အခန်း ၁၁၅၂

အခန်း(၁၁၅၂)

ချော်ရည် မိစ္ဆာဖွတ်နဂါးကြီး

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားညွှန်းလက်ချောင်းက ထပ်မံလှုပ်ရှားသွားပြီး သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဓားချီအတွင်း၌ ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ စီးဆင်းသွားခဲ့ချေသည်။ ထိုလူများ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြစဉ်မှာပင် မိုးကြိုးဆန်ဆန် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ အတုမဲ့မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ကြီးမားလှသော ဓားချီသည် ထိုအစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဘုရား တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့ရုံမျှမက ဖြစ်ချေသည်။

ကျူးဝမ်ဟွာသည် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဤခဏ၌ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့တော့သည်။

"ပြေးကြ..."

ကျူးဝမ်ဟွာသည် ယခုအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စောစောကမူ သူသည် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဤလူများကို ဤနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ရန် တွေးတောနေခဲ့သေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏အသက်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာထက် ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့ချေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပျာပျာသလဲ ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

---

သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှုပ်ထွေးလှသော အစိမ်းရောင်မီးလျှံစီးကြောင်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို ရစ်ပတ်ပတ်ခွေကာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ချေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပညာရပ်သည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူက ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "နှိမ်နင်းစမ်း..."

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်မီးလျှံစီးကြောင်းများသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တော့သည်။ ထိုခဏ၌ စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ အရာခပ်သိမ်းကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေခဲ့ချေသည်။ ကိုက်ခဲလှသော အအေးဓာတ်အရှိန်အဝါသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ချန်ယွီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက်အစွမ်းကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ပေရာ မောင်နှမနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်လျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ကျူးဝမ်ဟွာနှင့် အခြားလူများမှာမူ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် အေးခဲခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပညာရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အေးခဲနေသော ရေခဲလွှာများသည် ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ထိုခဏ၌ပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးခဲနေသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် သစ်တောများမှာ ချက်ချင်း ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရုံသာမက အေးခဲနေခဲ့သော ကျူးဝမ်ဟွာနှင့် အခြားလူများပင်လျှင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားခဲ့ရချေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဖုန်မိသားစုမှ မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်များ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြရချေသည်။ ဤအရာက သာမန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် စွမ်းအား ဟုတ်ပါသေးသလော။ ယင်းက လွန်စွာမှပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှချေသည်။

"ပြီးသွားပြီ..." ချန်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မောင်နှမနှစ်ဦးကို ပြောဆိုလိုက်၏။ "မင်းတို့ အခု ဘေးကင်းသွားပြီ..."

မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ မပြယ်သေးချေ။ ချန်ယွီ၏ စကားကို ကြားရမှပင် သူတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်မှာ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြတော့သည်။ သူတို့၏ တင်းမာနေသော စိတ်အာရုံများမှာ ဤခဏ၌ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများမှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုလှိုင်းတံပိုးများကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချေသည်။ သို့သော် ချန်ယွီက သူတို့နှစ်ဦးအား နတ်ဘုရားဆေးလုံးတစ်လုံးစီ ပေးအပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေရာ ဒဏ်ရာများကို သက်သာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မောင်နှမနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်မိသည်နှင့် ချန်ယွီနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဝါးကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ နူးညံ့လှသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကို ပင့်မပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ဆိုလိုက်၏။ "ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး... ငါက ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ကြည့်မရရုံသက်သက်ပါ..."

ဖုန်ယွီက ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စီနီယာတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာမို့ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ... ကျွန်တော်တို့က ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်ပြီး ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာရှိတဲ့ ဖုန်မိသားစုဝင်တွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်နာမည်က ဖုန်ယွီပါ... ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီမလေး ဖုန်ယွမ်ပါ... စီနီယာတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရမလား..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ "ငါက နာမည်မရှိတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ... ချင်ယွမ်ဖုန်းလို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘေးကလူကတော့ နောက်ခံကြီးမားတယ်... သူက တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ သံတမန် မိန်းကလေး ချန်ယွီပဲ..."

"တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ သံတမန်လား..." ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။ "တျန်ယွမ်ကြယ်က ကျုံးကျဲကြယ်နဲ့ အလှမ်းဝေးကွာလှတာ... သံတမန်တစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..."

"မင်းတို့ အမွှန်းတင်လွန်းနေပါပြီ... ငါက သူ့နောက်ကို လိုက်နေရုံသက်သက်ပါ..." ချန်ယွီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ကျုံးကျဲကြယ်သည် တျန်ယွမ်ကြယ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိပေရာ ကျုံးကျဲကြယ်၏ ခြုံငုံစွမ်းအားမှာ တျန်ယွမ်ကြယ်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီးသား ဖြစ်ချေသည်။ တျန်ယွမ်ကြယ်မှ သံတမန်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ သဘာဝအတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ပို၍အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မိမိကိုယ်မိမိ သာမန်လူဟု အမည်တပ်ထားသော ဤလူငယ်၏နောက်တွင် တျန်ယွမ်ကြယ်မှ သံတမန်တစ်ဦးက အမှန်တကယ် လိုက်ပါနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဧည့်သည်အဖြစ် ကြွရောက်ပေးပါဦး..." ဖုန်ယွမ်က ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ စိတ်ဝင်စားမှု ကြီးကြီးမားမား မရှိချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယမမင်းမျိုးနွယ်စုအကြောင်းကို စုံစမ်းရန်အတွက်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေရာ မည်သည့်နေရာသို့ အရင်သွားရမည်မှာ အရေးမကြီးလှပေ။ ချန်ယွီ၌လည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိသဖြင့် သူမက ဆိုလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ငါတို့နှစ်ယောက် မင်းတို့ကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်... မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အခု လွန်စွာပြင်းထန်နေသေးတယ်... နတ်ဘုရားဆေးလုံးတွေက ပြန်လည်ကုသပေးနေပြီ ဆိုပေမဲ့ လုံးဝကောင်းမွန်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်... ဒီနေရာကနေ ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းအထိ အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေသေးတာမို့ မင်းတို့ကို လိုက်ပို့ပေးရင် မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တာပေါ့..."

ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်မိသားစုမှ မောင်နှမနှစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် အားလုံးသည် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရှိရာ အရပ်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

---

မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် ထူထပ်လှသော တောအုပ်များကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းခဲ့ကြသော်လည်း ချန်ယွမ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာကို မမြင်တွေ့ရသေးပေရာ ဤအကြိမ်တွင် မောင်နှမနှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးစဉ်မှာ အတော်ပင် ဝေးကွာခဲ့ဟန်တူသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြချေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့လည်း လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။

"ရှေ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေပုံပဲ..." ဖုန်ယွီက ရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီနေရာကို ကွေ့ပတ်သွားသင့်တယ်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်၏။ "မလိုပါဘူး... ငါက အဲဒါ ဘယ်လိုမိစ္ဆာသားရဲမျိုးလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ..."

ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များ ရှိနေသည့် မိစ္ဆာသားရဲရှိရာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။ ခဏမျှကြာပြီးနောက် အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ယင်းက စောစောကမှ တံဆိပ်တော်ကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့သော ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်နေပုံရချေသည်။

ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်များသည် အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားခဲ့ပြီးနောက် ဖွတ်နဂါးနှင့်တူသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် အောက်တွင် လှုပ်ရှားနေသည်ကို ချက်ချင်းပင် တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှပြီး ချော်ရည်များဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ယင်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် တန့်သွားခဲ့သည်။ အောက်ခြေရှိ ဤသတ္တဝါသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ပတ်ချာလည်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ခြင်းပင်။

"ဒါက ချော်ရည် မိစ္ဆာဖွတ်နဂါးကြီးပဲ..." ဖုန်မိသားစုမှ မောင်နှမနှစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤသတ္တဝါမှာ လွန်စွာအစွမ်းထက်လှပြီး စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်လျှင် ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ အစောကတည်းက ကြားဖူးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ကောလာဟလများအရ ဤမိစ္ဆာသားရဲသည် မြေအောက်တွင်သာ လှုပ်ရှားတတ်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယခု မည်သို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသနည်းဟူ၍ ဖြစ်ချေသည်။

"အကယ်၍ ဒီနေရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ရတနာ ရှိမနေရင် ယင်းက ဒီနေရာမှာ ပတ်ချာလည်နေလိမ့်မယ် မထင်ဘူး..." ချန်ယွီက တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရချေသည်။

"မှန်တယ်... အောက်မှာ ရတနာတစ်ခု ဝှက်သိမ်းထားတာ ဖြစ်ရမယ်..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်၏။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေရာမှာ ခဏစောင့်နေဦး... ငါ အောက်ဆင်းပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်..."

"နင်က တကယ်ပဲ သတ္တိခဲကြီးပဲ... ဒီသတ္တဝါက ဟိုခေါင်းသုံးလုံးပါ ရေခဲမြွေကြီးထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်သေးတယ်... အောက်ကို ဆင်းသွားတာက သေတွင်းရှာတာ မဟုတ်ဘူးလား..." ချန်ယွီက သူ့ကို မဆူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချော်ရည် မိစ္ဆာဖွတ်နဂါးကြီးရှိရာ အရပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုခဏ၌ ချော်ရည် မိစ္ဆာဖွတ်နဂါးကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချော်ရည်နယ်မြေအဖြစ် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီးနောက် လိုဏ်ဂူဝတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေခဲ့ချေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းအား အနှောင့်အယှက်မပေးမိစေဘဲ လိုဏ်ဂူဝတွင် မည်သည့်အရာကို စောင့်ကြပ်နေသည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် လိုဏ်ဂူ၏ အထက်ပိုင်းမှနေ၍ အောက်ခြေသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့တော့သည်။