အခန်း ၁၁၆၃

အခန်း ၁၁၆၃ - ဖိတ်ကြားစာ

“မင်း ဘယ်လိုမျိုး ပြောလိုက်တာလဲ” ကျန်းကျီယွမ်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ယီယွင်၏ စကားမှာ သူ့မျက်နှာကို အသာအယာ ရိုက်လိုက်ခြင်းနှင့် တူသည်။ ကျိုးမိသားစုထံတွင် အမှုထမ်းခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တန်ဖိုးမဲ့အောင် လုပ်လိုက်သည်ဟု ယီယွင်က ဆိုလိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။ ထိုသို့သော စော်ကားမှုကို သူ မည်သို့ သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။

ယီယွင်သည် ကျန်းကျီယွမ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ဤလူသည် သူ့အပေါ် အစကတည်းက ရန်လိုနေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ သူ စပြောသည့် စကားကပင် ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံပါနေသည်။ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်ခြင်းက တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ဖို့ ခက်ခဲခြင်းနှင့် ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ကျန်းကျီယွမ်မှာ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာပြီးနောက် အခြားသူများကိုလည်း သူ့အတိုင်း ဖြစ်စေချင်သည်။ အရည်အချင်းရှိသည့် အခြား ဧည့်သည်တော်များကို တွေ့သောအခါ သူ မနာလို ဖြစ်တတ်သည်။ ယီယွင်မှာ ထိုသို့သော လူမျိုးကို အချိန်ဖြုန်းကာ ဧည့်ခံနေရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းသည် ယီယွင်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ “ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လာပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ပြောတာ။ သခင်လေး ကျန်းကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက် စိတ်ရင်းမှန်ကြောင်း ရှင်းနေတာပဲ။ သခင်ယီက ကျွန်တော့် ကျိုးမိသားစုကို သိပ်အထင်မကြီးဘူးလား” ဟု မေးသည်။

ယီယွင်သည် သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းကို လက်ယှက်ကာ “သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းက ကျွန်တော့် စကားကို အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူချင်ရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် ယီယွင်က လွတ်လပ်စွာ နေသားကျနေသူပါ။ အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ သစ္စာခံဖို့ စိတ်မကူးသေးဘူး။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ဆေးဖော်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် တရားပြန်ကျင့်ရတော့မယ်။ ပြန်ကြပါတော့။” ဟု ပြောသည်။

ကျိုးဘိုင်ဖုန်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ပြောပြချက်အရ သူ့အကြောင်းကို ယီယွင် အကြမ်းဖျင်း သိရှိသည်။ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းမှာ သူ့ကို ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ မိသားစုအတွင်း သူ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးမိသားစုကို သစ္စာခံလိုက်လျှင် သူသည် ကျိုးဘိုင်ဖုန်း၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် ကျိုးဘိုင်ဖုန်း မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကို ဆက်ခံသောအခါ သူက အသာစီး ရသွားမည်။ သို့သော် ယီယွင်မှာ သူ့ဘာသာသူ ဤမျှအဆင့်အထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်သူ ဖြစ်ရာ သခင်လေး တစ်ယောက်၏ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်နေရန် ဘာလိုပါသနည်း။

“သခင်လေး ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ပြန်သွားကြပါတော့။” ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က ပြောသည်။ ယီယွင်က သူမ အသက်ကို ကယ်တင်ထားသဖြင့် သူမသည် ယီယွင် စကားကိုသာ နားထောင်သည်။

သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းသွားသည်။

“ဒါဆိုရင် သခင်ယီ နောက်မှ နောင်တ မရပါစေနဲ့။ ခင်ဗျားက ဆေးသမားပဲ ဖြစ်တာ။ ရန်သူတွေ အများကြီးနဲ့ဆိုတော့ ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် သတိထားပါ။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းမှာ အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းကျီယွမ်လည်း ယီယွင်ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ကာ ယွင်ရှင်းဆေးခန်း မှ ထွက်သွားသည်။

“သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်း၊ အဲဒီ ယီယွင်ဆိုတဲ့ ကောင်က တကယ်ကို ကျေးဇူးတရား မသိတဲ့ ကောင်ပဲ ကျွန်တော့်ကို အထင်မကြီးတာတင်မကဘဲ သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းနဲ့ ကျိုးမိသားစုကိုပါ အထင်မကြီးဘူး။” ကျန်းကျီယွမ်က ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်ကာ “သူက နတ်သမီးဝူရှာ ကို သိလို့၊ သူက မြို့စားကြီး ချင်ရဲ့ တပည့်မ ဖြစ်လို့ မာနကြီးနေတာ။” ဟု ပြောသည်။

သခင်လေး ဘိုင်ဖုန်းသည် ကျန်းကျီယွမ်ကို စကားဆက်မပြောရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

“သူ့မှာ အရည်အချင်း နည်းနည်းတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ ပါရမီရှင်တွေက အများကြီးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်တဲ့အထိ ရှင်သန်နိုင်တဲ့သူက နည်းတယ်။”

“သူက ထိပ်တန်း ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အနာဂတ် တောက်ပတယ်။ အဲဒီလို လူမျိုးက အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေအတွက် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက လူငယ်ပဲ ရှိသေးတာမို့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး။ သူက ကျွန်တော့် ကျိုးမိသားစုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပေမဲ့ တခြား အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေကတော့ သူ့ကို လာစည်းရုံးကြမှာပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ သူ ထိန်းချုပ်လို့ မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကများ ကိုယ့်အတွက် အနာဂတ်မှာ အန္တရာယ် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ဆီ မလာရင် အောင်မြင်ခွင့် ပေးပါ့မလား ထို့ပြင် သူက ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကိုလည်း စော်ကားထားမိတယ်။ သူ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ချင်တယ်။ ပြန်ကြစို့” ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။

ဆယ်ရက်ခန့်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း ယီယွင်သည် တရားကျင့်နေသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဧည့်သည်များကို ရှောင်ရှားသည်။

ကျိုးဘိုင်ဖုန်း ကိစ္စပြီးနောက် ရတနာနတ်မြို့ရှိ အဖွဲ့အစည်း အများအပြားမှာ သူ့ကို ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ခေါ်ယူလိုကြလိမ့်မည်ကို ယီယွင် သိသည်။

အဖွဲ့အစည်းကြီးများအတွက်မူ သူသည် သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်ရှိသော ဝဖြိုးသည့် သိုးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို သူတို့ထံတွင် သစ္စာခံစေချင်သည်။ သူတို့ အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်လျှင် စာချုပ်ချုပ်ခိုင်းကြလိမ့်မည်။

စစ်သည်တော်များ ချုပ်ဆိုသည့် စာချုပ်များသည် ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်နေတတ်သည်။ အခြေအနေများမှာ လျော့ပေါ့နေလျှင်တောင် ယီယွင်သည် လုံးဝ လက်မှတ်မထိုးပေ။ ယီယွင်သည် ဆိုင်ကို ပိတ်ထားရန်နှင့် ဧည့်သည်များကို ငြင်းပယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆယ်ရက်အတွင်း ဆန်းကြယ်ယန်အိမ်တော်၊ ဒြပ်စင်ငါးပါး တောင်တန်းအိမ်တော် နှင့် မဟာဓားနှလုံးသားဂိုဏ်း တို့မှ လူများ ရောက်လာကြသော်လည်း ယီယွင်နှင့် မတွေ့ရပေ။ ဤအချက်တွင် သူတို့မှာ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းထက်ပင် အားနည်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

“သခင်လေး၊ ဂွီယွမ် မိသားစုက ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ရောက်လာတယ်။ သူမက သခင်လေးရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုကို လိုချင်လို့ပါ။ ဂွီယွမ် မိသားစုက ရတနာနတ်မြို့မှာ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ပြီးရင် ဒုတိယ အင်အားကြီးပါတယ်။ ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကလည်း နာမည်ကြီးတဲ့ နတ်သမီးလေး တစ်ယောက်ပါ။ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအရတော့ နတ်သမီးယိုချင်း လောက် မသိကြပေမဲ့ သူမက နတ်သမီးယိုချင်း ထက် အားနည်းတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။

နတ်သမီးယိုချင်း က ကောင်းကင်ရတနာဂိတ်တံခါး မှာ စောင်းတီးတာမို့ လူသိများတာပါ။ ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကတော့ ဂွီယွမ် မိသားစုထဲမှာပဲ တရားကျင့်နေတာမို့ လူနည်းနည်းပဲ သိကြတာပါ။ သခင်လေးယီ၊ ဘယ်လို ထင်လဲ” ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးသည်။

ယီယွင်သည် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ဟု မှာထားသည်။ သို့သော် ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး မှာမူ မတူပေ။ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းထက်ပင် မြင့်သည်။ ထို့ပြင် သူမမှာ ဂွီယွမ် မိသားစုမှ ဖြစ်သည်။ ရတနာနတ်မြို့တွင် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့အစည်းမှာ ဂွီယွမ် မိသားစုပင်။

ဂွီယွမ် မိသားစု၏ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခြင်းမှာ အဖွဲ့အစည်းများစွာမှ သခင်လေးများ မက်မောသည့် အရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ ယီယွင်ကို အကြောင်းကြားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ဂွီယွမ် မိသားစု” ယီယွင်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း “

ရှောင်ဝမ်၊ ဂွီယွမ် မိသားစုနဲ့ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကြားမှာ ဆက်ဆံရေး ဘယ်လိုရှိလဲ” ဟု မေးသည်။

“သခင်လေး၊ အဖွဲ့အစည်းတိုင်းမှာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတွေ ရှိကြတာပေါ့။ အပေါ်ယံမှာတော့ ရင်းနှီးသလို ရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ရှင်းဆေးခန်း အပြင်ဘက်၌ ကျောက်စိမ်းရောင် ရထားလုံး တစ်စီး ရပ်ထားသည်။ ထိုရထားလုံးမှာ နွေးထွေး၍ တောက်ပနေသည်။ တောင်ပံပါသည့် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ယူနီကွန် လေးကောင်ကို ရထားလုံးတွင် တပ်ဆင်ထားသည်။

“မမလေး၊ ယီယွင်က ဘယ်အဖွဲ့အစည်းက လူကိုမဆို ငြင်းပယ်တယ်လို့ ကြားတယ်။ သူ တကယ်ကို မာနကြီးတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ မမလေးက မတူဘူး။ မမလေးက ရတနာနတ်မြို့ရဲ့ နတ်သမီးပဲ။ မမလေးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီတဲ့ သခင်လေးတွေ အများကြီးပဲ။ အခုတော့ မမလေးကိုယ်တိုင် ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ကို လာခဲ့တာ။ ယီယွင်က ကျေးဇူးတင်လွန်းလို့ မျက်ရည်ကျပြီး မမလေးကို လာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူးလား ဒါက သူ့အတွက် ဂွီယွမ် မိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။ ရတနာနတ်မြို့မှာ ကျွန်မတို့ ဂွီယွမ် မိသားစုပဲ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို တိုက်နိုင်တာ။”

ရထားလုံးထဲတွင် မိန်းကလေး နှစ်ယောက် ရှိသည်။ တစ်ယောက်မှာ အစေခံ ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ အနည်းငယ် ပြုံးသည်။ သူမ၏ အရေပြားမှာ နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လှပပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးပင် အရောင်မှိန်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူမ၏ အပြုံးလေးမှာ သူမကို တောက်ပနေစေသည်။

“နင်ကတော့ ချိုသာတဲ့ စကားတွေပဲ ပြောတတ်တယ်။ ငါ့ဆီက ဘာလို့ ဘာမှ မသင်ယူတာလဲ” ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အစေခံ၏ နဖူးကို အသာပုတ်ကာ “ဒါပေမဲ့... ငါ့ ဂွီယွမ် မိသားစုက ယီယွင်အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပါ။

သူက ကျိုးမိသားစု၊ ဆန်းကြယ်ယန်အိမ်တော်၊ ဒြပ်စင်ငါးပါး တောင်တန်းအိမ်တော် နဲ့ မဟာဓားနှလုံးသားဂိုဏ်း တို့ကို အစဉ်လိုက် ငြင်းပယ်ထားပြီးပြီ။ သူက ကျွန်မတို့ ဂွီယွမ် မိသားစု လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာ ဖြစ်မယ်။ အဲဒီကျရင် အကောင်းဆုံး ဈေးနှုန်းနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ရောင်းစားဖို့ ဖြစ်မယ်။” ဟု ပြောသည်။

“ဒါက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။ ကျွန်မက အကြီးအကဲတွေဆီက ခွင့်ပြုချက် ရထားပြီးပြီ။ မမလေး ကိုယ်တိုင် သွားတွေ့တာကို သူ ငြင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲတွေကလည်း စာချုပ်မှာ အပြောင်းအလဲ နည်းနည်း လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုထားပါတယ်။”

“ဟဲဟဲ၊ မမလေးကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တာပဲ။ ဒါဆို ယီယွင်က အကောင်းဆုံး ဈေးပေးသူကို စောင့်နေတာပေါ့။ ကျွန်မက သူ မာနကြီးလွန်းလို့ ထင်နေတာ။ သူ မမလေးကို ကြိုဆိုတဲ့အခါ ဘယ်လောက် မာနကြီးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။” အစေခံက ပန်းပွင့်လေးပွင့်သကဲ့သို့ ရယ်မောသည်။ သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ၏ တံခါးမှာ ပွင့်လာသည်။

အစေခံသည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ် ထွက်လာပြီး ရထားလုံးကို ဦးညွှတ်သည်ကို မြင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို သိသည်။ သူမမှာ နတ်သမီးလေးများ စာရင်းဝင် ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ သခင်မထက် အဆင့် အများကြီး နိမ့်ကြောင်း သူမ သိသည်။

အစေခံသည် ရထားလုံး ကုလားကာကို လှန်ကာ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို အပေါ်မှ ကြည့်၍ “မင်းရဲ့ သခင်လေး ဘာပြောလဲ” ဟု မေးသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က “ကျွန်မတို့ သခင်လေးက တရားကျင့်နေတာမို့ ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကို တွေ့ဖို့ အဆင်မပြေပါဘူး။” ဟု ပြောသည်။

“အို”

ရထားလုံးထဲရှိ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ စကား မပြောရသေးခင် အစေခံက ဒေါသတကြီးဖြင့် “ဘာ သူ တရားကျင့်နေတုန်းလား ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းလိုက်သလဲ။ ကျွန်မတို့ သခင်မက အပြင်မှာ စောင့်နေတာကို…” ဟု အော်ပြောသည်။

“တော်လိုက်တော့။”

ရထားလုံးထဲမှ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အစေခံ၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားသည်။ ယီယွင်က ဂွီယွမ် မိသားစုကိုပါ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။ ထို့ပြင် သူ့၏ ငြင်းပယ်မှုမှာ အရင် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။

ယီယွင်မှာ ရတနာနတ်မြို့ရှိ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို လျစ်လျူရှုနေသည်။ သို့သော် သူ၏ နောက်ခံနှင့် အင်အားဖြင့် သူတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ မသိဘူးလား

“ရှေးစကားအတိုင်းပဲ၊ မွေးကင်းစ နွားလေးက ကျားကို မကြောက်ဘူးပေါ့။ သူက အကောင်းဆုံး ဈေးနှုန်းကို စောင့်နေတာလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါကတော့ ဉာဏ်ရှိတဲ့ အလုပ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက မြို့စားကြီး ချင်နဲ့ တူတဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးကို အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ကင်းကင်းနဲ့ ရနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာတော့ အရမ်း တုံးအတာပဲ။ သူ မတွေ့ချင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ပြန်ကြစို့။”

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အမိန့်ပေးသဖြင့် အစေခံမှာ ကုလားကာကို ပြန်ချလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းရောင် ရထားလုံး ထွက်ခွာသွားသည်ကို လူအများ မြင်လိုက်ကြသည်။ ထိုရထားလုံးထဲတွင် မည်သူ ရှိသည်ကို သူတို့ သိကြသည်။

“အံ့သြစရာပဲ။ ဂွီယွမ် မိသားစုက ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကိုတောင် ငြင်းပယ်လိုက်တာပဲ။ တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သဘောတူလိုက်မှာပဲ။”

“ဟဲဟဲ၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက် မမက်ပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ ယီယွင်ရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးဝါးနေတာ။ သူက ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို စော်ကားထားမိသလို အဖွဲ့အစည်းကြီး အများအပြားကိုလည်း သတိထားမိအောင် လုပ်ထားမိတာ။ လမ်းဘေးမှာ ပစ်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းတုံး လှလှလေးကို ဘယ်သူက မကောက်ချင်ပါ့မလဲ အဲဒီ ကျောက်စိမ်းတုံးက အကောက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ ပြဿနာ တက်တော့မှာပဲ။”

ဆင်ကောင်ကြီးများကို အစွယ်အတွက် သတ်ဖြတ်ကြသကဲ့သို့ ယီယွင်၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကာကွယ်နိုင်လျှင် တခြားသူများအတွက် ဆေးဖော်ပေးရန် အဖမ်းခံရလိမ့်မည်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ရတနာနတ်မြို့၏ ထိပ်တန်း အဖွဲ့အစည်း ဆယ်ခုအနက် တစ်ဝက်ကျော်မှာ ယွင်ရှင်းဆေးခန်း သို့ ရောက်လာကြပြီး စိတ်ပျက်စွာ ပြန်သွားကြသည်။

တစ်နေ့တွင် ရူအာမှာ လမ်းမပေါ်သို့ ငေးကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူမရှေ့တွင် အဖိုးအိုတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။

“သမီးလေး၊ ဒါက မြို့စားကြီးဆီက သခင်လေးယီအတွက် ပေးလိုက်တဲ့ စာပါ။” အဖိုးအိုက ပြုံးကာ ဖိတ်ကြားစာကို ထုတ်၍ ရူအာကို ပေးသည်။

မြို့စားကြီး ချင်ဆီမှ စာဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရူအာမှာ အလျင်အမြန် ယူလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး။ ကျွန်မ သခင်လေးကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်။”

“အို မြို့စားကြီး ချင်ရဲ့ ဖိတ်ကြားစာ ဒါ စောင်းတီးပွဲ ဖိတ်စာ ဖြစ်မယ်…”

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် မြို့စားကြီး ချင်က ယီယွင်ကို တစ်လဝက် အကြာတွင် မြို့စားကြီး အိမ်တော်၌ ကျင်းပမည့် စောင်းတီးပွဲသို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ထားခဲ့သည်။ ယနေ့မှာ တစ်လဝက် ပြည့်သည့် နေ့ပင် ဖြစ်သည်။

မြို့စားကြီး ချင်က သူ့ကို အထူးတလည် ဖိတ်ကြားစာ ပေးပို့လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။ ယီယွင်မှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရူအာကို “ငါနဲ့အတူ မြို့စားကြီး အိမ်တော်ကို လိုက်ခဲ့။” ဟု ပြောသည်။