အခန်း ၁၁၄၆

အခန်း ၁၁၄၆ - အခက်အခဲများ ဖန်တီးခြင်း

“ဟားဟား”

ထိုအချိန်တွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန် က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါ့ရဲ့ လူငယ်မိတ်ဆွေ၊ မင်းက "ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် " ကို ဘာအတွက် သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယီယွင် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုသည် ဟူယန်ထံသို့ တစ်ခုခုကို လျှို့ဝှက်သတင်းစကား ပေးပို့ထားကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပြီး ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက နောက်ကွယ်မှနေ၍ ပြဿနာရှာနေသဖြင့် ဤအရောင်းအဝယ် ဖြစ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

“ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်၊ သင်က ဆေးတောင့်ကို ရောင်းတာပါ။ ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ဝယ်ရတယ်ဆိုတာကို သင် သိစရာ မလိုပါဘူး။ သင် ဈေးနှုန်း ၅၅၀,၀၀၀ လို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်” ဟု ယီယွင်က တုံ့ပြန်သည်။

လင်ရှဲ့အာ အန္တရာယ်ရှိနေသဖြင့် ယီယွင်သည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားရသည်။ သို့သော် ဟူယန်မှာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စနောက်သည့်အပြုံးဖြင့်သာ ကြည့်နေသည်။ ယီယွင်က “သင် စကားတည်မှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် သူတို့သတိမထားမိစေရန် စိုးရိမ်စိတ်မရှိသယောင် ဟန်ဆောင်သော်လည်း အချိန်ဆွဲလေ လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဟူယန်က “ငါက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်ပဲ။ ငါ့ဆေးကို ဘယ်သူ့ကို ရောင်းရမလဲဆိုတာ ငါပဲ ဆုံးဖြတ်မယ်။ ငါ့မှာ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိတယ်” ဟု မာနထောင်လွှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်များ ဝင်လာသည်။ သူတို့သည် ယီယွင်ကို အခွင့်အရေးယူ၍ အခက်အခဲများ ဖန်တီးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် မြို့စားကြီးချင် ၏ အမှတ်အသားပါသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ဟူယန်က မြို့စားကြီးချင်၏ အမည်ကို အသုံးချနေကြောင်း ရိပ်မိသွားသော်လည်း ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ယီယွင်သည် ရတနာနတ်မြို့တော်သို့ ရောက်ခါစဖြစ်ပြီး မြို့စားကြီးနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိကြောင်း လျှို့ဝှက်သတင်းစကား ပေးပို့ထားသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက “မင်းက တကယ်ပါပဲ မြို့စားကြီးချင်ဆီကနေ တံဆိပ်တော် တွေ ငှားပေးဖို့ နတ်သမီးဝူရှာ ကို တောင်းဆိုခိုင်းနိုင်တာပဲ။ မင်းရဲ့ အကူအညီယူတတ်တဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ” ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ယီယွင်ကို အရှက်ခွဲရန်အတွက် “မင်း နတ်သမီးဝူရှာကို အပြင်ခေါ်ထုတ်ပေးလိုက်ရင် ဒီ ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် ကို မင်းကို ရောင်းပေးမယ်” ဟု မောက်မာစွာ ပြောဆိုသည်။

ယီယွင်သည် ထိုတောင်းဆိုချက်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။ ဟူယန်ကလည်း ဈေးနှုန်းကို ၉၀၀,၀၀၀ တံဆိပ်တော် ၉၀၀,၀၀၀ အထိ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ယီယွင်ကို တောင်းပန်ခိုင်းကာ ပါးရိုက်လျှင် ဈေးလျှော့ပေးမည်ဟု လှောင်ပြောင်ကြသည်။

ယီယွင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေကြောင့် အချိန်မရှိသော်လည်း ဤသို့ အနိုင်ကျင့်ခံနေရခြင်းကို သူ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူက “ဒီဆေးကို သင် မရောင်းဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီဆေးတောင့်နဲ့ပဲ သင့်အတွက် အလောင်းစင် ဝယ်ထားလိုက်တော့” ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဇူအိုချူး ဟောက်ယုကိုလည်း “မင်း အောင်မြင်နေတုန်းမှာ ဆေးကောင်းတွေ ရှာထားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုက မင်းကို စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့အခါ ဆေးဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံတောင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ယီယွင်မှာ ဆေးခန်းမှ တန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုနှင့် ဟူယန်တို့မှာ ယီယွင် ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ဟူယန်မှာ အမြတ်အစွန်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် စိတ်ဆိုးနေပြီး ယီယွင်ကို ရတနာနတ်မြို့တော်တွင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ခွင့်မပေးရန်နှင့် လက်စားချေရန် စီစဉ်တော့သည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုကလည်း ယီယွင်ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့် မပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။