အခန်း ၁၁၄၃

အခန်း ၁၁၄၃ - ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ဆေး

ယီယွင် သည် ရတနာနတ်စံအိမ် ထံမှ ငှားရမ်းထားသော ဆိုင်ခန်းမှာ ရတနာနတ်မြို့တော်၏ မြောက်ဘက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ ဆိုင်ဘေးတွင် ရေကြည်များစီးဆင်းနေသည့် ချောင်းငယ်တစ်ခုရှိပြီး တစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိသော မိုးမခပင်များက ချောင်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တွဲလောင်းကျနေကာ အလွန်အေးချမ်းသာယာသော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ပြီးနောက် ရူအာ သည် ဆိုင်နှင့် ဝင်းအတွင်းကို စနစ်တကျ သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယီယွင်သည် အခန်းတစ်ခန်းတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် အိုးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ကာ ဓာတ်ခွဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူတို့သည် လင်ရှဲ့အာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အငြိမ်ဆုံးအခန်းတွင် ထားရှိရန် ဂရုတစိုက် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သူမသည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်စက်နေခဲ့သည်။

ယီယွင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်နှင့် ဆေးဖော်စပ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဓိကထား၍ ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်လေ့ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းမှု မြန်ဆန်လွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဆိုးကျိုးများကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဗလာဝိညာဉ် ဆေးလုံး" ကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ လိုအပ်ပြီး ထိုအပင်များကို ဖော်စပ်ရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်သည်။ ယီယွင်သည် ဆေးအိုးရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ရှေးခေတ် ဆေးဆရာကြီး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်၍ အာရုံစိုက် ဖတ်ရှုနေသည်။

အချိန်များကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ နေဝင်ရီတရောအချိန် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ တရားမှတ်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

“သခင်ကြီး”

ရူအာမှာ ဝင်းထဲတွင် ပန်းများကို ရေလောင်းနေသည်။ ယီယွင်သည် စိုးရိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် လေတိုက်သကဲ့သို့ အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဘာများ ဖြစ်ပျက်သွားတာလဲ ။

သူသည် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်ကို သူမ သတိပြုမိသည်။

လင်ရှဲ့အာ အိပ်စက်နေသည့် အခန်းဖြစ်သည်။

“ရှဲ့အာ”

ယီယွင် အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူသည် "ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့" နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသူဖြစ်၍ လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုကို တိုက်ရိုက် ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

အိပ်စက်နေဆဲဖြစ်သော လင်ရှဲ့အာ ရုတ်တရက် အလွန်အားနည်းသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီယွင် အခန်းထဲသို့ ရောက်လာသည်။ အေးစက်နေသော ကုတင်ပေါ်တွင် လင်ရှဲ့အာ ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။ သူမ၏ အရေပြားမှာ လေတိုက်ရုံနှင့်ပင် ပျက်စီးသွားနိုင်လောက်အောင် နူးညံ့နေပြီး မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် " ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်" ကို ကိုင်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုကြည်လင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး လက်ထဲရှိ အမြစ်မှာပင် လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ” ယီယွင် စိတ်ပူပန်လာသည်။

သူသည် "ဗလာဝိညာဉ် ဆေးလုံး" ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများ မရှိသေးသည့်အချိန်တွင် လင်ရှဲ့အာ၏ ရုပ်ခန္ဓာမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြဿနာတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏ နဖူးပေါ်တွင် လက်တစ်ချောင်းတင်၍ သူမ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ယန်စွမ်းအင် များကို အဆက်မပြတ် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုသန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်များမှာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ထဲသို့ ရေလောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြည့်ရသလောက်ဆိုလျှင် လင်ရှဲ့အာသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည့်အတိုင်း

" ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်" နှင့် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်တို့ဖြင့်သာ ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်မှာ ယီယွင် လုံးဝမမျှော်လင့်ထားသည့် အရာဖြစ်သည်။ လင်ရှဲ့အာ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုအားနည်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူသည် လင်ရှဲ့အာကို ကယ်တင်မည်ဟု ကတိပေးထားသည်။ သူမကို လုံးဝ နိုးထလာစေရန် သုံးနှစ် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ယခုနှုန်းထားအတိုင်းဆိုလျှင် သူမ သုံးနှစ်တောင် ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

“နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်… စဉ်းစားစမ်း”

ယီယွင် အသည်းအသန် စဉ်းစားသည်။ လင်ရှဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန်အားနည်းနေသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေရကြောင်း သူ သိသည်။

အကယ်၍ သူသည် လင်ရှဲ့အာကို " ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်" ကို အခုချက်ချင်း စားသုံးခိုင်းလိုက်လျှင် သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်သွားနိုင်ပြီး ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်ကောင်းသည်။

သို့သော် " ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်" မှာ တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းကို "ဗလာဝိညာဉ် ဆေးလုံး" ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုအမြစ်၏ အာဟာရမပါဝင်ဘဲ လင်ရှဲ့အာ သုံးနှစ်ခံနိုင်မခံနိုင်ကိုလည်း သူ မသိပေ။

ယီယွင်ကို အစားထိုးနိုင်မည့် အခြား ဆေးမြစ်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

ယီယွင် စဉ်းစားသည်။ ရှေးခေတ်ဆေးဆရာကြီး၏ မှတ်စုများတွင် ဖော်ပြထားသော ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးများထဲမှ အထူးခြားဆုံး ဆေးအချို့ကို ပြန်လည် စဉ်းစားသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အလွန်ရှားပါးပြီး ဆေးဆရာကြီးသာ ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးများဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ဆေးများကို ချန်လှပ်လိုက်လျှင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသည်မှာ "ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြီးမားသော ရှေးဟောင်းဖေး များ၏ အရိုးများမှ ဖော်စပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး ဗလာဝိညာဉ် ဆေးလုံး ကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ လောကတွင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသည့် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆေးဝါးဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ လက်ထဲတွင် "ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " ဖော်စပ်ရန် ပစ္စည်းများ မရှိပေ။ ပစ္စည်းများ ရှာတွေ့လျှင်တောင် ဖော်စပ်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူ့တွင် ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူတစ်ပါးထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန် ဖြစ်သည်။

ရတနာနတ်မြို့တော်တွင် သူရင်းနှီးသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ဖြစ်သည်။ မင်းသမီးမှာ ဝိညာဉ်ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ ထိုဆေးမျိုး ရှိနိုင်ခြေရှိသည်။

အချိန်မရှိတော့ပေ။ လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေမှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် နောက်ကျ၍မရတော့ပေ။

“သခင်လေး” ရူအာ အခန်းထဲသို့ ရောက်လာပြီး လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူမ မေးခွန်းမထုတ်ခင်မှာပင် ယီယွင်မှာ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ အခန်းပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အသံသာ ဝေးရာမှ ကြားလိုက်ရသည်။

“ရူအာ၊ သူမကို ဂရုစိုက်ပေးထားလိုက်”

မြို့စားကြီး၏ အိမ်တော်မှာ ရတနာနတ်မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အဆောက်အဦးဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် မြို့စားကြီး အိမ်တော်ရှေ့သို့ ရောက်သည်အထိ ပြေးလာခဲ့သည်။

“ဘယ်သူလဲ”

မြို့စားကြီး အိမ်တော်မှ အစောင့်များမှာ အခြားမျိုးနွယ်စုမှ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသူများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဓားကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူတို့၏ အသံများမှာ နက်ရှိုင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“ကျွန်တော် နတ်သမီးရွှယ်ဝူရှာ ကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ ယီယွင် အရေးပေါ် တွေ့ဆုံဖို့ လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာ အကြောင်းကြားပေးပါ” ယီယွင် စိတ်ရှည်စွာ ပြောသည်။

သူ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ပြင်းပြနေသည်။ မြို့စားကြီး အိမ်တော်မှာ အစောင့်အကြပ်ထူထပ်ပြီး အစွမ်းထက်သော အစီအရင်များ ရှိနေသဖြင့် အတင်းဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အစောင့်နှစ်ယောက်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

“ဝင်သွားလိုက်ပါ။”

“ဩော်”

ယီယွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ မြေခွေးဖြူမင်းသမီးက သူတို့ကို ကြိုတင် မှာကြားထားပုံရသည်။

သူသည် လင်ရှင်းထုံ ၏ သတင်းအကြောင်း အသေးစိတ် ပြောဆိုရန် မင်းသမီးနှင့် ကြိုတင် ချိန်းဆိုထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူ့အတွက် အချိန်ကုန်သက်သာသွားစေသည်။

ယီယွင်သည် မြို့စားကြီး အိမ်တော်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။ အိမ်တော်နေရာတိုင်းတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသော်လည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုတွင်မူ ကန့်သတ်ချက်များ ပိတ်ထားသည်။ ယီယွင်သည် ထိုလမ်းကြောင်းမှာ မြေခွေးဖြူမင်းသမီး၏ နေအိမ်သို့ သွားရာလမ်းဟု ခန့်မှန်းမိပြီး ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ တန်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဝေးရာမှ ယီယွင်သည် စောင်းတီးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုစောင်းတီးသံမှာ ကောင်းကင်မှ စီးဆင်းလာသော ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ပင်။ သူ့နားထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ပူပန်နေသော စိတ်ကို အေးချမ်းသွားစေသည်။

သူသည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ရေကန်တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ကန်ထဲတွင် အရွက်တစ်ခုကဲ့သို့ သေးငယ်သော လှေကလေးတစ်စင်း မျောနေပြီး စောင်းတီးသံများမှာ ထိုလှေပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

စောင်းတီးသံမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ နတ်သမီးကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု လှေပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်လာသည်။ သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ နှင်းနှင့် ပြိုင်နေပြီး သူမ၏ ငွေရောင် ဆံပင်ရှည်များမှာ လေတိုက်ရာတွင် ကြယ်တာရာများ ပြန့်ကျဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မြေခွေးဖြူမင်းသမီးသည် စောင်းကို ကိုင်ထားလျက် ယီယွင်ရှေ့တွင် ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“မင်း စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို လေးလံနေပုံပဲ။” မြေခွေးဖြူမင်းသမီး၏ အသံမှာ စောင်းတီးသံကဲ့သို့ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ယီယွင် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသက်ကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

သူမ၏ စောင်းတီးသံကြောင့် သူ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

“မင်း ဒီတစ်ခါ လာတာက…”

“လင်ရှင်းထုံအကြောင်းကို နောက်တစ်ချိန်မှ ပြောကြတာပေါ့။”

ယီယွင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ လက်သီးဆုပ်ပြီးအရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မင်းသမီးဆီက အကူအညီ တောင်းချင်လို့ လာတာပါ။”

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး၏ အညိုရောင် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်များ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူမ၏ အမှတ်တရထဲတွင် ယီယွင်မှာ သူတစ်ပါးကို အလွယ်တကူ ကျေးဇူးတင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ အခက်အခဲ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ရမည်။

“သခင်လေးယီ၊ အဲ့ဒီလောက် ရိုသေဖို့ မလိုပါဘူး။ အဲဒီကမ္ဘာငယ်လေးမှာ ကျွန်မကို သင့်ဇနီးက ကယ်တင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မဆီက လိုအပ်တာကိုသာ ပြောပါ။ ကျွန်မ ကူညီနိုင်တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်။” မြေခွေးဖြူမင်းသမီးက ပြောသည်။

ယီယွင် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပါတယ်။ သူမအတွက် "ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " အရေးတကြီး လိုအပ်နေပါတယ်။

ဒီဆေးက ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်းသမီးမှာ ဒီဆေး ရှိပါသလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် … ကျွန်မ ကြားဖူးပါတယ်။”

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် ယီယွင်၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျသွားသည်။ သူမ၏ အသံကို ကြည့်ရသလောက် သူမတွင် ရှိပုံမပေါ်ပေ။

ယီယွင်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြေခွေးဖြူမင်းသမီးက

“စိတ်မပျက်ပါနဲ့ဦး။ ကျွန်မလက်ထဲမှာတော့ မရှိပေမဲ့ ရတနာနတ်မြို့တော်ကို ရောက်တုန်းက ကျွန်မဆရာ ပြောပြဖူးတယ်။ ရတနာနတ်မြို့တော်မှာ ဘာမဆို ရှိတယ်ဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။

ဒီ "ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " က ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်အတွက် အသုံးဝင်တာကြောင့် ကျွန်မ အထူးတလည် ဂရုစိုက်ထားပါတယ်။ ရတနာနတ်မြို့တော်မှာ ဒီဆေးကို ဝယ်ယူလို့ ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိထားပါတယ်။” ဟု အမြန်ပြောလိုက်သည်။