အခန်း ၁၁၆၄

အခန်း ၁၁၆၄ - ဆီယွီရှန်း

ရတနာနတ်မြို့ရှိ အဓိက အဖွဲ့အစည်းကြီးများမှာ မြို့စားကြီး အိမ်တော်၌ စောင်းတီးပွဲ ကျင်းပမည်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားကြသည်။ နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် နတ်သမီးဝူရှာ တို့ နှစ်ဦးစလုံး တက်ရောက်ကြမည်ကိုလည်း လူတိုင်း သိကြသည်။

ယခင်က သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း ၏ ကောင်းကင်ရတနာဂိတ်တံခါး ၌ ထိုနတ်သမီး နှစ်ပါး စောင်းပြိုင်ပွဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းခဲ့သည်။ ထိုပွဲကို ကံကောင်းစွာဖြင့် ကြည့်ရှုခွင့်ရခဲ့သူများမှာ ထိုအမှတ်တရကို အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။ မကြည့်လိုက်ရသူများမှာမူ နောင်တနှင့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယနေ့ စောင်းတီးပွဲမှာ ထိုနတ်သမီးလေး နှစ်ပါး ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်သည်ကို ကြည့်ရှုနိုင်မည့် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဖိတ်ကြားစာ ရရှိထားသော အဖွဲ့အစည်းကြီးများမှာ လူငယ်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ တကယ်တော့ ဤပွဲမှာ နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် နတ်သမီးဝူရှာ တို့ကြားမှ စောင်းတီးပွဲသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ လူငယ် ပါရမီရှင်များ တွေ့ဆုံကြသည့် ကြီးကျယ်သော ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီကမှ လူသိများလာပြီး နတ်သမီးဝူရှာ ၏ သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်သူ ထိုပါရမီရှင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်ကို မြို့စားကြီး ချင်က ဖိတ်ကြားလိမ့်မည်ဟု လူအများက ခန့်မှန်းထားကြသည်။

မြို့စားကြီး အိမ်တော်ရှိ မှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ရေကန်ပေါ်တွင် လှပစွာ ဆေးခြယ်ထားသော လှေများစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ အကြီးဆုံး လှေပေါ်တွင် မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် မြို့စားကြီး ချင် ထိုင်နေသည်။

လှေတစ်စင်းတွင် စောင်းတီးသူ တစ်ဒါဇင်ခန့်က စောင်းတီးနေကြသည်။ ရေကန်မျက်နှာပြင် အထက်တွင် ကခုန်နေသည့် အကသမား တစ်ရာကျော်လည်း ရှိသည်။

လေပြေလေး တိုက်ခတ်နေပြီး ရေကန်မျက်နှာပြင်မှာ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် တူသည်။

ရူအာမှာ ဤသို့သော ပွဲမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယီယွင်၏ နောက်မှ လိုက်ရင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်လည်း ယီယွင်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ သူမ၏ ဟန်အမူအရာမှာ ကျက်သရေရှိသဖြင့် ပေါ်လာသည်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။

သို့သော် လူများမှာ သူမကို မြင်ပြီးနောက် ယီယွင်ထံသို့ အကြည့်များ ပြောင်းသွားကြသည်။

“အဲဒါ ယီယွင်ပဲ။”

“သခင်ယီက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်လေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငယ်သေးတော့ မာနကြီးတာပေါ့။”

“ဒီနေ့ စောင်းတီးပွဲကို လာရဲတယ်ပေါ့။ သူက ရတနာနတ်မြို့က အဖွဲ့အစည်းကြီး တော်တော်များများကို စော်ကားထားတာ မဟုတ်လား။ ဒီနေ့ စောင်းတီးပွဲက သူ့အတွက် အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်မလာနိုင်တော့ဘူး။”

ရူအာမှာ ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

“သခင်…”

“ရပါတယ်။”

ယီယွင်သည် ထိုလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုတွင် မဝင်လျှင် သူ့အရည်အချင်းကြောင့် အဖွဲ့အစည်းကြီးများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရမည်ကို သူ သိသည်။ ယနေ့ စောင်းတီးပွဲတွင် သူနှင့် ခင်မင်သူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

ယီယွင်မှာ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော မျက်နှာအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။

“သခင်လေးယီ၊ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ။”

စကားပြောသူမှာ ကျိုးဘိုင်ဖုန်း ဖြစ်သည်။ သူ့ဘေးတွင် ကျန်းကျီယွမ် ရှိသည်။

ထိုနှစ်ယောက်လုံးမှာ ယီယွင်၏ အလျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ကျိုးဘိုင်ဖုန်းမှာ ဘာမှ မဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျီယွမ်မှာမူ သူ့မျက်လုံးထဲရှိ အေးစက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

ကျန်းကျီယွမ်သည် ဓားရိုးကို တိတ်တဆိတ် ကိုင်ထားသည်။ မြို့စားကြီး အိမ်တော်ထဲတွင် ဓားထုတ်ခွင့် မရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ့အင်အားကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

“ယီယွင်၊ မင်းနဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ တွေ့ရရင်တော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှာပဲ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်တွေက ရတနာနတ်မြို့မှာ အဆင့်အတန်း မြင့်ပေမဲ့ အစစ်အမှန် ထိန်းချုပ်နိုင်သူတွေကတော့ အင်အားပေါ်မှာ မူတည်တယ်ဆိုတာ မင်းကို သိစေချင်တယ်။” ဟု ကျန်းကျီယွမ်က အေးစက်စက် ပြောသည်။ ကျိုး

မိသားစု၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ယီယွင်ကို စော်ကားရသည်ကို သူ လုံးဝ မတွန့်ဆုတ်ပေ။

ကျန်းကျီယွမ်၏ စိန်ခေါ်မှုကို ကျိုးဘိုင်ဖုန်းမှာ ပြုံးပြရုံသာ ပြုသည်။ သူ တားဆီးရန် မကြိုးစားပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမသား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သခင်လေးယီ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေ့က ကျွန်မ ခရမ်းပြာမိုးစက် နဲ့ သခင်လေးယီ တွေ့ဆုံဖို့ ပထမဆုံး အခွင့်အရေးပါပဲ။ ကျွန်မ ယွင်ရှင်းဆေးခန်း ကို သွားတုန်းက သခင်လေးယီ တရားကျင့်နေတာနဲ့ လွဲသွားတာပါ။”

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။ သူမမှာ ဂွီယွမ် မိသားစုမှ ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ပင် ဖြစ်သည်။

ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ပေါ်လာသည်နှင့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ပင် အရောင်မှိန်သွားသည်။ အလှတရား၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ နှိုင်းယှဉ်ရန် ခက်ခဲသည်။ ထိုအခါ ဟန်အမူအရာကသာ အဆုံးအဖြတ် ပေးသည်။ ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ၏ ဟန်မှာ လေပြေလေးနှင့်အတူ ပါလာသည့် ခရမ်းရောင် မြူခိုးမိုးစက်များကဲ့သို့ပင်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး။ ကျွန်တော် တရားကျင့်တာ ကြာသွားလို့ပါ။ အခုလို အပြင်ထွက်လာပြီး ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ။”

ယီယွင် လက်ယှက်ကာ ပြုံး၍ ပြောသည်။ ဂွီယွမ် မိသားစု၏ စည်းရုံးမှုကို လက်ခံရန် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း အခြားသူက ယဉ်ကျေးပါက သူလည်း ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံမည် ဖြစ်သည်။

“ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး၊ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော် မြို့စားကြီး ချင်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အရင်သွားလိုက်ပါဦးမယ်။”

ယီယွင် ပြောပြီးသည်နှင့် ခန်းမကို ဖြတ်ကျော်ကာ အလယ်ရှိ အကြီးဆုံး လှေဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

“မြို့စားကြီး ချင်။”

ယီယွင် မြို့စားကြီး ချင်ကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်သည်။

သူသည် မြို့စားကြီး ချင်၏ ဘေးရှိ မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ကို ကြည့်ကာ “နတ်သမီးဝူရှာ။” ဟု ခေါ်သည်။

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး မှာ စောင်းကို ပွေ့ဖက်ရင်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ဟားဟား၊ ယီယွင် မင်း နောက်ကျလိုက်တာ။ ကဲ၊ အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်လိုက်။”

မြို့စားကြီး ချင်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

ထိုအခါ လူတိုင်း ယီယွင်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူတို့ဆီ ရောက်လာသည့်အခါ ယီယွင် ဤမျှအထိ ထင်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြပေ။

“ဒီကောင်က မြို့စားကြီး အိမ်တော်ထဲ ရောက်နေတော့ ကြောက်စရာ မရှိဘူးပေါ့လေ။”

ယီယွင် လှေပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းကျီယွမ်မှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူမှာ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းကြောင့်သာ ပွဲတက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့စားကြီး ချင်ကို နှုတ်ဆက်ခွင့်လည်း မရှိပေ။ မြို့စားကြီး ချင်ဘေးရှိ လှပသော မိန်းကလေးကိုမူ သူ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီယွင် လက်ယှက်ကာ ရယ်မောသည်။ သူ ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မြို့စားကြီး ချင် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“အို....ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ်က လူတွေလည်း ရောက်လာပါလား…”

မြို့စားကြီး ချင် ပြောပြီးသည်နှင့် လူအုပ်စုတစ်ခုမှာ ပင်မ တံခါးမှ ဝင်လာသည်။

အုပ်စုကို ဦးဆောင်သူမှာ ဇူးချိုဘို ဖြစ်သည်။

ဇူးချိုဘို၏ ဘေးတွင် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိသည်။ သူသည် အဖြူရောင် ဝတ်ထားပြီး ဆံပင်အမည်းရောင်မှာ လွတ်လပ်စွာ ကျနေသည်။ သူ၏ ကျောတွင် ဓားတစ်လက် ရှိသည်။

ထိုလူအုပ်စုမှာ လှေတစ်စင်းပေါ်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ဆံပင်ရှည် လူငယ်က စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ မြို့စားကြီး ချင်ကို ဝေးရာမှ နှုတ်ဆက်သည်။ “မြို့စားကြီး ချင်၊ ကျွန်တော် ဆီယွီရှန်းပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်ပြုစကားကို လက်ခံပေးပါ။”

ဆီယွီရှန်း

ယီယွင် ထိုလူကို မသိပေ။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က “သခင်၊ ဆီယွီရှန်းဆိုတာ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ နောက်တစ်ဆက်ခံမယ့် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းပါ။ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ အကြီးဆုံး မိသားစုက ဆီမိသားစုပါ။ ဇူအိုမိသားစုကတော့ အစက ဆီမိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေပါ။ နောက်တော့ ဆီမိသားစုမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး အာဏာကို ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့လို့ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက ဆီမိသားစုကပဲ ဖြစ်ပြီး ဇူအိုမိသားစုကတော့ ဒုတိယ အင်အားကြီး မိသားစု ဖြစ်လာတာပါ။ သူတို့က အာဏာရှိတဲ့ အတွင်းပိုင်းထိ ရောက်လာပေမဲ့ တကယ်တော့ ဇူအိုမိသားစုက ဆီမိသားစုကိုပဲ မှီခိုနေရတာပါ။” ဟု တိုးတိုး ပြောပြသည်။

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်သည်။ ဇူးချိုဘိုမှာ ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူကို ဇူအိုချူး ဟောက်ယုထက် ပိုမို ရိုသေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုမှာ ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ဖြစ်သည်။

“မြို့စားကြီး ချင်ဘေးမှာ ရှိနေတာက ဇူအိုချူး ဟောက်ယုရဲ့ လက်တွေကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ ယီယွင်ပါ။ သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အရည်အချင်းက ထူးခြားပါတယ်။” ဇူးချိုဘိုက ဆီယွီရှန်းကို လျှို့ဝှက် စကားပြောသည်။

“ဒါဆို ဒါပဲပေါ့။ ဟောက်ယုနဲ့ ကျွန်တော်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာတာ၊ ညီအစ်ကိုတွေလိုပါပဲ။ ဟောက်ယုရဲ့ ပြဿနာက ကျွန်တော့် ပြဿနာပဲ။ ယီယွင်ကတော့ ချင်ကျန်းယန်ရဲ့ အားပေးမှုနဲ့ ကျွန်တော့် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို ရန်စနေတယ်။ ဒီကိစ္စကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင် ကျွန်တော့် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို ဘယ်သူမဆို စော်ကားလို့ ရတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ် မသက်ရောက်ဘူးလား လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ချင်ကျန်းယန်ကို ကြောက်နေတယ်လို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်။”

“ဒီလူတွေကို ကြည့်ပါဦး။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေကြတာ။ ကျိုးမိသားစုနဲ့ ဂွီယွမ် မိသားစုက ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး တောင် ယီယွင်ရဲ့ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံထားရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။” ဆီယွီရှန်းက အေးစက်စက် ပြောသည်။

မြို့စားကြီး ချင်က ဆီယွီရှန်း၏ နှုတ်ဆက်မှုကို လက်ခံရန် ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း မသောက်ပေ။ သူ ဆီယွီရှန်းကို ကြည့်ကာ “သခင်လေးဆီ လာတွေ့တာကို ကျွန်တော် ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးဆီ ဖိတ်ကြားစာ ပေးလိုက်တာတော့ မမှတ်မိပါဘူး” ဟု အေးဆေး ပြောသည်။

ဤစောင်းတီးပွဲအတွက် မြို့စားကြီး ချင်က ယီယွင်ကို ဖိတ်ထားသဖြင့် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို မဖိတ်ကြားခဲ့ပေ။ သူတို့ နှစ်ဦးကြား အဆင်မပြေမှု မဖြစ်စေချင်၍ ဖြစ်သည်။

ဆီယွီရှန်းမှာ ဖိတ်ကြားခြင်း မရှိဘဲ ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ တင်းမာမှုများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း မြို့စားကြီး ချင် ခံစားရသည်။

“ဟားဟား၊ မြို့စားကြီး ချင်၊ ဖိတ်ကြားစာ မပို့ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် မှာ သခင်လေး ဝူဖုန်းနဲ့ တွေ့ဖြစ်တယ်။ သူ့ဖိတ်ကြားချက်ကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် လာခဲ့တာပါ။”

အို.........

ဆီယွီရှန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မြို့စားကြီး ချင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ ချင်ဝူဖုန်းမှာ သူ့ရဲ့ အငယ်ဆုံး သားဖြစ်ပြီး အရည်အချင်း အနည်းဆုံး သားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် မှာ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် က လုပ်ကိုင်သည့် ဖျော်ဖြေရေး နေရာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ရတနာဂိတ်တံခါး နှင့် တူသော်လည်း ရတနာနတ်မြို့ အပြင်ဘက်မှာ ဆောက်ထားသဖြင့် စည်းမျဉ်းများ မရှိပေ။

၎င်းနေရာတွင် စစ်သည်တော်များက မိမိစိတ်ကြိုက် အပြုအမူများ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ကျွန်မလေးများကို နှိပ်စက်ခြင်း၊ လောင်းကစားခြင်း၊ မူးယစ်ဆေးသုံးခြင်း စသည်တို့ကို ရတနာတံဆိပ်တော်များ ရှိလျှင် စိတ်ကြိုက် လုပ်နိုင်ကြသည်။

ချင်ကျန်းယန်၏ အငယ်ဆုံးသားမှာ မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် သို့ ရောက်သွားကြောင်း သိရသဖြင့် သူ ဘယ်လို လုပ် စိတ်အေးနိုင်ပါ့မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ဆီယွီရှန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယီယွင်၏ နောက်ဘက်ရှိ မြို့စားကြီး ချင်၏ လှေပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဆီယွီရှန်း ယီယွင်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဘိုင်ဖုန်းမှာ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့် အရာကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။

“အခုတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာတော့မယ်။”

ကျိုးဘိုင်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ယီယွင်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံထားရသည့် လူငယ် ပါရမီရှင်များမှာလည်း ဆီယွီရှန်းနှင့် ယီယွင် တစ်လှေတည်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဆီယွီရှန်းမှာ ဇူအိုချူး ဟောက်ယုနှင့် မတူပေ။ သူက လူမှုရေး ကိစ္စများတွင် မပါဝင်တတ်သော်လည်း အလွန် နာမည်ကြီးသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားကျင့်မှု အမြန်နှုန်း၊ ပါရမီနှင့် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ၏ နောက်တစ်ဆက်ခံမယ့်သူ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆီယွီရှန်းမှာ အမြဲ ထင်ပေါ်နေပြီး အာဏာရှင်ဆန်သည်။ သူ့ကို စော်ကားသူတိုင်းမှာ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုမျိုးကို ခံကြရသည်။

ဤနေရာမှာ မြို့စားကြီး အိမ်တော်သာ မဟုတ်လျှင် ဆီယွီရှန်းသည် ယီယွင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု လူများက ယုံကြည်နေကြသည်။

ဟုတ်သည်၊ ဤနေရာမှာ မြို့စားကြီး အိမ်တော် ဖြစ်သည်။ မြို့စားကြီး ချင်၏ ရှေ့တွင် ဆီယွီရှန်း ယီယွင်ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရပေ။

ဆီယွင်ရှန်း သူ့လှေပေါ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မြို့စားကြီး ချင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ ဆီယွီရှန်းမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်လည်း လှည့်ကြည့်သည်။ ထိုလူ သူ့အတွက် လာသည်ကို သူ သိသည်။

သို့သော် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုလူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

“မင်း ယီယွင်ပဲ မဟုတ်လား”

ဆီယွီရှန်း ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းမဲ့ရင်း

“မင်း ဇူအိုချူး ဟောက်ယုရဲ့ လက်တွေကို ဖြတ်ပစ်ပြီး ကျွန်တော့် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ။ ငါ မင်းနဲ့ ရှင်းရတော့မယ်။” ဟု ပြောသည်။

“ဘယ်လို ရှင်းမလဲ” ယီယွင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

မြို့စားကြီး ချင် ရှေ့မှာ တိုက်ခိုက်တော့မလား

“တကယ်တော့ ကျွန်တော် ကြိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ကို စော်ကားတဲ့သူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ထောင်ထဲမှာ ညှဉ်းပန်းသတ်ဖြတ်လိုက်တာမျိုးပေါ့။”

သူ ပြောပြီးနောက် လေသံ ပြောင်းသွားသည်။

“ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော် ဆီယွီရှန်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို တန်ဖိုးထားတယ်။ သခင်လေးယီရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကျွန်တော် လေးစားတယ်။ ထို့ပြင် မြို့စားကြီး ချင်လည်း ဒီနေ့ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ကျွန်တော့်မှာ ရှိတယ်။”