ ယခုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေကြရာ ကြယ်အရှင်သခင်သည် သဘာဝကျစွာပင် မဆီးတားနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် မကျေမနပ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြယ်အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကြယ်အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်နောင်တွင် ပြဿနာများ မရှိစေရန်နှင့် ထူးဆန်းသော အရာများ ဖြစ်မလာစေရန်အတွက် သူသည် မီးလျှံစီးကြောင်း အစိမ်းရောင်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီးနောက် ယင်းကို ခဲပိတ်ပစ်လိုက်ချေသည်။ "ကွဲအက်" သည့် အသံနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်သည် ပြာမှုန့်တစ်ပုံအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

---

သူသည် အဝေးသို့ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရချေ။ လူတိုင်းသည် ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်ပုံရပြီး ဤနေရာမှာလည်း ဟောင်းလောင်းပြင် ဖြစ်နေချေသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့လှည့်ကာ မိန်းကလေး ချန်ယွီ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမမှာ အတော်အတန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မိန်းကလေး ချန်ယွီတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အတူတကွ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး ပထမဆုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်၌ ပထမဆုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ကွီလင်းနှင့် သံယုကြယ်မှ အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား အပါအဝင် လူများစွာမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုလူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ကွီလင်းသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"ညီအစ်ကို ချင်... ကျွန်တော့်အဖေနဲ့ ဆရာသခင်တို့ ဘယ်မှာလဲ"