အခန်း ၆၉
Vol. 7 Ch. 69
အခန်း ၆၉ ယွန်းကျဲရွာ
ရေကူးကန်ထဲမှ တက်လာပြီးနောက်ရှောင်ဖန်းကလက်များကို ဆန့်တန်းထားလိုက်ရာ ဝေကျိချင်းက ရေချိုးတဘက်ဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေများကို သုတ်ပေး၏။
ထို့နောက် သူသည် အနားယူသည့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းနေလိုက်သည်။ ဝေလင်ယွန်းကအလိုက်သိစွာဖြင့်ဖျော်ရည်ခွက်ကို ရှောင်ဖန်း၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ကပ်ပေးလာ၏။
ဝေလင်ယွန်း တိုက်သော ဖျော်ရည်ကို သောက်ရင်း ရှောင်ဖန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်း မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝေလင်ယွန်းကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်နေ့စဉ် ဆိုင်းအင်ဝင်ခြင်းမှ ၉ မှတ် ရနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းပြီးနောက် ရင်းမြစ်များနှင့် အထူးဖိသိပ်စွမ်းအင်ထုပ်များ လဲလှယ်ရန် သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ရမှတ် ၉၁ မှတ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်သူ၏ ခွန်အားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့်အရည်အချင်းများတစ်ခုစီ၌ဆယ်မှတ်စီ ပေါင်းထည့်ရန် ၆၀ မှတ် သုံးလိုက်ပြီး သက်စောင့်အားတွင် နောက်ထပ် ဆယ်မှတ် ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်၏။
ကျန်ရှိသော အမှတ်များကိုမူ အရန်အဖြစ် ချန်ထားလိုက်သည်။
အမှတ်များ ခွဲဝေပြီးနောက် ရှောင်ဖန်း၏ အရည်အချင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်လာ၏။
[ပိုင်ရှင် - ရှောင်ဖန်း၊ ကျား/မ - ကျား၊ အသက် - ၇၂ နှစ် (သက်တမ်း - ၆၅ နှစ်)]
[ဘက်စုံခွန်အား - အဆင့် C]
[ခွန်အား - ၅၀ မှတ် (၀/၃)]
[လျင်မြန်မှု - ၄၀ မှတ် (၀/၃)]
[ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ - ၄၀ မှတ် (၀/၃)]
[စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား - ၅၀ မှတ် (၀/၃)]
[သက်စောင့်အား - ၆၅ မှတ်]
[စွမ်းရည် - ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး၊ ဟင်းလင်းပြင်အမှတ်အသား]
[အမှတ် - ၂၁ မှတ်]
"အမှတ်တွေက မလောက်ဘူး။ အဆင့် C မှာတောင် အရည်အချင်း တစ်မှတ် တိုးဖို့ ၃ မှတ် ပေးရတယ်၊ နောက်ဆို ပိုပြီးတော့ပဲ ကုန်တော့မယ်။ ငါ နောက်ထပ် မိန်းမတွေ ရှာဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်း အရည်အချင်းတွေ မြှင့်တင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
ရှောင်ဖန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။
အမှတ်များ ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် ရှောင်ဖန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး စွမ်းရည်ကို ထပ်မံ စမ်းသပ်ကြည့်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါး၏ ပစ်လွှတ်နိုင်သော အကွာအဝေးသည် ယခုအခါ ဆယ်မီတာနီးပါးအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်တိုက် သုံးနိုင်သော အကြိမ်အရေအတွက်လည်း တိုးလာ၏။
အစောပိုင်းက ဆယ်ကြိမ် ဆက်တိုက် သုံးပြီးနောက် မောပန်းသလို ခံစားရသော်လည်း ယခုအခါ အကြိမ်သုံးဆယ်၊လေးဆယ်ခန့်သုံးပြီး သော်လည်းဘာမှ မခံစားရတော့ပေ။
အတားအဆီး အကန့်အသတ်က ဘယ်နေရာမှာလဲ ဆိုသည်ကိုမူ ရှောင်ဖန်း မစမ်းသပ်ရသေးပါ။
သူ၏ အရည်အချင်းများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းရည်ကို အကန့်အသတ်မရှိ သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်ဖန်း ခံစားရ၏။
အနားယူပြီးနောက်ရှောင်ဖန်းသည် ဝေကျိချင်းနှင့် ဝေလင်ယွန်းတို့ကို ခေါ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ရေကူးရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
ထိုစဉ် ကျူချမ်းချမ်းသည် အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး
"အဘိုးကြီးရှောင် ယွန်းကျဲရွာဘက်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ"
"စစ်သားတစ်စု ယွန်းကျဲရွာကို ရောက်လာတယ်လို့ လီတာကျွမ်းသတင်းပို့လာတယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဖန်း၏ မျက်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွား၏။
"စစ်သားတွေလား။ သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့လာတာလဲဆိုတာ လီတာကျွမ်း ပြောလား"
ကျူချမ်းချမ်းက ခေါင်းခါပြသည်။
"မပြောဘူး၊ သူတို့က ယွန်းကျဲရွာမှာ တစ်ည တည်းချင်တယ်လို့ပဲ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှာ စွမ်းရည်ရှင်တွေ ပါဝင်နိုင်တယ်လို့ သံသယရှိတယ်လို့လည်း လီတာကျွမ်းက ပြောတယ်"
"လီတာကျွမ်းကို သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်၊ ထူးခြားတာရှိရင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ခိုင်း"
ကျူချမ်းချမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်ဖန်းသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသည်။
သူသည် ရေကူးဘောင်းဘီကို အမြန်ချွတ်လိုက်ပြီး ဝေကျိချင်းကို လဲလှယ်ရန် အဝတ်အစားများ ယူခိုင်းလိုက်၏။
အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ရှောင်ဖန်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခိုလှုံရာစခန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ချက်ချင်းထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ယခင် စံအိမ်ဟောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါသိုလှောင်မှုဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အစောဆုံး လဲလှယ်ထားသော အခြေခံ ခိုလှုံရာစခန်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုအပိုင်းအစကို ထုတ်လိုက်၏။
စံအိမ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှောင်ဖန်း ပတ်ပတ်လည် လျှောက်ကြည့်ကာ အထက်မှ အောက်သို့ စစ်ဆေးလိုက်၏။
အလယ်အလတ် ခိုလှုံရာစခန်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှု အပိုင်းအစဖြင့် မွမ်းမံထားသည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းပြီး အသုံးအဆောင်များနှင့် အလှဆင်မှုများ ရိုးရှင်းသည်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးသည် အတော်ပင်အဆင်ပြေ၏။
ထို့ပြင် အိမ်၏ နောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သော လျှို့ဝှက်ဥမင်လမ်းလည်း ရှိသေးသည်။
၎င်းက ရှောင်ဖန်းကို အလွန် စိတ်ကျေနပ်စေ၏။သူမနေထိုင်တော့သောနေရာကို အခြေခံ ခိုလှုံရာစခန်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှု ပုံစံတူအတိုင်းအသုံးပြုပြင်ချင်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ပစ်မှတ်များကို ဆွဲဆောင်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရှောင်ဖန်းသည် စနစ်ကို အသုံးပြု၍စံအိမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မည်သည့် ကွယ်ရာနေရာမျှမရှိဘဲ ၃၆၀ ဒီဂရီ မြင်ကွင်းဖြင့် စောင့်ကြည့်နိုင်၏။
၎င်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခိုလှုံရာစခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ကြိုတင်သတိပေး ကင်မရာတစ်လုံး တပ်ဆင်ထားသည်နှင့် တူသည်။
ယွန်းကျဲရွာ။
အိမ်တစ်အိမ်၏ အတွင်း၌ လင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် မြေမီးဖိုကို ဝိုင်းထိုင်နေကြ၏။
အိုးထဲမှ အစားအစာများ ကျက်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူတို့သည်အကျိတ်အနယ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။
"ဗိုလ်ကြီး၊ ဒီရွာမှာ လူတော်တော်များများ ရှိတယ်၊ မိန်းမတွေလည်း အများကြီးပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့အားလုံးကို စခန်းကို ခေါ်သွားနိုင်ရင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ"
လီရှောင်ဖန်းက အိုးထဲမှ အစားအစာများကို ယောင်မဖြင့် မွှေရင်းပြောလိုက်၏။
"လောလောဆယ် ဘာပြဿနာမှမရှာနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ မစ်ရှင်က ချင်းယွင်တောင် အပန်းဖြေရပ်ကွက်ကို သွားပြီးမစ်ရှင်ပစ်မှတ်ကို ရှာပြီး သူတို့ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ပဲ။ အခြားအရာတွေကိုတော့ နောက်မှ စဉ်းစားမယ်"
လင်ရှောင်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။
"ဗိုလ်ကြီးလင်၊ မင်း တစ်ခုခုကို သတိထားမိလား"
ဟယ်ချူယောင်က စကားဆို၏။
"ဒုဗိုလ်ကြီးဟယ်၊ မင်းရဲ့ အမြင်ကို ပြောပါဦး"
လင်ရှောင်က ဟယ်ချူယောင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ယွန်းကျဲရွာက အိမ်တွေက ပုံစံတူ ဆောက်ထားပုံရတယ်။ ဒါကကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်ကကျေးလက်အိမ်တွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ ဒီရွာမှာ စွမ်းရည်ရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ လီတာကျွမ်းကိုပ်ိုသံသယရှိတယ်"
ဟယ်ချူယောင်က ပြောလိုက်ရင်းသူမ၏ မျက်နှာထားသည် တည်တံ့သွား၏။
လင်ရှောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါလည်း ဒီမှာ စွမ်းရည်ရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာကို သံသယရှိတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒီစွမ်းရည်ရှင်ရဲ့ စွမ်းအားက မြေကြီးနဲ့ သက်ဆိုင်ပုံရတယ်"
"ပြဿနာက အဲဒါတင် မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ ဒါကိုလည်း တွေ့ခဲ့တယ်"
ဟီချူယောင်က ပြောရင်း သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ တွန့်ကြေနေသော အိတ်ခွံနှစ်ခုကို ထုတ်ကာ လင်ရှောင်ထံ ကမ်းပေး၏။
လင်ရှောင်က ၎င်းတို့ကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ စုတ်ပြဲနေသော ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်နှင့် ပေါင်မုန့်ထုပ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီးနောက် လင်ရှောင်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ဟီချူယောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။
ဟီချူယောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး
"ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက ဆိုရင် အခုကကနှစ်လကျော်သွားပြီ။ သီးသန့် သိမ်းဆည်းထားတာတွေကလွဲရင် အပြင်မှာ ခေါက်ဆွဲခြောက်နဲ့ ပေါင်မုန့်တွေကို မြင်ရဖို့ကမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"
"ဒါ့အပြင် ပြဲနေတဲ့ အမှတ်အသားတွေနဲ့ ထုပ်ပိုးမှုရဲ့ လတ်ဆတ်မှုကို ကြည့်ရင် ဒါတွေက မကြာသေးခင်ကမှ ဖွင့်ထားတာ ထင်ရှားတယ်"
"ဒါ့အပြင် ဒါက ဝေးလံတဲ့ ကျေးလက်ဒေသ ။ ဒီကလူတွေက ဒီအရာတွေကို တမင်တကာ သိမ်းဆည်းထားဖို့က ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်"
နားထောင်ပြီးနောက် လင်ရှောင်က
"မင်း ဆိုလိုတာက... တစ်တစ်ယောက်က ဒီရွာက လူတွေကို အစားအစာ ထောက်ပံ့ပေးနေတာလား" ဟုမေးလိုက်၏။
ဟယ်ချူယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါကလွဲရင် ကျွန်မတခြားအကြောင်းပြချက်ကိုမစဉ်းစားမိဘူး"
"ပြီးတော့ ရှင် သတိထားမိလား။ ဒီရွာမှာ တအားလှတဲ့ မိန်းမတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က အနုပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တူနေတယ်"
"ငါ သိသားပဲ။ အဲဒီမိန်းမကို မြင်ဖူးသလိုလို ရှိတယ်လို့ ငါ ထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ဝတ်ထားတော့ အစကငါ မမှတ်မိဘူး" ဟု လီရှောင်ဖန်းကအံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။
"ဒီမိန်းမတွေရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာက ချင်းယွင်တောင်အပန်းဖြေစခန်းကဖြစ်ရမယ်"
လင်ရှောင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်
"ဒီရွာကရွာသားတွေကအဲဒီလီတာကျွမ်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ အပန်းဖြေစံအိမ်တွေကို လုယက်ခဲ့တာများဖြစ်နေမလား"
ဟယ်ချူယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အပန်းဖြေအိမ်ရာရဲ့ နေထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကဒီထက် ပိုကောင်းတာ ထင်ရှားတယ်"
"ယွန်းကျဲရွာက ရွာသားတွေအတွက် ဒီမှာ ငါးဖမ်းရတာ အဆင်ပြေတယ် ဆိုပေမဲ့ ချင်းယွင်တောင်အပန်းဖြေအိမ်ရာကဒီကနေ မဝေးဘူး"
"ဒီက ရွာသားတွေက ငါးဖမ်းလို့ ပြီးရင် အဲဒီကို လုံးဝ ပြန်သွားလို့ ရတယ်"
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသွားဘူး၊ သူတို့ ဒီမှာပဲ တစ်ချိန်လုံး နေနေကြတယ်။ ဒါက အဓိက အချက်တစ်ခုကိုပဲ ပြနေတယ်၊ ချင်းယွင်တောင်အပန်းဖြေရပ်ကွက်မှာ သူတို့ကို အဲဒီဘက် ပေးမလာတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီလူကပဲ သူတို့ကိုလိုအပ်တာတွေ ထောက်ပံ့ပေးနေတာ ဖြစ်ရမယ်"
ဟယ်ချူယောင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် လင်ရှောင်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပုံရပြီးမတ်တတ်ရပ်ကာ တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားပြီးမှောင်မိုက်သွားသော ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ အရင်စားကြနှင့်၊ ငါ အပြင်ကို ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်ရှောင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ဆီးနှင်းများထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
*********