အခန်း ၁၁၅၅

အခန်း(၁၁၅၅)

ဝူချင်းဖုန်

ဝူချင်းဖုန်သည် မိမိတပည့် မောင်နှမနှစ်ဦး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားချေသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရား နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားကြသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိကြပေရာ သာမန်မိစ္ဆာသားရဲများအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ချေ။ ထို့အတူပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများသည်လည်း ၎င်းတို့ မောင်နှမနှစ်ဦးထံသို့ စပ်စုလိုသော အကြည့်များဖြင့် လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိလိုနေကြချေသည်။

ဖုန်ယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်ခံခက်ရဟန်ဖြင့် သူမ၏ ဆရာသခင်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ “ဆရာသခင်... အကယ်၍ အပြင်မှာ မိစ္ဆာသားရဲနဲ့ပဲ တွေ့ခဲ့တာဆိုရင် အဲဒီသားရဲက ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ ငါတို့မှာ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့တာက တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို ကွယ်ရာကနေ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ...”

“ဘယ်သူလဲ...” ဝူချင်းဖုန်းသည် မိမိ၏ တပည့်များကို ကွယ်ရာကနေ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ဝံ့သူ ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ “ဘယ်သူကများ ငါတို့ ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို ဒီနေရာမှာ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရဲရတာလဲ... တကယ့်ကို အသက်မလိုချင်တဲ့ ကောင်ပဲ...”

ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ကျုံးကျဲကြယ်ပေါ်တွင် အင်အားအကြီးမားဆုံးသော နတ်ဘုရားဂိုဏ်း မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ အခြေစိုက်ရာ နယ်မြေအတွင်း၌မူ မည်သည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမျှ ၎င်းတို့ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ဤနယ်မြေအတွင်း၌ လွန်စွာ ကြီးမားသော ဩဇာသက်ရောက်မှု နယ်ပယ် ရှိနေခဲ့ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို လာရောက် စော်ကားဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

ဖုန်ယွမ်သည် အပြင်ဘက်တွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး မိမိ၏ မိဘများနှင့် ဆရာသခင်ကိုပင် ပြန်လည် မတွေ့မြင်ရတော့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည့် ကျူးလွန်ခံရမှုများကို တွေးတောမိကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော နှလုံးသားသည် ထိုသို့သော ဖိအားကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ မျက်ရည်များ ဝိုင်းစက် စီးကျလာခဲ့တော့သည်။ သို့သော် ဖုန်ယွီကမူ ပိုမို ပြတ်သားစွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်၏။ “ဆရာသခင်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ငါတို့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့လူက ကျူးဝမ်ဟွာ ပါ...”

“အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့က သက်တံသားရဲတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီးခါစ ဖြစ်လို့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေခဲ့ကြတာ... ကျူးဝမ်ဟွာက ငါတို့ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သက်တံသားရဲကို လုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရုံတင်မကဘူး... ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာဖို့အတွက် ငါတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ဖို့အထိ ကြံစည်ခဲ့တာ...”

ဝူချင်းဖုန်းသည် နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ချေသည်။

ဖုန်ယွီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ဆိုလိုက်၏။ “အကယ်၍ သခင်လေးချင်နဲ့ မိန်းကလေး ချန်ယွီတို့ရဲ့ ကူညီ စောင့်ရှောက်မှုသာ မရှိခဲ့ရင် ငါတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက် အခုလို ပြန်ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး...”

သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် အမျှ အနည်းငယ် ပုပြတ်သောလူပိန်လေး ဖြစ်သည့် အကြီးအကဲများအနက် တစ်ဦးက မတ်တတ်ထရပ်ကာ ဆိုလိုက်တော့သည်။ “နင်တို့ မောင်နှမနှစ်ယောက် လျှောက်ရမ်း မပြောနဲ့... ကျူးဝမ်ဟွာက နင်တို့ကို ဘာလို့ လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့မှာလဲ... ငါတို့အားလုံးက ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းဝင်ချင်း တူတူပဲကို... သူက ဘာဖြစ်လို့ နင်တို့ကို ဒုက္ခပေးရမှာလဲ...”

ထိုသို့ ပြောဆိုလိုက်သူမှာ အကြီးအကဲများ ကောင်စီမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျူးဝမ်ဟွာ၏ ဆရာသခင်လည်း ဖြစ်ချေသည်။ ကျူးဝမ်ဟွာသည် သူ၏ လက်အောက်တွင် ရှိပြီး သူသည် ဤတပည့်ကို လွန်စွာ မြတ်နိုးလှချေသည်။

“အကြီးအကဲယွီ... ဒါက ငါတို့ လျှောက်ရမ်း လုပ်ကြံပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး... ဖုန်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုက ဘယ်တုန်းကမှ မတည့်တဲ့ ရန်ငြိုးဟောင်းတွေ ရှိနေတာ နင်လည်း သိတာပဲ... သူက ငါတို့ကို သတ်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကြံစည်နေခဲ့ပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့တာ... သခင်လေးချင်နဲ့ မိန်းကလေး ချန်ယွီတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်သက်သေ ရှိတယ်...” ဟု ဖုန်ယွီက ဆိုလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။ “မှန်တယ်... ငါ ဤကိစ္စကို သက်သေခံနိုင်တယ်...”

အကြီးအကဲယွီသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်လိုက်တော့သည်။ “မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ... မင်းရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ငါ့တပည့်က ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက အရမ်းကို စောစီးလွန်းမနေဘူးလား... အခု ငါ့တပည့် ဘယ်မှာလဲ...”

အကြီးအကဲယွီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဆက်လက် စစ်မေးရန် ကြံစည်နေသော်လည်း ဝူချင်းဖုန်းသည် ထပ်မံ အောင့်အည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။ “အကြီးအကဲယွီ... ဘာသဘောလဲ...ဒီနေရာရှိ ဖုန်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုရဲ့ ရန်ငြိုးကို မင်းက အခြားလူတွေထက် ပိုသိတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါ့အပြင် ဒီမှာ မျက်မြင်သက်သေလည်း ရှိနေပြီ... မင်းက မင်းရဲ့ အဖိုးတန် တပည့်ကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးချင်နေသေးတာလား...”

“မဟာအကြီးအကဲ... မင်းကော ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ ထင်လဲ...”

ဝူချင်းဖုန်း၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် အကြီးအကဲယွီသည် မဟာအကြီးအကဲထံသို့ အကြည့်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး ၎င်းက ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးရန် မျှော်လင့်လိုက်ချေသည်။

မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး လူစုကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “ဖုန်မိသားစု မောင်နှမနှစ်ယောက်က အမှန်တကယ်ပဲ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားတာက ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတယ်... ဒါ့အပြင် ဤကိစ္စကို သက်သေခံနိုင်မယ့်လူလည်း ရှိနေပြီ... အခု ချက်ချင်း မင်းရဲ့ တပည့်ကို လှမ်းခေါ်ပြီး ဒီနေရာမှာ အစစ်ဆေးခံခိုင်းလိုက်...”

အကြီးအကဲယွီသည် သူ၏ တပည့်ကို ဆက်သွယ်ရန်အတွက် မှော်လက်နက် ဟု ခေါ်သော ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...” မဟာအကြီးအကဲက မေးမြန်းလိုက်၏။

အကြီးအကဲယွီသည် အနည်းငယ် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။ “ကျူးဝမ်ဟွာနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး...”

“သူ့ကို ဆက်သွယ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး... သေသွားတဲ့လူက စကားမပြောနိုင်တော့ဘူးလေ...” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်၏။ “အဲဒီလူက အလွန်တရာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်လွန်းလို့ အဲဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း အဆုံးစီရင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ...”

“ဘာ...” အကြီးအကဲယွီသည် ဒေါသကြောင့် သွေးပင် အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရချေသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ...” ဝူချင်းဖုန်းသည် လက်ခုပ်တီးလျက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

အကြီးအကဲယွီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး ဝူချင်းဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ဒါတွေအားလုံးက မင်းတပည့်တွေ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား...”

ဝူချင်းဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။ “ဟုတ်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ...မင်းတပည့်က သူစိုက်ခဲ့တဲ့ အသီးကို သူပြန်စားရတာပဲလေ... ကျူးမိသားစုက ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာ ငါသိတယ်...မင်းကလည်း အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ၎င်းတို့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပဲ... ကျူးမိသားစုကို ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲကနေ မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်တာကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

အကြီးအကဲယွီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ၎င်းက မည်သည့်အရာများကို ဆက်လက် ပြောဆိုဦးမည်ကို မသိရှိနိုင်တော့ချေ။

ထိုစဉ်မှာပင် မဟာအကြီးအကဲသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “ဒီကိစ္စကို အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့ဦး... ကျူးဝမ်ဟွာက အဆုံးစီရင်ခြင်း ခံရပြီး သူ့ရဲ့ ပြစ်မှုအတွက် တာဝန်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ကျူးမိသားစုကိုပါ ပတ်သက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး...”

“မဟာအကြီးအကဲ... မင်းက ကျူးမိသားစုအတွက် ကြားကနေ တောင်းပန်ပေးနေတာလား...” ဝူချင်းဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။ “ကျူးမိသားစုက ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဒီလောက်အထိ မောက်မာရဲတာက အကြီးအကဲယွီကြောင့်လို့ ငါထင်တယ်... သူတို့ဆီကနေ မင်းတို့ ကွယ်ရာမှာ ဘယ်လောက်တောင် အကျိုးအမြတ်တွေ ရထားကြလဲ မသိဘူး... အခု မဟာအကြီးအကဲ ဖြစ်တဲ့ မငါးကပါ ၎င်းတို့အတွက် ကာကွယ်ပေးနေပြီဆိုတော့ နောက်ဆိုရင် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ကျူးမိသားစုဂိုဏ်းလို့ပဲ ပြောင်းခေါ်လိုက်ကြတော့မလား...”

မဟာအကြီးအကဲသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရချေသည်။ သူသည် ဝူချင်းဖုန်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ၎င်းသည် အသက်အရွယ် ပျိုမြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး အနာဂတ်တွင် အလားအလာ အလွန်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲများ ကောင်စီအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကပင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ မိမိ၏ တပည့်များကို ပံ့ပိုးကူညီရာတွင်လည်း အလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်ချေသည်။

မိမိကိုယ်မိမိ ပြဿနာအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းမိတော့မည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မဟာအကြီးအကဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။ “အကြီးအကဲဝူ... စကားမပြောခင် သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောတာက မင်းအတွက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... ငါ မင်စရဲ့ သဘောထားကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပေးမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းပြောသမျှ အားလုံးကိုတော့ လိုက်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျန်တဲ့ အကြီးအကဲတွေလည်း ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်တယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားတွေကို ပြောကြပါဦး...”

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများသည် ကနဦးတွင် ဤကိစ္စသည် မိမိတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ယူဆထားကြသဖြင့် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် အစီအစဉ် မရှိကြချေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အကြီးအကဲများ ကောင်စီ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ ယခုအခါ မဟာအကြီးအကဲက အားလုံးကို တောင်းဆိုလာသဖြင့် ၎င်းတို့၏ သဘောထားများကို စတင် ပြောဆိုကြရတော့သည်။

အကြီးအကဲများ ကောင်စီအတွင်း၌ ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပလိုက်ကြချေသည်။

ဝူချင်းဖုန်းသည် မိမိ၏ တပည့်နှစ်ဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဆိုလိုက်၏။ “နင်တို့နှစ်ယောက် ဒီမိတ်ဆွေနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး သွားရောက် အနားယူလိုက်ကြဦး... ကျူးမိသားစုရဲ့ ကိစ္စကိုတော့ ငါ ဆက်ပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ်...”

ထို့ကြောင့် အားလုံးသည် နောက်ဆုံး ရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်တော် အခန်းငယ်တစ်ခု ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

အကြီးအကဲများ ကောင်စီ၏ ဆွေးနွေးမှုသည် အချိန်အတော်ကြာ မြဲမြံနိုင်ပြီး မည်မျှအထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ချေ။

တတိယမြောက် နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဝူချင်းဖုန်းသည် ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဖုန်မိသားစု မောင်နှမနှစ်ဦးသည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးကာ ဆိုလိုက်ကြ၏။ “ဆရာသခင်...”

ဝူချင်းဖုန်းသည် ၎င်းတို့ထံသို့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။ “ဒါက ချန်ယွမ် တံဆိပ်ပြားပဲ... ဒီတံဆိပ်ပြားကို ယူပြီး တောင်အောက်ကို ဆင်းသွားလိုက်... တောင်ခြေမှာရှိတဲ့ ငါတို့ ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အရာရှိ ဖြစ်တဲ့ စီမာရန် ကို သွားရှာလိုက်ပါ... အဲဒီအခါကျရင် သူ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို သိလိမ့်မယ်...”

ဖုန်မိသားစု မောင်နှမနှစ်ဦးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး ဆရာသခင် ကမ်းပေးလာသော တံဆိပ်ပြားကို မယုံကြည်နိုင်စရာ အကြည့်များဖြင့် လက်ခံရယူလိုက်ကြတော့သည်။