အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း(၁၇၅)ဖီးနစ်သွေးဖြင့် ရေချိုးခြင်း၊ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်ပြည့်စုံသောပြုပြင်ထားသောပုံစံ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ပြီ။

နဂါးခေါင်းတောင်၏ ဧည့်ခံခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ရှောင်ပီလီ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းစစ်နန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းကြိုဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက သူ့ထံ၌သာ စူးစိုက်လျက် ရှိနေတော့သည်။

“ရှင် တကယ်ပဲ နဂါးကို သတ်လိုက်တာလား”

သူမသည် ရှောင်ပီလီနှင့် ထူးဆန်းသောနဂါးတို့၏ တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဆောင်ငယ်လေးပေါ်မှနေ၍ ဆိပ်ကမ်းတွင် ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသောနဂါး၏ ဧရာမ ရုပ်အလောင်းကြီးကို လှမ်းမြင်ခဲ့ရသည်။

ထိုသို့သော ထူးဆန်းသောနဂါးမျိုးသာ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ရောက်သွားပါက မြို့ပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ အမြစ်ဖြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်နှင့် ထူးဆန်းသောနဂါးတို့ ပင်လယ်ပြင်၌ တိုက်ခိုက်စဉ်က အလွန်ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ပီလီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင်မူ အရာအားလုံးက ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

“အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပါ”

ရှောင်ပီလီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းစစ်နန်းနှင့် ကျောမူအာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဆွံ့အသွားကြပြီး အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်သွားကြရတော့သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ နဂါးကို သတ်လိုက်တာလား။

သူတို့သည် ရှောင်ပီလီ၏ သိုင်းပညာအပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိကြသော်လည်း ထိုထူးဆန်းသောနဂါးသည် နဂါးစစ်စစ် မဟုတ်လျှင်ပင် သူတို့အတွက်မူ နဂါးနှင့် မခြားနားပေ။

သို့သော် ယခုမူ ထိုအရာက ရှောင်ပီလီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျိုးယွမ်ကော ဘယ်မှာလဲ”

ဖုန်းစစ်နန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

“ထိုသို့သော သိုင်းဆရာကြီးမျိုးကိုတော့ မင်း ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်လေး ရှင်းမပစ်လောက်ပါဘူးနော်”

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊

“သူက နဂါးရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ငါနဲ့ ခွဲဝေချင်နေတာ။ ငါက စကားပြောရလွယ်တဲ့လူနဲ့ တူလို့လား”

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊

လှေငယ်တစ်စင်းသည် အဝေးမှနေ၍ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကပ်လာနေပြီး ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်ရှိ ရေတွက်၍မရသော လူအများအပြားကလည်း ထိုလှေ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသည်။

“သခင်ကြီးကျူး... ပင်လယ်ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

“နဂါးဆိုးကြီး လွတ်မြောက်သွားတာလား”

“သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်ကော၊ ပြီးတော့ ထိုနတ်ဆိုးဓား... မဟုတ်ဘူး... သခင်ကြီးရှောင်ကော ဘယ်မှာလဲ”

ဆိပ်ကမ်းတွင် သိုင်းဝါသနာရှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ထန်ထျန်းစီ၏ မွေးနေ့ဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် လာကြသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်းအထဲတွင် ယွဲ့ဟွာနှင့် သူ၏အဖွဲ့လည်း ပါဝင်သည်။

သူတို့သည် ရွှေယွင်မြို့သို့ အမှန်တကယ် ပြန်ချင်ကြသော်လည်း ဆိပ်ကမ်းတွင် နဂါးဆိုးနှင့် ကျိုးယွမ်တို့ တိုက်ခိုက်ကြစဉ်က သင်္ဘောကောင်းကောင်းဟူ၍ တစ်စင်းမျှ မကျန်တော့ပေ။

အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦးသည် ပင်လယ်ပြင်၏ ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှေငယ်တစ်စင်းဖြင့် ခရီးသွားနိုင်သော်လည်း အခြားသူများမှာမူ မတတ်နိုင်ကြပေ။ သူတို့လူဦးရေက အလွန်များပြားလှသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ပြန်ရန် ခက်ခဲနေချေပြီ။

အခြားသင်္ဘောအုပ်စုများ ရှန်းလုံကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သင်္ဘောစီး၍ ခရီးဆက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယွဲ့ဟွာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ၊

“အစ်ကိုရှောင်ရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ဆိုရင် ထိုနဂါးဆိုးက ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အထင်တော့ အဲဒီနဂါးဆိုးကြီး အသတ်ခံလိုက်ရလောက်ပြီ...”

သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ ခေါင်းကို ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယွဲ့မင်က ယွဲ့ဟွာကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

အကယ်၍သာ ယွဲ့ဟွာသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်မနေပါက ယွဲ့ဟွာ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဘာတွေရှိနေလဲဆိုသည်ကို ခွဲထုတ်ကြည့်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်မိပေလိမ့်မည်။

‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီသည် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ယွဲ့ဟွာကဲ့သို့သောလူက အစ်ကိုဟု ခေါ်ဝေါ်နိုင်သည့် လူမျိုးလား။

အကယ်၍ ထိုသူက စိတ်ထဲမထားလျှင်မူ ကိစ္စမရှိပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းက အနည်းငယ်မျှ စိတ်ခုသွားပါက သူတို့မိသားစုအတွက် ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းအပြင် ယခုအချိန်တွင် ထိုသူနှင့် ပတ်သက်မိခြင်းက ကောင်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

သူ လတ်တလော ကြားသိထားရသော သတင်းအစအနများအရ၊

ထိုသူသည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် အင်ပါယာနန်းတော်၏ ဝရမ်းထုတ်ခြင်းကို ခံထားရသူ ဖြစ်ပြီး ယခုလည်း ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်တွင် လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ကာ သွေးပင်လယ် ဝေစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်တွင် ထိုသူ့အတွက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စောင့်ကြိုနေသည့်ပုံ ရပေသည်။

သင်္ဘောဖြင့် ဆိုက်ရောက်လာသော မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦးသည် ဆိပ်ကမ်းရှိ လူအုပ်ကြီးကို သက်မဲ့မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်မှာ၊

“နဂါးဆိုးကြီး သေသွားပြီ”

“ဘာတစ်ခုမှ မကျန်ခဲ့ဘူး”

“နဂါးဆိုးကြီး သေသွားတာတင် မကဘူး၊ သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်ပါ သေသွားပြီ”

“နဂါးဆိုးနဲ့ ကျိုးယွမ်တို့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းခဲ့ရင်တောင် ထိုသူရဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ချက်ကိုပဲ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြဘူး”

ထိုသူ၏ စကားအဆုံးတွင်မူ၊

ဝုန်း။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

နဂါးဆိုးနှင့် သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်တို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြတာတောင် ‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီ၏ တိုက်ကွက်တစ်ချက်ကိုမျှ မခံနိုင်ခဲ့ကြဘူးလား။

ထိုနတ်ဆိုးဓားသည် မည်မျှအထိ တန်ခိုးစွမ်းအားကြီးမားနေရသနည်း။

ယွဲ့ဟွာတစ်ဦးတည်းသာ ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်လိုက်သည်မှာ၊

“ငါ သိသားပဲ...”

ယွဲ့ဟွာသည် ခေါင်းကို ထပ်မံ အရိုက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ယွဲ့မင်၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ ယခုအချိန်၌ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုအကြိမ်သည် သူ၏ ယွဲ့မိသားစုအတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

နဂါးခေါင်းတောင်။

ရှောင်ပီလီသည် ဖုန်းစစ်နန်း ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သော ဆောင်ငယ်၏ ဒုတိယထပ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ဖုန်းစစ်နန်းက ရှောင်ပီလီအတွက် တံခါးကို ပိတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ သူမ၏ အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်က စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို စာရင်းသေချာရှင်းပေးပါ့မယ်”

“ရှင်ပြန်တဲ့အခါ ကောင်းတဲ့အရာအားလုံးကို ယူသွားလို့ရအောင် လုပ်ပေးမယ်”

ရှောင်ပီလီကမူ ဤအရာကို ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။

အရှင်သခင် - ရှောင်ပီလီ။

နယ်ပယ် - အဆင့် (၁) မိုးကြိုးဘေးနယ်ပယ် (ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးဘေး)

သိုင်းပညာ - ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)၊ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဘေးဒုက္ခဆယ်ပါး (အထွတ်အထိပ်)၊ စိတ်ခံစားမှုများ ဖြတ်တောက်ခြင်း (အထွတ်အထိပ်)၊ လိပ်နက်ကြီးစိုးကိုယ်ခန္ဓာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော နတ်ဘုရားပေးပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ ခုနစ်သတ်ဓား (အထွတ်အထိပ်)၊ ရေတွင်းထဲမှ နည်းလမ်းရှစ်သွယ် (အထွတ်အထိပ်)၊ ဝေလုံနတ်ဘုရားလက်ဝါး (၄၀/၁၀၀)၊ ကောင်းကင်ဓား ကျင့်စဉ် ၈ ရပ် (အထွတ်အထိပ်)... ကွေ့ယွမ်ကျမ်း (၄၅/၁၀၀)၊ တိမ်ခွင်းလက်ဝါးသိုင်း (၇၀/၁၀၀)၊ လေနတ်ဘုရား ကန်ချက် (၈၅/၁၀၀)၊ နတ်ဘုရားဓားချက် (အထွတ်အထိပ်)၊ ထိုးဖောက်မရသော ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဓားဖြင့် တာအိုသို့ဝင်ရောက်ခြင်း။

ကျင့်ကြံမှုအမှတ် - ၁,၃၄၆,၄၀၀။

ရယူရန်ရှိသည် - ဖီးနစ်သွေး၊ တိတ်ဆိတ်ဓား။

စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ပီလီက သက်ပြင်းအိုကြီးတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ယခုအကြိမ်တွင် သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဘေးဒုက္ခဆယ်ပါးကို ပြီးပြည့်စုံစေခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဓားသိုင်းပညာ၏ ပဉ္စမမြောက် နယ်ပယ်သို့ပါ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းအပြင် ထိုလူများ၏ ကျင့်ကြံမှုအမှတ်များကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် တစ်သန်းကျော်ပင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ပေါ်ထွက်လာသောအရာသည် တိတ်ဆိတ်ဓား ဖြစ်နေပြီး မဟာနတ်ဆိုးဘုရင် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖီးနစ်သွေးကတော့ မျှော်လင့်ရကျိုး နပ်ပါသေးသည်။

အကယ်၍ ဖီးနစ်သွေးသည် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်၏ အဆင့်ပြည့်စုံသော ပြုပြင်ထားသောပုံစံကို ကျင့်ကြံရန် မသင့်တော်ပါက လတ်တလောမှ သန့်စင်ထားသော ထူးဆန်းသောနဂါး၏ သွေးအနှစ်သာရကိုသာ အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံမှုအမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို အပြည့်အဝ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးဘေးနှစ်ကြိမ်ကို တောင့်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျပါက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် မကြုံစဖူးသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်ပီလီက တွေဝေမနေတော့ဘဲ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ၊

“ဖီးနစ်သွေးနဲ့ တိတ်ဆိတ်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်မယ်”

ဆောင်ငယ်လေးထဲမှနေ၍ ဖီးနစ်ငှက်၏ တွန်ကျူးသံတစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဖီးနစ်ငှက်ငယ်လေးနှင့် တူသော သွေးအနှစ်သာရ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရှောင်ပီလီ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။

ထူးဆန်းသောနဂါး၏ သွေးအနှစ်သာရထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင်များနှင့် မတူဘဲ ဤဖီးနစ်သွေးထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်များသည် အလွန်တရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော်လည်း ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ ရှောင်ပီလီ ယခင်က ရရှိခဲ့ဖူးသော နဂါးသွေးထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ရှောင်ပီလီသည် ထိုဖီးနစ်သွေးစုစုကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုသော သားရဲသွေးအနှစ်သာရ၏ အရည်အသွေး မြင့်မားလေလေ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုမိုကောင်းမွန်လေလေ ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများအရ ဤသိုင်းပညာကို တီထွင်ခဲ့သော ဆရာသခင်ကြီးပင်လျှင် အားကောင်းသော အဆင့်(၁) ထူးခြားသော သားရဲသွေးအနှစ်သာရကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊

ရုပ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းလှပေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ဖြင့်ပင် မိုးကြိုးဘေးလေးကြိမ်ကို တောင့်ခံနိုင်သော သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ... သူ၌ ဖီးနစ်သွေး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သည့်တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ရှောင်ပီလီသည် ဖီးနစ်သွေးကို မြိုချလိုက်တော့သည်။

၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊

ဝုန်း။

ကျယ်ပြောလှသော နူးညံ့သည့် စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးအဆစ်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပီလီ၏ အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုမြင့်မားလာနေတော့သည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းအတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေရန် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင်မူ၊

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် (၂/၁၀၀)

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် (၄/၁၀၀)

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် (၂၀/၁၀၀)

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဖီးနစ်သွေး၏ စွမ်းအင်များသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပီလီအနေဖြင့် အဆင့်ဆင့် ကျင့်ကြံသွားသရွေ့မူ၊

တစ်နှစ်အတွင်း သူသည် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ၈၀၀,၀၀၀ ကို အသုံးပြုပြီး နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်မယ်”

ကျင့်ကြံမှုအမှတ်များ ရှိနေခြင်းက သူ့ကို စိတ်ထင်တိုင်း ကြမ်းခွင့် ပေးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း။

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိသော ရေတွက်၍မရသည့် အတွေ့အကြုံများသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဆောင်ငယ်လေးပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)

အခန်း(၁၇၆)မိုးကြိုးကပ်ဘေးနှစ်ကြိမ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူ

ပြင်းထန်လှသော နှလုံးခုန်သံမှာ စစ်မြေပြင်မှ တိုက်ပွဲဝင်ဗုံသံကြီးများ တီးခတ်နေသကဲ့သို့ပင် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

ရှောင်ပီလီသည် မိမိ၏ရုပ်ခန္ဓာမှာ အစဉ်မပြတ် ပိုမိုသန်မာလာနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးစွမ်းအားများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေ၏။

သို့သော်လည်း မူလက ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှသော ရှောင်ပီလီ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ယခုအခါ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားတော့ဘဲ အရေပြားမှာပင် ပိုမိုဖြူစင်ဝင်းပလာခဲ့သည်။

တစ်နေ့ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊

ရှောင်ပီလီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်၏။

ခွမ်း။

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ထိလိုက်သည့် ကာလ၌ပင် ယင်းခွက်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွပျက်စီးသွားရရှာသည်။

"အင်အားက သိပ်ပြီး တိုးတက်သွားတာပဲ။"

"ငါ အသားမကျသေးဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ရှောင်ပီလီသည် ခြေရင်းနား၌ ကျိုးပဲ့နေသော လက်ဖက်ရည်ခွက်အစအနများကို ကြည့်ရှုကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် ဖီးနစ်သွေး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှပေသည်။

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ဖန်တီးခဲ့သော ရှေးဦးအစ ဆရာကြီးသည်ပင် ထူးဆန်းသော သားရဲကို သတ်ဖြတ်ကာ ယင်း၏သွေးဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်သည်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့လျှင်သော်မှ ယခု သူ ရောက်ရှိနေသော အဆင့်အတန်းမျိုးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ အသေအချာ ယုံကြည်နေမိသည်။

ထိုဆရာကြီးက ကျမ်းစာအုပ်ထဲ၌ ချန်ထားခဲ့သော မှတ်တမ်းများအရ ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပါက မိုးကြိုးဘေး စမ်းသပ်မှု လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျော်ဖြတ်ထားသော သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရှောင်ပီလီသည် မိမိ၏ဓားကို အသုံးမပြုဘဲ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကျိုးယွမ်ကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်မျိုးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရ၏။

"ငါတို့ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးပြီ၊ မိုးကြိုးဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

ရှောင်ပီလီသည် မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ မိုးကြိုးဘေး စမ်းသပ်မှု နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်မယ်။"

"ငါ မိုးကြိုးဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လို ကံဆိုးတဲ့ ကောင်တွေက လာပြီး ပြဿနာရှာဦးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတာပေါ့"

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရှောင်ပီလီသည် အဆောင်ငယ်၏ ပြင်ပသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နဂါးခေါင်းတောင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု စာရင်းများကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးစီးသွားသော ဖုန်းစစ်နန်းသည် ရှောင်ပီလီ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သို့သော် သူမ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ခင်မှာပင် ရှောင်ပီလီ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဖုန်းစစ်နန်း၏ နားထဲသို့ စကားသံတစ်ခွန်းသာ ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

"ငါ့အတွက် သန့်ရှင်းတဲ့ အဝတ်အစားတစ်စုံ ပြင်ဆင်ထားပေးပါ၊ ငါ အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊

ရှောင်ပီလီ၏ အရှိန်အဝါမှာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျှ မရှိဘဲ တမင်တကာပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် လွှတ်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအကြိမ်တွင်မူ သူသည် မိုးကြိုးဘေး စမ်းသပ်မှု နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း။

မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ မရှိဘဲ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှ လက်သီးဆုပ်ခန့် တုတ်ခိုင်လှသော လျှပ်စီးတန်းကြီး တစ်ခုသည် ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုလျှပ်စီးတန်းသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားပြီး သူ၏အဝတ်အစားများကို ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကာ ဆံပင်များကို ထောင်မတ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမိုးကြိုးဘေးဒဏ်သည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ မည်သည့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်မျှ ချန်ထားရစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝုန်း။

ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ရှောင်ပီလီရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ ပစ်ခတ်နေတော့သည်။

မိုးကြိုးချက် အနည်းငယ် ထိမှန်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်နက်ကြီးများမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျွေလွင့်သွားခဲ့ပြီး ပြောင်ချောနေသော ကတုံးကွက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

"ဒီလောက် အင်အားမျိုးကတော့ မန်ဇီကျန်းရဲ့ လူတွေလောက်တောင် မရှိပါလား"

ရှောင်ပီလီသည် ကျောက်ဆောင်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လျှပ်စီးတန်းများ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်နေသည်ကို ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။

မိုးကြိုးဘေးဒဏ်အတွင်းရှိ ထူးခြားလှသော စင်ကြယ်သည့် ယန်စွမ်းအားများမှာ ရှောင်ပီလီ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ပီလီ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုမိုးကြိုးဘေး၏ စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအားများကြောင့် ပိုမို၍ တိုးတက်သန်မာလာနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာမူ သာမန်ထက် ပိုမိုထူးခြားလှပြီး ယင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အစဉ်မပြတ် မြင့်တက်နေတော့သည်။

အကယ်၍ အခြားသော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေခဲ့လျှင် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် ဆိုနိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်ကဲ့သို့ သန်မာလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် မိုးကြိုးဘေးကို ရင်ဆိုင်စဉ်က မိုးကြိုးချက် ဆယ်ချက်ကျော်ခန့်ကိုသာ ကိုယ်တိုင်ခုခံရဲခဲ့ပြီး ယင်းမှ အကျိုးကျေးဇူး အနည်းငယ်ကိုသာ ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် မိမိ၏ သိုင်းပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ ကျဆင်းလာသော လျှပ်စီးများကို တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်ခဲ့ရ၏။ ထိုသို့ မိုးကြိုးချက် ဆယ်ချက်ကျော် ခုခံရခြင်းသည်ပင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို အားနည်းသွားစေတတ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရှောင်ပီလီမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။ အတိုင်းအဆမရှိ ကျဆင်းနေသော မိုးကြိုးဘေးဒဏ်အောက်တွင် ရှောင်ပီလီသည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရပ်များကို စိုးစဉ်းမျှ အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

သူသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်သက်သက်ကိုသာ အားကိုး၍ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ခံယူကာ ယင်းမှ စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလုနီးအချိန် ရောက်သောအခါ၊

ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များမှာ လွင့်ပြယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ရှောင်ပီလီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒီလောက်တင်ပဲလား။

"ငါ ဝတောင် မဝသေးဘူး"

ဝုန်း။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လွင့်ပြယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိန်ခေါ်မှုကို ခံစားမိသွားသကဲ့သို့ တဖန် ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့ပြန်သည်။

ရေပုံးခန့် တုတ်ခိုင်လှပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ခရမ်းနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဝုန်း။

ခရမ်းနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်း သုံးချက်သည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားတော့သည်။

ကျောက်ဆောင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ရှောင်ပီလီသည် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးကျွမ်းနံ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

လျှပ်စီးထိမှန်သွားသော နေရာများမှာ မည်းတူးသွားခဲ့ရရှာ၏။

"တကယ်ကို ပြင်းထန်တဲ့ အင်အားပဲ"

ရှောင်ပီလီသည် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း။

သူ၏ သွေးစွမ်းအားများမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရရှိသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ထူထပ်လှသော လျှပ်စီးတန်းများမှာ မိုးရွာချသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ဤပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးရောင်များမှာ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်ပီလီ မိုးကြိုးဘေး ရင်ဆိုင်နေသော နေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဖြစ်၏။

ဝါးကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ကိုက်သောင်းချီ ဝေးကွာသော ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသော လျှပ်စီးတန်းကြီးများကို ကြည့်ရှုကာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလျက် ရှိနေသည်။

သူသည်လည်း အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

မိုင်တစ်ထောင်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ဦး မိုးကြိုးဘေး ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် မည်သည့် မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်နေသလဲဟု လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ မိုးကြိုးဘေး ရင်ဆိုင်နေသူမှာ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ အသေအချာ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကအတွင်း သူ သိကျွမ်းထားသော မည်သည့် သိုင်းဆရာကြီးမျှ မိုးကြိုးဘေး စမ်းသပ်မှု နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်ကို ဤသို့ မရင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း သူ မတွေးတောရဲလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေရသည်။

အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးထဲတွင်ပင် ပိုင်ထျန်းရွှင်းမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။

ပိုင်ထျန်းရွှင်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ဤမိုးကြိုးဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ရာ ဤအရာသည် သူ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မိုးကြိုးဘေးမျိုးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပါက လျှပ်စီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရပေလိမ့်မည်။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော သိုင်းဆရာကြီးမျိုး မည်သည့်အချိန်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသနည်း။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထူထပ်လှသော လျှပ်စီးတန်းများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့လေပြီ။

ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးကျွမ်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေခဲ့သည်။

သူသည် မိုးကြိုးဘေး၏ ပြင်းထန်လှသော ရန်လိုစိတ်ကို ခံစားမိလိုက်၏။

ဤစတုတ္ထအကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးဘေး၏ ပြင်းထန်မှုမှာ တတိယအကြိမ်မြောက်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုသန်မာလှပေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်သာ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း၊ ဖီးနစ်သွေးဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်သာ မရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း သူ ဤဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ သိုင်းလောကအကြောင်း မသိနားမလည်သောလူ မဟုတ်တော့ပေ။

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ယင်းဂိုဏ်းထံမှ စာအုပ်စာတမ်း အမြောက်အမြားကို သူ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုမှတ်တမ်းများအရ တတိယအကြိမ်မှ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးဘေး၏ ပြင်းထန်မှု ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ဆုံး သုံးဆမှ လေးဆခန့်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။

သို့သော် သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်မှာ အနည်းဆုံး ဆယ်ဆမက ပြင်းထန်လှပေသည်။

အမှန်ပင် ရုပ်ရည်ချောမောလှပသောလူများမှာ အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရတတ်သည် ဖြစ်၏။

"ဟင်"

"နောက်ထပ် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ချောင်းမြောင်းကြည့်နေတာလား"

ရှောင်ပီလီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုအသွင်ဖြင့် ကိုက်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးကွာသော နေရာသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လျှပ်စီးများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် "အရှေ့ပင်လယ် ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ် ဓားသမား" တိန်းကိုင်သည် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး မိုးကြိုးဘေးရင်ဆိုင်နေစဉ် အခြားလူများ၏ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခြင်းကို ရှောင်လွှဲသင့်သည်ဟူသော အချက်ကို သတိရမိသွားသည်။

အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူနှင့် လုံးဝ စိမ်းသက်လှသော သူ့အနေဖြင့် ပို၍ပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ ဆုတ်ခွာရန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

သူနှင့် မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုပုံရိပ်၏ နောက်ကွယ်၌ ရှည်လျားလှသော လှိုင်းဖြူကြီးများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊

အရေးကြီးသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ငါးမန်းအရေပြား အပိုင်းအစတစ်ခုကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုပုံရိပ်မှာ ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'ငယ်ရွယ်လိုက်တာ'

ဒါက တိန်းကိုင်၏ ပထမဆုံးသော အတွေးပင် ဖြစ်၏။

ထိုမျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်လွန်းလှပေသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ဤမျှ ငယ်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု သူ မတွေးတောရဲလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေရတော့သည်။