အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း(၁၆၉) သူကား ရှောင်ပီလီတည်း

"ထန်ထျန်းစီ၊ မင်းရဲ့ အသက်လေးရာပြည့် မွေးနေ့ဟာ မင်းရဲ့ သေရက်ပဲလို့ ငါ ပြောခဲ့ဖူးတယ်"

"ငါ့စကားကို မင်း သေသေချာချာ နားမထောင်ခဲ့ပုံပဲ"

"တစ်လအတွင်းမှာ ဒီလို အမှိုက်တွေကိုပဲ ခေါ်လာနိုင်တာလား"

ကျိုးယွမ်၏ ပါးစပ်မှ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရေကန်ဘေးဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည့် ထန်ထျန်းစီသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ထန်ထျန်းစီနောက်မှ လိုက်ပါလာသူများလည်း ခေါင်းလှည့်ကာ ခြံဝင်းဝင်ပေါက်၌ ရပ်နေသည့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

'ကောင်းကင်ဖုံးလွှမ်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်း' တုရွှမ်သည် ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးယွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ နာမည်ကိုမူ ကြားဖူးသည်။

ထိုသူသည် မဟာကျိုး၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားသူဖြစ်ပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် လျှပ်စီးဘေး နှစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူဟု သံသယရှိကြသည်။

သူသည် ကျိုးမိသားစု၏ တတိယမြောက် အင်အားအကြီးဆုံး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက ထန်ထျန်းစီသည် အရှေ့ပင်လယ်၏ နက်နဲသောနေရာတွင် ကျိုးယွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ထန်ထျန်းစီ၏ ပြောပြချက်အရ ကျိုးယွမ်၏ သိုင်းပညာမှာ ကောလဟာလများတွင် ကြားရသလောက် ကြောက်ခမန်းလိလိ မဟုတ်ချေ။

ယခုမူ ကျိုးယွမ် ရောက်လာပြီ။

သူသည် မျက်လုံးကို မှေးကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ သူနှင့် ထန်ထျန်းစီ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မည်ကို မကြောက်ရွံ့လောက်အောင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်လာခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

"မောက်မာလှချည်လား"

"ဘိုးဘေးရဲ့ မွေးနေ့မှာ လာပြီး ဆူပူဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရက်တာပဲ၊ မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေတာကိုး"

ဆောင်ငယ်အတွင်းမှ မည်သူမျှ မပြောမီ နဂါးခေါင်းတောင်မှ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ ကျိုးယွမ်၏ လည်ပင်းကို ရက်စက်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဖုန်း။

ကျိုးယွမ်သည် လှုပ်ရှားခြင်းပင် မရှိ။ တိုက်ခိုက်လာသည့် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးမှာ အလေးချိန်ကြီးသော တူနှင့် အထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် ခြံဝင်းနံရံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နံရံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သွေးအန်ကာ အသက်ပျောက်သွားလေပြီ။

ဟူး။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များအားလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"သူက လက်များစွာရှိသော ကျင့်သူရသေ့ပဲ"

"သူက အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးလေ"

"ဒီလိုနဲ့ပဲ သေသွားတာလား"

လူအုပ်ထဲမှ အချို့သည် တိုက်ခိုက်သူ၏ အထောက်အထားကို သိရှိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လက်များစွာရှိသော ကျင့်သူရသေ့၏ သိုင်းပညာသည် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အသက်သေဆုံးခြင်း အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်လာရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော ၁၇ နှစ်ကတည်းက နဂါးခေါင်းတောင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

လက်များစွာရှိသော ကျင့်သူရသေ့သည် အရှေ့ပင်လယ်တွင် ထင်ရှားသူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ဤသို့ဖြင့် သေဆုံးသွားရပြီ။

သူတို့သည် ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားသမား မည်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရချေ။

နင်လင်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသည်။

သူတို့ထိုင်နေသည့် နေရာမှာ ခြံဝင်းဝင်ပေါက်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားသမားနှင့် ခြောက်မီတာခန့်သာ ဝေးကွာသည်။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဆောင်ထဲက အရေးကြီးတဲ့သူတွေတောင် စကားမပြောရသေးဘူး၊ သူက သေလမ်းကို အရင်သွားရှာတာပဲ။ ငရဲမင်းတောင် တားလို့မရနိုင်ဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောင်တစ်ချိန် သိုင်းလောကထဲ ခရီးသွားတဲ့အခါ အသတ်ခံရအောင် လာတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင် ကိုယ့်စွမ်းအားကို အရင် စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်"

"ဒီလောကမှာ လူမိုက်တွေ သိပ်မရှိပါဘူး။ အနည်းငယ်မျှ ဉာဏ်ရှိတဲ့သူတိုင်း သေလမ်းကို ရှာမသွားဘူး"

"သူလာပြီဆိုတော့ သူ ယုံကြည်ချက်ရှိနေလို့ပဲပေါ့"

ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်တို့မှာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ရှောင်ကိုကိုက ဟာသလုပ်နေနိုင်သေးသည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြချေ။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

"ဒီလောကမှာ တကယ့်လူမိုက်တွေ သိပ်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တချို့သူတွေက ဖြတ်လမ်းကို လိုက်ချင်ကြတာ။ သူတို့လုပ်ရပ်တွေက လူမိုက်နဲ့ ဘာမှမခြားဘူးဆိုတာ မသိကြဘူး"

"စကားနည်းနည်း ပြောပါ၊ အလုပ်နည်းနည်း လုပ်ပါ၊ ဒါဆိုရင် သိုင်းလောကမှာ ခရီးသွားရတာ ပိုလုံခြုံတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း အရမ်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာပဲ"

ယွဲ့ဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဆရာကြီး... ရှောင်ကိုကိုက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က ဖြစ်လို့ သူက..."

သူ စကားမဆုံးခင် ရှောင်ပီလီ၏ စကားကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။

"သူနဲ့ ငါနဲ့ မတူဘူး။ သူက သေလမ်းကို ရှာနေတာ"

"ငါကတော့ တကယ်ကို စွမ်းအားရှိလို့ပဲ"

နေရာတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသည်။

ယခုအခါ ခြံဝင်းအတွင်းရှိသူများသည် ဆောင်ထဲကလူများ၏ အမူအရာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှောင်ပီလီကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဤသူပြောသည့်အတိုင်း အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားသမားက နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း သခင်ကို စိန်ခေါ်ရဲသည်ဆိုပါက သူသည် လူမိုက်မဟုတ်လျှင် အနည်းဆုံး အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရပေမည်။

ဒီအနက်ရောင် လူငယ်လေးကလည်း အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေမလား။

မဟုတ်လျှင် သူ ဘယ်ကနေ ယုံကြည်ချက် ရလာတာလဲ။

ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်၏ ဖခင်များမှာ ထိုင်နေရာမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်တို့ သိကျွမ်းသည့်သူက ဤအခြေအနေမျိုးတွင် စကားပြောရဲလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားကြချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ

သူတို့၏ ယွဲ့မိသားစုနှင့် နင်မိသားစုတို့ပါ ပါဝင်ပတ်သက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ထဲတွင် များစွာ တွေးတောမိပြီး နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ပြန်လာသည်။ မည်သည့်ဘက်က ဖြစ်စေ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မဟာဆရာသခင်ကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို အပြစ်မပြုရဲကြချေ။

သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ ရှောင်ပီလီ စကားပြောလိုက်သည့်အခိုက်တွင် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဒုတိယတပ်မှူး 'သွေးလက်' ဖေးထောင်မှာ တုန်ရီနေပြီဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်စခန်း၏ ဒုတိယတပ်မှူးအနေဖြင့် သူသည် ရှောင်ပီလီ၏ ပုံတူပန်းချီကို သဘာဝအတိုင်း မြင်ဖူးသည်။

သို့သော် ရှောင်ပီလီ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်လာပြီး

နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း သခင်၏ ဧည့်ခံပွဲသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

တွေးကြည့်စရာ မလို၊

ရှောင်ပီလီသည် ဖုန်းစစ်နန်းအတွက် လာခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ထို့အပြင် ယနေ့တိုင် ဟွမ်းရှီးဂိုဏ်းမှ လင်းရှို့ မရောက်လာသေးသည်မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ လုပ်ဆောင်ပုံအတိုင်းဆိုလျှင်၊

နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း သခင်သည် ရှောင်ပီလီကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်သည့် စွမ်းအားမရှိပါက ယနေ့တွင် နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်းသည် သွေးချောင်းစီးတော့မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

"ကျိုးယွမ်၊ မင်း ယုံကြည်ချက် အရမ်းလွန်ကဲနေတယ်" ထန်ထျန်းစီသည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးစန်းချုံး ကျိုးမိသားစုကို မခွာနိုင်ဘူး။ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးက ပူးပေါင်းထားကြပြီး အခု ရှန်ဟောက်ပဲ ရောက်လာသေးတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေက မင်းတို့ ကျိုးမိသားစုက ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဟန့်တားထားတယ်။ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်းကို အမြစ်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ငါ့မွေးနေ့ကို ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကျင်းပရဲတယ်ဆိုမှတော့ မင်း လာဆူပူမှာကို ငါ မကြောက်ပါဘူး"

ထန်ထျန်းစီ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်၊

ရှည်လျားသော ဓားကို ကိုင်ထားသည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဆောင်ငယ်အပေါ် ရောက်လာမှန်း မသိရဘဲ ပေါ်လာသည်။

ဤသူ ရပ်နေရုံဖြင့် ပြင်းထန်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် လိမ်ဖဲ့စေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်သည် ရှောင်ပီလီဆီမှ မခွာဘဲ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်"

"ငါ နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်းပေါ် ခြေချကတည်းက မင်းရှိနေတာကို ခံစားမိတယ်"

"ငါသာဆိုရင် ဒီလို ရွှံ့ဗွက်ထဲကို ခြေမချဘူး"

"မင်းရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့်နဲ့ဆိုရင် မင်း လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ရုပ်အလောင်းကောင်းကောင်းတောင် ကျန်ခဲ့ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

"အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်လား"

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူအများ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်သည် နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း သခင်နှင့် မျိုးဆက်တူ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်သာ အဆင့်(၁) နယ်ပယ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ မသွားဘဲ ထိုနေရာမှာပင် လှည့်လည်မနေခဲ့ပါက အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးသည် သူတော်စင်ခုနစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာက အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထင်မှတ်မထားစွာပင် သူသည် ယနေ့တွင် နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း၌ ပေါ်လာသည်။

ကျွန်းသခင်ထန်သည် သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ် လာရောက်ဆူပူလိမ့်မည်ကို တကယ်ပင် သိရှိထားပုံရသည်။

အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

"သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်ရဲ့ ဓားသိုင်းတွေက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အချိန်တန်ရင် အရှေ့ပင်လယ်မှ ရူးသွပ်သောဓား စီနီယာရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အမြဲ ကြားဖူးတယ်"

"ဒီနေ့တော့ မင်းဆီကနေ ပညာယူဖို့ သီးသန့်လာခဲ့တာ"

ရှောင်ပီလီသည် ရှန်ဟောက်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ မင်း ကျိုးယွမ်ရဲ့ စကားကို နားထောင်သင့်တယ်။ မင်းရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်က ကောင်းကင်ဓားအဆင့်ကို အခုမှ ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျိုးယွမ်ရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ ဓားသိုင်းတွေက မင်းထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ မင်းတိုက်ခိုက်ရင် သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်"

"မင်း အခု လှည့်ပြန်ပြေးရင်တော့မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်သေးတယ်"

ရှန်ဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီကို အသေးစိတ် စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူသည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှ ပြန်လာပြီး နှစ်တစ်ရာတိုင် တရားကျင့်နေခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သောသူ မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်တွင် ဖေးထောင်မှာ တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီပဲ"

အခန်း(၁၇၀) ထူးဆန်းသောနဂါး

ဖေးထောင်၏အသံမှာ အတော်ပင် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ရေကန်အလယ်ရှိ ဆောင်ငယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသူများအားလုံး ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် လူအများစုမှာမူ အံ့အားသင့်မှင်သက်နေကြသည်။

နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီ ဟုတ်လား။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကတွင် ဤအမည်မှာ လုံးဝအသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရပေ။ သို့သော် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ရောက်ဖူးသည့် သိုင်းပညာရှင်အနည်းငယ်မှာမူ နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တုန်ရီသွားကြသည်။

"ရှောင်ပီလီ ဟုတ်လား"

"သူက ရှောင်ပီလီ ဆိုတာလား"

အချို့သူများမှာ ရှောင်ပီလီ၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြံဝင်းအတွင်းမှ လူအချို့လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဤအမည်ကို ယခင်က မကြားဖူးသော်လည်း ချန်ကျုံးမှာ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်းလုံကျွန်း၌ နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီ၏ စွမ်းအားကို ချီးကျူးစကားပြောနေခဲ့သည်။ လူအများစုက စိတ်ထဲမထားခဲ့ကြသော်လည်း ရှောင်ပီလီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အချို့ကိုမူ သိရှိထားကြသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသော ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်တို့မှာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ယခင်က သူတို့သည် ရှောင်ပီလီ၏ အကြောင်းများကို ရှောင်အစ်ကို့ကို ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်‌တော်၌ အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းဖူးသည်။ ရှောင်အစ်ကိုက ရှောင်ပီလီ၏ ဒဏ္ဍာရီများကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ဒါဆိုရင် ငါတို့ရှေ့ကလူက အစစ်အမှန်ပဲပေါ့။

ယွဲ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသစိတ်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှောင်အစ်ကိုက နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီကို အလွန်အမင်း ချီးကျူးသည့်အခါ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ အရာအားလုံးက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး။

ဖေးထောင်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အဖြူဖီးနစ်ဓားသမား ရှန်ဟောက်၊ ထန်ထျန်းစီနှင့် 'ကောင်းကင်ဖုံးလွှမ်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်း' ဟု လူသိများသော တုရွှမ်တို့အားလုံး ရှောင်ပီလီအပေါ် ထားရှိသည့် အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်တွင် နာမည်ကျော်နိုင်သည့် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အလေးအနက်ထားဖို့ လုံလောက်သည်။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကသားများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့သည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှ အင်အားစုများမှာ သူတို့၏ အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု မထင်မှတ်ကြပေ။

အခြားကိစ္စများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနှစ်ခု၊ တာအိုဂိုဏ်းသုံးခုနှင့် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတို့မှာ မင်းဆက်အသီးသီးကို ဖြတ်သန်းကာ အချိန်ကာလ၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက ရှောင်ပီလီ ဆိုတာလား"

"ငါ မင်းအကြောင်း ကြားဖူးတယ်"

ကျိုးယွမ်က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ရှောင်ပီလီ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းမှာ မာနထားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာပေါ့"

သူ့ကဲ့သို့ မာနကြီးသူပင် ရှောင်ပီလီ၏ တိုးတက်နှုန်းမှာ သူလိုက်မမီနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည်ကို ဝန်ခံရလိမ့်မည်။

ရှောင်ပီလီသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်၏ ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြန်ဆန်လွန်းနေသည်။

သို့သော် သူ၌ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ယခုအခါ ပို၍ခိုင်မာနေသည်။ သူသည် မိုးကြိုးဘေးနှစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ထားသည့် ထန်ထျန်းစီကို သူလိုချင်သည့်အချိန်တွင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။

သူသာ ထန်ထျန်းစီကို မသတ်ခဲ့လျှင် ထိုထူးဆန်းသော နဂါးကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ထန်ထျန်းစီကို အခွင့်အရေး ပေးမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ပီလီသာ ယနေ့ဝင်ပါလျှင်လည်း ရှောင်ပီလီကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် သူတို့၏ မဟာကျိုးမှာ လက်ရှိတွင် အရှေ့ပင်လယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီးနောက် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

ရှောင်ပီလီသည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ သခင် 'သွေးဝတ်ရုံ နဂါး' လျှိုကျင့်ဖုန်းမှာ အသက်ရှင်နေဆဲဟု သံသယရှိကြသည်။ ရှောင်ပီလီသည် သူတို့ ဆွဲဆောင်လိုသည့် ပုဂ္ဂိုလ်အတိအကျ ဖြစ်သည်။

လျှိုကျင့်ဖုန်းမှာ လက်ရှိကမ္ဘာတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

သူတို့သာ လျှိုကျင့်ဖုန်း၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရနိုင်မည်ဆိုလျှင် မဟာကျိုးတွင် သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံကိန်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

ကမ္ဘာကြီးကို ရှုပ်ထွေးမှုများအတွင်းသို့ တွန်းပို့ရန် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေးရှိသည်။

သူတို့သာ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဆိုလျှင် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အခွင့်အရေး ရလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းစီသည် ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီးနောက် ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ စကားဆိုသည်။

"ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ကြဘူးလေ"

"မင်းက အရှေ့ပင်လယ်က မဟုတ်ဘဲ ဘာလို့ အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ အင်အားကြီး အင်အားစုတွေကြားက ရန်ငြိုးတွေထဲကို ဝင်ပါနေရတာလဲ"

"ရှောင်အစ်ကိုသာ ဒီနေ့ မဝင်ပါဘူးဆိုရင် မင်းက ငါတို့ ရှန်းလုံကျွန်းရဲ့ အထူးဂုဏ်ပြုဧည့်သည် ဖြစ်လာမှာပါ"

ထန်ထျန်းစီ၏ စကားကို ကြားပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ရှန်းလုံကျွန်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူလေ့ရှိသည်။

ကျွန်းသခင် ထန်ထျန်းစီသည် အရှေ့ပင်လယ်၏ ကျွန်းကြီးသုံးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ရှန်းလုံကျွန်း၏ သခင် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပြုမူမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာလွန်ခဲ့စဉ်က သူသည် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ရှန်းလုံကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု... အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျွန်းသခင်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အလျှော့ပေးနေပုံ ရသည်။

'ကောင်းကင်ဖုံးလွှမ်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်း' တုရွှမ်ကလည်း စကားဝင်ပြောသည်။

"ရှောင်ပီလီ၊ မင်း သိုင်းပညာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးက စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်ကြတယ်။ မင်းသာ ဒီနေ့ ရှန်းလုံကျွန်းမှာ ပြဿနာရှာဖို့ ရဲဝံ့မယ်ဆိုရင် အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

တုရွှမ် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှောင်ပီလီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုခါကာ ပြောသည်။

"တစ်ယောက်က လူကောင်းလုပ်ပြီး တစ်ယောက်က လူဆိုးလုပ်နေတာလား"

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ငါက အဲ့ဒီအတိုင်း မယုံပါဘူး"

ရှောင်ပီလီ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်။

ရေကန်အလယ်ရှိ ဆောင်ငယ်ဘေးတွင် ရပ်နေသော နဂါးခေါင်းတောင်မှ အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ ကန်ရေကို နီရဲသွားစေသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၁၆၀၀၀】

"အရင်က ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ရှိသွားပြီပေါ့"

"ရန်ငြိုးမရှိဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ နန်းတော်က ငါ့ကိုလိုက်ဖမ်းနေတာကို သိရက်နဲ့ မင်းတို့က သူတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ငါ့ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဖမ်းဆီးနေတာကို။ မင်းတို့ ရှန်းလုံကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင်ငယ်တောင် ဖုန်းစစ်နန်းကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ချင်နေသေးတယ်။ မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို အလေးမထားတာပဲ"

"ပြီးတော့ သိုင်းလောကကိစ္စတွေက သိုင်းပညာစွမ်းရည်နဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာလေ"

"ငါသာ မင်းတို့ကို သတ်ပစ်ပြီး အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးထဲက ကျန်တဲ့လေးယောက်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဖြစ်သွားတာပေါ့"

ဟူး

ရောက်ရှိနေသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မစဉ်းစားဘဲ သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

သူတို့ သတ်လိုက်သူမှာ ရှန်းလုံကျွန်း၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး 'စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်လက်ဝါး' ဟု လူသိများသည့် တိန်းဖုန်း ဖြစ်သည်။

ဤသူသည် နဂါးခေါင်းတောင်တွင် နံပါတ်(၅) နေရာမှ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

နဂါးခေါင်းတောင်တွင် ကျွန်းသခင် ထန်ထျန်းစီ၊ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားနှစ်ယောက်နှင့် ကျွန်းသခင်ငယ် ထန်ဝေ့တို့သာ ရာထူးပိုမြင့်သည်။

ဤသူမှာမူ ကျွန်းသခင်ကို လုံးဝမျက်နှာသာ မပေးပေ။

ယွဲ့ဟွာနှင့် နင်လင်လင်တို့၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်မရှိတော့ပေ။

သူတို့သည် ယခင်က အမြဲပြုံးရွှင်နေပြီး နေသာသကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်ပုံပေါက်သည့် ရှောင်ပီလီနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသည်။

သူ၏ လက်ရှိပုံရိပ်နှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။

ရုတ်တရက်၊

ရှောင်ပီလီနှင့် ကျိုးယွမ်တို့မှာ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး ရှန်းလုံကျွန်း၏ အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှန်းလုံကျွန်းတွင် နေရောင်ခြည်မှာ တောက်ပနေသော်လည်း အနောက်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပင်လယ်မှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသည်။ လှိုင်းဖြူကြီးတစ်ခုမှာ ရေပြင်ကိုဖြတ်၍ လာနေပြီး ပျက်စီးခြင်းများကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။

"ဘာလို့လဲ"

ကျိုးယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါ၍ ပြောသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ပုံရတယ်"

"ငါ ရှန်းလုံကျွန်းကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ အရိပ်ထဲကနေ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုကြည့်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်လို့ပဲ အစက ထင်ခဲ့မိတယ်"

"အခုတော့ ရှောင်အစ်ကိုက ငါကျွန်းပေါ် ရောက်နေမှန်း တွေ့ရှိသွားတာ ဖြစ်ပုံရတယ်"

"ပြီးတော့ ရှောင်အစ်ကိုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါနဲ့အတူတူပဲ၊ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့ နဂါးအတွက်ပဲ လာခဲ့ကြတာ။ မဟုတ်ရင် ရှောင်အစ်ကိုက ထန်ထျန်းစီတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သို့သော် ထူးဆန်းတဲ့ နဂါးက ပေါ်လာပြီဆိုတော့ ဒီလူတွေကို ထားဖို့ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး"

ထိုအချိန်တွင်

ခြံဝင်းအတွင်းမှ အခြားသူများလည်း အနောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိကြသည်။

လှိုင်းဖြူကြီးမှာ လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နဂါးအမြီးရှည်ကြီးမှာ ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် ပြန်ငုပ်သွားသည်။

ဗုန်း။

ဆိပ်ကမ်းတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသော သင်္ဘောများ၏ လေးပုံတစ်ပုံနီးပါးမှာ အမြီးအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသည်။

သင်္ဘောကို ထိန်းသိမ်းနေသော သင်္ဘောဦးစီးရာပေါင်းများစွာမှာ သင်္ဘောပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင် နဂါးခေါင်းနှင့် မြွေကိုယ်ဖြင့် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် နဂါးတစ်ကောင်မှာ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ သွားများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လက်သည်းများမှာ ထက်မြက်လှသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး ကောင်းကင်နှင့် နေရောင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အကြေးခွံများမှာ နက်ပြာရောင် သန်းနေပြီး နတ်ဘုရားသံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသည်။

နဂါးခေါင်းမှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်ညားပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြေးခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသည်။ ၎င်း၏ ဟထားသော ပါးစပ်မှ သွားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်နေသည်။ ၎င်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်း၏ ထက်မြက်သော သွားများကြားတွင် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျလာပြီး သေခါနီးဖြစ်နေသည့် သင်္ဘောဦးစီးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချိတ်မိနေသည်။