အခန်း ၁၁၇၀

အခန်း(၁၁၇၀) ဘယ်သူနဲ့အတူလဲ

ထို့အပြင် ချီရန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပြာလွင်သောသလင်းကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားတွင် ညှပ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့၌ ဟန်ပါပါ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ မောက်မာဝါကြွားသောအပြုံးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှလည်း တီးတိုးရေရွတ်သံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကြပြန်သည်။

“တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရတော့ ဒါက တကယ်ပဲလေ။ သူတို့ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်တွေက ရတနာတွေကို ဦးစားပေးဝယ်ယူခွင့်အပါအဝင် အခွင့်ထူးများစွာကို ခံစားခွင့်ရှိကြတာ။ ဒါကြောင့် လူနှစ်ယောက်က ရတနာတစ်ခုတည်းကို သဘောကျရင်တောင် အထူးဧည့်သည်တော်ကတ်ရှိတဲ့သူက အရင်ဆုံးဝယ်ယူခွင့်ရှိတယ်လေ။ တခြားအခွင့်အရေးတွေလည်း အများကြီးရှိသေးတာပဲ…”

“ဟုတ်ပကွာ၊ ဒီကောင်လေးက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကံဆိုးရုံတင်မကဘူး၊ ခံရခက်ပေမယ့် မျိုသိပ်ထားရမယ့်ပုံပဲ”

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချီရန်၏ အပြုအမူကို မနှစ်မြို့ကြသော်လည်း သူတစ်ပါးကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းနေသည်ကိုမူ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယင်းက လူသားတို့၏ သဘာဝပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။ မိမိနှင့်မသက်ဆိုင်သရွေ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ နေလိုကြပေသည်။ ထို့ထက်ဆိုးသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ချီရန်ကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်၍သာ ချီရန်ကို မုန်းတီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ထိုသို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး ရရှိခဲ့ပါက ချီရန်ထက်မနည်း ထိုသို့သော အပြုအမူမျိုးကို ပြုလုပ်ကြမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။

“ကဲ… သခင်လေးချင်၊ မင်းအနေနဲ့ ဒီရတနာကို ဝယ်ယူခွင့် ဆုံးရှုံးသွားပြီ ထင်တယ်နော်။ ဒါကို ဒီအစေခံမလေးဆီ ပေးလိုက်စမ်းပါ၊ ပြီးတော့ ငါ့အတွက် ငွေရှင်းခိုင်းလိုက်တော့” ချီရန်သည် ပြက်ရယ်ပြုလိုသော အမူအရာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ တောက်ပနေသော ပြာလွင်သောသလင်းကတ်ကို သူ၏ရှေ့၌ တမင်သက်သက် ထပ်မံဝှေ့ယမ်းပြပြန်သည်။

သို့ရာတွင် ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏အကြည့်တို့သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်နှာထက်မှ လှောင်ပြုံးတို့သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားချေသည်။ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် ဆန်းပြားတင့်တယ်သော ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်တစ်ခုကို ကိုင်မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“သခင်လေးချီရန်၊ ငါအကြည့်မမှားဘူးဆိုရင် မင်းလက်ထဲက အရာက ပြာလွင်သောသလင်းကတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ထူးခြားမှုတော့ မရှိပါဘူး။ မင်းကော ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို မြင်ဖူးရဲ့လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟား…

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ဆူညံသွားကြချေသည်။ ယင်းက ခရမ်းရောင်သလင်းကတ် ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။ထိုအရာက တျန်ပေါင်မျှော်စင်၏ ကတ်ပြားပင် ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် အထူးဧည့်သည်တော်ကတ် ဖြစ်သော ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို အလွန်နည်းပါးသော စစ်မှန်သော နဂါးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ကိုင်ဆောင်နိုင်ကြချေသည်။ ထို့အပြင် ယင်းက ဓနဥစ္စာအမြောက်အမြား ရှိရုံ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ သုံးစွဲရုံမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်၏ အထက်လူကြီးများ သို့မဟုတ် မျှော်စင်သခင်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်မျက်နှာသာပေးသော သူများသာလျှင် ဤအမြင့်ဆုံးအဆင့်ကတ်ကို ရရှိနိုင်ခြင်းပင်။

တာဝန်ခံယန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် အထူးတလည် မျက်နှာသာပေးထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် သူတန်ဖိုးထားသည့် အရာတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ခဲ့၍ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှချေသည်။

“အတုပဲ။ အတုဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့ တျန်ပေါင်မျှော်စင်က ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး” အစေခံမိန်းကလေးသည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းလက်ထဲမှ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တွေးတောလိုက်သည်။ ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။ ငါအကြည့်မမှားဘူးဆိုရင် သူက တျန်ပေါင်မျှော်စင်မှာ လူတွေကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူလိမ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဟွန်း… သူကတော့ တကယ်ပဲ သေတွင်းထဲ ခြေစုံပစ်ဝင်နေတာပဲ။

ထိုသို့တွေးတောပြီး အစေခံမိန်းကလေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏လက်ထဲမှ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို လုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဤအတုပြုလုပ်ထားသော သက်သေကို သိမ်းဆည်းရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ သို့သော် သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လှမ်းဖမ်းမှုကို တိမ်းရှောင်သွားချေသည်။ အစေခံမိန်းကလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း မနိမ့်လှဘဲ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို မရရှိခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ရုတ်တရက် လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။

လူတိုင်းသည် ခေတ္တမျှ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေကြချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်က တကယ်ပဲ အတုဖြစ်နေတာလား။

သို့ရာတွင် အစေခံမိန်းကလေး၏ လက်ဝါးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ မရောက်မီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်မှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အစေခံမိန်းကလေး၏ တိုက်ကွက်ကို တိုက်ရိုက်ခြေဖျက်လိုက်ချေသည်။ ထို့နောက် ထိုစွမ်းအားသည် အစေခံမိန်းကလေး၏ လက်ဝါးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိကာ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အစေခံမိန်းကလေးသည် ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ရိုင်းလှချေလား”

အစေခံမိန်းကလေး လွင့်ထွက်သွားသည်နှင့်အတူ ပြတ်သားသော စူးရှရှအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာချေသည်။ သူမသည် တင့်တယ်ခန့်ညားပြီး တန်ဖိုးကြီးမားသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားကာ ဂုဏ်သရေရှိသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ လွင့်ထွက်သွားသော အစေခံမိန်းကလေးသည် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ထပ်မံပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖြန်းခနဲ မြည်သော ပါးရိုက်သံကြီးကိုသာ လက်ခံရရှိလိုက်ချေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အစေခံမိန်းကလေး၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ကာ သူမကို ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“မျက်စိမရှိတဲ့ အကောင်၊ ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိဘူးလား” အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မရွှယ်” ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြချေသည်။ သခင်မရွှယ်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းသည် အမြဲတမ်း ဆန်းကြယ်လှပြီး သူမ၏ မူလလက္ခဏာအစစ်အမှန်ကို သိရှိသူ အလွန်နည်းပါးသည်။ သို့သော် သူမသည် တျန်ပေါင်မျှော်စင်တွင် အဆင့်မြင့်တာဝန်ခံများနှင့်ပင် တန်းတူနီးပါးရှိသော အလွန်မြင့်မားသည့် ရာထူးနေရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။

ပါးရိုက်ခံရပြီးနောက် အစေခံမိန်းကလေးသည် သတိဝင်လာကာ သခင်မရွှယ်ကို မော့ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။ “သခင်မ… ဒါက သခင်မမှန်း ကျွန်မမသိလို့ပါ…”

“ငါမှန်းမသိဘူး ဟုတ်လား။ ဟွန်း… မင်းက ငါတို့တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကိုတောင် မမှတ်မိဘူးလား။ ဒီလောက် အမြင်အာရုံ ညံ့ဖျင်းလှတာ၊ တျန်ပေါင်မျှော်စင်မှာ ထမင်း ဆက်စားချင်သေးတယ်ပေါ့လေ။ ထွက်သွားစမ်း” သခင်မရွှယ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် အစေခံမိန်းကလေးကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားစေတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းသည် သခင်မရွှယ်၏ အံ့မခန်းစွမ်းအားကို ချီးကျူးနေကြသော်လည်း အစေခံမိန်းကလေးအတွက်မူ နှမြောတောင့်တမိကြချေသည်။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်တွင် အမှုထမ်းရခြင်းသည် လူများစွာ မက်မောကြသော အကျိုးအမြတ်များသည့် ရာထူးနေရာ ဖြစ်သည်။ အစေခံမိန်းကလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ ကြည့်ရသော် သူမသည် ဤနေရာတွင် နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ရာ များပြားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို ရရှိခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ကံဆိုးသည်မှာမူ သူမသည် တျန်ပေါင်မျှော်စင်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို စော်ကားမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မောင်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ထို့အပြင် သူမသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

အစေခံမိန်းကလေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သခင်မရွှယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး၊ စောစောက ထိတ်လန့်သွားစေမိတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်အနေနဲ့ ဒီလို အဖြစ်အပျက်မျိုး နောက်ထပ်ဘယ်တော့မှ မဖြစ်စေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်”

“ရပါတယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အမူအရာကြောင့် အနည်းငယ် အားနာသွားရချေသည်။

တစ်ဖက်လူက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းက တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်ပဲ။ မင်း တျန်ပေါင်မျှော်စင်အတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းကို ဘယ်လိုထိခိုက်မှုမျိုးမှ မခံစားရစေရဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“ပေါက်ကရတွေ”

ချီရန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို ရရှိနိုင်သည်ဟူသောအချက်ကို ယခုတိုင် မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ အမြန်ပြေးဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်က အတုဖြစ်ရမယ်။ မင်းတို့ သေချာစစ်ဆေးကြည့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီအစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ငါအရင်တွေ့တာ၊ ဒါကို ငါပဲ ယူမယ်”

သခင်မရွှယ်သည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ချီရန်၊ မင်း တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို နားမလည်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ ပြာလွင်သောသလင်းကတ်က မင်းရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ပေမယ့် တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်တွေကြားမှာလည်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက် ရှိသေးတယ်။ မင်းရဲ့အထက်မှာ အစိမ်းရောင်သလင်းကတ်တွေ၊ ဝါဂွမ်းရောင်သလင်းကတ်တွေ ရှိပြီးတော့ ဒီသခင်လေးချင်ရဲ့ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် အထူးဧည့်သည်တော် အဆင့်အတန်းပဲ။ စည်းမျဉ်းတွေအရ သူက တျန်ပေါင်မျှော်စင်မှာ မင်းထက် ပိုပြီးတော့ အခွင့်အရေးတွေကို ခံစားခွင့်ရှိတယ်။ မင်း ဘာများ ပြောစရာ ရှိသေးလဲ”

ချီရန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။