အခန်း ၁၁၆၆

အခန်း ၁၁၆၆ - အလျှော့မပေးသော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု

မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် သည် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ၏ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချင်ဝူဖုန်းသည် ဤမျှ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းမှာ လူများကို သံသယ ဖြစ်စေသည်။

ဇူအိုချူး ဟောက်ယု၏ လက်ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည့် ယီယွင်ကို လက်စားချေရန်အတွက် ဆီယွီရှန်းက ချင်ဝူဖုန်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ရာခိုင်နှုန်းများသည်။

ချင်ဝူဖုန်းမှာ အသုံးမကျသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ့သား၏ လက်များ အဖြတ်ခံရလျှင် မြို့စားကြီး ချင် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ မြို့စားကြီး ချင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

“ဒီသခင်လေးဆီက တကယ်ကို မာန်ပါလွန်းတယ်။ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကိုတောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။”

ခရမ်းပြာမိုးစက် နတ်သမီး က သူမ၏ ပါးစပ်ကလေးကို အုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့စားကြီး ချင်က လက်တင်ခုံပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်ထားပြီး ဆီယွီရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ “ဆီယွီရှန်း၊ မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား” ဟု အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မြို့စားကြီးထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆီယွီရှန်းကို ဖိအားပေးနေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေကန်မျက်နှာပြင်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထလာပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခု တက်လာတော့မည့်အလား မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များက အုပ်မိုးလာသည်။

အလွန် အင်အားကြီးမားသော အရှိန်အဝါပင်။

ယီယွင်မှာ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် ထိုသို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို မိုးစက်နတ်ဘုရား၊ နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် တို့ကဲ့သို့သော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှသာ ခံစားဖူးသည်။

သို့သော် မြို့စားကြီး ချင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မိုးစက်နတ်ဘုရား ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသည်မှာ သေချာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မြို့စားကြီး ချင်မှာ နတ်သခင် အဆင့်သို့ အပြည့်အဝ မရောက်သေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် နတ်သခင် အဆင့်ရှိသော်လည်း နတ်သခင် တော်ဝင်တံဆိပ်တော် နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီး မဖြစ်သေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

နီလာယန်သခင် ချန်ရစ်ခဲ့သည့် နတ်မျှော်စင် ထဲတွင် ယီယွင်သည် နတ်သခင် တော်ဝင်တံဆိပ်တော် အကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုစီတွင် နတ်သခင် တော်ဝင်တံဆိပ်တော် ပေါင်း ၇၂ ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများမှ ပေါက်ဖွားလာသော နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

နတ်သခင် တစ်ယောက်က ထို တော်ဝင်တံဆိပ်တော် နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိပေါ် မူတည်၍ အင်အားမှာ ကွာခြားမှု ကြီးမားသည်။

ဒေသတစ်ခု၏ အုပ်စိုးရှင်နှင့် ရတနာနတ်မြို့၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေဖြင့် မြို့စားကြီး ချင်သည် နတ်သခင် တစ်ယောက်၏ ဒေါသကို ဆီယွီရှန်း ခံစားရစေတော့မည် ဖြစ်သည်။

မြို့စားကြီး ချင်၏ အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဆီယွီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားကာ တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

“ကျွန်တော်က သခင်လေး ဝူဖုန်းရဲ့ စကားကိုပဲ ပါးလိုက်တာပါ၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ခြိမ်းခြောက်တာ ဖြစ်မလဲ ဒါပေမဲ့ မြို့စားကြီး ချင်က ရှုံးနိမ့်သူက ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံပြီး လောင်းကြေးစည်းမျဉ်းအတိုင်း လိုက်နာရမယ်လို့ ပြောပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီစကားတွေကိုပဲ သခင်လေး ဝူဖုန်းဆီ ပြန်ပြောပြပေးလိုက်ပါ့မယ်။” ဆီယွီရှန်းမှာ သူ့အတွင်းစိတ်မှ ဒေါသများကို အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ကာ ပြောသည်။

ဆီယွီရှန်းမှာ မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် ထဲတွင် ချင်ဝူဖုန်းကို ဖမ်းထားနိုင်ပြီး ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ၏ အပြည့်အဝ ထောက်ခံမှု ရှိသည်။

ချင်ကျန်းယန်မှာ အလွန် အင်အားကြီးသော်လည်း မြို့စားကြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ဆီယွီရှန်း မကြောက်ပေ။

သူသည် ဇူအိုချူး ဟောက်ယု မဟုတ်၊ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ၏ ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ဖြစ်သည်။

မြို့စားကြီး ချင်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားသည်။ ကျားက မွေးသည့်သားမှာ ခွေး ဖြစ်မလာနိုင်ဟူသော စကားပုံ ရှိသော်လည်း ချင်ကျန်းယန်၏ ဖြစ်ရပ်မှာမူ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ သားများထဲတွင် အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

သူ့တွင် သား ခြောက်ယောက် ရှိသည်။ နှစ်ယောက်မှာ သူ နာမည်မကြီးခင်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားသည်။ ကျန်သည့် လေးယောက်မှာ တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုဆိုးသည်။ သူ၏ အငယ်ဆုံးသား ချင်ဝူဖုန်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဆုံးမခဲ့သော်လည်း ချင်ဝူဖုန်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီရှင် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်ရတနာဂိတ်တံခါး နှင့် မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် ကဲ့သို့သော အကျင့်ပျက်ရာနေရာများတွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေသည်။ အခုတော့ သူ ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားပြီး ဖခင်ကို အနိုင်ယူရန် အသုံးချခံနေရပြီ ဖြစ်ရာ ချင်ကျန်းယန် မည်သို့ ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ရတနာနတ်မြို့၏ မြို့စားကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဘက်လိုက်မှု ကင်းပြီး လူတိုင်းကို တန်းတူ ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်သည်။

“ဆီယွီရှန်း၊ သူက ဘယ်သူ့သား ဖြစ်ဖြစ် ရတနာနတ်မြို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ တခြားသူတွေနဲ့ လောင်းကစားရင် ရှုံးနိမ့်သူက ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံပြီး လောင်းကြေးစည်းမျဉ်းအတိုင်း လိုက်နာရမယ်။ သူ လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြုအမူအတွက် သူပဲ တာဝန်ယူရမယ်။” မြို့စားကြီး ချင်၏ စကားမှာ ရေကန်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မိမိ၏ သားကို အသုံးချကာ မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖျက်ဆီးခိုင်းလိမ့်မည်ဟု တွေးနေသူမှာ အရူးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယီယွင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ မြို့စားကြီး ချင်မှာ တကယ်ပင် ရဲရင့်ပြီး စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်သော လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့ ပဋိပက္ခ၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူ သိသည်။ ချင်ဝူဖုန်းမှာ လူ့ငနွား ဖြစ်နေပါစေ၊ သူ့အတွက်သာ မဟုတ်လျှင် ဤသို့သော ရက်စက်သည့် ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

မြို့စားကြီး ချင်မှာ မူဝါဒ ခိုင်မာသူ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ဝူဖုန်း၏ လက်များ ဖြတ်တောက်ခံရသည်ကို သူ ငေးကြည့်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စားကြီး ချင်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော့် တာဝန် ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်လို လူငယ်လေးအတွက် ခင်ဗျား ကြားဝင်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး။”

ယီယွင် ပြောပြီးနောက် ဆီယွီရှန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ “ဒီကိစ္စက မြို့စားကြီး ချင်နဲ့ မဆိုင်ဘူး။ မင်း သခင်လေး ဝူဖုန်းကို ထောင်ချောက်ဆင်တာ ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားလို့ပဲ။ မင်းမှာ ရှိသမျှ နည်းလမ်းတွေကို ထုတ်သုံးလိုက်” ဟု ပြောသည်။

“ဟားဟားဟား” ဆီယွီရှန်း ရယ်မောသည်။

“ပေးတဲ့ ခွက်ကို မသောက်ဘဲ အပြစ်ပေးတာကိုပဲ ခံမယ်ပေါ့လေ။ ငါ ဆီယွီရှန်း ဘယ်တော့များ အရှုံးပေးဖူးလို့လဲ မင်းရဲ့ ပါရမီကို လေးစားလို့ အရင်က ချိုသာစွာ ပြောခဲ့တာကို မင်းက အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ အခုတော့ အရင်က စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးမလို့လား နောက်ကျသွားပြီ”

ဆီယွီရှန်းမှာ မကောင်းသော ရယ်သံဖြင့် စာချုပ်တစ်ခုကို အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီယွင်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူ အဆင်သင့် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သာ အကောင်းအဆိုးကို မသိလျှင် သူ ယီယွင်ကို နှိပ်ကွပ်လိမ့်မည်။ သူက အကြောင်းပြချက် ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။

လူတိုင်းက ယီယွင်ထံသို့ ပစ်လိုက်သော စာချုပ်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

ယီယွင် စာချုပ်ကို မဖမ်းပေ။ သူ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ စာချုပ်မှာ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

စာချုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ယီယွင် ရယ်လိုက်သည်။

“ခြောက်ရာစုနှစ်ကနေ ခြောက်ထောင်စုနှစ် ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ရေး အရင်းအမြစ်တွေကို အလကား မပေးဘူး။ ပြီးတော့ ငါက ဆေးလုံးတွေ၊ လေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ တခြား ဓနဥစ္စာတွေကို ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ ဂိုဏ်းထောက်ပံ့ရေး ရမှတ် တွေနဲ့ လဲလှယ်ပေးရမယ် အဲဒီကျမှပဲ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရမယ်ပေါ့”

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေပဲ”

ယီယွင် ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဆီယွီရှန်းသည် ဤစာချုပ်ကို အစကတည်းက အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားကြောင်း သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။ ပထမ စာချုပ်မှာမူ လူအများ ရှေ့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာ ထိန်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ စာချုပ်မှာ ယီယွင်အတွက် အလွန် အကျပ်ရိုက်စရာ ကောင်းသည်။

နန်းတော်အဆင့် ရေခဲနှလုံးဆေးလုံး ၏ တိုးမြှင့်ထားသော ဗားရှင်းကို ဖော်စပ်နိုင်သည့် လူငယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရှင်တစ်ယောက်မှာ အလွန် အရေးပါလာလိမ့်မည်။ သူသည် တစ်ခေတ်လုံး၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ မလွန်ပါချေ။

ထိုသို့သောသူကို ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် က တပ်မက်နေမည်မှာ သေချာသည်။ ဇူအိုချူး ဟောက်ယု ကိစ္စမှာ သူတို့ အရေးယူရန် အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှေးခေတ်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်တစ်ယောက်အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ ထူးချွန်သော်လည်း အင်အား နည်းပါးသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆီးခံရကာ ဆေးဖော်စပ်ရန် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခံခဲ့ရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် က ယီယွင်ကို ထိုသို့ ဖြစ်စေချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

စာချုပ်တွင် ခြောက်ထောင်စုနှစ်ဟု ရေးထားသော်လည်း ယီယွင်သည် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် သို့ ရောက်သွားလျှင် သူ့ကို မည်သို့ ဆက်ဆံမည်ကို ကောင်းကင်သာ သိမည် ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ယီယွင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးစစ ဖြစ်နေသေးသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ စာချုပ်မှ လင်းလက်နေသော ဥပဒေသ ပုံစံများကို ကြည့်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် စာချုပ်ကို တစ်ချက် ဖြတ်လိုက်သည်။

ဝှစ်.....

သန့်စင်ယန် ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စာချုပ်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို စက္ကူစများ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သန့်စင်ယန် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ပြာဖြစ်သွားသည်။

“အရင်းအမြစ်တွေ ရဖို့ ခင်ဗျားတို့ဆီ ဂိုဏ်းထောက်ပံ့ရေး ရမှတ် တွေ ပေးရမယ် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် မှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ငါဆိုတဲ့ ယီယွင်က ဘာများ အထင်ကြီးရမှာလဲ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ”

မီးခိုးရောင် ပြာများ မြေပြင်ပေါ် ကြဲကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆီယွီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် တွန့်လိမ်သွားသည်။

“မင်း တကယ်ပဲ သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ။ ကောင်းပြီ မင်း ဆန္ဒအတိုင်း ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်”

ဆီယွီရှန်း၏ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“မင်းက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင် သက်သက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့ ငါ မင်းရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်မယ်”

လက်မရှိသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်များမှာ အသုံးမကျတော့ပေ။

ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် သည် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့် ရန်သူ တစ်ယောက်မျှ ကြီးထွားလာခွင့် မပေးပေ။ ယီယွင်မှာ အနာဂတ်တွင် အောင်မြင်နိုင်မည့်သူ ဖြစ်ပြီး ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် နှင့်လည်း ရန်ငြိုး ရှိသည်။ သူက သစ္စာမခံလျှင် သူ့ကို သတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။