အခန်း ၁၁၅၆

အခန်း ၁၁၅၆ - နန်းတော်အဆင့်ရေခဲဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်း

မြို့စားကြီး ချင်နှင့် နတ်သမီး ဝူရှာတို့က သူတို့၏ ရထားလုံးကို ရပ်တန့်ပြီး ဆင်းလာကြသောအခါ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုနှင့် အဖွဲ့သည် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

“ကျွန်တော့်တူရဲ့ လောင်းကြေးကိစ္စအတွက် မြို့စားကြီး ချင် ကိုယ်တိုင် ကြွလာပေးတာ တကယ့်ကို စိတ်အားတက်ကြွစရာပါပဲ။” ဇူးချိုဘိုက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဝူရှာက သူ့သူငယ်ချင်းကို မြင်ချင်လို့ပါ။”

မြို့စားကြီး ချင်က ယီယွင်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သည်အထိ လူအုပ်ကို ကြည့်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယီယွင်၏ လုပ်ရပ်များကို သူ ကြားသိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုလူငယ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ယနေ့ ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် ယီယွင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒ အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေသည်။

“အကြောင်းမဲ့ ကိစ္စတွေကို စိတ်ဝင်စားသူတွေကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပါပဲ။” ဟု မြို့စားကြီး ချင်က ပြောသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုနှင့် ဟူယန်ချန်တို့ လျှောက်လာကြသည်။ ဟူယန်ချန်က နတ်သမီး ဝူရှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။

“ဒါက နတ်သမီး ဝူရှာ မဟုတ်လား နာမည်ကျော်ကြားတာနဲ့အညီ တကယ်ကို လှပလွန်းပါတယ်။”

သူမ၏ အလှမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ မျက်နှာဖုံး ဝတ်ထားသော်လည်း သူမမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

“နတ်သမီး ဝူရှာကို တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ ယီယွင်က နတ်သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ပေမဲ့ သူက နတ်သမီးကို လိမ်ညာနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူက အလွန် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းပါတယ်။ ရတနာနတ်မြို့မှာ ဒီလိုလူမျိုး လိမ်ညာမှုတွေ ဆက်လုပ်နေတာကို ကျွန်တော် ဘေးကနေ ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။” ဟု ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက တရားမျှတမှုအတွက် ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ပြောသည်။

နတ်သမီး ဝူရှာမှာ သူ့ကို မကြားလိုက်သကဲ့သို့ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် ယွင်ရှင်း ဆိုင်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူသည်လည်း ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ စော်ကားမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူက မြို့စားကြီး ချင်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ပြီး “ကျွန်တော် ယီယွင်၊ မြို့စားကြီး ချင်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။” ဟု ပြောသည်။

ယီယွင်သည် မြို့စားကြီး ချင်ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“နတ်သမီး ဝူရှာ။”

ယီယွင်က နတ်သမီး ဝူရှာကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူနှင့် နတ်သမီး ဝူရှာအကြား ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့ တစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိသည်။

“ဟားဟား၊ ငါ ဒီနေ့ မင်းအတွက် သက်သေအဖြစ် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်း ဆေးကို စိတ်အေးလက်အေးသာ ဖော်စပ်ပါ။”

မြို့စားကြီး ချင်က ယီယွင်ကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ရယ်မောပြောဆိုသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။ မြို့စားကြီး ချင်နှင့် နတ်သမီး ဝူရှာတို့၏ အကြိုက်ကို ရရှိရန် ယီယွင်က ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။

သူ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရသည်။ သူသည် လူမိုက်တစ်ယောက်လိုပင် ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ရီသွားသည်။ ယီယွင်၏ အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်

“ယီယွင်၊ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က အတွင်းမှာ လဲလျောင်းနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား မင်းက ကျောက်စိမ်းရေလှိုင်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို အတုအယောင် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ပေးပြီး ကူညီလိုက်တယ်။

အခု ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က မင်းရဲ့ ယွင်ရှင်း ဆိုင်ခန်းထဲမှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီ ဒီနေ့တော့ ငါ ရတနာနတ်မြို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပြီး ဒေါင်ရှောင်ဝမ်အတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာပေးမယ်” ဟု ပြောသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

“မင်းသာ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို မဖော်စပ်နိုင်ရင် လျော်ကြေး နှစ်ဆ ပေးရုံတင်မကဘူး၊ မင်းလက်တွေကိုပါ ဖြတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်။ မင်း ဒီလောင်းကြေးကို လက်ခံရဲလား”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ရွှယ်ဝူရှက ယီယွင်ကို လျော်ကြေးပေးရန် ကူညီပေးသွားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ယီယွင်မှာ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ လွတ်သွားလိမ့်မည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ယနေ့ပွဲမှ ပိုမို လိုချင်သည်။ သူသည် ယီယွင်ကို နာကျင်စေရန်အတွက် သူ၏ အဖိုးတန် ဆေးမြစ်များကိုတောင် စွန့်လွှတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

“မင်းက ငါ့လက်တွေကို ဖြတ်ချင်တာပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရှုံးရင် ဘာဖြစ်မလဲ” ယီယွင်က ဇူအိုချူး ဟောက်ယုကို ပြန်မေးလိုက်သည်။

“မင်းသာ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ရင် ငါ့စကားတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ရတနာတံဆိပ်တော် ၅၀၀,၀၀၀ ထပ်ပေးမယ်။”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက သူ ရှုံးလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်သဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မြို့စားကြီး ချင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“ယီယွင် ရှုံးရင် သူ့လက်တွေကို ဖြတ်ပစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရှုံးရင်တော့ မင်းစကားတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး လျော်ကြေး နည်းနည်းပေးရုံပဲ။ ဒီအခြေအနေတွေက တကယ့်ကို တရားမျှတပါပေတယ်နော် မဟာဉာဏ်ကြီးရှင်။”

မြို့စားကြီး ချင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း မည်သူမဆို သူ၏ စကားထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံစားမိသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။ ယီယွင်သာ ပြောခဲ့လျှင် သူ ပြန်လည် လှောင်ပြောင်နိုင်သော်လည်း မြို့စားကြီး ချင် ပြောလိုက်သည့်အခါ မည်သို့ ပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ပါ့မလဲ ရတနာနတ်မြို့၏ စည်းမျဉ်းအရ ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့် စစ်သည်တစ်ယောက်၏ လက်များမှာ ရတနာတံဆိပ်တော် ၅၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးတောင် မရှိပေ။

ယီယွင်က “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်လက်တွေကို လောင်းချင်တာဆိုတော့ ခင်ဗျားလက်တွေကိုပဲ လောင်းကြေးအဖြစ် ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ပြီးတော့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်၊ ခင်ဗျားကိုလည်း ချန်ထားလို့ မရဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ လက်ရော ခြေထောက်ပါ ရှိနေတာဆိုတော့ ခင်ဗျားလက်တွေကိုပါ လောင်းကြေးထပ်လိုက်မယ်။” ဟု ထပ်ပြောသည်။

ယီယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟူယန်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။ ယီယွင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။

“ဟမ် မင်းက အဆင့်နိမ့်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါ။ ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ မင်း ဘာစွမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ မင်းက လိမ်ညာသူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ငါ ဆွဲခွာပြီး မင်းကို လူသိရှင်ကြား အရှက်ခွဲမယ်။” ဟူယန်ချန်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

“ဘာတွေ အလကား ပြောနေတာလဲ ကျွန်တော် မေးတာကို ဖြေ၊ လောင်းကြေး ထပ်မှာလား၊ မထပ်ဘူးလား”

ယီယွင်မှာ ရန်လိုနေသည်။ ဟူယန်ချန်တွင် ယုံကြည်မှု မရှိကြောင်း လူတိုင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက “ငါ လက်ခံတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ရောဂါမှာ အတုအယောင် မဟုတ်ပေ။ ယီယွင်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို သူ သေချာပေါက် သိသဖြင့် ပိုမို ခက်ခဲသော နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို မည်သို့ ဖော်စပ်နိုင်မည်နည်း။

“ကောင်းပြီ ရူအာ၊ ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်”

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှင်း ဆိုင်ခန်း အပြင်ဘက် လမ်းမများတွင် လူတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဆိုင်ခန်းထဲတွင် နေရာမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဇူးချိုဘိုက အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ “ဒါက ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အခံပြားပဲ။ ဒါကို သုံးလိုက်” ဟု ပြောသည်။

ဇူးချိုဘို ပြောပြီးနောက် စက်ဝိုင်းပြားကို ပစ်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ ခြေရင်းတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ချဲ့ထွင်သွားပြီး လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုင်ခန်းများနှင့် လမ်းမများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန် ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီယွင်၊ မြို့စားကြီး ချင်တို့မှာ အခံပြား အလယ်တွင် ရှိနေသည်။ ယီယွင်၏ ရှေ့တွင် သူအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်တုံး အခံပြား ရှိသည်။

ယီယွင်သည် ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖြင့် အချက်ပေးလိုက်ရာ လက်ယာဘက်မှ သေးငယ်ပြီး လည်ပတ်နေသော အိုးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

ယီယွင်၏ အိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟူယန်ချန်မှာ လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် ယီယွင်၏ အိုးမှာ ရိုးရှင်းနေသည်ကို လှောင်ပြောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အိုးအများစုမှာ အပြင်ပန်းတွင် အိုဟောင်းနေသော်လည်း ထူးခြားသော အရည်အသွေး ရှိတတ်သည်။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အိုးအတွင်းရှိ အစီအရင်မှာ မပြည့်စုံသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သဘောကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

အစီအရင် မပြည့်စုံသော အိုးမှာ အရည်အသွေး မည်မျှ ကောင်းနေပါစေ အသုံးမဝင်ပေ။

“ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို မှီခိုနေရတဲ့ ပစ္စည်းကို ဒီလောက်တောင် ပျက်စီးအောင် ဘယ်လိုလုပ် ထားနိုင်တာလဲ အစီအရင် မပြည့်စုံတဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ အိုးကို ထုတ်လာတာကို ကြည့်ဦး။ ငါ့ရှေ့ကို ပစ်ပေါက်ရင်တောင် ငါ တစ်ချက် ပြန်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟု ဟူယန်ချန်က ပြောသည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ဇူးချိုဘိုကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဇူးချိုဘို ခေါင်းညိတ်သည်။ “ဒီအိုးရဲ့ အစီအရင်က တကယ်ပဲ မပြည့်စုံဘူး။ မျက်နှာပြင်မှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိမရှိလည်း ငါ မပြောနိုင်ဘူး။ သာမန်အားဖြင့် အိုးတစ်လုံးရဲ့ အစီအရင် ပျက်စီးသွားရင် အရည်အသွေးက ၁၀ ဆလောက် ကျသွားတတ်တယ်။”

အရည်အသွေးက ဒီလောက်ထိ ကျသွားမှာလား။

လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ မည်မျှ ကောင်းမွန်သော အိုး ဖြစ်ပါစေ အစီအရင် မပါလျှင် သံစုတ်တုံးတစ်ခုနှင့် ဘာများ ထူးခြားပါတော့မလဲ။

ယီယွင်သည် ပျက်စီးနေသော အိုးကို သုံးပြီး ဆေးဖော်စပ်နေတာလား။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် သူ၏ အိုးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယီယွင်သည် နတ်ဘုရားဆေးအိုး နှင့် သူ၏ ဆက်စပ်မှုကို အထူး လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ အိုးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ယီယွင်သည် ဆေးမြစ်သုံးမျိုးကို ကောက်ယူပြီး နတ်ဘုရားဆေးအိုး ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဆေးမြစ်သုံးမျိုးဖြင့် ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။ ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန် လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သာမန်လူများပင် သိသည်။

သူ အစကတည်းက ဆေးမြစ်သုံးမျိုးကို မီးလောင်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား.....

“ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့”

ယီယွင်မှာ အာရုံအပြည့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် နစ်မြောနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများကို မကြားတော့ပေ။ သူသည် အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ ၏ မီးတောက်နှစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားဆေးအိုး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မီးခိုးရောင် နတ်သမီးလေး နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆေးမြစ်များကို ဝိုင်းရံထားသည်။

ယီယွင်သည် ကောင်းကင်နှင်းစက် စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံး ကို မသောက်သုံးခင်က ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ ၏ မီးတောက်တစ်ခုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ယခုမူ သူသည် နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတိုးတက်မှုက ယီယွင်ကို ဆေးမြစ်သုံးမျိုးကို တစ်ပြိုင်တည်း ထည့်ရန် ရဲဝံ့သော စိတ်ဓာတ်ကို ပေးစွမ်းသည်။