အခန်း ၁၁၄၈

အခန်း ၁၁၄၈ - စီးပွားရေးလုပ်ငန်း စတင်ခြင်း

“ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်လေး။”

ရူအာသည် ဆိုင်းဘုတ်ကို ယူလိုက်သည်။ စာသားများကို အားမာန်ပါပြီး သေသပ်သော လေခွင်းချက်များဖြင့် ရေးသားထားသည်။

ယီယွင်သည် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးကတည်းက သူ၏ စာလုံးများကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းနေသကဲ့သို့ ရေးသားတတ်လာသည်။ ရေးချက်တိုင်းတွင် ဓားရေးအနှစ်သာရ များ ပါဝင်နေပြီး သူတစ်ပါးအပေါ် ကြာရှည်စွာ အထင်အမြင်ကျန်ရစ်စေသည်။

“သခင်လေး၊ သင်က ဆေးနည်းတွေအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား”

ယီယွင်တွင် တံဆိပ်တော် ၈၀၀,၀၀၀ ရှိသော်လည်း ဆိုင်အသစ် ငှားရမ်းခြင်းက ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို သုံးစွဲလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျန်ရှိသော တံဆိပ်တော် များကို ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရာတွင် သုံးစွဲလိုက်ပါက ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

သူကိုယ်တိုင် ဆေးဖော်စပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုဦးတော့၊ သူကဲ့သို့ အမည်မသိသူတစ်ဦးကို ဖောက်သည်များက ယုံကြည်ပြီး ဆေးလာဝယ်ကြလိမ့်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ယီယွင်သည် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲပြီး ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆေးဖော်စပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းမှာ စတင်ရန် ရန်ပုံငွေ အများအပြား မလိုအပ်ပေ။ မတည်ငွေ နည်းပါးသော်လည်း ပြဿနာမရှိပေ။

“မှန်တယ်။”

ယီယွင်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။

“ရတနာနတ်မြို့တော်မှာ ဆေးဝါးတွေအတွက် လိုအပ်ချက်က ထောက်ပံ့နိုင်တာထက် ပိုများတယ်။ ငါဖော်စပ်တဲ့ ဆေးတွေက သင့်တင့်တဲ့ အဆင့်မီသရွေ့ ဖောက်သည်တွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စုပြုံရောက်လာကြလိမ့်မယ်။”

“သခင်လေး၊ ဒါပေမဲ့…” ရူအာက စကားထစ်သည်။

သူမသည် အချို့အရာများကို ပြောရန် မသင့်တော်ဟု ခံစားရသည်။ ယီယွင်၏ ဆိုင်းဘုတ်အရ ဆေးဖော်စပ်ပေးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် အခမဲ့ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း ဖော်စပ်မှုများအတွက်မူ ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း မှ ကောက်ခံသည့် ဈေးနှုန်းအတိုင်း ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖောက်သည်များကို မည်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ပါ့မလဲ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရူအာသည် ယီယွင်၏ ဆေးဖော်စပ်နိုင်စွမ်းကို မသိရှိပေ။ သူက အလွန်တော်သည်ဟု ဆိုဦးတော့ လုပ်ငန်းစတင်ချိန်တွင် ဈေးနှုန်းသက်သာအောင် ကောက်ခံမှသာ သင့်တော်မည် ဖြစ်သည်။

“သခင်လေး၊ အကယ်၍ ကျွန်မတို့က သူတို့ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးမိရင် အဆပေါင်းများစွာ လျော်ကြေးပေးမယ်ဆိုတဲ့ စာကြောင်းမျိုး ထပ်ပေါင်းထည့်ရမလား…”

ရူအာက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း အပြစ်ကင်းစင်သော်လည်း အသိတရား အနည်းငယ်ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် ယီယွင်၏ ဆိုင်းဘုတ်သည် အလှောင်ခံရရန်သာ ရှိသည်။ မည်သူက သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုကို လာရောက် အသုံးပြုပါ့မလဲ ဆေးဖော်စပ်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်းမှာ အလွန် ခက်ခဲသည်။

မည်သူက အမည်မသိ ဆေးဆရာတစ်ဦးကို မိမိတို့၏ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးပါ့မလဲ အကယ်၍ ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရူအာ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယီယွင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရူအာ၊ အဲဒီစာကြောင်းကို ထပ်ထည့်ရတာ ငါ့အတွက် ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ငါ့ကို ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်တွေက ထူးချွန်တဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဆီက အမွေဆက်ခံထားတာ။ သူတို့က ဈေးပေါပေါနဲ့ ရနိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။”

“ငါက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါလုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် မရှိရင် ငါမလုပ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ငါဖျက်ဆီးမယ့် အခြေအနေမျိုး မရှိလာဘူး။”

“ငါ အကြိမ်တိုင်း အောင်မြင်ပြီး အရည်အသွေးမြင့် ဆေးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်ရင်၊ ငါ့ကို ယုံကြည်သူတွေက အကျိုးကျေးဇူးကောင်းတွေ ရရှိလိမ့်မယ်။ ငါ့ကို မယုံကြည်တဲ့သူတွေက တခြားဆိုင်ကို သွားနိုင်ပါတယ်။”

ယီယွင်တွင် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ နှင့် ထိုဆေးဆရာကြီး၏ အမွေအနှစ်များ ရှိသည်။ သူသည် ထျန်းယွမ် ကမ္ဘာနှင့် လော့ မျိုးနွယ်စုရှိ ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် နည်းစနစ်များတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်နှင့် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် နည်းစနစ်များကို အလွန်တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ယီယွင်မှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်ကဲ့သို့သော သူများသည် ဂိုဏ်းကြီးများထံမှ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းကို ခံရသည်။ သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုများသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

အကယ်၍ သူသည် အလုပ်တစ်ခုကို လက်ခံလိုက်လျှင်ပင် အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိသလို၊ ကျရှုံးမှုအတွက် တာဝန်ယူပေးရန်လည်း မလိုပေ။

သို့သော် ယီယွင်အတွက်ဆိုလျှင် အကယ်၍ သူက ဈေးနှုန်းလျှော့ပေးပြီး ပစ္စည်းများအတွက် လျော်ကြေးပေးရမည်ဆိုလျှင် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိပါ့မလဲ သူသည် ဆေးများကို အခမဲ့ ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် တူနေလိမ့်မည်။

တိုက်ခိုက်ရေး လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရရန်အတွက် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းအတွက် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ရူအာသည် အားမလိုအားမရ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆိုင်းဘုတ်ကို အပြင်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ချိတ်ဆွဲလိုက်သည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်သွားသည်။

လူများသည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ငေးမောသွားကြသည်။

“ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုရင် အခမဲ့တဲ့။ နောက်ပိုင်း ဆေးဖော်စပ်ချင်သူတွေက ဆေးခန်းကြီး သုံးခုနဲ့ ဈေးနှုန်းတူအောင် ပေးရမယ်”

“ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဖောက်သည်က ထောက်ပံ့ပေးရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖော်စပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပျက်စီးသွားရင် လျော်ကြေး မပေးဘူး”

လူအများမှာ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ စည်းကမ်းချက်များကို မြင်သောအခါ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤဆိုင်းဘုတ်ကို ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း မှ ချိတ်ဆွဲထားခြင်း ဖြစ်ပါက မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း ကဲ့သို့သော ဆိုင်ကြီးများသည် ထိုကဲ့သို့သော စည်းကမ်းချက်များ ရှိကြပြီး ဖောက်သည်များက လက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ဖော်စပ်မှု မအောင်မြင်ပါက ကံမကောင်းဟု သတ်မှတ်ပြီး ကျော်ဖြတ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှင်း ဆိုင်ခန်းမှ ထိုသို့သော စည်းကမ်းချက်များ ချိတ်ဆွဲထားခြင်းမှာ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့သာ ထင်ရသည်။

မည်သူမျှ ယီယွင်၏ ဝန်ဆောင်မှုကို တောင်းဆိုရန် ဆိုင်ထဲသို့ မဝင်ခဲ့ကြပေ။ မိမိတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ စုဆောင်းထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မည်သူက စွန့်စားပါ့မလဲ အကယ်၍ သူတို့သာ ထိုသို့လုပ်မိပါက ရတနာနတ်မြို့တော်၏ ဟာသဖြစ်စရာ ပစ္စည်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် လူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ဆေးဆရာကြီး၏ မှတ်စုများကို ထုတ်ယူကာ ဆက်လက် လေ့လာနေခဲ့သည်။

သူသည် အလုပ်လုပ်ရန် အလျင်မလိုပေ။ သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုကို မည်သူမျှ မလာရောက်ပါက သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် နည်းစနစ်များကို ဆက်လက် သုတေသန ပြုလုပ်နေနိုင်သည်။

သင်ယူခြင်းမှာ အဆုံးမရှိသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းအားလုံးသည် ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်ရေး လမ်းကြောင်းအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။

“ရူအာ၊ အပြင်မှာ ငါတို့ကို လှောင်ပြောင်နေတဲ့ သူတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကို မှတ်ထားလိုက်…”

“အာ ဘာအတွက်လဲ” ရူအာမှာ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ ငါ့ကို သံသယဝင်တာ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ လှောင်ပြောင်သံတွေကို ကြားရတာ စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် သူတို့ ငါ့ဆီကို ဝန်ဆောင်မှု လာတောင်းတဲ့အခါ ငါက နှစ်ဆ ကောက်ခံမှာ။ ငါက ရန်ငြိုးကို မှတ်ထားတတ်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။”

ယီယွင်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ ရူအာမှာ ခေါင်းငြိမ့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ယီယွင်၏ လေသံအရ သူသည် အတော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီး အနာဂတ်တွင် ဤလူများက သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုကို လာတောင်းကြလိမ့်မည်ဟု သေချာနေပုံရသည်။ သို့

သော် ဆိုင်မှာ လက်ရှိတွင် စီးပွားရေး လုံးဝ မရှိသေးပေ။ မည်သူကမှ တကယ် လာရောက်ပါ့မလား။

ရူအာသည် အားမလိုအားမရ စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း တစ်နေကုန်အောင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ရူအာသည် ဆိုင်းဘုတ်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာ၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားသည်။

ရူအာသည် သဘာဝအတိုင်း အလွန်ထက်မြက်သည်။ သူတို့အားလုံးကို မှတ်မိနေရန် သူမအတွက် မခက်ခဲပေ။

ညနေပိုင်းတွင် ဗဟိုစီးပွားရေးဇုန်၌ အလင်းရောင် အစီအရင်များ စတင် လင်းထိန်လာသည်။ လမ်းများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားမည့်အစား လူများဖြင့် ပိုမို ပြည့်နှက်လာသည်။

ရူအာသည် ပွင့်နေသော တံခါးကို ငေးမောကြည့်နေရင်း တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာမလားဟု မျှော်လင့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ သူမ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသည့် အချိန်တွင် ပိုးထည်ဝတ်ထားသူ တစ်ဦး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူသည် ဆိုင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည် - “မင်းတို့ ဆိုင်ရှင် ဘယ်မှာလဲ ငါ သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်ခိုင်းချင်တယ်”

သူက တကယ်ပဲ ဖောက်သည်လား။

ရူအာ ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ဈေးကြီးသော ဆိုင်မှာ အမြဲတမ်း စီးပွားရေး မရှိပါက ရူအာသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တကယ်ပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သူမသည် ယီယွင်က ဤဖောက်သည်၏ အလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်ပေးပြီး နာမည်ကောင်း ရစေလိုသည်။

“ကျွန်မရဲ့ သခင်က အပေါ်ထပ်မှာပါ။ သခင်လေး၊ ဘာကို ဖော်စပ်ချင်တာလဲ ကျွန်မ သခင်ကို အောက်ဆင်းလာခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။”

ရူအာက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် အပေါ်ထပ်မှ ဆင်းလာပြီးဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ထိုသူ ဆိုင်ထဲ ဝင်လာသည့်အချိန်ကတည်းက သူ့ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ စာလိပ်ကို အေးဆေးစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခန်းမရှိ ဖောက်သည်ကို ကြည့်ကာ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာခဲ့သည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ။ ငါ့ရဲ့ ယွင်ရှင်း ဆိုင်ခန်းရဲ့ ပထမဆုံး ဖောက်သည်က မင်းဖြစ်နေတာကိုး - ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်”

“ဟားဟားဟား စီးပွားရေးကို မကြိုဆိုဘူးလား” ဟူ၍ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ဆိုင်ထဲ ဝင်လာသည်။ သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊ ဇူအိုချူး ဟောက်ယု ပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း ရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရဲတဲ့ သူက ဘယ်သူလဲလို့ ငါတွေးနေတာ။ နောက်တော့ မင်းဖြစ်နေတာကို သိလိုက်ရတယ်။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားလို့ ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေတဲ့ ဆေးတောင့် ကို အချိန်မီ မသုံးစွဲနိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်ပင်လယ် ကွဲအက်ပြီး မင်း ရူးသွားတာလား မင်းက ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း အနီးမှာ ဆေးခန်းဖွင့်ရုံတင်မကဘဲ ဒီလို ဟာသဆန်တဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကိုပါ ရေးထားသေးတယ်ပေါ့။”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ အသံမှာ ကျယ်လောင် ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက စီးပွားရေးဇုန်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများစွာကို ဆွဲဆောင်သွားပြီး လူများကို ကြည့်လာစေသည်။

“စကားများနေလို့ ဘာအကျိုးရှိမလဲ ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းက အကြောင်းမဲ့ ပြဿနာရှာတဲ့ တောသားတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ အနည်းငယ် အထိအမိခံလိုက်ရုံနဲ့ ဆဲဆိုမှုတွေ အများကြီး ထွက်လာတယ်။ လူတွေက မင်းကို အထင်သေးအောင် လုပ်တာကလွဲရင် ဘာအကျိုးရှိလို့လဲ”

ယီယွင်၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဇူအိုချူး ဟောက်ယုနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်တို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လူအများမှာ ယီယွင်နှင့် ဇူအိုချူး ဟောက်ယုတို့ ကောင်းကင်ဂရုဏာ ဆေးခန်း တွင် ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိကြပေ။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ဘာကြောင့် ဤမျှ ယဉ်ကျေးမှု မရှိရသနည်းဟု သူတို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ယီယွင်မှာ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိသည့် အမည်မသိ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက မိုက်မဲသော ဆေးဖော်စပ်ရေး ဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ လူများ၏ ယီယွင်အပေါ် အမြင်မှာ သူက ရူးသွပ်ပြီး ဉာဏ်နည်းသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်မှာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဂုဏ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ဂုဏ်ရှိသူများက လူမိုက်တစ်ဦးကို လှောင်ပြောင်ရန် လာပါက လူမိုက်ကို ကျော်ကြားစေရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့ကိုလည်း လူများက အထင်သေးစေလိမ့်မည်။

“သခင်လေး ဟောက်ယု၊ ဒါက စီးပွားရေးဇုန်ပါ။ ကြည့်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးမို့လို့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာ အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး။”

“သိပြီ။”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ယီယွင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ယီယွင်၊ မင်းက ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ထားတာပဲ။ မင်းက ဖောက်သည်တွေကို ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ခိုင်းချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကျရှုံးရင် လျော်ကြေးပေးစရာ မလိုဘူး။

ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားရလဲဆိုတာ မင်းသိလား ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေတောင် ကြာနိုင်တယ်။ လူတွေက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းရင်း ဒေဝါလီခံနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဆေးဖော်စပ်မှုအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို တင်ထားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ မင်းက သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ အသုံးပြုဖို့ စီစဉ်နေတာ။ မင်းကျရှုံးတဲ့အခါ သူတို့ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကို မင်းစဉ်းစားဖူးလား မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ စကားများကို လူများစွာက ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံကြသည်။ အားကိုးစရာ ဂိုဏ်းကြီးများ မရှိသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်းမှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်ရသည်။

ယီယွင်သည် ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက သူ့ဆိုင်သို့ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာမှန်း သိသည်။ သူက ကဲ့ရဲ့ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

“ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၊ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ အကုန်ပြောပြီးရင် မင်းဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ မင်း ရူးနေတာလား”

“ဟဲဟဲ။”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ငါပြောတာက ငါဒီကို ရောက်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မထိခိုက်ပါဘူး။

မင်းက ဆေးဆိုင်ဖွင့်ထားတာဆိုတော့ ငါက မင်းကို ဘာလို့ မထောက်ပံ့ရမှာလဲ ငါ့မှာ ဆေးနည်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ မင်းကို ဖော်စပ်ပေးစေချင်တယ်။ အောင်မြင်ရင် ငါက မင်းကို နှစ်ဆ ပေးမယ်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ငါပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဈေးကြီးတဲ့အတွက်၊ မင်းကျရှုံးရင် မင်းက ငါ့ကို နှစ်ဆ လျော်ပေးရမယ်”

“ငါ နားလည်ပြီ။”

ယီယွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက သူ့ကို ပြဿနာ ရှာလိမ့်မည်ဟု သူ ကြိုသိနေသည်။ သူသည် အလွန်ခက်ခဲသော ဆေးနည်းတစ်ခုကို ယူလာမှန်း သိသာသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ပါဝင်ပစ္စည်းများ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ငွေကြေးဆုံးရှုံးစေကာ ဒေဝါလီခံစေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

သူ၏ ပထမဆုံး ဖောက်သည်က ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက ထိုစည်းကမ်းချက်များကို မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။

“မင်းက အခုထိ မနိုးသေးဘူးလား ငါ မင်းအတွက် ဆေးဖော်စပ်ပေးရင် ဆေးအောင်မြင်ရင် ဆေးက မင်းအတွက်ပဲ။ ငါရမှာက ဆေးဖော်စပ်ခ နှစ်ဆပဲ။ အကယ်၍ ငါကျရှုံးရင် ပါဝင်ပစ္စည်း ကုန်ကျစရိတ်ရဲ့ နှစ်ဆကို လျော်ကြေးပေးရမယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေက အလွန်တန်ဖိုးကြီးမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား ငါ့အတွက် သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးမယ့် စီးပွားရေးမျိုးကို ငါဘာလို့ လုပ်ရမှာလဲ”

ယီယွင် စကားပြောပြီးသောအခါ ရူအာသည် ယီယွင်၏ ဆိုင်းဘုတ်နောက်ကွယ်မှ ထက်မြက်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆေးဖော်စပ်မှု ကျရှုံးလျှင် လျော်ကြေးပေးမည်ဟု ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ရေးထားမိပါက ဇူအိုချူး ဟောက်ယုသည် ယီယွင်၏ ဝန်ဆောင်မှုကို ပြဿနာမရှိဘဲ ငှားရမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ယီယွင်ကို အခမဲ့ ဆေးဆရာအဖြစ် သဘောထားပြီး ခိုင်းစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယီယွင်မှာ ဈေးစကားပင် ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟမ့် မင်း ဆေးဖော်စပ်တာ အောင်မြင်ရင် ဆေးကိုတောင် ငါမလိုချင်ဘူး။ မင်းကိုပဲ ပေးလိုက်မယ် ဖော်စပ်ခ နှစ်ဆကိုလည်း ပေးမယ်။ မင်းကျရှုံးရင် မင်းက ငါ့ကို နှစ်ဆ လျော်ရမယ်။ မင်း ရဲလား”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက အဆုံးအထိ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးကို လောင်းကြေးထပ်သည်အထိ သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို မဖုံးကွယ်တော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဆေးဖော်စပ်ရန် တကယ် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပါက ဆေးကို ပေးအပ်မည်ဟု မည်သို့ ပြောနိုင်ပါ့မလဲ။

ယီယွင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောသည် ။

“ဆေးနည်းကို ပေး”

“ကောင်းပြီ” ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီယွင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် မဟုတ်ဟု သူက ယုံကြည်ထားသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်က သင်ယူရ လွယ်ကူပါ့မလား ထို့အပြင် သူပြင်ဆင်ထားသော ဆေးနည်းမှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ခက်ခဲသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက စာလိပ်တစ်ခုကို ယီယွင်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။