အခန်း ၅၁
Vol. 5 Ch. 51
အပိုင်း (၅၁) ခင်ဗျားအဖေကို ခင်ဗျားလို့ ခေါ်ရဲလား
“အဆင့် ၃ ကိုယ်ခံပညာသမား ဟုတ်လား။ လူမိုက်တွေပဲ...”
ကျင်းအန်းသည် မျက်စိရှေ့ရှိ စက္ကူရုပ်က အဘယ်ကြောင့် လူ၏ အသိဉာဏ် ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်သော်လည်း သူ့ကို သာမန် အဆင့် ၃ ကိုယ်ခံပညာသမား တစ်ယောက်ဟု တကယ် ထင်မှတ်နေမည်ဆိုပါက...
‘ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ချွန်ထက်ရှည်လျားတဲ့ လက်သည်းတွေ အကုန်လုံးကို ကျုပ် ခုတ်ဖြတ်ပစ်မယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ကြာကြာ မာနကြီးနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။’
“ခင်ဗျား....”
ကျင်းအန်းက မေးလိုက်၏။ “ခင်ဗျားအဖေကို ခင်ဗျားလို့ ခေါ်ရဲလား။”
“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”
ကျင်းအန်းသည် အေးစက်စူးရှသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားသည်။
“ဝှီး...”
“ဖျတ်...”
ကျင်းအန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးကို ခြေဖျားဖြင့် ပင့်တင်လိုက်သည်။ ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးသည် သွေးနီရောင်စွမ်းအား၏ သီးသန့် အနီရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်ကို ဖောက်ထွက် သွားတော့၏။
“ချွင်...”
သွေးနီရောင်စွမ်းအားသည် ရဲရင့်ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားကို သယ်ဆောင်လာပြီး စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်ကို သုံးလံခန့် အဝေးသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေကာ သူဌေးတစ်ဦး၏ အိမ်မှ အစိမ်းရောင် အုတ်နံရံမြင့်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။
စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ ရင်ဘတ်မှာ ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော ဓားသွားကြောင့် မီးလောင်ဒဏ်ရာ ရသွားပြီး မြင့်မားသော အပူချိန်ကို မခံနိုင်သကဲ့သို့ ဓားဒဏ်ရာ ပတ်လည်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကူများ မီးလောင်ပြာကျသွားသကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲသွား၏။
“အား...”
စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်သည် စူးရှပြီး နားကွဲမတတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ထိုအသံသည် လူတို့၏ နားစည်ကို နာကျင်စေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
“သွေးနီရောင်စွမ်းအား၊ အဋ္ဌမအဆင့်...”
ကျင်းအန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားသွားကို ကိုင်ကာ ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးကို ဆွဲနှုတ်ရန် ရုန်းကန်နေသော စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ထိုအရုပ်ကို နံရံတွင် စိုက်ထားပြီးနောက် ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ သွေးပင်လယ် သဲစစ်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်၏။
လျင်မြန်ပြီး အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော ဓားသုံးချက်သည် လေထုကို ဆွဲဖြဲကာ အရိပ်ပင် မတွေ့ရလောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဘယ်၊ အလယ်၊ ညာ သို့ အနီရောင် ဓားအလင်းတန်း သုံးခုကို လျင်မြန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
သွေးပင်လယ် သဲစစ်ခြင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှု နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သော သိုင်းကွက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘယ်၊ အလယ်၊ ညာ မျက်နှာစာ သုံးခုကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရုံသာမက ပြိုင်ဘက်၏ ဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းများ အားလုံးကိုပါ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်လိုလျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဆုတ်ခွာလိုလျှင် ဆုတ်ခွာနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ကျင်းအန်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် နောက်လှည့်ပြီး ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသော စက္ကူရုပ် အမျိုးသားသည် ကျင်းအန်း၏ သွေးများ ဆူပွက်နေပြီး ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော ဓားသုံးချက်ကြောင့် ယာယီ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။
ကျင်းအန်းသည် အောင်ပွဲကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ အစကတည်းက စက္ကူရုပ် အမျိုးသားကို သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
ကျင်းအန်းက ကြုံးဝါးလိုက်၏။ “ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တာလား။ သေချင်နေတာပဲ။ ကျားပြိုကွဲ လက်သီး...”
ပေါင်ရာပေါင်းများစွာရှိသော ခွန်အားနှင့်အတူ တုန်ခါမှု စွမ်းအား၏ ယန်စွမ်းအင် အပြည့်အဝ ပါရှိသည့် ရဲရင့်ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်မှာတော့ ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွားသွားကာ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ အောက်ပိုင်း အားနည်းချက်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အဆိပ်ပြင်းသော စက္ကူရုပ် အမျိုးသမီးသည် ကျင်းအန်း၏ လက်သီးဖြင့် ကျောကို အထိုးခံလိုက်ရသောကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး U ပုံစံ ဖြစ်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွား၏။
ကျောရိုးမှာ ချိုင့်ဝင်ပြီး ပုံပျက်သွားပြီး မူးမေ့သွားလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ အထိုးခံလိုက်ရ၏။ တုန်ခါမှု စွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသည် မြေကြီးထဲသို့ပင် စိမ့်ဝင်သွားသည်။
“ဒုန်း...”
“ဖျစ်... ဖျစ်... ဖျစ်...”
ကျောက်ပြားခင်းထားသော လမ်းမကြီးသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲသွားသည်။ နေရာမှာပင် တုန်ခါမှု လှိုင်းများကြောင့် ဖုန်ထောင်းထောင်း ထသွား၏။
ကျင်းအန်းသည် တစ်ယောက်တည်း သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် တည်ငြိမ်မှုကို လုံးဝ မဆုံးရှုံးခဲ့ချေ။
တစ်ယောက်ကို နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်ပြီး တစ်ယောက်ကို မူးမေ့သွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် ကျင်းအန်းသည် ခြေထောက်မှ ခွန်အားများကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်၏။
“ဖျတ်...”
လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော အနီရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ သနားညှာတာမှု လုံးဝ မရှိဘဲ စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ လည်ပင်း တစ်ဝက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ထိုဓားချက်ကြောင့် လည်ပင်းပတ်လည်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စက္ကူများ မီးလောင် ပြာကျသွားသကဲ့သို့ အက်ကွဲသွား၏။
အစကတည်းက ကျင်းအန်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျင်းအန်းသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်ကို နံရံတွင် စိုက်ထားသော ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးကို ကိုင်လိုက်ပြီး သွေးနီရောင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်၏။
“အဋ္ဌမအဆင့်...”
“သေစမ်း...”
ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးနီရောင်စွမ်းအားသည် ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော သံပူပြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...”
တရှဲရှဲ အသံမည်လာပြီး စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဲရင့်ပြင်းထန်သည့် ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းသော အငွေ့အသက်ကို မခံနိုင်သကဲ့သို့ ဖျတ်ခနဲ မီးလောင်သွားတော့၏။
စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်သည် ရုန်းကန် ခုခံရန် ကြိုးစားသေးသည်။
“ဒုန်း...”
သို့ပေမည့် ကျင်းအန်းသည် နဖူးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်၏။
“ဖျတ်...”
စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းသည် မူလတည်းက ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံထားရသောကြောင့် တစ်ဝက်နီးပါး ပြတ်နေပြီးဖြစ်သည်။
ကျင်းအန်း၏ နဖူးဖြင့် ဆောင့်တိုက်မှုကြောင့် လည်ပင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး ဂလောက်ခနဲ အသံမည်ကာ လုံးဝန်းသော ခေါင်းကြီးမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့၏။
ထိုအချိန်မှာပင် စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖျတ်ခနဲ အသံမည်ကာ မီးရှူးတိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုလမ်းစဉ်၏ အာရုံခံစားမှုမျိုးက ရင်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရင်းနှီးစွာ ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ယခုအချိန်သည် အသက်နှင့် သေခြင်းကြားရှိ တိုက်ပွဲ အချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ကျင်းအန်းသည် ဤအရာများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိသေးချေ။
သူသည် နံရံတွင် စိုက်ထားသော ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် စက္ကူရုပ် ကလေးငယ်၏ ယခင် ရုန်းကန်မှုများကြောင့် နံရံတွင် စိုက်ထားသော ဓားမှာ မူလတည်းက လျော့ရဲနေပြီး ဖြစ်ရာ ကျင်းအန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားကို ဆွဲနှုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သွေးနီရောင်စွမ်းအား၏ သီးသန့် အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေသော ဓားနှစ်လက်၊ ကျားခေါင်းပုံ ဓားမကြီး တစ်ချက် ရမ်းလိုက်၏။
“ချွင်...”
ရွှေနှင့် ကျောက်တုံးများ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ မီးပွားများ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။
ထိုဓားချက်သည် နောက်ကျောမှ ခုန်အုပ်လာသော စက္ကူရုပ် အမျိုးသားကို အောင်မြင်စွာ မခုတ်ခွဲနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် စုစည်းထားသော ယင်စွမ်းအင်များဖြင့် ကာကွယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
ကျင်းအန်း၏ အကြည့်များမှာ လေးနက်သွားသည်။
ညာဘက်လက်ဖြင့် ကိုင်ထားသော ဓားရှည်ထဲသို့ သွေးနီရောင်စွမ်းအား အားလုံးကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး စက္ကူရုပ် အမျိုးသားကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။
“ရှဲ...”
စက္ကူရုပ် အမျိုးသားသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ဆုံး၌ ကျင်းအန်း၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ ပခုံးမှာ ကျင်းအန်း၏ အရင်းမှနေ၍ ခုတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“အား...”
စက္ကူရုပ် အမျိုးသားသည် သူ ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသကဲ့သို့ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
ကျင်းအန်းသည် စက္ကူရုပ် အမျိုးသားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။
“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”
သူသည် စက္ကူရုပ် အမျိုးသား သတိမဝင်လာမီ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး သတိမဝင်လာသေးသော စက္ကူရုပ် အမျိုးသမီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ပြေးသွားကာ ဓား ၂ ချက်၊ ၄ ချက်၊ ၈ ချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်၏။
ကျင်းအန်းက စက္ကူရုပ် နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် သတ္တိရှိရှိ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ လူသားများကဲ့သို့ အသိဉာဏ်ရှိသော ထိုစက္ကူရုပ် အမျိုးသားသည် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။
ပခုံးပေါ်ရှိ မသက်သာသေးသော အက်ကွဲကြောင်း ပြာများဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ သူဌေးတစ်ဦး၏ ခြံဝင်းကျယ်ကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် နံရံဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။
ဤမကောင်းဆိုးဝါးသည် သက်ရှိလူသားများကို ထပ်မံ ဝင်ပူးချင်နေပြန်သည်။
“သေချင်နေတာပဲ။”
ကျင်းအန်းသည် သူဌေးအိမ်၏ မြင့်မားသော ခြံတံတိုင်းကို ခြေဖျားဖြင့် တစ်ချက် ထောက်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ခုန်ကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး အဖြူရောင် အရိပ်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့၏။
“ဘုန်း...
အခန်းတစ်ခန်း၏ သစ်သားတံခါးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ခွဲလိုက်သည်။
“အား...”
“အား...”
“အား...”
ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အောက်ထပ် အခန်းထဲမှ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အစေခံ မိန်းကလေး အချို့၏ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူများ ချက်ချင်း နိုးလာကြ၏။
သို့ပေမည့် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...
“ဘုန်း...
အောက်ထပ် အခန်း၏ သစ်သားပြတင်းပေါက် တစ်ခုမှာ ဓားအလင်းရောင်ဖြင့် ခုတ်ခွဲခံလိုက်ရပြီး ကျင်းအန်းသည် ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ကာ အရှေ့မှ အဖြူရောင် အရိပ်ကို လိုက်လံ ခုတ်ပိုင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင်းအန်းသည် အနောက်ဘက် အခန်းမှနေ၍ အရှေ့ဘက် အခန်းသို့၊ အရှေ့ဘက် အခန်းမှနေ၍ ဘေးဘက် အခန်းသို့ စက္ကူရုပ်ကို လိုက်လံ ခုတ်ပိုင်းနေ၏။
ခြံဝင်းထဲရှိ အစောင့်များ မရောက်လာမီ ကျင်းအန်းသည် ဓားကို ကိုင်ကာ အိမ်ရှင်၏ အဓိက အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်မှာတော့ ချက်ချင်းဆိုသလို လန့်ဖြန့်ကာ အကူအညီတောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
သို့ပေမည့် မကြာမီ အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် အဓိက အခန်းထဲမှ အတင်းအကျပ် မောင်းထုတ် ခံရပြီးနောက် ခြံတံတိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ ခြံဝင်းကျယ်ကြီးထဲမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
ကျင်းအန်းလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားကို ကိုင်ကာ လိုက်လံ ခုတ်ပိုင်းတော့၏။
“မင်း ဘာစောင့်နေတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွာထွက်လာတဲ့ ဝိညာဉ်လေးကို သာမန် အဆင့် ၃ ကိုယ်ခံပညာသမား တစ်ယောက်က သတ်တာကို ထိုင်ကြည့်နေပြီး ငါ့ကို လှောင်ပြောင်ချင်လို့လား။” စက္ကူရုပ်သည် ရုတ်တရက် ညအမှောင်ထုအောက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။
သို့ပေမည့် မည်သူမှ သူ့ကို ပြန်မထူးခဲ့ချေ။
“မင်း...”
စက္ကူရုပ် အမျိုးသားကို ကျင်းအန်းက သတ်ဖြတ်လိုက်သည်အထိ စက္ကူရုပ်၏ ဤခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်လာသော ဝိညာဉ်လေးကို ကယ်တင်ရန် မည်သူမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
ကျင်းအန်းက အရှင်ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းချင်စိတ် မရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ ဤနေရာ၌ အသံကျယ်ကြီးနှင့် ဆူညံအောင် လုပ်နေခြင်းက ညကင်းလှည့်နေသည့် ရွာစောင့်များနှင့် ရဲမက်အများအပြားကို ဆွဲဆောင် နိုင်သည်။
သာမန်လူများ၏ သွေးသားမျက်လုံးက မသန့်ရှင်းသည့် အရာများကို မမြင်နိုင်ချေ။ အရာရှိဖုန်း သာ မရှိရင် သူ မည်မျှ ရှင်းပြရှင်းပြ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။
အဝေးမှ မီးတိုင် အမြောက်အမြားသည် မြွေရှည်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြ၏။
ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်လာသော ဝိညာဉ်လား။ ချန်ခရိုင်အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ထူးဆန်းသည့် သူသည် တာအိုဆရာလား။ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးဘုန်းကြီးလား။
ကျင်းအန်းသည် ထိုလူများ မရောက်လာမီ ကျန့်ယွမ်ဟူ၏ အလောင်းကို ယူဆောင်ကာ လမ်းသွယ်လေး တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းပြီး မျက်စိလျှမ်းအောင် လုပ်ခဲ့သည်။
ကျင်းအန်းသည် ကျန့်ယွမ်ဟူ၏ အိမ်သို့ ရောက်ချိန်မှာတော့ သတ်ဖြတ်ထားသော ကျန့်ယွမ်ဟူ၏ အလောင်းကို မြေကြီးပေါ်တွင် ပစ်ချလိုက်၏။
ထို့နောက် ဤနေရာတွင် တာအိုဆရာအိုကြီး၏ ဆေးကုသမှုကို ခံယူနေသော အရာရှိဖုန်း ထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။
ကျင်းအန်းသည် အရင်ဆုံး အရာရှိဖုန်း၏ ဒဏ်ရာ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်ပြီး အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိရချိန်မှာတော့ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်၏။ “အရာရှိဖုန်း... ကျုပ် ဒီည ချန်ခရိုင်အတွင်းက အသုဘပစ္စည်း ရောင်းတဲ့ဆိုင်၊ နံ့သာတိုင်ဆိုင်၊ စက္ကူရုပ်ဆိုင် တွေ အားလုံးကို လိုက်ရှာချင်တယ်။”
..................