အခန်း ၁၁၆၀
Vol. 55 Ch. 1160
အခန်း(၁၁၆၀) ရောင်းရန်ရှိသည်
ထိုသို့သောအချိန်၌ပင် သူသည် မိမိနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသူ ရှိမရှိ သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ချေသည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် အပြင်ဘက်တွင် ရန်လုံအသင်းကို ရန်စမိခဲ့ရာ ယင်းတို့သည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေလောက်ပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။ အစဦး၌ သူသည် ရန်လုံအသင်းကို မပြောပလောက်သည့် လူမိုက်ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမျှသာဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဤပျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်တွင် အင်အားကြီးမားလှသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အပြင် ဤနေရာ၏ ကြယ်အရှင်သခင်၏ လက်အောက်ခံလည်း ဖြစ်နေချေသည်။
ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤနေရာရှိ ယမမင်းမျိုးနွယ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ယခုထက်တိုင် ယမမင်းမျိုးနွယ်စု၏ ခြေရာလက်ရာကိုမူ မတွေ့ရှိရသေးချေ။
“ကြည့်စမ်း၊ ဟိုးရှေ့က အဆောက်အအုံကြီးက တျန်ပေါင်မျှော်စင်ပဲ”
ချန်ယွီသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကြီးမားထည်ဝါလှသောအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း မျှော်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအဆောက်အအုံသည် အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး လူအုပ်ကြီးမှာလည်း စည်ကားရှုပ်ထွေးနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားချေရာ သူ၏ ဇာတိမြေမှ ကွင်းဆက်စူပါမားကတ်ကြီးများအတိုင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။
---
ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ယွီတို့သည် တျန်ပေါင်မျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆိုင်ခန်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းဆိုင်ခန်းများသည် တျန်ပေါင်မျှော်စင်ကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်ခြင်းမရှိသော်လည်း ယင်းတို့အတွင်း၌ ရတနာအမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကိုမူ မြင်တွေ့နိုင်ချေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်တာများစွာပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ ရတနာများကို ခင်းကျင်းပြသထားသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ယင်းတို့အနက် အများစုမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှချေသည်။ ဤဆိုင်ခန်းမျှဖြင့်ပင် ဤမျှလောက် ရတနာများစွာ ခင်းကျင်းထားသည်ကို မြင်ရရုံနှင့် ပျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်၏ သယံဇာတ ကြွယ်ဝချမ်းသာပုံကို ချင်ယွမ်ဖုန်း မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
မကြာမီအချိန်၌ပင် ထိုနေရာ၏ ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်ဟန်တူသော လူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးအား ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေတို့... ဘာများ လိုအပ်လို့လဲ။ ငါတို့ဆိုင်က အပြင်က တျန်ပေါင်မျှော်စင်လောက် သယံဇာတ မစုံလင်ပေမဲ့ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း အတော်လေး ရှိပါတယ်နော်။ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကြိုက်တာကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“တကယ်ပဲ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ”
ထို့နောက် သူသည် စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်းပြောင်းကာ ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။
“ဆိုင်ရှင်... မင်းတို့ ဆိုင်မှာ နတ်ဘုရားဆေးပင်တွေကိုများ ဝယ်ယူတာမျိုး ရှိသလား”
ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။
“ဒါပေါ့... အရည်အသွေးကောင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဝယ်ယူဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ”
ထိုဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် ရတနာများကို ရှာဖွေစုဆောင်းရာတွင် လူများကို ငွေပေးငှားရမ်း၍ ရှာဖွေခိုင်းပြီးမှ မိမိဆိုင်၌ ပြန်လည်ရောင်းချလေ့ရှိရာ ဖြစ်တန်ရာသည်။ လူငှားခမျှဖြင့်ပင် သူ၏ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ကုန်ကျလှချေသည်။ ယခုမူ နတ်ဘုရားဆေးပင်ကို မိမိတံခါးဝအထိ လာရောက်ပြသလာသူ ရှိနေသဖြင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပြီး ဈေးနှုန်းသင့်တော်ပါက သူသည်လည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းပင်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် သိုလှောင်ခဲ့သော အစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒါအတွက် ဆိုရင်ော ဘယ်လောက်ဈေးနှုန်းက သင့်တော်မယ်လို့ မင်း ထင်လဲ”
ဆိုင်ရှင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားချေသည်။ ဤအရာသည် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ချေသည်။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်တွင်ပင် ဤသို့သော အရာမျိုး ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ အသစ်တက်လှမ်းလာကြသော မိသားစုကြီးများနှင့် အင်အားကြီးဂိုဏ်းများစွာသည် ဤသို့သော ရတနာမျိုးကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြရာ ယင်းသည် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းအစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို တကယ်ပဲ ရောင်းချင်တာ သေချာလို့လား”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒါပေါ့”
သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို သုံးစွဲခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဆက်လက်အသုံးပြုနေပါက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လိုအပ်ချက် အလွန်များပြားသဖြင့် ဧကန်မုချ လုံလောက်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ နောင်အနာဂတ်အတွက် သူ ပိုမိုစုဆောင်းထားရန် လိုအပ်လှချေသည်။ ဤအစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်သည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှသော်လည်း ယခုအခါ သူ့အတွက်မူ မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် ရောင်းချလိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
“မင်း ပေးတဲ့ဈေးက မျှတမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ရောင်းဖို့ စဉ်းစားမှာပါ”
“နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ”
ဆိုင်ရှင်က ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ဆိုလိုက်ချေသည်။
နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုသည်မှာ သာမန်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာနှင့် ညီမျှလှချေသည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပေါ် လိုအပ်ချက် လျော့နည်းသွားပြီဖြစ်ကာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများကိုသာ ပိုမိုလိုအပ်နေချေသည်။ ဆိုင်ရှင်၏ ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ယွီမူကား နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြောလိုက်ချေသည်။
“ဒီဆိုင်ရှင်က ပစ္စည်းမသိဘူးပဲ။ ငါတို့ တခြားနေရာတွေမှာပဲ လျှောက်ကြည့်ရအောင်။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်က ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ ဈေးနှုန်းကို ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဘာပဲပြောပြော သူတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်လာတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုပဲလေ”
ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့်အတူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြာပြာသလဲ ဖြစ်သွားချေသည်။ သူသည် ခုနက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ ဤကောင်လေးက ယင်း၏ တန်ဖိုးကို မသိပါက နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ရာဖြင့် ဤနတ်ဘုရားဆေးပင်ကို ရရှိခြင်းသည် အလကားရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက မည်သည့်စကားမျှ မဆိုသော်လည်း ချန်ယွီသည် ဆိုင်ရှင်၏ မရိုးသားမှုကို တစ်ချက်ရုံနှင့် ရိပ်မိသွားခြင်းပင်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ ယင်းကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ဘာပဲပြောပြော မည်သည့်ကုန်သည်မဆို လှည့်ကွက်ရှိစမြဲ ဖြစ်ချေသည်။ သူသည် ဆိုင်ရှင်ဘက်က တိကျပြီး လက်တွေ့ကျသော ဈေးနှုန်းကို ပေးလာသည်အထိသာ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆိုင်ရှင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကမန်းကတန်း တားဆီးလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။
“မိတ်ဆွေတို့... နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုတာက တကယ်ပဲ နည်းနည်းတော့ နည်းလွန်းပါတယ်။ ဟဲဟဲ... နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ငါးရာဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”
“နင်တကယ်ပဲ စျေးရောင်းချင်ရဲ့လား”
ချန်ယွီက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ အစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ငါးရာနဲ့ ဝယ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ငါတို့သာ ဤအစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်အကြောင်းကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ အပြင်မှာ သတင်းလွှင့်လိုက်မယ်ဆိုရင် လူဘယ်နှစ်ယောက်တောင် လုယက်ပြီး ဝယ်ကြမလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်နော်”
“ဟဲဟဲ... သိပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်...”
ဆိုင်ရှင်က ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
“မင်းတို့က တခြားမြို့က လာတာဆိုတော့ အခုအချိန်မှာ လူပုံအလယ်မှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုတာ ငါ ရိပ်မိပါတယ်။ ငါ ဈေးကို နည်းနည်း ထပ်တိုးပေးပါ့မယ်။ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဆိုရင်ရော”
“နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်သောင်း ပေးပါ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်ချေသည်။
ဆိုင်ရှင်သည် ဆွံ့အသွားခဲ့ရချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“စိတ်မရှိပါနဲ့။ ငါက ဈေးနှုန်းကို လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး ဒီအရာက အဲဒီလောက် တန်ဖိုးရှိမှန်း ငါ တိတိကျကျ သိလို့ ပြောတာပါ။ မင်း လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငါ ဒါကို ပြန်သိမ်းသွားရုံပေါ့”
ထို့နောက် သူသည် အစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်သည် သူ့ကို ကပျာကယာ တားဆီးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်ချေသည်။
‘ဒီကောင်လေးက ဈေးကို လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာတာပဲရတနာရဲ့ ဈေးနှုန်းကို အကွက်စေ့စေ့ သိနေတာပဲ’
ဤဈေးနှုန်းသည် သူ ဤရတနာကို ဝယ်ယူနိုင်မည့် အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ် ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းထက် ပိုမိုသော ဈေးနှုန်းဖြင့် သူ ဧကန်မုချ ဝယ်ယူမည်မဟုတ်သလို၊ ယင်းထက် နည်းပါကလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။ ဤလူငယ်သည် ကုန်သွယ်ရေး လှည့်ကွက်များနောက်သို့ ပါမသွားဘဲ ဤရတနာ၏ တိကျသော ဝယ်ယူရေးဈေးနှုန်းကို အထင်အရှား သိရှိနေပါလျက်နှင့် မိမိအား ဈေးနှုန်းဖြတ်ခိုင်းနေခြင်းမှာ မိမိအား နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်လော။
အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဈေးနှုန်းကို အတိအကျ သိရှိနေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ အကြောင်းမူကား သူ့တွင် အစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ရောင်းချသော ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ်၏ စျေးဆိုင် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ယင်းတွင် လိုအပ်သော ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများကို နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤပစ္စည်း၏ ဈေးနှုန်းကို ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် သူ သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါ ဝယ်မယ်”
တစ်ဖက်လူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် အတည်ပြုလိုက်ချေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ ဤရတနာကို ရရှိသွားသရွေ့ အမြတ်အစွန်း ရရှိမည်မှာ သေချာလှပြီး အနည်းနှင့်အများ ကွာခြားချက်မျှသာ ဖြစ်ချေသည်။ သူ ယခင်က ပေးခဲ့သော နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုသည့် ဈေးနှုန်းမှာ ကလေးသူငယ်ကို လှည့်စားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုမူ ဤမျှလွယ်ကူစွာ လှည့်စား၍ မရနိုင်ချေ။
---
သူသည် တစ်ဖက်လူထံမှ ပလတ်စတစ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့ချေသည်။
အကြောင်းမူကား နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများ၏ လှည့်ပတ်စီးဆင်းမှုမှာ မများပြားလှသည့်အပြင် ဤနေရာသည် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ဘေးကင်းလုံခြုံခြင်း မရှိလှသဖြင့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ရှိသူများသည် ယင်းတို့ကို သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများစုမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ တိကျသော ပမာဏကိုမူ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သည့် ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားတစ်ခုအတွင်း၌ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိကြသည်။
ဆိုင်ရှင် ကမ်းလှမ်းလာသော ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားအတွင်း၌ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်သောင်း ပါရှိချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤကျောက်စိမ်းကတ်ပြားကို ပျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော် သို့မဟုတ် ကျုံးကျဲကြယ်ပေါ်ရှိ အခြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအစည်းအရုံးများတွင် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများအဖြစ် လဲလှယ်ယူနိုင်ချေသည်။
နတ်ဘုရားကျောက်တုံးများကို ရရှိပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆိုင်အတွင်းသို့ တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းဆိုင်အတွင်း၌ ရတနာများစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းပစ္စည်းအများစုမှာ သူ့အတွက် မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်တော့သည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံဝယ်ယူခြင်း မပြုခဲ့ချေ။