အခန်း ၁၁၆၉

အခန်း ၁၁၆၉ - တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံး အဆုံးအဖြတ်

ယီယွင် ထိုသို့ ကြုံးဝါးလိုက်သောအခါ ခုန်ဟွာတောင်ခြေရှိ လူထောင်ပေါင်းများစွာမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။ ဆီယွီရှန်းမှာ အစောင့်လေးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ယီယွင်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ချင်ဝူဖုန်းကိုလည်း ထောင်ချောက်ဆင်ထားပြီး အရာအားလုံး ချောမွေ့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အစောင့်လေးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ကို ယီယွင်က သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယီယွင်မှာ ပင်လယ်နက် သံကြိုးများမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်လာပြီး ဆီယွီရှန်းကို အဖိုးအခပေးခိုင်းမည်ဟု ကြုံးဝါးနေသည်။

ယီယွင်အတွက် လမ်းပိတ်သွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အံ့ဩစရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရာ လူတိုင်းမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။

ယီယွင် ဘာကြောင့် ဤမျှ အင်အားကြီးမားရသနည်း သူသည် ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ၏ အစောင့်တစ်ယောက်ကို တကယ်ပင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာလား သူက ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့်ကို အခုမှ ဝင်ရောက်လာသော စစ်သည်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အသက်မှာ အမှန်ပင်ဆိုလျှင် သူ့ပါရမီမှာ မည်မျှ မြင့်မားမည်နည်း စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မလွယ်ကူပေ။

ထို့ပြင် ယီယွင်မှာ တိုက်ခိုက်မှုတွင်သာမက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

စုဝေးနေသူများထဲတွင် မြို့စားကြီး ချင်နှင့် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး တို့ပင် မှင်သက်သွားကြသည်။

“ဝူရှာ၊ မင်း အရင်က ယီယွင်ရဲ့ ပါရမီက ထူးခြားတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ခေါင်းခါကာ “ကျွန်မလည်း မသိခဲ့ဘူး။ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကတည်းက ထူးခြားပေမဲ့ ဒီလောက်ထိတော့ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။” ဟု ပြောသည်။ သူမသည် ယီယွင်ကို အဆင့်မြင့်စွာ သတ်မှတ်ထားသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဆီယွီရှန်းက ယီယွင်ကို စိုက်ကြည့်လျက် “ငါ ဒီကိုလာတာ အိမ်စောင့်ခွေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဖို့လို့ ထင်ထားတာ၊ မင်းက ဝံပုလွေ ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

ကောင်းပြီ အရမ်းကောင်းတယ်။ ငါ ဝံပုလွေတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရတာ ကြိုက်တယ်။ မင်းကို မသေမျိုးရတနာနတ်နန်းတော် ဆီ ခေါ်သွားပြီး မင်းရဲ့ စွယ်တွေကို နုတ်ပစ်ပြီး အမိန့်နာခံတဲ့ ခွေးလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပေးမယ်” ဟု ပြောသည်။

ဘုန်း ........

ဆီယွီရှန်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားမှာ အသံပြဲကြီးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

ရတနာနတ်မြို့ လူငယ်မျိုးဆက်၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်၏ အရှိန်အဝါမှာ တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရာစုနှစ်ကပင် သူသည် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အဆင့်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဟု သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ ယခုတွင် သူသည် ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့် တစ်ထပ်မြောက် ယီယွင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဆီယွီရှန်း မစိုးရိမ်ပေ။ သူ၏ အင်အားမှာ အစောင့်လေးယောက်ထက် သာလွန်သည်။

“ဆီယွီရှန်း တိုက်ခိုက်တော့မယ်။ ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့် ရှစ်ထပ်မြောက်နဲ့ တစ်ထပ်မြောက်။ အဆင့်ကွာခြားမှုက အများကြီးပဲ။”

ဆီယွီရှန်း အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ တင်လိုက်သည်။ လူတိုင်းက စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဆီယွီရှန်းအတွက် သူ့ထက် အဆင့်နိမ့်သူတစ်ယောက်ကို အလေးအနက် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ပထမဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲက မတူဘူး။ ယီယွင်က အရမ်းကို ထူးခြားတယ်။ အဆင့်ကွာပေမဲ့ ဒါဟာ တစ်ဖက်သတ် တိုက်ပွဲလို့ မယုံဘူး။” ဟု လူအများက တွေးကြသည်။

“ဆီယွီရှန်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်တဲ့လား ဟားဟား” ဇူးချိုဘိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း လူမြင်ကွင်းကနေ ပျောက်သွားတာ ကြာတော့ လူတွေက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို မေ့သွားကြပြီ ထင်တယ်။ ယီယွင်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်ရမှာ သေချာတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် သူ့၏ သန့်စင်ယန် ဓားကျိုးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဓားမှာ သံချေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အစွမ်းမရှိသလို ထင်ရသော်လည်း လူတိုင်းက အထင်မသေးရဲကြပေ။

“ယီယွင်၊ မင်းရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်မယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လက်တွေပဲ လိုအပ်တယ်။ ခြေထောက်တွေက မင်းအတွက် အပိုပဲ”

ဆီယွီရှန်း ပြောပြီးသည်နှင့် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းကြီး ပေါ်လာသည်။ ဆီယွီရှန်း၏ ဓားချက်မှာ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယီယွင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားမှာ အလွန် ပြင်းထန်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး ယီယွင်ကို ဖမ်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

နှလုံးသားထဲမှ ဓား ဆီယွီရှန်းမှာ ဓားနှလုံးသား ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဓား၏ အင်အားမှာ အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ တိုးပွားသွားသည်။

ဆီယွီရှန်း၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယီယွင် မည်သို့မျှ အလျှော့မပေးပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

သန့်စင်ယန် ဓားကျိုးဖြင့် ယီယွင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း”

အနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးမှာ ဆီယွီရှန်း၏ သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ သို့သော် ထင်ထားသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်မလာဘဲ အနက်ရောင် ဝဲဂယက်က သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းကို ဝါးမြိုသွားသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဆီယွီရှန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဘာ”

ဆီယွီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤမျှ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟာ”

ဆီယွီရှန်းမှာ သွေးအနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး နောက်သို့ ပြေးဆုတ်ကာ စိမ်းပြာရောင် ဓားငယ်လေးကို ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အနက်ရောင် ဝဲဂယက်မှာ ပိုမြန်နေသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း နှင့် ဖန်တီးခြင်း တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

ဆီယွီရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်သွားသည်။ သူ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူသည် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အဆင့်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်သည်၊ ယီယွင်တစ်ချက်တည်းဖြင့် မည်သို့ ရှုံးနိမ့်နိုင်မည်နည်း။

“ခရစ်......ရှူး..........”

ဆီယွီရှန်း၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး စိမ်းပြာရောင် ဓားငယ်လေးမှာလည်း ဝဲဂယက်ထဲတွင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။

“ယီယွင် မင်း ရူးနေတာလား။ ငါက ရတနာမသေမျိုးနတ်စံအိမ် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် မင်း သေမှာပဲ။ မင်းကို ဘယ်သူမှ ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ယီယွင်၏ အပြုံးသာ ဖြစ်သည်။

“ငါ မင်းကို ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ ငါ မင်းကို နာကျင်အောင်ပဲ လုပ်မှာ။”

ယီယွင် ဓားကို အောက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“ပွက်”

အနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးမှာ ဆီယွီရှန်း၏ နတ်အမြုတေထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိမ့်ဝင်သွားသည်။

“ဘုန်း”

ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမများမှာ ဆီယွီရှန်း၏ နတ်အမြုတေ ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဆီယွီရှန်းမှာ ဝမ်းဗိုက်တွင် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန် နာကျင်သွားသည်။ သူသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ခုန်ဟွာတောင်၏ ကျောက်ဆောင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

၁၀၀ မီတာ မြင့်သော ကျောက်ဆောင်မှာ ပြိုကျသွားသည်။ ဆီယွီရှန်းမှာ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်။

“မင်း… မင်း… မင်း…”

ဆီယွီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အလောင်းကောင် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြူရော်နေသည်။ ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏ နတ်အမြုတေ ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တစ်ယောက်အတွက် ကျင့်စဉ် ပျက်စီးခြင်းမှာ သေခြင်းထက် ပို၍ ဆိုးရွားသည်။

လူထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့မှာ ယီယွင်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့မှာ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။

တစ်ချက်တည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံး အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ရတနာနတ်မြို့ လူငယ်မျိုးဆက်၏ နံပါတ်တစ် ဆီယွီရှန်း၏ နတ်အမြုတေ မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ။ နောက်ခံအင်အား မရှိသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဤမျှ ရဲရင့်စွာ လုပ်ဆောင်ရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဒါ ဖန်တီးခြင်း နဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း လား…”

ချင်ကျန်းယန်သည် သူမြင်လိုက်ရသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်တွေးနေသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်သက်လုံး စွဲကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့် လူငယ်တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ဤမျှ ထိတ်လန့်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့ပေ။