အခန်း ၄၄၅

အခန်း ၄၄၅။ ရုပ်ရည်ချောမောသော ကလေးများက အလယ်တွင် ရှိနေပါက တစ်ဖွဲ့လုံး ကြည့်ကောင်းသွားမည်

အပြင်လောကရှိ တိရစ္ဆာန်များက ရုပ်ဆိုးဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ မိကျောင်း၊ ရေမြင်း၊ ဖွတ်ကြီး နှင့် မျက်မှန်မြွေဟောက် မည်သည့်အရာပင်ဖြစ်စေ နိုင်းမြစ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များက ပြည်တွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်များလောက် ချစ်စရာမကောင်းချေ။

ရွှီယန်က ပန်ဒါကြီး၊ တောနွား နှင့် ကြိုးကြာနီ အစရှိသည်တို့ကို တွေးတောမိလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း လင်းပိုင် နှင့် ယန်ဇီမိကျောင်း တို့ပင်ဖြစ်သည်။ အားလုံးက ချစ်စရာကောင်းကြသည်။ ပြည်တွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်များကသာ ပို၍ ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က မြို့ပြင်ရှိ တောအုပ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး ရတနာရှာဖွေရေးတာဝန်ကို စတင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကာ တာဝန်ပြီးဆုံးပါက ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို စတင်ပါပြီ လမ်းပျောက်နေသော မိကျောင်းပေါက်လေး]

[တာဝန် အကြောင်းအရာ မိကျောင်းပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို နိုင်းမြစ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်ရန် ကူညီပေးပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ် အမျိုးသားစီး သားရေဖိနပ်ကောင်း တစ်ရန် သားရေအိတ် တစ်လုံး သားရေအင်္ကျီ တစ်ထည် သားရေဘောင်းဘီ တစ်ထည်]

စနစ်၏ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာဝန်က အလွန်ရိုးရှင်းသော တာဝန်ဖြစ်ရာ ဆုလာဘ်ကလည်း အနည်းငယ် ရိုးရှင်းနေသည်။ ဤတာဝန်ကို ကြည့်ရင်း ရွှီယန် အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆုလာဘ်များက လူကို စကားပင်မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေတတ်သည်။

ဤသားရေအင်္ကျီနှင့် သားရေဘောင်းဘီက ဘာအသုံးကျမည်နည်း။ သူက ဝမ်ဖုန်း မှမဟုတ်ဘဲ သားရေဘောင်းဘီ ဝတ်ဆင်ရသည့် ဝါသနာလည်း မရှိချေ။ သားရေဖိနပ်ကို ပို၍ပင် မစီးချေ။ မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ဝတ်စုံမှလွဲ၍ ရွှီယန်က သားရေဖိနပ်စီးလေ့ အလွန်နည်းပါးလေသည်။

သို့သော် မိကျောင်းပေါက်လေးကို ကူညီရမည်ဆိုပါက ကူညီရမည်သာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက စနစ်၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း မြက်ခင်းထဲသို့ သွားရောက်ကာ မိကျောင်းကို ရှာဖွေလိုက်တော့သည်။

အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပင် တောအုပ်ထဲသို့ လမ်းမှားဝင်လာသော မိကျောင်းပေါက်လေး တစ်ကောင်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မြင်ကွင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[မိကျောင်း ရှိနေတယ် အကောင်သေးသေးလေး ပဲ]

[ဟားဟားဟား ဒီမိကျောင်းလေး က ကြည့်ရတာ တော်တော် ချစ်စရာ ကောင်းတယ်]

[မြစ်ထဲက မိကျောင်းကြီး တွေထက် အများကြီး ပိုကြည့်ကောင်းတယ်]

[ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာမှာ မိကျောင်း ရှိနေတာလဲ]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းကလည်း စည်ကားသိုက်မြိုက်လာတော့သည်။

"လမ်းပျောက်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်... အခုမှ မွေးခါစမလို့ နေရာမှန်ကို မရှာတွေ့တာ နေမယ်..."

ရွှီယန်က မိကျောင်းပေါက်လေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဤမိကျောင်းက အလွန်သေးငယ်ပြီး အရှည် ဆယ်စင်တီမီတာကျော်ခန့်သာ ရှိလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်က နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေလေသည်။ ထို့အပြင် သတ္တဝါပေါက်လေးများက တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိကြချေ။ ရွှီယန်က ၎င်းကို မိခင်မိကျောင်းထံသို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

"မိကျောင်းက တစ်ခါဥရင် ဥ ၂၅ လုံးကနေ ၅၀ အထိ ဥတတ်တယ်... တစ်ခါတည်းနဲ့ ကလေး ဆယ်ဂဏန်းလောက် မွေးတာပေါ့..."

"သားပေါက်မယ့် အချိန်ရောက်ရင် မိကျောင်းက ဥတဲ့နေရာမှာ ဝပ်ပြီး မိကျောင်းပေါက်လေးတွေ မွေးလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတတ်တယ်..."

"မိကျောင်းပေါက်လေးတွေက သဲမြေထဲကနေ တွားသွားပြီး ထွက်လာကြလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီနောက်မှာ မိခင်မိကျောင်းက သူတို့ကို ရေထဲ ခေါ်သွားတာပေါ့..."

"အဲဒါကြောင့် မိကျောင်းတွေရဲ့ မျိုးပွားနှုန်းက တော်တော်လေး မြန်ဆန်တယ်..."

ရွှီယန်က မြစ်ကမ်းဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရွှံ့ညွန်တော တစ်ခုတွင် အခုမှ မွေးခါစ မိကျောင်းပေါက်လေး အတော်များများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မိခင်မိကျောင်းက ဤသို့ပင် မိကျောင်းပေါက်လေးများကို တစ်ကောင်ချင်းစီ ပါးစပ်ထဲသို့ ငုံကာ မြစ်ရေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက အစပိုင်းတွင် မိခင်မိကျောင်းက ကလေးများကို စားနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ရွှီယန် ရှင်းပြပြီးနောက်မှသာ ဤသည်မှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ မိကျောင်းများက ဤသို့ပင် ကလေးများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိခင်မိကျောင်းက မိကျောင်းပေါက်လေး တစ်သုတ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ရွှီယန်က အခွင့်ကောင်းယူကာ လျှောက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ မိကျောင်းပေါက်လေးကိုလည်း ရွှံ့သဲများထဲတွင် ချထားလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခုမှ မွေးခါစ မိကျောင်းများသာ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့လည်း အနံ့ကို ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ မိခင်မိကျောင်းကိုသာ ၎င်းအား ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းလိုက်ရုံဖြင့် အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ဂေဟစနစ် အပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိချေ။ ရွှီယန်က မိကျောင်းကို ချထားပြီးနောက် တောအုပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဧရာမ မိခင်မိကျောင်းကြီးက သဲမြေဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် မိကျောင်းပေါက်လေး တစ်သုတ်ကို မြစ်ရေထဲသို့ ထပ်မံ သယ်ဆောင်သွားပြန်လေသည်။

ထို့နောက် စနစ်ထံမှ တာဝန်ပြီးမြောက်ကြောင်း သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာဝန်က အလွန် ရိုးရှင်းသော်ငြားလည်း မိကျောင်းပေါက်လေးကို ပွတ်သပ်ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ မိကျောင်းများက ငယ်စဉ်က ထိုမျှလောက် မကြောက်စရာ မကောင်းသော်လည်း ကြီးပြင်းလာပါက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

လုံလောက်အောင် လှည့်ပတ်ပြီးပြီဟု မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သူ အပြင်သွားသည်မှာ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် မတူညီသော နေရာများ၏ ထူးခြားချက်များကို ခံစားသိရှိရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ ရှုခင်းကြည့်နေရာများ ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးများနှင့် ပတ်သက်၍တော့ သွားရောက်ရန် တန်သောနေရာကို သွားရောက်မည်ဖြစ်ပြီး မတန်သောနေရာကို မသွားရလည်း ကိစ္စမရှိချေ။

"ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ်... ဒီဘက်က ယဉ်ကျေးမှု ကလည်း တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု နိုင်ငံ တစ်ခုဆိုတော့ ပိရမစ် တွေ... ဖာရိုဘုရင် တွေ... မံမီ တွေ... စဖင့်ရုပ်တု ကြီး တွေလိုမျိုး ကမ္ဘာ တစ်ဝန်းလုံးမှာ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု တော်တော်လေး ကြီးမားတယ်..."

"ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားရတာ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတယ်..."

"နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဇနီးသည်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ ခဏလောက် ပြန်ရတော့မယ်... ဇနီးသည် က နောက်နှစ် နွေဦးရာသီ ဆိုရင် မွေးတော့မှာမလို့ သေချာ အဖော်ပြုပေးရမယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အခွင့်အရေး ရှိရင် အားလုံးကို ထပ်ပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ပေးပါ့မယ်..."

ရွှီယန်က အားလုံးကို စကားဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံးက နှမြောတသ ဖြစ်နေကြလေသည်။

[လောင်ရွှီ နေ့စဉ်ဘဝ တွေကို ပိုပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ပေးပါဦး]

[မင်းရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲမှာ တိရစ္ဆာန် တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ အလွယ်တကူ လိုက်ဖ်လွှင့်လို့ ရနေတာကို]

[မလုပ်ပါနဲ့ တစ်ကွန်ရက်လုံးမှာ မင်းရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှု လောက်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာ မင်း လိုက်ဖ်ပိတ်သွားရင် ငါတို့ ဘယ်သူ့ကို ကြည့်ရမလဲ]

[ဆုတောင်းပေးပါတယ်]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းက စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က နိုင်းမြစ်ကမ်းစပ်တွင် ရပ်လျက် အဝေးရှိ မိကျောင်းများနှင့် ရေမြင်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းကို ကြည့်ကာ အားလုံးကို လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

ယနေ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ အပြင်ထွက်ကာ တစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ်ပြီးပြီ ဖြစ်လေသည်။ ပြန်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူက ထိုင်ဝမ်တွင် ဇနီးသည်ကို အရင်ဆုံး အဖော်ပြုပေးရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ ဇန်နဝါရီလ သို့ ရောက်ရှိသော အခါမှသာ လယ်ယာခြံဝင်း ဘက်သို့ ပြန်သွားပြီး ပွဲတော်ရက်များကို အလုပ်များစွာဖြင့် ဖြတ်သန်းမည် ဖြစ်လေသည်။

နေထိုင်မှု ဘဝက တည်ငြိမ် အေးချမ်း သွားခဲ့လေပြီ။ တကယ်တမ်းတွင် အသက်အရွယ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တည်ငြိမ်သော နေထိုင်မှု ဘဝက ပို၍ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထိုင်ဝမ်တွင် ရှိနေစဉ် အချိန်အတွင်း တွင်လည်း ရွှီယန်က အားမနေချေ။ တစ်ခါတစ်ရံ တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ် တတ်လေသည်။ သစ်တောကြောင် တစ်ကောင် နှင့်ပင် သိကျွမ်း ခဲ့သေးလေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သစ်တောကြောင် နှင့် ရွှီယန် တို့ အတော်လေး ရင်းနှီးသွားကြပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ပင် ပြေးဝင်လာခဲ့လေသည်။ အိမ်နီးချင်းများက တွေ့ရှိသွားပြီး ရဲတိုင်လိုက် သောအခါမှသာ ၎င်းကို ပြန်လည် လွှတ်ပေး လိုက်ရလေသည်။

ရဲများ ကလည်း ရွှီယန် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အများကြီး မပြောဆိုတော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီယန်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း က အပြင်တွင် ကျော်ကြား နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုင်ဝမ်တွင် တစ်ပတ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရွှီယန် က ဇနီးသည် နှင့်အတူ လယ်ယာခြံဝင်း သို့ လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်လာကာ အနားယူ နေလိုက်ကြလေသည်။ ဤဘက်တွင် အနည်းငယ် အေးနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်လခန့် ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဤနှစ်လ အတွင်းတွင် သူတို့က ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားရန် မရည်ရွယ်တော့ချေ။ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာရေး ကသာ အရေးကြီးဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လယ်ယာခြံဝင်း သို့ သွားရောက်ကာ တိရစ္ဆာန်များကို အစာကျွေး တတ်လေသည်။ အကောင်လေးများ က အတော်လေး ပျော်ရွှင် နေကြဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို လာရောက် ရှာဖွေသော လှုပ်ရှားမှုများ ကလည်း မနည်းလှ သော်ငြားလည်း သူ က ငြင်းပယ်၍ ရနိုင်သမျှ ငြင်းပယ် လိုက်လေသည်။

အဓိပ္ပာယ် အမဲ့ဆုံး ကတော့ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ၏ လှုပ်ရှားမှု ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း တွင် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် မှ ပါမောက္ခ လျိုပိုင်လျန် က သူ့ကို ဆက်သွယ်လာပြီး ယခုနှစ် စတုတ္ထနှစ် ကျောင်းသားများ ဘွဲ့ရတော့မည် ဖြစ်ရာ အားလုံး၏ ဆန္ဒက ဘွဲ့ယူချိန်တွင် သူနှင့် အတူတကွ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက် လိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆို လာခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန် အနေဖြင့် အချိန် ရရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်း လိုပြီး ဘာသာရပ် အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများ နှင့် အတူတကွ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ပေးရန် ဖိတ်ခေါ် လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများ၏ အရှေ့ဆုံး တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးများ နှင့် အတူတကွ ထိုင်လျက် ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကူးရန် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန် က ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားရလေသည်။

'စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ရဲ့ ဘွဲ့ယူ ဓာတ်ပုံ... ငါ့ကို ဖိတ်တာလား...'

ဘွဲ့ရပါက သေချာပေါက် အမှတ်တရ အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံကြီး တစ်ပုံတော့ ရိုက်ကူး ရမည်သာ ဖြစ်ပြီး အချို့က ကျောင်းသားများ ကိုယ်တိုင် ရိုက်ကူး ကြကာ ကျောင်းမှ စီစဉ်ပေးသော ကျွမ်းကျင် ဓာတ်ပုံများ လည်း ရှိလေသည်။ ဤသည်က မူလတန်း ကတည်းက ရှိခဲ့သော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ရွှီယန် ကလည်း တက္ကသိုလ်ကို အတော်လေး နှစ်သက် သဘောကျ သဖြင့် ကျောင်း၏ တောင်းဆိုမှု ကို သဘောတူ လိုက်တော့သည်။

ကျောင်းသားများ ဘွဲ့ယူမည့် နေ့သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့လေပြီ။ ရွှီယန် က စောစောစီးစီး ပင် ကျောင်းသို့ ကားမောင်း လာခဲ့လေသည်။ အားလုံးက လှုပ်ရှားမှု အားကစားရုံ ထဲတွင် တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကူး ရန် ပြင်ဆင် နေကြစဉ် ကျောင်းအုပ်ကြီးများ က ကျောင်းသားများကို စကားဆို လိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံ ရိုက်ဖို့ အရေးပါတဲ့ ဆရာ တစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ် ထားပါတယ်..."

"သူကတော့ အထူး ခန့်အပ် ထားတဲ့ ဆရာ ရွှီယန် ပါပဲ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းသားများ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရလေသည်။ ဘယ်သူလဲ ဟု တွေးလိုက်ကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှီယန် က အမည်းရောင် ဘဲမွေးအင်္ကျီ ကို ဝတ်ဆင်ကာ အားကစားရုံ ထဲသို့ ဝင်ရောက် လာခဲ့လေသည်။ ထွက်ပေါ်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သြဘာပေးသံများ က တောင်များ ပြိုကျပြီး ဆူနာမီ လှိုင်းများ ရိုက်ခတ် လာသည့် အလား ဆူညံ သွားတော့သည်။

"အစ်ကိုယန်..."

"အစ်ကိုယန်... မင်းက ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ပဲ..."

ရွှီယန်၏ ပရိသတ် အများစု က တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကို ကြည့်ရှု ရသည်ကို အလွန် နှစ်သက် ကြလေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်း က စမ်းသပ် စိုက်ခင်း ၏ အနီးတွင် ရှိနေကြောင်း ကို သိရှိထား ကြသဖြင့် အားလုံးက ပို၍ပင် နှစ်သက် ကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန် ထွက်ပေါ် လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကွင်းလုံး ဆူညံ ပွက်လောရိုက် သွားတော့သည်။ ကျောင်းသားများ က ဖုန်းများကို အသီးသီး ထုတ်ယူကာ ရွှီယန် ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ကူး နေကြတော့သည်။ ရွှီယန် က အားလုံးကို လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်ရာ ပိုမို ပြင်းထန်သော သြဘာပေးသံ များကို ရရှိ လိုက်လေသည်။

ဤဗီဒီယို က အလွန် ဩဇာတိက္ကမ ရှိလှပေသည်။ ရွှီယန် ထွက်ပေါ် လာမှု ကြောင့် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ၏ ဝင်ခွင့် ရမှတ် သတ်မှတ်ချက် များပင် အနည်းငယ် မြင့်တက် သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းသား သစ်များ ကလည်း ပိုမို ကောင်းမွန် လာခဲ့သည် ဟု ဆိုကြလေသည်။ ဤသည်က လည်း အထူး အကျိုးပြုမှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည် ဟု သတ်မှတ်၍ ရလေသည်။

ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကူးသော အခါ ရွှီယန်၏ နေရာ က ကျောင်းအုပ်ကြီး များ၏ ဘေးနားတွင် ဖြစ်လေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး အသီးသီး က အထူး သေသပ်စွာ ပြင်ဆင် ထားကြပြီး အလွန် တရားဝင် ဆန်ကာ သင့်လျော် လျောက်ပတ်စွာ ဝတ်ဆင် ထားကြလေသည်။ ယခင် ဘွဲ့ယူ ကာလ များတွင် သူတို့က ဤမျှလောက် တရားဝင် ဆန်လေ့ မရှိခဲ့ကြချေ။

အကြောင်းရင်း က အလွန် ရိုးရှင်း လှပေသည်။ ရွှီယန် သာ ရှိနေပါက ဗီဒီယိုများ နှင့် ဓာတ်ပုံများ က သေချာပေါက် ရေပန်းစား သတင်းများ စာရင်း သို့ ရောက်ရှိ သွားမည်ကို ဤကျောင်းအုပ်ကြီးများ အားလုံး သိရှိ ထားကြ သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်က လူသိရှင်ကြား ဖြစ်မည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် အလှပဆုံး အဝတ်အစား များကို ဝတ်ဆင် ရမည် သာ ဖြစ်လေသည်။ ဤသို့ ဆိုမှသာ အင်တာနက် ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ် လာသော အခါ ကြည့်ရသည်မှာ လန်းဆန်း တက်ကြွ နေမည် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် အမှန်တရား ကလည်း တကယ်ကို ဤသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဘေးနားရှိ ကင်ချီ နိုင်ငံမှ ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခု၏ သူဌေး က စကားတစ်ခွန်း ပြောဖူး လေသည်။

"ရုပ်ရည် ချောမောတဲ့ ကလေးတွေက အလယ်မှာ ရှိနေရင် တစ်ဖွဲ့လုံး ကြည့်ကောင်း သွားလိမ့်မယ်..."

ရွှီယန် က အလယ်တွင် ထိုင်နေရာ ရုပ်ရည် နှင့် စရိုက်လက္ခဏာ နှစ်မျိုးစလုံး က ထင်ရှား ပေါ်လွင် နေလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဘွဲ့ယူ ဓာတ်ပုံ ကပင် အနည်းငယ် ပို၍ ကြည့်ကောင်း သွားသကဲ့သို့ ခံစား လိုက်ရလေသည်။

ဤနေ့ ကလည်း အတော်လေး စည်ကားသိုက်မြိုက် လှပေသည်။ ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကူး ပြီးသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးများ က ရွှီယန်ကို ကျောင်းတွင်း တွင် ဘာသာရပ် တစ်ခု ဖွင့်လှစ် သင်ကြားရန် စဉ်းစား မစဉ်းစား သို့မဟုတ် ဆရာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ရန် စဉ်းစား မစဉ်းစား ကိုပင် မေးမြန်း ခဲ့ကြသေးပြီး အားလုံးက တိုက်ရိုက်ပင် အလုပ် ဝင်ရောက် နိုင်ကြောင်း ပြောဆို ကြလေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန် က ပြုံးလျက် ငြင်းပယ် လိုက်လေသည်။ သူ့ကို တစ်ခါတစ်ရံ အများပြည်သူ ဆိုင်ရာ ဟောပြောပွဲ တစ်ခု လာရောက် လုပ်ဆောင် ခိုင်းမည် ဆိုပါက အဆင်ပြေသော်ငြား လည်း ဆရာ တစ်ယောက် အဖြစ် တာဝန်ယူ ကာ အားလုံးကို အသိပညာ ဗဟုသုတများ စနစ်တကျ သင်ကြား ပေးရန် ဆိုသည်မှာ သူ ကျွမ်းကျင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

ဤကိစ္စ က အင်တာနက် ပေါ်တွင် တကယ်ကို နာမည်ကြီး သွားခဲ့လေသည်။ ရက်အတော်ကြာအောင် ရွှီယန်ကို မမြင်တွေ့ ခဲ့ရသော အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ က သူတို့၏ တက္ကသိုလ် သို့ လာရောက် ကာ ဘွဲ့ယူ ဓာတ်ပုံ လာရောက် ရိုက်ကူးပေးရန် ရွှီယန်ကို အသီးသီး ဖိတ်ခေါ် ကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတူတကွ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ခွင့် ရမည့် အခွင့်အရေး က တကယ်ကို အလွန် နည်းပါး လွန်းလှပေသည်။ ဤကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ ရွှီယန် အနေဖြင့် ကိုယ်ခွဲများ ခွဲ၍ မရနိုင် သဖြင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှု မှ မလုပ်ဆောင် တော့ချေ။

နေထိုင်မှု ဘဝက တည်ငြိမ် အေးချမ်းပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ အားလပ်နေပါက ရွှီယန် က တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်များကို သွားရောက် လုပ်ဆောင် တတ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြိမ်တိုင်း တွင် တိရစ္ဆာန်လေး အနည်းငယ် ကို ကူညီ ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် တောင်နောက်ဘက်ရှိ တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်သည့် ငှက်များ၊ ရှဉ့်များ၊ တုံးအအ ဒရယ်ပြောက် နှင့် တောသမင်ငယ် အစရှိသည် တို့ကို သူ သိကျွမ်းထားသည်မှာ မနည်းလှချေ။ အခြား နေရာများကို သေချာ မသိသော်ငြား လည်း သူ ကန်ထရိုက် ယူထားသော တောင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ထိုတောင် ပေါ်တွင် ရွှီယန် က အသံကုန် အော်ဟစ် ခေါ်ဆို လိုက်ပါက တိရစ္ဆာန် အတော်များများ ကို ခေါ်ထုတ် နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

၎င်းတို့ အားလုံး က သူ၏ ကူညီမှုကို ခံခဲ့ရဖူးပြီး တာဝန်များ မှ တစ်ဆင့် တိရစ္ဆာန်များ၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိ ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို စစ်မှန်သော သစ်တော ၏ ဘုရင်ကြီး ဟု ပြောဆို နေကြသည်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မမှားယွင်းချေ။

ထို့အပြင် ရွှီယန် က စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော ကိစ္စရပ် တစ်ခုကို ထပ်မံ ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ခဲ့သေးလေသည်။ ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း တွင် စုယွီထုံ က လယ်ယာခြံဝင်း သို့ လာရောက် ကာ လမ်းလျှောက် အပန်းဖြေ နေလေသည်။ ခွေးများ က ဘာဖြစ်နေသနည်း ဆိုတာကို သိရှိ နေသည့် အလား သူမ၏ အနောက်မှ သတိကြီးစွာ ဖြင့် လိုက်ပါ နေကြပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီ က ကိုယ်ရံတော်များ နှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူနေကြလေသည်။

"သူတို့ က ငါ့ကို ကာကွယ်ပေး နေသလိုပဲ..."

စုယွီထုံ က အလွန် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ရွှီယန် က ပြုံးလိုက်ပြီး "အင်း... သူတို့က တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းကြတယ်..."

"အားလုံး က တာဝန် ကျေပွန် ကြတယ်..."

"ငါတောင် ဒီလို အခွင့်အရေး မျိုး မရဘူး…”