အခန်း ၁၃၇

အခန်း ၁၃၇ - ကိစ္စကြီးကြီးမားမား ဖြစ်တော့မည်။

သူသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ညို့ဓာတ်ပြင်းကာ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သော်လည်း ယခုထက်ထိ လူပျိုဘဝ ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လျူရှုယွီသည် အိမ်ပြင်သို့ ခဲခဲယဉ်းယဉ်းသာ ထွက်လေ့ရှိသော်လည်း ကျူးမေနှင့်မူ အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီး လောကီစည်းစိမ်ကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူသည် လျှူရှုယု၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီးသည်။

“မြန်မြန်... မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ငါ့ကို မျှဝေပါဦး။”

လျူရှုယွီက သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်၏

“အလုပ်အကြောင်း ပြောရအောင်။ မင်းငါ့ကိုပေးထားတဲ့ အရာတွေရဲ့ အာနိသင်ကို ငါ သိလိုက်ပြီ။ ဟင်းရွက်စိမ်းတွေကတော့...”

လျူရှုယွီ၏ သုတေသနပြုချက်အရ ဟင်းရွက်စိမ်းများကို ရေရှည်စားသုံးပေးပါက ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းနှင့် အရိုးသစ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အာနိသင်မှာ အတော်အတန် နှေးကွေးပေသည်။

စပျစ်သီးများမှာမူ ထူးခြားဆန်းပြားမှု မရှိဘဲ အရည်အသွေးမြင့်မားသော မှော်သစ်သီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ကြက်သွန်မြိတ်များမှာမူ အဆိပ်တစ်မျိုး ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပါက ချီ စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့စေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို လျော့ကျစေကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ငရုတ်သီးများမှာမူ ပေါက်ကွဲစေတတ်၏။

ထို့ပြင် ပေါက်ကွဲမှု၏ ပြင်းအားမှာ အတော်ပင် လွန်ကဲလှပေသည်။ ငရုတ်သီးတစ်တောင့်တည်းဖြင့် မန်ရှင်း အဆင့် ၁ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်ပေသည်။

ဝေ့ဝူသည် တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပိုင်းမှာ ပျက်စီးမှုများ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစည်းသွားနိုင်ခြင်းတွင် တည်ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ယခင်ဘဝက ရက်စက်လှသော လူတစ်ယောက်၏ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ကပ်ခွာစက္ကူ သန်းပေါင်းလေးရာကဲ့သို့ အရေအတွက်ဖြင့်ပင် လူကို ခြောက်လှန့်သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ငရုတ်သီးများသည် အတော်ပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားကြပြီး သူသည် မျိုးစေ့တစ်အိတ်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ယူဆောင်လာခဲ့ရာ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် မြင့်မားသော ပျိုးပင်များအဖြစ် ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်၏။

လျူရှုယွီက သူသည် နောက်ထပ်အဆင့်အနေဖြင့် အပင်ကြီးထွားမှု မြန်ဆန်စေသော ဝိဉာဥ်ရေကို အဓိကထား သုတေသနပြုရန် စီစဉ်နေကြောင်း ပြောပြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း အပင်ကြီးထွားမှု မြန်ဆန်စေသော ရတနာများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး အထူးသဖြင့် ထူးခြားသော အာနိသင်ရှိသည့် အရာများမှာ ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

ဝေ့ဝူ ယခင်က ရရှိခဲ့သော သတ္တုတွင်းရေ ကဲ့သို့ အာနိသင်မျိုးရှိသည့် အရာမှာ ဈေးကွက်တွင် အခြေခံအားဖြင့် မတွေ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်၏။

အရေးတကြီး မလိုအပ်ပါက ဝေ့ဝူသည် သတ္တုတွင်းရေကို ထပ်မံယူဆောင်လာရန် မလိုလားပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အလွန်လေးလံသောကြောင့်ပင်။

“အော်... ဒါနဲ့ အက်ဒရီနယ်လင် လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကို ကြီးထွားလာစေနိုင်တယ်။”

လျူရှုယွီသည် ဝိဉာဥ်မျောက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးကာ ရေခဲမန္တန်ကို အသုံးပြု၍ အလွန်နည်းပါးသော အက်ဒရီနယ်လင် ပမာဏကို ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဝိဉာဥ်မျောက်၏ ကြွက်သားများသည် ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကားလာပြီး ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံး အရွယ်အစားမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာကာ သုံးပေပင်မပြည့်သော အရပ်မှ လူသားတစ်ဦးထက်ပင် မြင့်မားကြီးထွားသွားခဲ့လေသည်။

ဤအရာသည် ဝေ့ဝူအား အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း ထဲမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သတိရစေခဲ့သည်။

“အက်ဒရီနယ်လင်ကို ပိုသုံးလေ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက ပိုကြီးလေပဲ။ လက်ရှိစံချိန်အရ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား လေးဆအထိ ကြီးထွားနိုင်တယ်။ သတိပြုရမှာက တစ်ကြိမ်ကို သုံးစွဲတဲ့ အက်ဒရီနယ်လင် ပမာဏက ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်။ အကယ်၍ အများကြီး သုံးမိရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။”

“ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ကြီးထွားလာတာက တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကိုလည်း မြင့်တက်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဤမြင့်တက်မှုက နည်းနည်းတော့ ထူးခြားတယ်။ အသုံးပြုသူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ပြောင်းလဲမသွားဘူး။၎င်းက သက်သက် အရေအတွက်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုသာ ဖြစ်တယ်။ ဥပမာအားဖြင့် အက်ဒရီနယ်လင်ကို သုံးစွဲထားတဲ့သူဟာ တူညီတဲ့နယ်ပယ်ထဲက လူခြောက်ဦး ဒါမှမဟုတ် ခုနစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်ပေမဲ့ မိမိထက် အဆင့်တစ်ခု ပိုမြင့်တဲ့သူကိုတော့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှု မဟုတ်ဘဲ အရေအတွက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုသာ ဖြစ်၏။

အရွယ်အစား ကြီးထွားလာခြင်းအကြောင်း ပြောရင်း ဝေ့ဝူသည် လီယိုကို သတိရသွားခဲ့သည်။

လီယို၏ သာမန်စွမ်းအားမှာ မန်ရှင်း အဆင့် ၆ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ချီပမာဏအမြောက်အမြား ထိုးသွင်းပြီးနောက် သူ့ကို ပိုမိုကြီးထွားပြီး အားကောင်းလာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ကြီးထွားလာပြီးနောက်ပိုင်း စွမ်းရည်မှာ အက်ဒရီနယ်လင်နှင့် ဆင်တူသည်။ သူသည် မန်ရှင်းအဆင့် ၆ တွင် ရှိသော လူအတော်များများကို တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း မန်ရှင်း အဆင့် ၇ တွင် ရှိသူကိုမူ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

အခြား အာထရာမန်း များဖြစ်ကြသည့် တီဂါ နှင့် ဘီလီရယ်တို့သည်လည်း ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဤထူးခြားချက်သည် စစ်မြေပြင်အတွက် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

စစ်မြေပြင်တွင် ရန်သူအမြောက်အမြား ရှိပြီး အခြေအနေမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတတ်ရာ ဤကဲ့သို့သော စစ်နတ်ဘုရားမျိုးကို အလိုအပ်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ရန်သူလူအုပ်ကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ရန်သူထောင်ပေါင်းများစွာကို ဧကန်မုချ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အချို့သော တိုက်ပွဲအစီအရင်များသည် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ပေါင်းစည်းကာ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းသည် အလယ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် မူကြိုကျောင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသကဲ့သို့ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေး အောင်ပွဲခံနိုင်ပေ၏။

ဥပမာအားဖြင့် အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအစီအရင်ကဲ့သို့ ပင်။

လျူရှုယွီက ပြော၏ယ

“တကယ်တော့ ငါပိုပြီး မျှော်လင့်နေတာက မင်းရဲ့ မျိုးစေ့တွေပဲ။ မင်းယူလာတဲ့ အပင်တွေက တစ်ခုချင်းစီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိကြတယ်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ဝိဉာဥ်ဆေးလုံတွေအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်ရင် ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ကောင်းမလဲ မသိဘူး။ ငါ ဒါတွေကိုသုံးပြီး ဆေးလုံးကို သုတေသနပြုဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။”

ဝေ့ဝူ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖြည်းည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ မင်းအတွက် ဟင်းချက်နည်းစာအုပ်တစ်အုပ် ယူလာပေးမယ်။”

စကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောဆိုပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ဝေ့ဝူက မေးလိုက်၏။

“မင်းနဲ့ ကျူးမေ ဘယ်တော့ လက်ထပ်ကြမှာလဲ။”

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်တွေ့တွင် လင်မယား ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ လက်ထပ်ခြင်းမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုသာ လိုအပ်တော့ပေသည်။

“စောပါသေးတယ်။ မေအာ အပြင်ထွက်သွားတယ်။”

ဝေ့ဝူက ထူးဆန်းစွာ မေးသည်။

“အပြင်ထွက်သွားတယ် ဘယ်ကိုလဲ။”

“သူမက ကူယွန်းတောင်တန်းမှာပဲ နေနေရင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မမြှင့်တင်နိုင်ဘူးလို့ ပြောပြီး အတွေ့အကြုံရှာဖို့ အပြင်ကို ထွက်သွားတာ။”

“?”

ဝေ့ဝူ အမှန်တကယ် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။

မင်းရဲ့ ဇနီးက အန္တရာယ်များတဲ့ အပြင်လောကကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားတာကို မင်းက ဒီလောက်အထိ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနိုင်သေးတယ်ပေါ့။

လျူရှုယွီက ပြော၏။

“မေအာက သူမရဲ့ လေဟာနယ်မီးလျှံခန္ဓာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှန်း ကြိုသိထားပေမဲ့ ငါမန်ရှင်းအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ မင်းသိတဲ့အတိုင်း ငါ ဘာမန်ရှင်းဆေးလုံးမှ မသောက်ခဲ့ရဘူး။ မေအာက ကျွန်တော် မန်ရှင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်သွားတာကို မြင်တော့ ငါ့ကို အတားအဆီးဖောက်ဆေးလုံး စိတ်ကြည်လင်ဆေးလုံးနဲ့... မန်ရှင်းဆေးလုံးတွေကိုတောင် သုတေသနပြုဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီ နိမ့်ပါးမှန်း သိထားတော့ ငါ့ရဲ့ မှော်ဆေးလုံးတွေကို မျှော်လင့်ထားတဲ့အပြင် သူမရဲ့ လေ့ကျင့်မှုအတွင်းမှာလည်း သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချိုးဖျက်ချင်နေတာ။”

ဝေ့ဝူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ကိုး။

မန်ရှင်းဆေးလုံးအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ဝေ့ဝူ၏ မျက်လုံးများ လင်းထိန်သွား၏။ အကယ်၍ ရှုယွီသည် မန်ရှင်းဆေးလုံးကို အမှန်တကယ် ဖော်စပ်နိုင်ပါက ဝေ့မိသားစု မျိုးဆက်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အနိမ့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ကို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ မှ မန်ရှင်း အဆင့် ၁ သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်။ မင်း ဒီးဆေးလုံးတွေကို လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်မှာပဲ။ ဘာပဲလိုလို ငါ့ကို တိုက်ရိုက်ပြောပါ။”

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ အခု အလိုအပ်ဆုံးက ဆေးလုံးဖော်မြူလာပဲ။”

“…”

“ဒါနဲ့”

“မေအာ မထွက်သွားခင်မှာ မင်းကို လျိူမိသားစုနဲ့ ချင်းမင်ဂိုဏ်းက လူတွေကို သတိထားဖို့ သတိပေးခိုင်းလိုက်တယ်။”

ဝေ့ဝူ ကြောင်အမ်းသွားပြီး တွေးတောမိသွား၏။ ထိုအချိန်က ဤမိသားစုနှစ်စုသည် ဒုက္ခရောက်နေကြပြီး ချန်ချွမ်တောင်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ခိုလှုံကာ ကုသခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်က အမိန့် ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်မှသာ ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။။

သူက မေးလိုက်၏။

“သူမ တခြားဘာပြောသေးလဲ။”

“မေအာက လျိူမိသားစုနဲ့ ချင်းမင်ဂိုဏ်းက လူတွေဟာ မင်းတို့ ဝေ့မိသားစုအပေါ် မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိနေပုံရတယ် ဒါမှမဟုတ် မနာလိုဖြစ်နေကြတာလို့ ပြောတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက နိမ့်ပေမဲ့ သူတို့က ကးယွန်းတောင်တန်းက လူတွေဖြစ်ပြီး အရမ်းနီးကပ်လွန်းနေတော့ ပြဿနာတစ်ခုခု တက်လာမှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်။ ဝေ့ဝူ... အမှန်တော့ ငါလည်း သတိထားမိတာတစ်ခုက မကြာသေးခင်က ကာလတစ်ခုအတွင်းမှာ အဲဒီမိသားစုနှစ်စုက လူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီးသူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကူညီပေးနေတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေပုံရတယ်။”

ဝေ့ဝူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ တွေးတောနေမိပြီး ရုတ်တရက် ဝေ့ကျင်းပေါ် မနေ့တုန်းက လျိူမိသားစုနှင့် ချင်းမင်ဂိုဏ်းမှ လူအချို့သည် ဝေ့မိသားစုမျိုးဆက်များနှင့် ချစ်ကြည်ရေး လက်ရည်စမ်းပွဲ ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြကြောင်းနှင့် ချိန်းဆိုထားသည့်နေ့မှာ ယနေ့ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို သတိရသွားတော့၏။

“ငါ သွားတော့မယ်။”

အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းပြန်လာခဲ့တော့သည်။

သူ ချန်ချွမ်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လျိူမိသားစုနှင့် ချင်းမင်ဂိုဏ်းမှ လူအချို့ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူကို မြင်သောအခါ ဤလူများအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့ကြချေ။

ဝေ့ဝူသည် ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကို တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူသည် ဝေ့ကျင်းပေါ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ တစ်ခုခုရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်က ရယ်မောကာ ပြောသည်။

“ဘာကို ပုံမှန်မဟုတ်ရမှာလဲ။ ငါ့အမြင်တော့ လျိူမိသားစုနဲ့ ချင်းမင်ဂိုဏ်းက လူတွေဟာ လက်ရည်စမ်းဖို့ လာတာ လုံးဝမဟုတ်ဘူး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ငါတို့နဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း မတူတော့မှန်း သိကြပါတယ်။ သူတို့တွေ လာပြီး အညံ့ခံပြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့တွေ ဆယ့်သုံးပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ဆယ့်သုံးပွဲလုံး ရှုံးသွားခဲ့တာ။ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ။”

ဝေ့ဝူ ဤအရာကို ကြားရသောအခါ ဘာမျှ ထပ်မံမပြောတော့ပေ။ သူသည် ဝေ့ကျင်းပေါ် ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်ရပ်မှန်ဖြစ်ပြီး ဘာမျှ ဖြစ်မလာရန်သာ မျှော်လင့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လေ၏။

ထိုညတွင် ဝေ့ဝူသည် သူ၏ မသေမျိုးဂူတွင် ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ဝေ့ကျင်းပေါ်က သူ့ကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့ သွားရောက်ခဲ့သည့် နေရာမှာ ချန်ချွမ်တောင် မဟုတ်ဘဲ ဟူယန်တောင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာ မှေးမှိန်နေကာ ပူးကပ်ခံထားရသည့်အလား ဖြစ်နေသည့် လူငယ်မျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးသည် သက်ရှိသွေးကြောဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ တိုးဝင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားသူများ မည်မျှပင် အော်ဟစ်တားဆီးပါစေ ၎င်းတို့သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ နေကြသည်။

“သူတို့တွေ မကောင်းဆိုးဝါးမန္တန်အတိုက်ခံထားရတယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်။”

သူသည် မှော်ရတနာကို အသုံးပြု၍ ထိုနှစ်ဦးကို ချည်နှောင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခြားနေရာမှ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ချွမ်တောင်၏ တံခါးဝကို စောင့်ကြပ်နေသော ဝေ့ကျွင်း သည် ရုတ်တရက် တာပိုသိမြင်ခြင်းဂူအတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းပန်းချီကားချပ်ကို ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။

နောက်ထပ်လူတစ်ဦးမှာ အချိန်မီ မတွေ့ရှိခဲ့ပါက ကလေးများ၏ ရုပ်ပြစာအုပ်မှာ ခိုးယူခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူနှင့် ဝေ့ကျင်းပေါ်တို့၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

“မကောင်းတော့ဘူး။”

ဝေ့ဝူသည် ရှားရှားပါးပါး ပြာယာခတ်သွားခဲ့သည်။

“အဖေ... ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေမျိုးဂူဆီကို အခုချက်ချင်း ပြန်သွားရမယ်။”

သူ သူ၏ မသေမျိုးဂူသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကန်စွန်းဥများမှာ မျက်လှည့်အစီအရင် နှင့် ရွှေရည်ကိုးပါးအစီအရင် တို့ကြောင့် ဘေးကင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။

သို့သော်လည်း စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးအချို့ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ငရုတ်သီးများပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်...

“ပြဿနာ တတ်တော့မယ်။”

ဝေ့ဝူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိလေ၏။