အခန်း ၁၁၇၁

အခန်း(၁၁၇၁) ပြဿနာရှာခြင်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယင်းက မြေကမ္ဘာ၏ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ကိုယ်ပျောက်မတတ် တိုးဝင်သွားချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်မိချေသည်။ ၎င်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် အလိုလိုက်ခံရကာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသဖြင့် ထိုသို့သော အရှက်ကွဲမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။ ယခုမူ လူတစ်ယောက်က ၎င်းအား အမှန်တကယ်ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လှောင်ရယ်ဝံ့ပေရာ ၎င်း၏ မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလိုသော ဒေါသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထို့ကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများအား “ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖမ်းဆီးစမ်း” ဟု တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်ချေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး စကားနိုင်မလုနိုင်သောအခါ အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးပြုရန် ကြံရွယ်ခြင်းပင်။

၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ပညာရှင်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ချက်ချင်းပင် တိုးကပ်သွားကြချေသည်။ ထိုလူများသည် အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး လူတစ်ဆယ်ခန့်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ၎င်းသည် ပျက်သုဉ်းရန် သေချာသလောက် ရှိနေချေသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှုပ်ရှားမှုမပြုရသေးမီမှာပင် ပြင်းထန်သော ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုက ရုတ်တရက် လွင့်ပျံသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရား ပညာရှင်များကို ချက်ချင်းပင် မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ချေသည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးရှိ သခင်မရွှယ်၏ လက်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ယင်း၏လက်တွင် တောက်ပသော ပြာလွင်သည့် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားချေသည်။ ၎င်းဓားသည် ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး လူသားများအား နူးညံ့ပြီး အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားမျိုးကို ခံစားရစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါသည် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ လေးလံလှချေသည်။

“နေကြာရေစင် နတ်မိမယ် ယွမ်ဓားပါလား”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုရတနာကို မှတ်မိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

သခင်မရွှယ်သည် ၎င်း၏ နတ်ဘုရားဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ဓားသိုင်းပညာရပ်ကိုပင် ထုတ်ဖော်ခြင်း မပြုရသေးချေ။ သို့သော်လည်း ဤအရာသည်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော နတ်ဘုရားများအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှချေသည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ထပ်မံချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ကြတော့ပေ။ တျန်ပေါင်မျှော်စင်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှကြောင်း လူတိုင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ယခင်က ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းကြီးများပင် ၎င်းတို့အား ရန်မစဝံ့ခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

“မင်းတို့မှာ ရန်ငြိုးရန်စတွေရှိလို့ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ သွားလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ အတွင်းထဲမှာတော့ မင်းတို့ တျန်ပေါင်မျှော်စင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ ငါ ဒါကို မင်းတို့ကို ထပ်ပြီး ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူးမလား” ဟု သခင်မရွှယ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ “ဓားဝိညာဉ်မြက်ကို ငါ့ကို အရင်ပေးပါ။ မင်းရဲ့ ငွေပေးချေမှုကတ်ကို ယူလာခဲ့၊ ဒီရတနာအတွက် ကျသင့်ငွေကို ငါ ဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း ရှင်းပေးမယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ယင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရာ သခင်မရွှယ်သည် ခေတ္တမျှဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဆောင်ရွက်ပြီးစီးသွားချေသည်။ ထို့နောက် ယင်းက ပစ္စည်းများကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်က ရရှိတဲ့ အခွင့်အရေးအရ ဒီရတနာကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ပေးထားတယ်၊ စုစုပေါင်း နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ၁၆၀၀ ကျသင့်တယ်။ အခု ဓားဝိညာဉ်မြက်က မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားပြီ”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြရချေသည်။ မူလက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင် တန်ဖိုးရှိသော စျေးနှုန်းသည် ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော လျှော့စျေး ရရှိသွားပြီး နတ်ဘုရားကျောက်တုံး လေးရာတိတိ သက်သာသွားခြင်းပင်။ လျှော့စျေး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားကျောက်တုံး လေးရာဟူသည် ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ ကြီးမားသော ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းကတ်က ပေးတဲ့ လျှော့စျေးက တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ။ မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ရခဲ့တာလဲ။ ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာလေ့ရှိသော အချို့သော နတ်ဘုရားများသည် စတင်၍ တွေးတောမိကြချေသည်။

“ဒါနဲ့ ဒီဓားဝိညာဉ်မြက်က ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို မေးလို့ ရမလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ပြင်းပြသော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သခင်မရွှယ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားချေသည်။ ရတနာများကို ဝယ်ယူသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့၏ မြစ်ဖျားခံရာကို အလွယ်တကူ မမေးမြန်းကြပေ။ အကြောင်းမှာ တျန်ပေါင်မျှော်စင်သည် ထိုသို့သော အရာများကို ဖြေကြားလေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းအားလုံးသည် စစ်မှန်ပြီး လက်ငင်းငွေချေစနစ် ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်အေးချမ်းမှုနှင့် လုံခြုံမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့ မေးခွန်းထုတ်သူမျိုးသည် ရှားပါးလှချေသည်။ သို့သော်လည်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သခင်မရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီရတနာကို ကျုံးကျဲကြယ်က ဆယ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားကြွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တွေ့နိုင်တယ်”

ရှင်းလင်းချက်သည် အလွန်အမင်း တိကျခြင်းမရှိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤပစ္စည်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားချေသည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားများကိုလည်း ဤအရာအား ဖုံးကွယ်မထားပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြချေသည်။ နတ်ဘုရားကြွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဟူသည် မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်သော နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော စွမ်းအား မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ပါက သေဆုံးခြင်းကိုသာ ဦးတည်ပေလိမ့်မည်။ ဤဓားဝိညာဉ်မြက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ခဲခဲယဉ်းယဉ်း ရယူထားရခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မွေးရာပါ တန်ဖိုးနှင့် တွက်ချက်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်ဖြင့် ရောင်းချခြင်းသည် လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှချေသည်။

နတ်ဘုရားကြွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြောက်မြားစွာသော ကြယ်နယ်မြေများထဲတွင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တစ်ခု ဖုံးကွယ်နေနိုင်ကြောင်း သိရှိထားချေသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၊ ကျုံးကျဲကြယ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ၎င်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သံယုကြယ်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ယခုတင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိထားသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အကျိုးကျေးဇူးများသည် ၎င်းအား “ငါ အထဲကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလား” ဟု တွေးတောမိစေခြင်းပင်။

သခင်မရွှယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောချေသည်။ “အခွင့်အရေး ရှိသင့်တာပေါ့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး “သခင်မရဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ ကူညီမှုအတွက် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဟိဟိ။” သခင်မရွှယ်က ညှို့ဓာတ်ပြင်းစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းက ငါတို့ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်လို့ ငါ ခုနတင် ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း တျန်ပေါင်မျှော်စင်မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ပေးတာက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပဲလေ”

“ဟွန်း”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားသော အထူးဧည့်သည်တော် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ချီရန်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ချေသည်။ ၎င်းသည် ပြာလွင်သောသလင်းကတ် အထူးဧည့်သည်တော်သာ ဖြစ်သော်လည်း အထူးဧည့်သည်တော် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သေးသည်။ ၎င်းသည် တျန်ပေါင်မျှော်စင်တွင် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော အရှက်ခွဲမှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ ဒေါသမီးသည် အချိန်အတော်ကြာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်လေး။ စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ မိန်းမကို မသေမချင်း ဆော့ကစားပစ်မယ်။ ငါ ကိုယ်တိုင် ဆော့ကစားရုံတင် မကဘူး၊ ရန်လုံအသင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင် အားလုံးကိုပါ သူမကို ပျော်မွေ့စေရမယ်။ ဟွန်း၊ အဲဒီအခါကျရင် မင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ နားလည်သွားလိမ့်မယ်”

၎င်းက ဤသို့ ပြောလိုက်စဉ်တွင် ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်လည်ရရှိသွားသည့်အလား မောက်မာသော အရိပ်အယောင်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ချန်ယွီသည် ၎င်း၏ မိန်းမ မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေသေးချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤစကားများကို သဘာဝကျကျပင် နားမခံနိုင်တော့ဘဲ ၎င်းအား တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ဒါကို မလုပ်ဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ ရန်လုံအသင်း တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်”

“ဟာ။ ဘယ်လိုတောင် လေလုံးထွားလိုက်တာလဲ။” ချီရန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါက ငါ ကြားဖူးသမျှထဲမှာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဆုံး အရာပဲ။ မင်းက ရန်လုံအသင်းကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား။ မင်းကိုယ်မင်း ဘာကောင်လို့ ထင်နေလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အနည်းဆုံးတော့ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်တောင် မဟုတ်ဘူး”

ချီရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ချင်ယွမ်ဖုန်း။ မင်း ငါနဲ့အတူ အသက်အသေအလဲ စိန်ခေါ်ရာ ကြိုးဝိုင်းပေါ်ကို တက်ရဲလား”

အသက်အသေအလဲ စိန်ခေါ်ရာ ကြိုးဝိုင်းသည် ဖျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်တွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိချေသည်။ ၎င်းသည် အချို့သော ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာသို့ တက်လှမ်းမည့် လူနှစ်ဦးသည် မိမိတို့သဘောဆန္ဒအလျောက် တက်လှမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သေဆုံးလေ့ရှိပြီး ထိုကြိုးဝိုင်းတွင် အသတ်ခံရလျှင်ပင် မည်သူမျှ မကျေမနပ် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လူနှစ်ဦးကြားရှိ ပဋိပက္ခများကို အဆုံးသတ် ဖြေရှင်းရာ နေရာဟု ဆိုနိုင်ချေသည်။

အခြားသော အခြေအနေတစ်ခုမှာ လူတစ်ယောက်က အခြားတစ်ယောက်အား အထင်သေးသောအခါ ၎င်းအား အသက်အသေအလဲ စိန်ခေါ်ရာ ကြိုးဝိုင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားတစ်ယောက်က မသွားရဲပါက ၎င်းအား လူသူရဲဘောင်ကြောင်သူဟု သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။

“ငါက ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထရပ်ကာ ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

“ကောင်းပြီ။” ချီရန်က ၎င်း၏ ဘေးရှိ စွမ်းအားကြီးသော ပညာရှင်တစ်ဦးအား ခေါ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ “တက်ပြီး သူကို စိန်ခေါ်လိုက်စမ်း။ အကယ်၍ မင်း သူကို သတ်နိုင်ရင် ငါ မင်းကို ဆုလာဘ် အမြောက်အမြား ပေးမယ်”

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသော လေရှုသံများ ထွက်ပေါ်လာကြချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချီရန်ကိုယ်တိုင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား စိန်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ရံတော်များထဲမှ တစ်ဦးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိုယ်ရံတော်သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦးကသာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ဦးအတွက်မူ သေချာပေါက် အနိုင်ရရှိမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ချေသည်။ ၎င်းသည် မူလက တစ်ဖက်လူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ၎င်းကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခြင်းပင် မပြုဝံ့လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ထိုသို့သော ယှဉ်ပြိုင်မှုမျိုးက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းကိုယ်တိုင်တောင် လှုပ်ရှားဖို့မဝံ့ဘဲနဲ့ အသက်အသေအလဲ စိန်ခေါ်ရာ ကြိုးဝိုင်းပေါ်ကို တက်ချင်နေတာလား။ သခင်လေး ချီရန်၊ လူပြက်တစ်ယောက်လို အရှက်မခွဲစမ်းပါနဲ့”