အခန်း ၁၁၄၄

အခန်း(၁၁၄၄)

တစ္ဆေနှင့် မိစ္ဆာများ

ကွီလင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စိတ်ကူးမရှိဘဲ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အားပြိုင်မှုကိုသာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူက ကွီလင်းအား "သူတို့ တိုက်ပွဲစနေပြီဆိုတော့ ငါတို့ကတော့ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်ရုံပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွီလင်းက ပြုံးလိုက်၏။ ယင်းက သူ စောင့်မျှော်နေသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကွီရှူးသည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆရာသခင်များထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ့အပေါ် သစ္စာဖောက်ဖျက်ခြင်း မရှိကြသဖြင့် ဤကာလအတွင်း သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများက အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ဟု ဆိုရပေမည်။ ကွီရှန်း စတင်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်လျှင် သူသည်လည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လှုပ်ရှားကာ ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုသို့သော အချိန်၌ သူ၏နောက်မှ ဆရာသခင်များသည်လည်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာသူများကို မြင်သောအခါ ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးက "မင်းတို့တစ်တွေ သေတွင်းရှာနေကြတာပဲ" ဟု လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတုတ်ရှည်ကြီးကို မန္တန်ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ တစ်ခဏချင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းတုတ်ရှည်ကြီးကို အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး "ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်" ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟစ်အော်လိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းတုတ်ရှည်ကြီးထံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများစွာ ပိကျလာသကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို ခုခံရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ မှော်ရတနာများနှင့် ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်။

ကွီရှူးနှင့် ကွီရှန်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည်လည်း စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကွီရှန်းသည် မဟူရာစိမ်းရောင် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းစေနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကွီရှူးသည် ထိုစွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လက်ဝါးကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ကြက်သွေးရောင် သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခုကို စုစည်းကာ "သွေးတိမ်တိုက်လက်ဝါး" ဟု အော်ဟစ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လက်ဝါးချီသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဧရာမ ဓားချီဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်မိပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားစေသည်။ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည်ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားကြပြန်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသည် ဆရာသခင်အများအပြား၏ ဝိုင်းရံမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရသည်။ ထိုလူများ တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်နေခဲ့သည်။ ဤပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် အချို့လူများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာကြသည်။

မိမိတို့ဘက်မှ ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများ ရှိလာမည်ကို ကွီရှူး ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "သခင်လေးချင်၊ ကျွန်တော့်ကို မြန်မြန် ကူညီပါဦး" ဟု ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းကို သိသည်။ အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝင်ကူပါက ကွီရှန်းကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသည်လည်း သူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြရုံသာ ပြုံးပြပြီး "သခင်လေး ကွီရှူး၊ ဒါက မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေကြားက တိုက်ပွဲလေ၊ ငါက မင်းတို့ မိသားစုအတွက် ပြင်ပလူတစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ ငါ ဝင်စွက်ဖက်ရင် မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွီရှူးသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ အစောပိုင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားများသည် သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးပြီး သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ့ကို ကူညီရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ သူသည် ကစားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ကွီရှူးနှင့် ကွီရှန်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

အုပ်စုနှစ်စုကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားလှသည်၊ အကြောင်းမှာ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ကွီရှူး၏ လူအများအပြားသည် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီး၏ ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို အဆက်မပြတ် သုံးစွဲနေကြရပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နေကြသည်။

အပြန်အလှန် အားအင်ကုန်ခမ်းစေသော တိုက်ပွဲများစွာ ပြီးနောက် အခြေအနေက တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း ဤဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်သတ်နိုင်စွမ်း မရှိပါက အချိန်ဆွဲလေလေ သူ၏ဘက်က ပို၍ မသက်မသာ ဖြစ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများထဲမှ အချို့သည် ကွီရှူးနောက်သို့ အသက်ပေးလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသဖြင့် တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးကို သေတိုက်တိုက်နေကြရာ ထိုအစောင့်အရှောက်အိုကြီးအတွက် သူ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာစေသည်။

ဤအချိန်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ကွီလင်းအား "ဒီလောက်ကြာနေတာတောင် တစ်ယောက်မှ ကွီရှန်းကို သွားမကူကြဘူးပဲ၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဒီနေရာမှာ လူချစ်လူခင် သိပ်မများဘူး ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွီလင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "အစ်ကိုကြီးရဲ့ စရိုက်က အဲဒီလိုပဲလေ၊ မောက်မာပြီး ရိုင်းစိုင်းတတ်တယ်၊ နေ့စဉ်ဘဝမှာ သူ့နောက်လိုက် သစ္စာရှိတဲ့သူဆိုတာ ရှားပါတယ်၊ လူအများစုက သူ့ရဲ့ ဒေါသကြောင့် ထွက်ပြေးသွားကြတာ၊ အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသာ သူ့ရဲ့ ဆရာမဖြစ်ခဲ့ရင်၊ သူ့ကို ရိုသေလေးစားမှု မရှိခဲ့ရင် သူလည်း အစ်ကိုကြီးကို ထားခဲ့လောက်ပြီ" ဟု ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေကိုပဲ လေးစားပုံရတယ်"

ကွီလင်းက "အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သူ ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူအများရဲ့ စွမ်းအားက အားကောင်းနေတုန်းပဲလေ"

---

"သတိထား"

ထိုစဉ်မှာပင် မကြောက်မရွံ့သော ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အရိပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကွီရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် တစ္ဆေအရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး "ဖူး" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကွီရှန်း၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

အစောင့်အရှောက်အိုကြီးက ယင်းကို သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း သူ၏ အော်ဟစ်သတိပေးသံမှာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အခွင့်ကောင်းပဲ"

ကွီရှူးသည် လွန်စွာ ဝမ်းသာသွားသည်။ ဒါက တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်။ အစ်ကိုကြီးသည် ဒဏ်ရာရရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယခင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်နေရာတည်းတွင် လှုပ်မရသလို ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ကွီရှူးသည် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ဝါးကို အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက် "သွေးဆာဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်းလက်ဝါး" ဟု ဟစ်အော်လိုက်တော့သည်။

ဤတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်စဉ် ကွီရှူးက စိတ်ထဲတွင် "အစ်ကိုကြီး၊ တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေလို့ ငါ မင်းကို မြေအောက်ကမ္ဘာလမ်းဆီ အရင်ဆုံး ပို့ပေးရုံပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသည် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများကြားမှ တိုက်ရိုက် တိုးထွက်လာပြီးနောက် ကွီရှန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကွီရှူး၏ သွေးဆာဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်းလက်ဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူက ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။ "ဒုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးသည် ဤတိုက်ကွက်ကို ခုခံရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ဘဲ ကွီရှန်းကို ကယ်တင်ရန်အတွက်သာ ဝင်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ကာကွယ်မှုမှာ အလျင်စလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ရိုက် အထိမှန်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တစ်ခဏချင်းတွင် မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးရာသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး လွန်စွာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

ကွီရှန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း "ဆရာသခင်" ဟု မအော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "အစောင့်အရှောက်အိုကြီးရဲ့ စွမ်းအားက ထိတ်လန့်စရာကောင်းပေမဲ့ ကွီရှူးရဲ့ ဘက်မှာ လူအင်အားက သာလွန်နေတုန်းပဲ၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီး၏ ဒေါသသည် ချက်ချင်း တောက်လောင်လာသည်။ ယင်းက သူ၏ ဘဝတွင် အရှက်ရဆုံး အခိုက်အတန့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူက "မင်းတို့တစ်တွေ ငါ့ကို တကယ် သတ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား၊ သေလိုက်ကြစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတုတ်ရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စိမ်းတုတ်ရှည်ကြီးထဲမှ မဟူရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ထိုစွမ်းအင်သည် ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ပါသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကွီရှူးနှင့် အခြားသူများသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

"ခေါင်းသုံးလုံး မိစ္ဆာ"

ဤခေါင်းသုံးလုံး မိစ္ဆာကို ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အစောင့်အရှောက်အိုကြီးက လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုကို သုံး၍ သန့်စင်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မိုးကြိုးဓာတ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ။

ခေါင်းသုံးလုံး မိစ္ဆာ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ချက်ချင်းပင် တောက်လောင်သွားစေသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် ရေတွက်၍မရသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်သွားကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး အောက်ရှိ လူများအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။