အခန်း ၃၅
Vol. 4 Ch. 35
အပိုင်း (၃၅) စားမကုန်လို့ အထုပ်ထုတ်ပြီး ယူသွားရမယ်
ကျင်းအန်းမှာ ဆွံ့အသွားချေ၏။ “...”
‘သွေးဓားကျမ်း ဆိုတာ ခင်ဗျားရဲ့ အထက်လူကြီး၊ ခင်ဗျားတို့ ချန်ခရိုင်က တရားသူကြီးကျန်းရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးက ကျုပ်ကို သင်ပေးထားတာလို့ ပြောရင် အရာရှိဖုန်း ယုံမလား။’
ကျင်းအန်းက ဖြေလိုက်သည်။ “ငယ်ငယ်တုန်းက ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျသွားပြီး ဂူတစ်ခုထဲကနေ ကောက်ရခဲ့တာ။”
အရာရှိဖုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားချိန်မှာတော့ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ “ဟား ဟား ဟား… သခင်လေးကျင်းအန်း… အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျုပ်က သိချင်လို့ မေးကြည့်ရုံပါ။ သွေးဓားကျမ်းက အဆင့်၃ သိုင်းပညာ တစ်ခုပါပဲ။ သိုင်းလောကရဲ့ ထိပ်တန်းပညာ၊ သိုင်းလောကရဲ့ နတ်ဆေးသိုင်းမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သိုင်းလောကမှာ သွေးဓားကျမ်းကို တတ်တဲ့သူက တစ်သောင်း၊ ရှစ်ထောင် မရှိရင်တောင် ရာဂဏန်းလောက်တော့ ရှိပါတယ်။”
‘ဒီကိစ္စက အရမ်း ရယ်ရလို့လား။’
ထို့နောက် အရာရှိဖုန်းသည် မျက်နှာကို တည်တင်းလိုက်ပြီး ကျင်းအန်းအား အမှုအခင်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စတင် မေးမြန်းတော့သည်။
ကျင်းအန်းသည် ယခင်က ပိုင်ရှင်ကျန်းနှင့် ကျန်းလင်ယွင်ကို ပြောပြခဲ့သော ထွက်ဆိုချက်များကို ထပ်မံ ပြောပြလိုက်၏။
“ချန်ခရိုင်မှာ အလောင်းခိုးတဲ့ မိစ္ဆာ တာအိုဆရာကြီး တစ်ပါးများ ရောက်နေတာလား။” အရာရှိဖုန်းသည် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ တွန့်လိပ်သွားသည်အထိ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
စကားပြောပြီးနောက် အရာရှိဖုန်းသည် ကျင်းအန်း၏ ဆံပင်တိုတိုကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ “သခင်လေးကျင်းအန်းက တကယ်ပဲ ဗုဒ္ဓဘာသာကနေ လူဝတ်လဲလာတဲ့ တပည့် မဟုတ်ဘူးလား။”
ကျင်းအန်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။ “အရာရှိဖုန်းက ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ။”
အရာရှိဖုန်းက မျက်နှာထား လေးနက်စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်၏။ “သာမန်လူတွေရဲ့ သွေးသားမျက်လုံးက ဒီလို ယင်စွမ်းအင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတွေကို မမြင်နိုင်ဘူးလေ။ ကောလာဟလတွေအရ တာအိုဘာသာဝင်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တပည့်တွေက နတ်မျက်စိ၊ ဓမ္မမျက်စိ၊ ဉာဏ်မျက်စိ စတာတွေကို လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ငရဲပြည်ကိုတောင် မြင်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ဒီကိစ္စက အမှန်လား အမှားလား ဆိုတာတော့ မသိဘူး။”
ကျင်းအန်းက မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကောလာဟလတွေက အမှန်လား အမှားလားဆိုတာကိုတော့ ကျုပ် သေချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က တာအိုဆရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကတော့ အသေအချာပါပဲ။”
အရာရှိဖုန်းက စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “တချို့နေရာတွေမှာတော့ မွေးရာပါ ယင်ယန်မျက်စိ ပါလာတဲ့ တောရွာက နတ်ကတော်တွေလည်း ဒီလို ယင်စွမ်းအင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတွေကို မြင်နိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ကြားဖူးတယ်။”
ကျင်းအန်းမှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။ “...”
‘ပြဿနာက ကျုပ်က တောရွာက နတ်ကတော်မှ မဟုတ်တာ။’
......
အရာရှိဖုန်းက မေးလိုက်၏။ “သခင်လေးကျင်းအန်း... အခန်းထဲက မိန်းကလေးကို ခင်ဗျားသတ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါဆို ဓားသမားက မသန့်ရှင်းတဲ့ အရာရဲ့ ပူးကပ်တာကို ခံရပြီး ကိုယ့်ဆရာတူ ညီမကို သတ်ပစ်တာလို့ သက်သေပြနိုင်မယ့် အထောက်အထား ရှိလား။ ခင်ဗျားက အခြားသူရဲ့ ဓားကို ငှားပြီး လူသတ်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကိုရော။ ကျုပ်တို့ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံကို စုံစမ်းပြီးသွားပြီ။ ဓားသမားနဲ့ အဲဒီမိန်းကလေးက ဆရာတူအစ်ကိုနဲ့ ညီမ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်။”
ကျင်းအန်းသည် အရာရှိဖုန်းက သူ့ကို ဤမေးခွန်း မေးလိမ့်မည်ကို စောစောတည်းက သိထားပြီး ဖြစ်၏။ သူ အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိချေ။
ထို့ကြောင့် သူက စေ့စပ်သေချာစွာ ဖြေလိုက်သည်။ “လူတစ်ယောက်က ပူးကပ်ခံရပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက် ဝင်ရောက်သွားရင် အရာရှိဖုန်း အနေနဲ့ လူတွေကို အဲဒီဓားသမားရဲ့ ရင်ဘတ် ဒါမှမဟုတ် ချိုင်းအောက်ကို စစ်ဆေးခိုင်းကြည့်ပါ။ သေချာပေါက် တစ်ခုခု တွေ့ပါလိမ့်မယ်။”
ကျင်းအန်းသည် လူလိမ်တာအိုဆရာအိုနှင့် အရင်သိကျွမ်းခဲ့ခြင်းကို ကံကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။
ထို့နောက် သူသည် လူလိမ်တာအိုဆရာအို၏ လူတစ်ယောက် ပူးကပ်ခံရဖူးခြင်း ရှိ၊ မရှိ အထူး လက္ခဏာများကို စစ်ဆေးသည့် နည်းလမ်းကို အရာရှိဖုန်းအား ပြောပြလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အရာရှိဖုန်းသည် ငြင်းဆိုခြင်း မရှိဘဲ တည်းခိုခန်း အလုပ်သမား ခေါ်လာသော ဆေးဆရာကို ဓားသမားအား နေရာမှာပင် စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်၏။
ရလဒ်ကတော့ သေချာပေါက် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ဆေးဆရာသည် ဓားသမား၏ ချိုင်းနှစ်ဖက်အောက်တွင် မာကျောသော အကျိတ်များကို အမှန်တကယ် စမ်းသပ်မိသွားခဲ့သည်။ “သခင်လေး ကျင်းအန်း ပြောတာတွေက အကုန်လုံး အမှန်တွေပဲ။”
ဤအချိန်ရောက်မှသာ အရာရှိဖုန်းသည် ကျင်းအန်း၏ စကားများကို အနည်းငယ် ယုံကြည်သွားတော့၏။
ကျင်းအန်းက မေးလိုက်သည်။ “အရာရှိဖုန်းက ကျုပ်ကို ယုံကြည်တယ်ပေါ့။”
အရာရှိဖုန်းက ဖြေ၏။ “သခင်လေးကျင်းအန်း မမေ့ပါနဲ့။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လင်းမိသားစုက တော်တော်လေး ပြဿနာရှာနေတာ။ ကျုပ်တို့ အစိုးရရုံးက အလောင်းနှစ်လောင်း လက်ခံရရှိထားတယ်။ နောက်ထပ် အလောင်းတစ်လောင်းကတော့ ဒီနေ့မှ ရှာတွေ့ပြီး မီးရှို့ပစ်လိုက်ရတာ။ တာအိုဆရာကြီးတန်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လို စစ်ဆေးရမလဲဆိုတာကို ကျုပ်တို့ကို စောစောတည်းက ပြောပြထားပြီးသားပါ။”
ကျင်းအန်းက လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရာရှိဖုန်းက တကယ့်ကို ပြည်သူတွေအတွက် အရာရှိကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ။”
အရာရှိဖုန်းက ပြုံးကာ လက်ရမ်းပြလိုက်၏။ “ဒီည ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေက အရမ်းများတော့ အားလုံး ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ကြဘူးထင်တယ်။ ကျုပ်က သခင်လေးကျင်းအန်း ဆက်အိပ်တာကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး။ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့လို့ ကျုပ်တို့လို လူတွေကတော့ အိပ်ချင်ရင်တောင် အိပ်ခွင့် မရပါဘူး။
မနက်ဖြန် မနက်လင်းတာနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး အနီးအနားက တာအိုဘုရားကျောင်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းတွေမှာ အင်းတွေ၊ အန္တရာယ်ကင်းအောင် လုပ်ထားတဲ့ ပုတီးတွေ၊ ဘုရားဆင်းတုတွေ၊ ပါကွမှန်တွေ သွားတောင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ကင်းအောင် လုပ်ရအုံးမယ်။ မကြာသေးခင်က ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တော့ အစိုးရရုံးက ညီအစ်ကိုတွေ ညဘက် တာဝန်ကျရင် တော်တော်လေး ကြောက်နေကြတယ်။”
ထို့နောက် အရာရှိဖုန်းသည် အသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ကို ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်၏။ ပြီးသည့်နောက် အစိုးရရုံး အလုပ်သမားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သော ဓားသမားကို ထမ်းကာ တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ကျင်းအန်းသည် အစိုးရရုံး၏ ပြဿနာရှာမှုမှ ယာယီ ကင်းလွတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် သူ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်ချိန်မှာတော့ အိပ်မပျော်နိုင်တော့ချေ။
ကျင်းအန်း အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မသန့်ရှင်းသော အရာ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသနည်း ဆိုသည်ကို ဖြစ်၏။
ကျင်းအန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစက္ကူရုပ် စာပေသမားသည် ယနေ့ည သူ့ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ပူးကပ်ပြီး လင်းလု၏ အိမ်သို့ အလောင်းသွားခိုးရန် ဆက်လက် ကြိုးစားလို၍များလား။
ဤခန့်မှန်းချက်မှာ အလွန် ဖြစ်နိုင်ချေ များသည်။
ယနေ့ညတွင် ပေါ်လာသော စက္ကူရုပ် စာပေသမားသည် သေဆုံးသွားသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော ချန်ဖီနှင့် ရွှမ်ကျီ တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ပူးကပ်ကာ အလောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် သွားခိုးခဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် အထောက်အထား မရှိချေ။
သို့သော်လည်း ဤအရာသည် စက္ကူရုပ် စာပေသမား၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်းကို ကျင်းအန်း အတည်ပြုပြီး ဖြစ်၏။
ရွှမ်ကျီ၏ အလောင်းကို နေ့ခင်းကမှ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ညဘက်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို မကောင်းဆိုးဝါးများက ရွှမ်ကျီ၏ အိမ်အနီးအနားတွင် ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်အမင်း တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။
တိုက်ဆိုင်မှုများ အရမ်းများလာပါက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ဘဲ မဖြစ်မနေ ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
စက္ကူရုပ် စာပေသမားသည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားသနည်း ဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းရ မခက်ခဲလှချေ။
သူက အဖြူရောင်အခေါင်းကို မခဲ့ဖူးပြီး ညစောင့်နေသော လင်းမိသားစုဝင်များနှင့် ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ရွှမ်ကျီ၏ အိမ်အနီးအနားတွင် နေထိုင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤအရာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်ပါက သူသည် တိုက်ခိုက်ခံရမည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပြီး သူ့ကို ပူးကပ်ကာ လင်းမိသားစုထံ အလောင်းသွားခိုးချင်သည် ဆိုခြင်းမှာ ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲတော့ချေ။
ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းမှာ ရတနာသိုက်အိုး ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့်သာ ဖြစ်၏။
“ရတနာသိုက်အိုး... ရတနာသိုက်အိုး...”
ကျင်းအန်း၏ လက်ဆစ်များက စားပွဲကို တဒေါက်ဒေါက် မြည်အောင် ခေါက်နေပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တွေးတောနေသည့် အမူအရာ ရှိနေ၏။ ယနေ့ည မကောင်းဆိုးဝါးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ကျင်းအန်းကို ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုများ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူ ပိုမို အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို လိုအပ်နေသည်။ သို့ပေမည့် သွေးဓားကျမ်း၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို သူ အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ တိုးတက်ရန် ခက်ခဲလှ၏။
အကယ်၍ သွေးဓားကျမ်းကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် ပိုမို သင့်တော်သည်။ ဤအရာများက မိန်းမဖျက် သားကောင် ငွေပန်းပွင့် သခင်လေးနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ချေ။
သူ သဘောကျသည်မှာ သွေးနီရောင်စွမ်းအား၏ ပေါက်ကွဲအားနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများအပေါ် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းကို ဖြစ်၏။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျင်းအန်းသည် သွေးဓားကျမ်းကို အမိန့်တော် ဖြန့်ကျက်ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်ကို မစမ်းသပ်ရသေးချေ။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အခေါင်းမခဲ့ခြင်းနှင့် ယခုအကြိမ် စက္ကူရုပ် စာပေသမားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ယခုအခါ သူ၏ ကုသိုလ်ကံ လက်ကျန်မှာ သုံးရာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ချက်လောက် စမ်းသပ်ကြည့်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
“အမိန့်တော် ဖြန့်ကျက်ခြင်း...”
ကျင်းအန်း ဝမ်းသာသွား၏။ သူ တစ်ချက်လောက်သာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရင်းနှီးနေသော တာအိုလမ်းစဉ်၏ လှိုင်းလုံးများက အမှန်တကယ် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤအရာမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးကို အမိန့်တော် ဖြန့်ကျက်နိုင်သည် ဆိုသည့်သဘောပင် မဟုတ်ပါလား။
“သွေးဓားကျမ်း ၁၂ ဆင့်”
ဤသည်မှာ အဆင့် ၃ သိုင်းပညာများထဲတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်မည်လား။ ကျင်းအန်းသည် သိုင်းစာအုပ်ကို ကိုင်ကာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မအောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။
...
နောက်တစ်နေ့...
ကျင်းအန်းသည် မနက်ခင်းတွင် မိုးမခကိုင်းဖြင့် သွားတိုက်ကာ တည်းခိုခန်း ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ မနက်စာ သွားစားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
မနေ့ညက ကိစ္စကြောင့် ယနေ့မနက် ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် မနက်စာ လာစားသော ဧည့်သည်များ ထက်ဝက်နီးပါး လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့ပေမည့် ဧည့်ခန်းမဆောင်မှာ ယနေ့တွင် အလွန် ဆူညံနေပြီး ပိုင်ရှင်ကျန်းသည် သူမ၏ တူမလေးနောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ ရိုက်နှက်နေပြန်၏။
ကျင်းအန်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် ကျောပေးလျက် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသော လှပသည့် ကျန်းလင်ယွင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ကျင်းအန်းက မေးလိုက်သည်။ “သခင်မလေးလင်ယွင်... ဒီနေ့ ညီမလေးက ပိုင်ရှင်ကျန်းရဲ့ စောင်ထဲမှာ သေးပေါက်ချပြန်ပြီလား။”
မူလက အမဲသားစွပ်ပြုတ်ကို နည်းနည်းချင်း သောက်နေသော ကျန်းလင်ယွင်သည် ထိုစကားကို ကြားချိန်မှာတော့ စွပ်ပြုတ်သောက်နေသည့် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကျင်းအန်းကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်၏။
ကျန်းလင်ယွင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်မှ ကျင်းအန်း သဘောပေါက်သွားသည်။
တကယ်တော့ မိန်းကလေးငယ်သည် ဆော့လွန်းသောကြောင့် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်ကာ ထမင်းမစားချင်၍ ပိုင်ရှင်ကျန်း အနေဖြင့် မိခင်အိုကြီး တစ်ဦးကဲ့သို့ စိတ်ပူနေရခြင်း ဖြစ်၏။
ယခုပင်လျှင် မနက်စောစောစီးစီး တူမလေးနောက်ကနေ လိုက်ရိုက်နေရပြန်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
ကျင်းအန်းသည် ကြက်မွေးတံမြက်စည်းကို ကိုင်ကာ မိန်းကလေးငယ်နောက်သို့ လိုက်ရိုက်နေသော လှပသည့် အမျိုးသမီးကြီး ပိုင်ရှင်ကျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ “ဒါက တကယ်ကို စားမကုန်လို့ အထုပ်ထုတ်ပြီး ယူသွားရမယ် ဆိုတဲ့စကားလိုပဲ။”
“…”
ကျင်းအန်းသည် ရုတ်တရက် နောက်ကျောဘက်မှ အေးစိမ့်စိမ့်ဖြစ်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုအရာမှာ စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသော ကျန်းလင်ယွင်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကြောင့်ပင်။
‘မကောင်းတော့ဘူး။ သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိတယ်။’
အသက်ရှင်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော ကျင်းအန်းသည် ကမန်းကတန်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ “သခင်မလေးလင်ယွင်... ခင်ဗျားဆီမှာ တခြား သိုင်းပညာ စာအုပ်တွေ ရှိသေးလား။ ကျုပ် အသက်ကယ်ဖို့ နောက်ဆုံး လက်နက် အနေနဲ့ နောက်ထပ် သိုင်းပညာ အချို့ကို လေ့လာချင်လို့ပါ။”
............