အခန်း ၄၄၆

အခန်း ၄၄၆။ သက်သောင့်သက်သာရှိသော မြင်းခွာရိုက်ခြင်းနှင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်သော လယ်ယာခြံဝင်း

စည်ကားသိုက်မြိုက်သော နွေဦးပွဲတော် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းများ စတင် အရည်ပျော်လာခဲ့လေသည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေးက အဖြူရောင်အဆင်း ကင်းစင်သွားပြီး အသက်ဝင်တက်ကြွမှုများ ပြန်လည် ပြည့်နှက်လာခဲ့လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများက ပထမလဆယ့်ခြောက်ရက်နေ့တွင် ခွင့်ရက်များကုန်ဆုံးပြီး အလုပ်ပြန်ဆင်းလာကြလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ အခွင့်အရေးက အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။ အလှည့်ကျ တာဝန်ကျသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံး ဆယ့်ငါးရက်တိတိ အားလပ်ရက် အပြည့်အဝ ရရှိကြလေသည်။

စနေတနင်္ဂနွေ ရက်များကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်မည်ဆိုပါက ရက်နှစ်ဆယ်ခန့်ပင် ရှိနေမည် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆောင်းရာသီတွင် လယ်ယာခြံဝင်း၌ အလုပ်ကြမ်းများ မရှိဘဲ ဝက်များကို အစာကျွေးခြင်းနှင့် ဆီးနှင်းများကို ရှင်းလင်းခြင်း သက်သက်သာ ရှိလေသည်။

"အစ်ကိုမာ... ရောက်လာပြီလား... နှစ်သစ်ကူးမှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ"

ဝမ်ဝူက မာဝန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"နှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ"

မာဝန်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

အားလုံးက အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းက ယခုအခါ အလွန် တိုးတက်နေပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ အခွင့်အရေးများက ရေပန်းစားသတင်းများ စာရင်းသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးရာ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် အလုပ်လာလုပ်ချင်သူ အလွန်များပြားလှပေသည်။

ယခုခေတ်တွင် စေတနာကောင်းသော သူဌေးများ တကယ်ကို မရှိသလောက် ရှားပါးလှပေသည်။

အလုပ်စတင်ဖွင့်လှစ်သော နေ့ဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သေချာပေါက် လူလုံးထွက်ပြရမည် သာဖြစ်လေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် အားလုံး အတူတကွ စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ စားသောက်ကြလေသည်။

ဝန်ထမ်းများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ရွှီယန်က အမှန်တကယ်ကို အဆင့်မြင့် သူဌေးကြီး တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုလက်ရှိ လယ်ယာခြံဝင်းက ခေတ်မီသော စတိုင်လ်များ အပြည့်အဝ ရှိနေလေပြီ။

စိုက်ပျိုးရေးရုံ ဧရိယာနှင့် လူနေရပ်ကွက် ဧရိယာတို့တွင် လမ်းများကို ကွန်ကရစ်ခင်းထားပြီး လမ်းများက အလွန် ပြန့်ပြူးညီညာ လှပေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး ဧရိယာ ဘက်တွင်လည်း လယ်ကန်သင်းများနှင့် ခြံစည်းရိုးများ ရှိနေလေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါက မြို့ပြ၏ ခံစားချက် ပါဝင်သလို ကျေးလက်လယ်တော၏ အငွေ့အသက် များလည်း ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဝန်ထမ်း အရေအတွက် ကလည်း အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့ပြီး အားလုံးက ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက် လူတွေ့စစ်ဆေးကာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျေးရွာများနှင့် မြို့နယ်များတွင် အလွန် နာမည်ကြီး လှပေသည်။

သူဌေးကြီးများ၏ တောင်ပေါ် အပန်းဖြေစံအိမ်များ ထက်ပင် ပို၍ နာမည်ကြီးသေးလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် တစ်ခါတစ်ရံ အလုပ်များရှိပါက ရွာတွင် ကျန်ရစ်နေသော ရွာသူရွာသားများကို ငှားရမ်းကာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းတတ်လေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အာလူးများ ထုပ်ပိုးခြင်းနှင့် ပန်းသီး သစ်တော်သီးများ ခူးဆွတ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ရွာသူရွာသားများ အတွက် ဝင်ငွေ အနည်းငယ် ရရှိစေလေသည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်။

ရွှီယန်က မြင်းခြံထဲတွင် မြင်းနက် ကျင်းကျယ် ကို အမွေးဖီးပေး နေလေသည်။

ဤမြင်းက ရွှီယန် အသည်းနှလုံးကဲ့သို့ အမြတ်တနိုး ထားရသော ရတနာလေး ပင်ဖြစ်သည်။

မြက်ခင်းပြင်မှ ဝယ်ယူလာခြင်း ဖြစ်သော်ငြားလည်း မွေးရာပါ မျိုးရိုးဗီဇ က အထူးပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် ဖြစ်ပြီး အလွန် ခန့်ညား ကြည့်ကောင်းလေသည်။

ဤအကောင်၏ စရိုက် ကလည်း အတော်လေး ထူးခြားလှပေသည်။

အနည်းငယ် မျက်နှာလိုက် တတ်ပြီး လူကို ကြည့်ကာ မတူညီသော အမူအရာများကို ပြသတတ်လေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မာဝန် လာရောက် အစာကျွေးပါက ၎င်းက အဖက်မလုပ်ချင်သော ပုံစံမျိုးကို အမြဲတမ်း ပြသတတ်လေသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် မာဝန်က မြက်ခြောက် တစ်စည်းကို ပိုက်ကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

မာဝန်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းကျယ် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင် အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မာဝန်က ကျင်းကျယ် ၏ မျက်လုံးအကြည့်ကို မြင်သောအခါ စကားဆိုလိုက်လေသည်။ "ခြံရှင်... ကျင်းကျယ် ကို နည်းနည်းလောက် ပြောပေးပါလား... ကျွန်တော် အစာလာကျွေးတိုင်း သူက ဒီလိုပဲ အမြဲတမ်း ကြည့်နေတာ..."

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်သေး ခံနေရသလို ခံစားရတယ်..."

ရွှီယန်က ကျင်းကျယ် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ "သူက တခြားသူတွေ အပေါ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် မာနကြီး အေးစက်သေးတာ... ဒါက မင်းကို လက်ခံလိုက်ပြီ လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရတယ်..."

"မင်း အစာကျွေးစရာ ရှိတာကိုပဲ ဆက်ကျွေးလိုက်ပါ..."

ရွှီယန် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ မာဝန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စားခွက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော မြက်ခြောက်များကို ရှင်းလင်းလိုက်ကာ လတ်ဆတ်သော မြက်ခြောက်များကို ဖြည့်တင်း ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ဘေးနားတွင် ရပ်လျက် ကြည့်ရှု နေလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ မြင်းခွာ ပြုပြင်တဲ့ ဆရာ ကို ဆက်သွယ်ထားတယ်... ကျင်းကျယ် ကို မြင်းခွာ ပြုပြင်ပေးရမယ်..."

"နွေဦးရာသီ ရောက်ပြီဆိုတော့ သူ့ကို ခေါ်ပြီး လမ်းလျှောက် ထွက်လို့ ရပြီ..."

ရွှီယန်က စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခြံရှင်... သူရောက်လာရင် ကျွန်တော် မြင်းခြံထဲကို ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်..."

မာဝန်က အလိုက်တသိ ပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က ကျင်းကျယ် ကို ဆက်လက် အမွေးဖီးပေး နေလိုက်လေသည်။

အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပင် မြင်းခွာ ပြုပြင်သော ဆရာချန် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူက ကျင်းကျယ် ကို မြင်သောအခါ ဘေးနားတွင် အရင် ရပ်နေလိုက်လေသည်။

"ခြံရှင်ရွှီ... ဒီမြင်းကို သေချာ ထိန်းထားပေးပါနော်... သူ့ခွန်အားက အရမ်းကြီးတယ်... တကယ်လို့များ အကန်ခံလိုက်ရရင်တော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ..."

ဆရာချန်က စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို အရင် ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပေးပါ... အဲဒီလိုမှ ခြေထောက်ကို မ လို့ အဆင်ပြေမှာ..."

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ "စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ကိုင်ထားပါတယ်... သူက လူတွေကို ဖြစ်သလို မကန်တတ်ပါဘူး..."

ရွှီယန် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဆရာချန် လည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူက မြင်းနက် ကျင်းကျယ် ကို မြင်းခွာ ရိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ဆရာချန်က ကျင်းကျယ် ရှိရာဘက်သို့ တိုးကပ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုစဉ်မှာပင် ကျင်းကျယ် က ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်လေသည်။

တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဟန်ပန်ကို ဟန်ဆောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဆရာချန် မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်လေသည်။

ကျင်းကျယ် ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် ရယ်သံပါနေသော မြင်းဟီသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

တကယ်တော့ ၎င်းက တမင်သက်သက် ဤသို့ နောက်ပြောင်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျင်းကျယ်..."

ရွှီယန်က ၎င်း ဤမျှ ဆော့သန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် အော်ဟစ် တားမြစ်လိုက်လေသည်။

ဆရာချန်က စကားဆိုလိုက်လေသည်။ "ခြံရှင်ရွှီ... ဒီမြင်းက အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတယ်... ကျွန်တော် မြင်းခွာတွေ အများကြီး ရိုက်ဖူးပေမယ့် ဒီလောက် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မြင်းမျိုးကို တွေ့ရခဲတယ်..."

"သူ့ကို သေချာလေး ပြောပြထားပါဦး..."

"ဒီတစ်ချက်သာ အကန်ခံရရင် ခင်ဗျားရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းက ကျွန်တော့်ကို တစ်သက်လုံး ကျွေးမွေးထားရလိမ့်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ "စိတ်ချပါ... ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး..."

ရွှီယန်က ဇက်ကြိုးကို တစ်ချက် ဆွဲလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျင်းကျယ် က လိမ္မာရေးခြား ရှိစွာဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့သွားတော့သည်။

ကျင်းကျယ် ငြိမ်သက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာချန်က ကျင်းကျယ် ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျင်းကျယ် ၏ နောက်ခြေထောက်ကို အနောက်သို့ ကွေးယူလိုက်လေသည်။

ဤအဆင့်က အတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

တကယ်လို့များ ကျင်းကျယ် က ရုတ်တရက် ရုန်းကန်လာပြီး ရှေ့ခြေထောက်များကို မြေကြီးပေါ် ထောက်ကာ နောက်ခြေထောက် နှစ်ချောင်းဖြင့် အနောက်သို့ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်မည် ဆိုပါက။

ခေါင်းကိုသာ အကန်ခံလိုက်ရပါက ထိုခွန်အားက လူတစ်ယောက်ကို သေဆုံးသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျင်းကျယ် က ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို အနောက်သို့ ကွေးထားလျက် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားမည့် အရိပ်အယောင် မရှိချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မှသာ ဆရာချန် က စိတ်အေးသွားတော့ပြီး သူ၏ ခြေထောက် နှစ်ချောင်းဖြင့် မြင်း၏ နောက်ခြေထောက်ကို ညှပ်ထားလိုက်ကာ မြင်းခွာကို စတင် ဖြုတ်ချလိုက်တော့သည်။

မြင်းခွာကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီးနောက် မြင်းခွာ၏ ခြေသည်း အခွံများက အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေပြီး ပြန့်ပြူးညီညာမှု မရှိချေ။

အကြောင်းမှာ ဆောင်းရာသီ တစ်ရာသီလုံး ကျင်းကျယ် က အပြင်သို့ သိပ်မထွက်ခဲ့ရ သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခြေသည်းများက အလွန် ရှည်လျားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က ဘေးနားတွင် ရပ်လျက် ကြည့်ရှုနေပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဓာတ်ပုံပါ ရိုက်ကူးနေလေသည်။

ဆရာချန်က ခြစ်ဓား တစ်လက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အောက်သို့ စတင် ခြစ်ချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပင် အမည်းရောင် ခြေသည်းအခွံများ အားလုံး ခြစ်ချခံလိုက်ရပြီး လတ်ဆတ်သော အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့ ခြေသည်းအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

လူများ လက်သည်း ခြေသည်း ညှပ်သည်နှင့် သဘောတရား အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

အသားကို မထိခိုက်သရွေ့ မြင်းက နာကျင်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ချေ။

ခြေသည်းအခွံများကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးသွားသောအခါ ဆရာချန်က မြင်းခွာအသစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အရွယ်အစား ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ တိုင်းတာကြည့်ကာ ခဏနေလျှင် မြင်းခွာနှင့် မြင်းခြေထောက်တို့ အတိအကျ ကိုက်ညီမှု ရှိစေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မြင်းခွာကို မီးဖိုထဲတွင် ထည့်ကာ အပူချိန် ပြင်းပြင်းဖြင့် မီးဖုတ်လိုက်လေသည်။

နီရဲလာသည်အထိ မီးဖုတ်ပြီးသောအခါ ညှပ်ဖြင့် ညှပ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး ကိရိယာတင်စင် ပေါ်တွင် တူဖြင့် ထုနှက်လိုက်ကာ ခဏခန့် ထုနှက်ပြီးတိုင်း မြင်းခြေထောက်နှင့် သွားရောက် တိုင်းတာကြည့်လေသည်။

ပုံသဏ္ဌာန် အနည်းငယ် ကိုက်ညီလာပြီဟု ထင်ရသောအခါ မြင်းခြေထောက်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် တင်လိုက်လေသည်။

"ချီး..."

အပူငွေ့များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသံနှင့် အတူ ဤသည်မှာ မြင်းခွာက ခြေသည်းအခွံကို အရည်ပျော်သွားစေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ခြေသည်းအခွံက ပိုမို ပြန့်ပြူးညီညာ သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က မြင်းခွာ ပြုပြင်သည်ကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် မြင်းအပေါ်တွင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိကြောင်းကို သိရှိထားလေသည်။ မြင်းနက် ကျင်းကျယ် ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် ဂရုမစိုက်သော ပုံစံမျိုးကို ပြသနေပြီး အေးအေးလူလူပင် မြက်စားနေသေးလေသည်။

၎င်းက ပို၍ပင် အသားကျ နေလေသည်။

မြင်းခွာနှင့် မြင်းခြေထောက်တို့ အတိအကျ ကိုက်ညီစွာ ကပ်သွားပြီ ဆိုသောအခါမှသာ သံမှိုများကို အသုံးပြု၍ ခြေသည်းအခွံ၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ ရိုက်သွင်းကာ သေချာအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။

မြင်းခွာ တစ်ခုကို ရိုက်၍ ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။

ရွှီယန်က သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မြင်းခွာနှင့် မြင်းခြေထောက်၏ အရွယ်အစားက တစ်ထပ်တည်း ကျနေပြီး ပိုထွက်နေခြင်း မရှိသလို ချိုင့်ဝင်နေခြင်း လည်း မရှိချေ။

အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမှု ရှိနေလေသည်။

"ဆရာချန်... လက်ရာ တကယ် ကောင်းတာပဲ"

ရွှီယန်က ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်လေသည်။

မြင်းခွာ ရိုက်ခြင်းက ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုခု မရှိပါက အခြားသူများ၏ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ချေ။

"ရိုက်လာတာ နှစ်တွေ အများကြီး ရှိနေပါပြီ... ဟိုဘက်က မြင်းခြံ တွေမှာ လည်း ကျွန်တော်ပဲ သွားရိုက်ပေး နေတာပါ..."

ဆရာချန်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက မြင်းနက် ကျင်းကျယ် ၏ နောက်ထပ် မြင်းခြေထောက် တစ်ဖက်ကို ဆက်လက် ရှင်းလင်း ပြုပြင်ပေးလိုက်လေသည်။

ဝန်ဆောင်မှုက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ မြင်းခွာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ရိုက်နှက် တပ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် အမျှ မြင်းနက် ကျင်းကျယ် က ချက်ချင်းပင် မတူညီသော ခံစားချက်ကို ရရှိသွားလေသည်။

စတုတ္ထမြောက် ခြေထောက်ကို မြေကြီးပေါ် ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းကျယ် က ချက်ချင်းပင် မူလနေရာ၌ အရှေ့အနောက် ခြေဆောင့် နေတော့သည်။

"ခြံရှင်ရွှီ... အခုမှ ရိုက်ထားတဲ့ မြင်းခွာ ဆိုတော့ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းနည်းနည်း လျှောက်ကြည့်ပါ... ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ စမ်းကြည့်ပြီးတော့ သေချာ မမြဲတဲ့ သံမှို ရှိမရှိ လည်း တစ်ခါတည်း စစ်ဆေး ကြည့်လို့ ရတာပေါ့..."

ဆရာချန်က ရွှီယန်ကို စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်တော်လည်း စမ်းကြည့်ချင် နေတာနဲ့ အတော်ပဲ..."

ရွှီယန်က မြင်းနက် ကို ဆွဲကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ကျင်းကျယ် က ဤအချိန် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အထူးပင် လန်းဆန်း တက်ကြွ နေပြီး လမ်းလျှောက်သည့် အခါတိုင်း ခြေထောက်များကို အမြင့်သို့ မြှောက်လျက် လျှောက်လှမ်း နေလေသည်။

အပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မြင်းခွာက ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်သို့ နင်းမိပြီး ခလောက် ခလောက် ဟူသော ကြည်လင် ပြတ်သားသည့် အသံများကို အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်စေလေသည်။

ခွေးများ အားလုံးက ပွဲလာကြည့်ရန် ပြေးလာကြလေသည်။

ရွှီယန်က လောလောဆယ်တွင် မြင်းကျောပေါ်သို့ မတက်သေးဘဲ မြင်းနက် ကို ဆွဲကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ် လမ်းလျှောက် နေလိုက်လေသည်။

မြင်းခွာ၏ အာနိသင်ကို စောင့်ကြည့် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ် လမ်းလျှောက် ပြီးသောအခါ ဆရာချန်က ကျင်းကျယ် ၏ မြင်းခွာများကို တစ်ခုချင်းစီ ထပ်မံ စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"ပြဿနာ မရှိဘူး... အားလုံးက သေချာ မြဲမြံ နေတယ်..."

"အရမ်း ခိုင်ခံ့တယ်..."

ဆရာချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။ ငွေရှင်းရမည့် ကိစ္စက အစောကြီး ကတည်းက ရှင်းလင်း ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ရွှီယန် လည်း ဤနေရာတွင် ဆက်မနေတော့ချေ။

သူက ကျင်းကျယ် ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်ခွလိုက်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ လမ်းအတိုင်း အရှေ့သို့ ချက်ချင်းပင် ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ပြေးလွှား လိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျင်းကျယ် က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား နေပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြေးလွှားရာတွင်ပင် ခြေထောက်များကို မြင့်မြင့် မြှောက်ထားလေသည်။

ရှောင်ဟေးနှင့် ယွမ်ပေါင် တို့က အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး အနည်းငယ် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ် နေကြလေသည်။

ရှောင်ဟေးက ကျင်းကျယ် ၏ ပုံစံကိုပင် အတုခိုး သင်ယူနေသေးပြီး ပြေးလွှားသည့် အခါတွင် ခြေထောက်များကို မြင့်မြင့် မြှောက်လျက် ပြေးလွှား နေလေသည်။

အနောက်မှ ယွမ်ပေါင် က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သွားဖြီးကာ ရယ်မော နေလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ထဲရှိ ခွေးများ ကလည်း အတော်လေး ဆော့သန် ကြလေသည်။

ကျင်းကျယ် က အခြား တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြသော ခွေးများနှင့် တုံးအအ ဒရယ်ပြောက် အစရှိသည် တို့၏ အရှေ့သို့ တမင်သက်သက် သွားရောက်ကာ ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်ပြ နေသေးလေသည်။

၎င်း ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အကောင်လေးများ ကလည်း အတော်လေး ပျော်ရွှင် နေကြလေသည်။

ကြောင်စင်းကျားလေး ဆန်းပြောင် တစ်ကောင်တည်းသာ နံရံပေါ်တွင် မှောက်လျက် ကျင်းကျယ် ကို ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာအမူအရာ အချို့ကို ပြသ နေလေသည်။

ကြောင်များက ဖိနပ်စီးရသည်ကို အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်မဝင်စား ကြချေ။

ကျင်းကျယ် က ခုန်ဆွခုန်ဆွ ဖြစ်နေသော်ငြားလည်း ရွှီယန်က ၎င်းကို စီးနင်းကာ ခရီးသွားရသည်မှာ အလွန် တည်ငြိမ် လှပေသည်။

မြင်းကောင်း ကတော့ တကယ်ကို မြင်းကောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်မှုက အလွန် ကောင်းမွန် လှပေသည်။

နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံဝင်း က ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက် သွားခဲ့လေသည်။

မြင်းနက် ကျင်းကျယ် ၏ ခြေသံက တိရစ္ဆာန် အများအပြား ကို လန့်နိုး သွားစေခဲ့လေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး ဧရိယာ ဘက်တွင် မြေခွေးများနှင့် တောယုန်များ ကလည်း ကျင်းကျယ် ၏ ခြေသံကြောင့် လန့်နိုး သွားခဲ့ကြလေသည်။

၎င်းတို့က တွင်းထဲမှ တွားသွား ထွက်လာကြပြီး ကျင်းကျယ် နှင့် ရွှီယန် တို့ကို ကြည့်ရှု နေကြကာ ထို့နောက် အားလုံး တွင်းထဲမှ ပြေးထွက် လာကြပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင် ပေါ်သို့ ရောက်ရှိ လာကြလေသည်။

ကျင်းကျယ် ကလည်း ဉာဏ်ကောင်းလှပေသည်။ တိရစ္ဆာန်များ၏ နေရာကို သိရှိထားပြီး ၎င်းတို့ ရှိရာဘက်သို့ တမင်သက်သက် ပြေးသွား နေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်း ကလည်း အတော်လေး ကြည်နူးစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က အခွင့်ကောင်းယူကာ လယ်ယာခြံဝင်း၏ စိုက်ပျိုးရေး ဧရိယာ ကို လိုက်လံ ကြည့်ရှု လိုက်ပြီး ယခုနှစ်တွင် မည်သည့် အရာများ စိုက်ပျိုးရမည် ကို စီမံကိန်း ရေးဆွဲ နေလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် မြေနေရာ ပင်ဖြစ်သည်။

'အာလူး ဧရိယာ... စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် နဲ့ ပူးပေါင်းထားတဲ့ မြက်ခင်း ဧရိယာ... ပြီးတော့ နေကြာပင် နည်းနည်း ပါးပါး လည်း စိုက်လို့ ရသေးတယ်... နောက်ထပ် ဘာတွေ စိုက်ရဦးမလဲ'

ရွှီယန်က တွက်ချက် နေလိုက်လေသည်။

စိတ်ထဲမှ တွေးတော နေစဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဧရာမ ဂေါ်ဖီထုပ် ကြီး အမြောက်အမြား ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။

ဂေါ်ဖီထုပ် တစ်ထုပ်စီ တိုင်းက ပေါင် အမြင့်ခန့် အထိ ရှိနေလေသည်။

ထိုအခါမှသာ မိမိ အနေဖြင့် ဂေါ်ဖီထုပ်များ စိုက်ပျိုး ထားခဲ့ကြောင်းကို သူ ပြန်လည် သတိရ သွားတော့သည်။

လုံးဝကို မေ့လျော့ နေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝန်ထမ်းများ ကလည်း မည်သူကမျှ သွားရောက် မထိရဲ ကြသဖြင့် ဤအတိုင်းပင် ဆက်လက် စိုက်ပျိုး ထားလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။