အခန်း ၁၁၆၂

အခန်း ၁၁၆၂ - သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း

“ဂိုဏ်းချုပ်ဒေါင်။”

ယီယွင်သည် ဒေါင်ရှောင်ချင်း စကားပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေပြီး ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို ခိုးကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သေးသွယ်၍ အားနည်းနေသည်။ သူ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကဲ့သို့ စိတ်ထားကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် မည်သို့သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရသနည်းဟု သူ တွေးမိသည်။

“ဝင်ခဲ့ကြပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ဘာဖြေရှင်းချက်မှ မရှိသေးဘူး။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးယီ။”

ဒေါင်ရှောင်ချင်းသည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို ယီယွင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စမ်းသပ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ အရပ်မမြင့်ပေ။ သူမသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စမ်းသပ်ခန်းရှိ ကျောက်ခုတင်ပေါ်တွင် သတိကြီးစွာဖြင့် ထိုင်နေသည်။

“လက်ပေး။”

ယီယွင်က သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ရင်း ပြောသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး အင်္ကျီလက်ကို လှန်လိုက်ရာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်ကောက်ဝတ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ လက်မှာ ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်ကဲ့သို့ သေးငယ်၍ နူးညံ့သည်။

ယီယွင်သည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရင်း သူ၏ စွမ်းအင်အမြင်ကို ဖွင့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို လေ့လာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးမှာ အနည်းငယ် သက်သာသွားသော်လည်း ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ နတ်အမြုတေတွင် စွဲမြဲစွာ ကပ်ငြိနေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ နတ်အမြုတေနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ် မည်မျှပင် လေ့ကျင့်ပါစေ၊ သူမ၏ စွမ်းအားအဆင့် မတက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ဤအရာကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးမှာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားပါက သူမကို ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့မည်ကို ယီယွင် ခံစားမိသည်။

ဒါဟာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို ပူးကပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ရှေးဟောင်း မကောင်းဆိုးဝါးတစ်မျိုးလား။

ထိုအတွေးမှာ ယီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ပူးကပ်ခြင်းဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ စတင်မည်ဖြစ်ပြီး နတ်အမြုတေမှ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် မကောင်းဆိုးဝါးမှာ လူမျက်နှာနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး မပေးပေ။

ယီယွင်သည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် အတိုင်းအတာ ဥပဒေသများကို လက်ထဲတွင် စုစည်းကာ သန့်စင်သော ယန် ပုံစံများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် သန့်စင်သော ယန် ဥပဒေသ ပုံစံများကို ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ နတ်အမြုတေ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အသက်တရားဆိုင်ရာ ကြောများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သန့်စင်သော ယန် စွမ်းအင်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို တိုက်ဖျက်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဤပုံစံများကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ရေရှည်အတွက် အဖြေမဟုတ်ပေ။

“အခုလောလောဆယ် မလေ့ကျင့်ပါနဲ့၊ ယွမ်ချီကိုလည်း မသုံးပါနဲ့။ ဂိုဏ်းချုပ်ဒေါင် အဆင်ပြေရင် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို ကျွန်တော့်ဆီမှာပဲ နေခိုင်းပါလား။ ဘယ်လို ထင်လဲ”

“သခင်လေးယီ၊ ခင်ဗျားက အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ။ ရှောင်ဝမ်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးထားတာ၊ ကျွန်တော်က ဘာလို့ အဆင်မပြေရမှာလဲ”

ဒေါင်ရှောင်ချင်းမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်မည့်အစား အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ့သမီး ယီယွင်ထံတွင် ကျန်နေခဲ့ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် ကယ်တင်ခံရမည်ကို သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

“ကောင်းပြီ။”

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒါဆို… ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။ ရှောင်ဝမ်၊ ဖေဖေ နောက်မှ လာတွေ့မယ်။”

ဒေါင်ရှောင်ချင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး ပြောသည်။

သူသည် သူ့သမီးကို ယီယွင်နှင့် ထားခဲ့ရသည်ကို မစိုးရိမ်ပေ။ ယီယွင်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်စေ၊ အခကြေးငွေ မယူဘဲ သူ့သမီးကို ကယ်တင်ပေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်စေ ယီယွင်မှာ စာရိတ္တကောင်းမွန်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ပို၍ ကျယ်ပြန့်စွာ စဉ်းစားကြည့်ပါက ယီယွင်သာ သူ့သမီးအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ စိတ်ကူးရှိလျှင်တောင် ဒေါင်ရှောင်ချင်းအနေဖြင့် မျက်စိမှိတ် ခွင့်လွှတ်နိုင်သည်။ ယီယွင်မှာ ဟူယန်ချန်နှင့် မတူပေ။

ဟူယန်ချန်မှာ သင်္ချိုင်းထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးများကို လိုက်ဖျက်ဆီးချင်နေသူ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်မှာမူ ငယ်ရွယ်ပြီး အနာဂတ် တောက်ပသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သမီးမှာ ယီယွင်၏ အဖော် ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်တောင် ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ပေ။

ဒေါင်ရှောင်ချင်း ပြန်သွားပြီးနောက် ယီယွင် တစ်ယောက်တည်း တရားကျင့်သည်။ အားလပ်ချိန်တွင် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မကောင်းဆိုးဝါးကို စစ်ဆေးသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မကောင်းဆိုးဝါးအကြောင်း ယီယွင် ပိုမို နားလည်လာသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာလည်း ရူအာ၏ နောက်ကို လိုက်ပြီး ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ၏ ဆေးကုသရေး လက်ထောက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် လိုအပ်လျှင် ရူအာကို ကူညီသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ကို စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်၏ နာမည်မှာ ရတနာနတ်မြို့တစ်ခွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းမှာ ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ လက်များကို ဖြတ်ပစ်ကာ သန့်စင်သော ယန်မီးတောက်ဖြင့် ပြာဖြစ်သွားစေသည့် ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူသည် လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း နန်းတော်အဆင့်ရေခဲနှလုံး ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ သေစေနိုင်သော ရောဂါရှိသည့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို နိုးထလာစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဆေးလုံး အရည်အသွေးမှာ ဇူးချိုဘိုထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

ထိုသတင်းများကို ကြားရသူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ရပ်များအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

ရတနာနတ်မြို့တွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိကြသည်။ ယီယွင်သည် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို စော်ကားမိကြောင်း လူတိုင်း သိထားသော်လည်း သူ့ထံတွင် ဆေးဖော်စပ်လိုသူများ သို့မဟုတ် သူနှင့် ခင်မင်လိုသူများစွာ ရှိနေဆဲပင်။

“ဘာ သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တာလား သူက ဘယ်သူလဲ”

ယီယွင်သည် တရားကျင့်ပြီးနောက် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ဆီမှ သတင်းရသည်။

“သခင်လေးယီ၊ သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းရဲ့ နာမည်က ကျိုးဘိုင်ဖုန်းပါ။ သူက ရတနာနတ်မြို့က ကျိုးမိသားစုကပါ။ ကျိုးမိသားစုက ဂိုဏ်းမဟုတ်ပေမဲ့ အလွန် အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းပါ။ ရတနာနတ်မြို့မှာ တတိယအဆင့်ရှိတဲ့ မိသားစုပါ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် လောက် မကြီးပေမဲ့ အများကြီး မကွာခြားပါဘူး။ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း ကျိုးမိသားစုမှာ အလေးထားခံရသူပါ။ မိသားစု ကိစ္စ အများစုကို သူပဲ ဆုံးဖြတ်ရတာပါ။”

“သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း အပြင်မှာ ရောက်နေပါပြီ။” ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က ထပ်ပြောသည်။

ယီယွင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ “သူ့ကို ဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ။” ဟု ပြောသည်။

သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းမှာ အလွန် ချမ်းသာသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခကို တိုးတောင်းနိုင်သည်။ ယီယွင်သည် လာမည့် သုံးနှစ်အတွင်း ရတနာတံဆိပ်တော်များစွာ ရရှိရန် လိုအပ်သဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လက်ခံသင့်သည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ် သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြီးနောက် လူနှစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။

တစ်ယောက်မှာ အပြာနုရောင် အင်္ကျီလက်ရှည် ဝတ်ထားသည်။ သူသည် ဝေးရာမှ ပြုံးကာ ယီယွင်ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။ “ခင်ဗျားက သခင်ယီ ဖြစ်ရမယ်။ ခင်ဗျားအကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော် ကျိုးဘိုင်ဖုန်းပါ၊ ဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် သခင်လေး ကျန်းကျီယွမ်ပါ။ သခင်ယီ၊ ခင်ဗျားက မြို့သစ် ဖြစ်လို့ သခင်လေး ကျန်းကျီယွမ်ရဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးနိုင်ပါဘူး။ သူက ရတနာနတ်မြို့မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ လူငယ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။”

ကျန်းကျီယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို ခတ်နေသည်။ သူသည် ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး ထူးခြားသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး “သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း ဘာဆေးမျိုး ဖော်စပ်ချင်လို့လဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခက မပေါဘူးဆိုတာ သိထားဖို့ လိုမယ်။” ဟု အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“ဒါတော့ သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီကို လာတာက သခင်ယီရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ဒီကို လာတာက သခင်ယီကို ကျွန်တော်တို့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကျိုးမိသားစုက ရတနာနတ်မြို့မှာ အင်အားကြီးပါတယ်။

ကျိုးမိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် အားလုံးက ပါရမီရှင်တွေပါ။ သခင်ယီသာ လက်ခံမယ်ဆိုရင် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် တောင် ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက် ပေးဖို့ စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။” သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။

ကျိုးမိသားစုမှာ ပါရမီရှင်များ စုဝေးနေသည့် ကြီးမားသော အပင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက သူ့စကားကို ပိုမို ခိုင်မာစေရန် ကျန်းကျီယွမ်ကို ခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျီယွမ်မှာ နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် နတ်သမီးဝူရှာ တို့ထက် အနည်းငယ် အဆင့်လျော့နည်းသော်လည်း သူသည် နာမည်ကြီး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

“အရင်တုန်းက သခင်လေး ကျန်းကျီယွမ်ဟာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို စော်ကားမိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာပြီးနောက် အဲဒီဂိုဏ်းက ဒေါသတွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရတယ်လေ။” သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက ပြောသည်။

“သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ယီယွင်၊ သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ လာတာ။ ကျိုးမိသားစု မရှိရင် မင်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘာလုပ်ဖို့မှ မလွယ်ဘူး။” ကျန်းကျီယွမ်က ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ မကျေနပ်သလို ပြောသည်။

သူတို့ ဝင်လာကတည်းက ယီယွင် ထမလာခဲ့ပေ။ ကျန်းကျီယွမ် ကျိုးမိသားစု၏ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာစဉ်က သူတို့၏ အကူအညီကို ယူရန် အလွန် ယဉ်ကျေးခဲ့သည်။

ယခုကဲ့သို့သော အဆက်အဆံ ကွာခြားချက်က ကျန်းကျီယွမ်ကို မကျေနပ်စေပေ။ ထို့ပြင် ယီယွင်၏ မာနမှာ သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသည်။

“ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို စည်းရုံးနေတာလား စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး။”

ယီယွင် ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က သဘာဝအတိုင်း နေချင်သူပါ။ တခြားသူရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ မနေချင်ဘူး။ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် က ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးမလား၊ ကျိုးမိသားစုရဲ့ အကာအကွယ် လိုမလို ဆိုတာကတော့…”

“ကျွန်တော်သာ အကာအကွယ်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ရောင်းစားလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ လမ်းကြောင်းမှာ လေ့ကျင့်တာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။” ယီယွင် ပြောရင်း ကျန်းကျီယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သခင်လေးကျိုး သို့မဟုတ် သခင်လေးကျန်းကဲ့သို့သော လူများသည် ယီယွင်အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။