အခန်း ၁၁၅၈

အခန်း ၁၁၅၈ - ဆေးလုံးစမ်းသပ်ခြင်း

ဘာတဲ့ အတုအယောင် ဆေးလုံးတွေလား။

အားလုံးက အော်ဟစ်လိုက်သူဆီကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ ဟူယန်ချန်ပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီးနောက် ဟူယန်ချန်က လေသံမာမာဖြင့် “ဒီဆေးလုံးတွေရဲ့ လှပတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး အလိမ်မခံကြပါနဲ့။ တကယ်တော့ ဒါတွေက အတုအယောင် ဆေးလုံးတွေပဲ” ဟု ပြောသည်။

“ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင် ဟူယန်၊ ခင်ဗျား သေချာရဲ့လား”

ယီယွင် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပြီးစီးသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားသည်။ ဟူယန်ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် နောက်ဆုံးကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“အစစ်အမှန် နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေက အစိမ်းရောင် ရှိတယ်။ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကတော့ လှပတဲ့ မြစိမ်းရောင် ရှိကြတယ်။ ငါတို့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဒီ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး တွေက အပြာရောင် ဖြစ်နေတယ်။

ဒီကောင်လေးက အတုအယောင် ဆေးလုံးတွေကို သုံးပြီး ငါတို့ကို လိမ်ညာနေတာ။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က သူဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကြောင့်ပဲ သေခါနီး ဖြစ်နေတာကို မမေ့ကြပါနဲ့”

ဟူယန်ချန် ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်းက ဇူးချိုဘိုဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဇူးချိုဘိုလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး “နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေက တကယ်ပဲ အစိမ်းရောင် ရှိတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖော်စပ်တဲ့အခါမှာတောင် ရလဒ်က အစိမ်းရောင်ပဲ။ ဒီလို အပြာရောင် ဆေးလုံးတွေကိုတော့ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။” ဟု ပြောသည်။

ဇူးချိုဘို ပြောနေရင်း သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလုံးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆေးအနံ့ မွှေးပျံ့နေသည့် မြစိမ်းရောင် ဆေးလုံးအချို့ လိမ့်ထွက်လာသည်။

“ဒါတွေက ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဖော်စပ်ထားတဲ့ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေပဲ။ အားလုံးပဲ ကြည့်ရှုကြပါ။”

ဇူးချိုဘိုက နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးများကို သူနှင့်အတူ အမြဲဆောင်ထားတတ်သည်ကို ကြည့်ပြီး လူတို့မှာ အံ့အားသင့်ကြသည်။ ထိပ်တန်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဇူးချိုဘိုတွင် ဆေးလုံးများစွာ ရှိသည်။ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကဲ့သို့ ရှားပါးဆေးလုံးများလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

လူတို့သည် ဇူးချိုဘို၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် လုံးဝ ဖြစ်နေသည့် ဆေးလုံးနှစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယီယွင်၏ လက်ထဲမှ ဆေးလုံးများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ဇူးချိုဘိုက “နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေက ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားဖြည့်ပေးပြီး သွေးကြောတွေကို ပြန်လည် နုပျိုစေတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး နတ်အမြုတေ ကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးတယ်။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသူတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သုံးနိုင်တာကြောင့် ငါ့နဲ့အတူ ဆောင်ထားတာ သဘာဝပါပဲ။” ဟု ပြောသည်။

“ဟားဟားဟား”

မှန်ကန်သော ဆေးလုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ယီယွင်၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘာပြောချင်သေးလဲ ဓားကို ယူလာခဲ့။ မင်းရဲ့ လက်တွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ပစ်မယ်”

ဇူးချိုဘိုက အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ စိတ်အေးသွားသည်။ သူ လောင်းကစားကို အနိုင်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာနေသည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း ယီယွင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူက “ဆေးလုံး တစ်လုံး မှန်ကန်စွာ ဖော်စပ်ပြီး မပြီးဆိုတာကို အများစု သုံးတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၊ ငါ ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေက အတုလို့ မင်း ခေါင်းမာနေသရွေ့ လောင်းကြေးကို ထပ်တိုးရဲလား ရတနာတံဆိပ်တော် သန်းသုံးသန်း အပြင် မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ မျက်လုံးတွေကိုပါ ထပ်လောင်းမလား” ဟု ပြောသည်။

“မင်း…”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ အသံမှာ တုန်ယင်သွားသည်။ ယီယွင်က ဤမျှ ရူးသွပ်သော စိတ်ကူးများ ဆက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ ရူးနေတာလား၊

ယီယွင် တည်ငြိမ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ မဝံ့မရဲ ဖြစ်လာသည်။ လူကောင်းမှာ ရူးသွပ်သူကို ကြောက်ပြီး၊ ရူးသွပ်သူမှာ အသက်ကို ပဓာနမထားသည့် လူမိုက်ကို ကြောက်သည်။ သို့သော် လူမိုက်မှာ ရူးသွပ်နေသူကို ကြောက်သည်။

သူ့အမြင်တွင် ယီယွင်မှာ ရူးသွပ်နေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လောင်းကြေးကို ဤမျှ တိုးမြှင့်ခြင်းမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

“ဘာလဲ လောင်းမစွန့်ရဲဘူးလား”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ဇူးချိုဘိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆဋ္ဌမမြောက် အဘိုး၊ ကျွန်တော်…”

ဇူးချိုဘို မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ယီယွင်၏ ယုံကြည်မှုမှာ ဘယ်ကလာသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။ သူသည် ယီယွင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“လူငယ်၊ ငါ ဒီဆေးလုံးတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရမလား”

ရတနာနတ်မြို့၏ ထိပ်တန်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဇူးချိုဘိုတွင် ဆေးလုံးများကို အကဲဖြတ်သည့် သူ၏ စံနှုန်းများ ရှိသည်။

ယီယွင် ခေါင်းခါပြီး “မလိုပါဘူး။ ဆေးလုံးတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့သူ ရှိပြီးသားပါ။ ဂိုဏ်းချုပ် ဒေါင်” ဟု ပြောသည်။

ယီယွင်သည် ဒေါင်ရှောင်ချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားသမီးကို ဆေးလုံးတွေ စမ်းသပ်ခိုင်းဖို့ အဆင်ပြေလား”

ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ငါ့… ငါ့သမီးလား”

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ခင်ဗျားသမီးရဲ့ အခြေအနေက နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေကို သောက်လိုက်ရင် ပိုကောင်းလာဖို့ပဲ ရှိတယ်။”

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးများမှာ မတူညီပေ။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးသော်လည်း ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မကောင်းဆိုးဝါးကို မထုတ်နိုင်သည့်အခါ ၎င်းကို ပိုမို လှုံ့ဆော်သလို ဖြစ်သွားသည်။

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သွေးကြောများကို ပြန်လည် နုပျိုစေကာ သက်တမ်းကို ရှည်စေပြီး နတ်အမြုတေကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် သူမ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အလွန် အားနည်းနေသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် နတ်အမြုတေမှာ မကောင်းဆိုးဝါး၏ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။

သူမသာ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပါက မပျောက်ကင်းနိုင်သော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အသက်စွမ်းအင်မှာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးကို ခုခံရာတွင် အထောက်အကူ အလွန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယီယွင်၏ အကြံပြုချက်နောက်ကွယ်တွင် ဤအကြောင်းရင်း ရှိသည်။

သို့သော် ဤအကြံပြုချက်မှာ ကြားရသူများကြားတွင် ချက်ချင်း ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်သွားသည်။

ယီယွင် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများ၏ အရောင်မှာ ပြဿနာရှိနေသည်။ သို့သော် သူက လူတစ်ယောက်အပေါ် စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်နေသည်။ ယီယွင်မှာ အလွန် ရဲတင်းလွန်းသည်။

“ယီယွင် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က မင်း ဖော်စပ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးတွေကို စားပြီး ဒီအခြေအနေ ရောက်နေတာ။ ဒါကိုမှ မင်းက သူမကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးတွေကို စမ်းသပ်ချင်သေးတာလား သူမ သေမှပဲ မင်း ကျေနပ်မှာလား” ဇူအိုချူး ဟောက်ယုက ယီယွင်ကို ကျယ်လောင်စွာ ဆူပူလိုက်သည်။

ယီယွင် သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဒေါင်ရှောင်ချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ဒေါင်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့် ဆေးလုံးတွေကို ယုံလား”

“သခင်လေးယီ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ယုံတယ်”

ဒေါင်ရှောင်ချင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးထက် ငါးဆမှ ဆယ်ဆ ရှိသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့မှာ အသက်ကယ်ဆေး ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်သာ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို သောက်သုံးနိုင်ပါက သူမအတွက် အလွန် ကံကောင်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမသာ ဆေးကုသမှု မရရှိပါက သုံးရက်ထက်ပို၍ အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဤရှားပါး ဆေးလုံးကို သောက်ခြင်းဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ဒေါင်၊ ခင်ဗျား…”

ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ ကြောင်သွားသည်။ ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ ရူးသွပ်နေသည့် ယီယွင်ကို တကယ်ပင် ယုံကြည်နေသည်။ ဒေါင်ရှောင်ချင်းလည်း ရူးနေတာလား သူ့သမီး အသက်က သူအတွက် ဟာသတစ်ခုလား။

“ဆရာကြီး ဇူအို၊ ခင်ဗျားရဲ့ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို နှိုင်းယှဉ်ဖို့ သုံးလို့ ရမလား”

ယီယွင်က ဇူးချိုဘိုကို မေးသည်။

ဇူးချိုဘို ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း တကယ်ပဲ ယုံကြည်မှု ရှိသားပဲ။ ဒီလို ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စတေးရတာ ငါ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”

ဇူးချိုဘို ပြောနေရင်း သူ၏ လက်ထဲမှ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို လက်ချောင်းဖြင့် ညှစ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ကြောများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးသည့် အလွန် သန့်စင်သော ယွမ်ချီ စီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး၏ ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်မှာ အလွန် နူးညံ့သည်။ ဆေးသောက်ပြီးနောက် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် ဆေးဓာတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုပ်ယူနေသည်။

ဇူးချိုဘိုလည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ဆေးဓာတ်ကို ခြေရာခံသည်။ သို့သော် ဆေးဓာတ်များမှာ အားအင်အပြည့်ဖြင့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ နတ်အမြုတေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် နေရောင်ထိသော ရေခဲကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆေးဓာတ်ကို အငတ်ခံထားသူကဲ့သို့ စုပ်ယူနေသည်။ သို့သော် သူမမှာ ပိုမို လန်းဆန်းလာပုံ မပေါ်ပေ။ ယင်းအစား ဆေးဓာတ်မှာ အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါ…

ဇူးချိုဘို တုန်လှုပ်သွားသည်။ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ ထိပ်တန်း ဆေးလုံး ဖြစ်သည်။ ဥပဒေသဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း လူငယ်တစ်ယောက်အတွက်သာမက အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အဆင့်တစ်ယောက်ကိုပင် ကယ်တင်ရန် လုံလောက်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူ၏ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ အာနိသင် လုံးဝ မပြသလောက် ဖြစ်နေသည်။ ဒီကလေးမလေး ဘာဖြစ်တာလဲ သူမ အဆိပ်သင့်ထားလျှင် အဆိပ်က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်သလဲ။

“ဆရာကြီး ဇူအို၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးကို ဆက်သုံးဦးမလား” ယီယွင်က မေးသည်။

ဇူးချိုဘို သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုတော့ဘူး။”

ဆေးလုံးများ ထပ်သောက်ခြင်းဖြင့် အနည်းငယ်သာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သော်လည်း ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်ရန်မှာ ဝေးကွာနေသေးသည်။

“ဒါဆို ကျွန်တော့်အလှည့်ပဲ။”

ယီယွင် နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ညှစ်လိုက်သည်။ နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ အပြာရောင် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မဟုတ်လျှင် ဘာကြောင့် ထိုသို့ နာမည်ပေးမည်နည်း။

လွန်ခဲ့သော ၁၀ ရက်က ယီယွင်သည် ဇူအိုချူး ဟောက်ယု ပေးသော ဆေးနည်းနှင့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်၏ မှတ်စုထဲရှိ ဆေးနည်း ကွဲပြားမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်အများစုမှာ သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို တန်ဖိုးထားကြသဖြင့် ဆေးနည်းများမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ ဆေးနည်းများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယီယွင် နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်သည့်အခါ နတ်ဘုရား ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်၏ မှတ်စုကို အဓိက ထားခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ရရှိလာသော ဆေးလုံးမှာ ခေတ်သစ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်များ ဖော်စပ်သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားဖြည့်ပေးခြင်း၊ သွေးကြောများကို ပြန်လည် နုပျိုစေခြင်းနှင့် နတ်အမြုတေကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ သို့သော် အာနိသင်မှာ ပိုမို ထိရောက်သည်။

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ယီယွင် ယူဆသည်။ သို့သော် သူမ၏ လန်းဆန်းမှုကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

“ဝူး”

နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးမှာ အပြာရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူမ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်မသွားဘဲ ဗိုက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားသည်။

ဆေးလုံးမှာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ နတ်အမြုတေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့် သန့်စင်သော ဆေးဓာတ်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယီယွင်မှာ သူ ရွေးချယ်လိုက်သော နေရာနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် သတိထားသည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအင်အမြင်ဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး ရှိနေသည့် နေရာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိနိုင်သည်။ သူ ဆေးပေးလိုက်သည့် နေရာမှာ မကောင်းဆိုးဝါး၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ ဝေးကွာနေသည်။

ဆေးဓာတ်မှာ နတ်အမြုတေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ နတ်အမြုတေကို အာဟာရ မဖြည့်ပေးပေ။ ယင်းအစား နတ်အမြုတေကို အစမှတ်အဖြစ် သုံးကာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ သွေးကြောများအတိုင်း စီးဆင်းပြီး ခြေလက်များဆီသို့ ရောက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးသည်။

ယီယွင်မှာ အဓိက ပြဿနာကို ရှောင်ဖယ်ပြီး ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ အသက်စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွန်အားဖြည့်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ နတ်အမြုတေမှာ ယခုအခါ မကောင်းဆိုးဝါးဖြင့် ပြည့်နေသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဆေးဓာတ် ပို့လိုက်လျှင် အလဟဿသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဆေးဓာတ်များ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ စွမ်းအင်မှာ နွေဦးကို တွေ့လိုက်ရသည့် ရေခဲကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရည်ပျော်သွားပြီး အကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စာရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနီရောင် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်တောင်များမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မျက်လုံးဖွင့်တော့မည့်အလား ညင်သာစွာ တုန်ခါနေသည်။

“ရှောင်ဝမ်”

သူ၏ သမီး တုံ့ပြန်မှု ပြသလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ မျက်လုံး မဖွင့်နိုင်သေးပေ။

သို့သော် သူမ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ ပိုမို လန်းဆန်းလာသည်။ ဝိညာဉ်၏ ခွန်အားမှာလည်း တိုးတက်လာသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာနေသည်။ သေခါနီး ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘဲ အိပ်ပျော်နေသည့်ပုံနှင့် ပိုတူသည်။

“အလုပ်ဖြစ်တယ် အလုပ်ဖြစ်တယ်” ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ သူ၏ သမီးလက်ကို ကိုင်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

သုံးရက် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ လက်မှ နွေးထွေးမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က သူမလက်မှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးယီ။ သခင်လေးယီရဲ့ ကျေးဇူးကို တစ်သက်လုံး မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး။”

ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ ယီယွင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ ကြောင်အနေမိသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။