အခန်း ၁၁၅၇

အခန်း(၁၁၅၇) အပြစ်ရှိသူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း

ကျူးယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ သူ၏မျိုးနွယ်စုဝင်များကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ ကျူးမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရှိန်အဟုန်နဲ့ မြင့်တက်နေတာပဲ။ မင်းတို့ကို ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားအောင် ဘာက လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဟက်... ပြောစမ်းပါဦး"

ကျူးမိသားစုသည် ယခုအခါ ဤနယ်မြေတွင် အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစုဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒါ ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်း တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲပါ"

"စီမာရန် ရောက်နေပါပြီ" ဟု မျိုးနွယ်စုဝင်က ပြောလိုက်သည်။

စီမာရန်လား။

ကျူးယန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူသည် အပြင်စည်း တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတွင် အလွန်မြင့်မားသော ရာထူးကို ရရှိထားသည့် စီမာရန်အပါအဝင် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများကို စည်းရုံးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူသည် မလျှော့တမ်း တင်းခံနေသည့်အပြင် မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားလည်း ရှိသဖြင့် ကျူးယန်မှာ မတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤသူသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ အမြဲတမ်း တွေးထင်ထားခဲ့၏။

စီမာရန် ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကို ပြောလိုက်သည်။

"မလန့်ကြနဲ့ဦး၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်"

ထို့နောက် သူသည် အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် မချရသေးမီမှာပင် သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ကျူးမိသားစုတစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး လူများစွာမှာ နောက်ဘက်ဆောင်သို့ ထွက်ပြေးနေကြတော့သည်။

ထိုသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျူးယန်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တက်ကာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ပျာယာခတ်နေကြတာလဲ"

မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးက အသက်ရှူမဝဘဲ ပြောလိုက်၏။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်... အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်နေပြီ။ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲတွေက ဖုန်မိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တားလို့မရဘူး"

ကျူးယန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး အခြေအနေများ ပိုမိုဆိုးရွားလာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့၏။

သူ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည့်အခါ မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏မိသားစုဝင်များ၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ အကြီးအကဲနှင့် ဖုန်မိသားစုမှ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖုန်ယီတို့က သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"အကြီးအကဲ" ကျူးယန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဖုန်ယီသည် တည့်တည့်လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းမှာ ဘာဖြစ်တာလဲလို့ မေးဖို့ မျက်နှာပြောင်တိုက် ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ဟမ့်... ကျူးယန်၊ မင်း ဒီအချိန်အတွင်း ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း မသိဘူးလား။ ငါ့ရဲ့ ကလေးတွေ အမဲလိုက်ထွက်တုန်းက မင်းက မင်းရဲ့သားကို လွှတ်ပြီး သူတို့ကို လုပ်ကြံခိုင်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ပုလင်းတောင်မျှော်စင်ကိုတောင် လိမ်လည်လုယူခဲ့သေးတယ်။ ဒါ လူလုပ်ရက်တဲ့ အလုပ်လား။ သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျူးယန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကျူးယန် ထိတ်လန့်သွား၏။

သူ၏သား ကျူးဝမ်ဟွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို သူ ကောင်းကောင်းသိပြီး ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ကျူးဝမ်ဟွာကို ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စ ပေါ်ပေါက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် ကျူးယန်သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် သူသည် ဖုန်မိသားစု မောင်နှမများကို သွားရောက် စော်ကားမိခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမောင်နှမများတွင် အမှားအမှန်ကို လွန်စွာ ခွဲခြားတတ်ပြီး ကလဲ့စားချေတတ်သည့် သဘောရှိသော ဝူချင်းဖုန် အမည်ရှိသည့် ဆရာတစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ... တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်မှုလွဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျူးယန်သည် ဖုန်ယီနှင့် စကားပြောနေခြင်းမှာ အပိုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သိထားသဖြင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ကျူးမိသားစုသည် ဤနယ်မြေတွင် အင်အားကြီးမားလာပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် စီမာရန်အနေဖြင့် ချွင်းချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း စီမာရန်က အေးစက်စွာပင် ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲများ ကောင်စီရဲ့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ကျူးမိသားစုရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ခွင့်လွှတ်လို့မရနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် တောင်တန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစွမ်းအားသည် ကျူးယန်အား တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ကျူးယန်သည် ဗီဇအရ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်ယီသည် ရုတ်တရက် ဓားမကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ရှူးခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဓားသွားအလင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျူးယန်၏ ဦးခေါင်းမှာ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျူးမိသားစုဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားကုန်ကြ၏။

သူတို့၏ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

မိသားစုအတွင်းရှိ အထက်လူကြီးများမှာ သူတို့၏ ပျက်သုဉ်းခြင်း ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း စီမာရန်နှင့် ဖုန်ယီတို့ ခေါ်ဆောင်လာသော ပညာရှင်များက သူတို့ကို ချက်ချင်းပင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။

ကျူးမိသားစု၏ အထက်တန်းစားတစ်ဦးမျှ လွတ်မြောက်မသွားဘဲ အားလုံးမှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြရသည်။

ထို့နောက် စီမာရန်သည် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လေးနက်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ကျူးမိသားစုဟာ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်ပြီး ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ထိန်းချုပ်ဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့ ရာစုနှစ်ချီ တည်ရှိလာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လုယူဖို့ ရည်မှန်းချက်တွေ ထားရှိခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ အကြီးအကဲများ ကောင်စီက ကျူးမိသားစုဝင် အားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ သတ်ဖြတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

ခဏချင်းတွင်ပင် ကျယ်ပြောလှသော ကျူးမိသားစု အိမ်ရာဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ကျူးမိသားစုကို သုတ်သင်ပြီးနောက် စီမာရန်သည် ဖုန်ယီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အခု ကျူးမိသားစုကို သုတ်သင်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းတို့ ဖုန်မိသားစုက သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အရင်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရှိတယ်။ အဲ့ဒါတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ မင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေမယ့် အကြီးအကဲများ ကောင်စီရဲ့ သဘောထားအရ ဒုတိယ ကျူးမိသားစု ထပ်ပေါ်လာတာကို မမြင်ချင်ဘူး။ မင်း နားလည်လား"

ဖုန်ယီ၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

သူ ကလဲ့စားချေနိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန်ကျေနပ်နေသော်လည်း စီမာရန်၏ သတိပေးစကားကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

ဤနေရာတွင် အရာအားလုံးသည် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသေးသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းအပေါ် စိုးမိုးရန် ကြံစည်ပါက အကျိုးဆက်မှာ ကျူးမိသားစုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အကြီးအကဲ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် ဖုန်ယီဟာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါ့အပြင် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုတွေအပေါ် ကရုဏာကြီးမားခဲ့တာမို့ ကျွန်တော်က သစ္စာဖောက်မယ့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဖုန်ယီက ပြောလိုက်သည်။

တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အကြီးအကဲ စီမာရန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ဖုန်ယီသည် ကျူးမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လွှဲပြောင်းရယူရန် လူများကို ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရသမျှကို ယူကာ ကျန်ရှိသည်များကို ဤနေရာရှိ အခြားမိသားစုများထံ ချန်ထားပေးရင်း မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်၏။

ထို့အပြင် ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းသည် အပြင်စည်းတွင် မိသားစုတစ်ခုတည်းက စိုးမိုးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုခြင်း မရှိသဖြင့် ဖုန်ယီသည် သူ၏လုပ်ရပ်များတွင် ပိုမိုသတိထားလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုဆောင်းထားခဲ့သော အာဃာတများကို ရင်ဖွင့်ထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် များစွာ သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့ကို ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းမွန်သော တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျေးဇူးရှင်နှစ်ဦးသာ သူ၏ကလေးများကို မကယ်တင်ခဲ့ပါက သူသည် ကလဲ့စားချေခွင့် ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိစ္စရပ်များ ပြေလည်သွားပြီး ဖုန်မိသားစု မောင်နှမများ အေးချမ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့သည် ဖုန်ယီ၏ ဧည့်ခံမှုကို လက်ခံပြီးနောက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ထပ်သွားရမည့် ခရီးစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဖျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်သို့ ဦးတည်ရန် ဖြစ်သည်။

ဖျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်သည် မြောက်မြားစွာသော မိသားစုများနှင့် မသေမျိုး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ တည်ရှိရာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော မြို့တော်ကြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အနက် မသေမျိုး ဂိုဏ်းများသည် သိသာထင်ရှားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ချန်ယွမ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာမှာမူ တော်တော်လေး ကွာလှမ်းနေသေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့သည် ဖျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့သည် ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ မလျှောက်လှမ်းနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ သာမန်ဘဝလေးများဖြင့် ကျေနပ်နေကြသည့် သာမန်လူတန်းစား အများအပြား ရှိနေကြသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ ဆိုင်ငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း မသက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် သူလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရသဖြင့် အထဲသို့ဝင်ကာ အနားယူချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ချန်ယွီသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ သူနှင့်အတူ ဆိုင်အတွင်းသို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်ခဲ့၏။

ဤဆိုင်ငယ်လေးသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ အဓိကလမ်းမကြီး အချို့၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသဖြင့် တည်နေရာ လွန်စွာကောင်းမွန်လှသည်။

ခရီးသွား အများအပြားမှာ ဤနေရာတွင် အနားယူရန် ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။

ဆိုင်ရှင်မှာ အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိနေသည်။