အခန်း (၁၇၉-၁၈၀)
Vol. 10 Ch. 179-180
အခန်း(၁၇၉)ကံကြမ္မာကို လုယက်သူ
အသံသည် အဝေးကြီးမှ လွင့်ပျံလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်ရှိ လူတိုင်း ထင်ထင်ရှားရှား ကြားလိုက်ရချေသည်။
ထိုအချိန်တွင် မွေးနေ့ဆုတောင်းရန် ရောက်ရှိနေကြသော ဧည့်သည်များထဲမှ လှေအနည်းငယ်သာ ကျွန်းပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားရသေးပြီး လူအများအပြား ကျန်ရှိနေသေးပေရာ ယင်းအသံကြောင့် ကျွန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။
ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်တွင် နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီ နဂါးသတ်လိုက်သည့် သတင်းမှာ ကျွန်းပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားခါစပဲ ရှိသေးရာ ယခုအခါတွင် နတ်ဆိုးဓားကို လာရောက်ရန်စရဲသူ ရှိနေသည်တကား။
လောကကြီးတွင် အသက်မရှင်ချင်သေးသူက မည်သူနည်း။
“အရှေ့ပင်လယ် အရူးဓား ဆရာကြီးပိုင် ရောက်လာတာများလား”
“တောက်... ဒီအသံက ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာ။ ဆရာကြီးပိုင် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“ဒါဆို ငါတို့ မသိတဲ့ နောက်ထပ် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှန်းလုံကျွန်းကို ရောက်လာတာလား”
“အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား”
ကျွန်းပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ အချင်းချင်း တီးတိုးရေရွတ် ငြင်းခုံနေကြပြီး လူပေါင်းများစွာသည် နဂါးခေါင်းတောင် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေကြသည်။
နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီက ထိုစိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံမလားဆိုသည်ကို သူတို့ သိချင်နေကြသလို ရှောင်ပီလီကို ရန်စရဲသည့်လူက မည်သူနည်းဆိုသည်ကိုလည်း စူးစမ်းချင်နေကြပေသည်။
ရှောင်ပီလီကို စိုက်ကြည့်နေသော ဖုန်းစစ်နန်းသည်လည်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား”
“ရှင် တိုက်လို့မနိုင်ရင် ချက်ချင်းထွက်သွားတော့။ ကျွန်မနဲ့ ဝူမာအတွက် စိတ်မပူနဲ့”
ဤလောကတွင် လူမိုက်ဟူ၍ မရှိပေ။ ရှောင်ပီလီ၏ သတင်းများမှာ အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးသို့ စတင်ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်ပါလျက် ယခုလို တံခါးဝအထိ လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲသည်ဆိုလျှင် ထိုသူ၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန် ယုံကြည်မှုရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
လာရောက်သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်ထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက် တန်ရာသည်။ ထို့ပြင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်တန်ရာ၏။
ရှောင်ပီလီသည် အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့် သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာတာပဲ”
“အရင်က ငါသာဆိုရင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ မသေချာပေမဲ့ အခုလို ငါ့ဆီ လာရှာတယ်ဆိုမှတော့ သူ သေတွင်းတူးတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”
“ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“မင်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ သိပ်ကို စတိုင်ကျတာပဲ” ဖုန်းစစ်နန်းသည် ရှောင်ပီလီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ဒါဆို နင် ငါ့ကို အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားမှာကို ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်”
ရှောင်ပီလီက ဤသို့ ပြောလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှု ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ရှောင်ပီလီသည် သူ၏ သိုင်းလမ်းစဉ်တစ်လျှောက် တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ဖူးချေ။
သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ရှောင်ပီလီအပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။ သူမသည် အရင်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရဖူးသည်။
အကယ်၍ ရှောင်ပီလီသာ ယခုတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူမလည်း သေလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
“ဒါ မင်းအတွက်” ရှောင်ပီလီသည် နဂါး၏ သွေးအနှစ်သာရ အချို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း...
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရှောင်ပီလီသည် မီတာထောင်ချီဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပင်လယ်ပြင်ထက်သို့ သက်ဆင်းလိုက်သည်။ သူသည် အရှိန်ကို မလျှော့ဘဲ အသံလာရာ အရပ်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
အသက်ရှူကြိမ် တစ်ဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...
ရှောင်ပီလီသည် ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ ထိုးထွက်နေသော ကျောက်တန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်က ခွေးက လာဟောင်နေတာလဲ”
“မင်းအဖေ ဒီမှာရှိတယ်။ ငါ့ကို သတ်ဖို့ လာခဲ့လေ”
ရှောင်ပီလီ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ လွင့်ပျံသွားသည်။ ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်ရှိ လူတိုင်း ထိုအသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရပေသည်။
လာရောက်ရန်စလိုလျှင်လည်း လာရုံသာ ရှိသည်ကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေရသနည်း။
“နတ်ဆိုးဓားဆိုတာ တကယ်ကို နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ဘယ်လိုပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တွေ့တွေ့ ယုံကြည်မှု ရှိလွန်းတယ်”
“တကယ်ကို အားကျဖို့ကောင်းတယ်”
“ဒီလို သိုင်းဆရာကြီးမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့ပါ့မလဲ”
“နှမြောဖို့ကောင်းတာက အဝေးကြီးဖြစ်နေတော့ နတ်ဆိုးဓားရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မမြင်ရဘူး”
ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်တွင် လူတိုင်းသည် အနောက်ဘက် ပင်လယ်ပြင်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော သိုင်းဆရာကြီးများပင် လိုက်ပါသွားခြင်း မပြုရဲကြပေ။ နတ်ဆိုးဓားကို လာရောက်ရန်စသူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကြိုတင်ခံစားမိနေကြပေသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ တိုက်ပွဲကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပါက အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါအောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ချေသည်။
နဂါးခေါင်းတောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော အရှေ့ပင်လယ် ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ် ဓားသမား တိန်းကိုင်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။
သူ၏ မူလဝိညာဉ်ထဲတွင် ထိုနတ်ဆိုးဓားက ကောင်းကင်ဓားသဖွယ် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မြှုပ်နှံထားခဲ့ရာ သူ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ တည်မှီနေပေသည်။
ထို့ပြင် ရှောင်ပီလီ ပြောခဲ့သည်အရ အကယ်၍ ရှောင်ပီလီ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားပါက သူ၏ မူလဝိညာဉ်ထဲမှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည် ဖြစ်ရာ ထိုအခါတွင် သူ ဧကန်မုချ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရှောင်ပီလီကို လာရောက်ရန်စရဲသူမှာလည်း ထူးခြားသောလူ ဖြစ်ရပေမည်။ သူသည် ဤကိစ္စတွင် မည်သို့မျှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်နိုင်ပေ။
ယခုအခါ သူ ဆုတောင်းနေမိသည်မှာ ရှောင်ပီလီ မသေဆုံးပါစေနှင့်ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ရှင်ရန် အနှစ်တစ်ရာကျော် ကျန်ရှိနေသေးရာ ယခုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားရပါက အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။
“နန်းတော်တွင်း နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက ငါ့ကို ဆက်သွယ်တုန်းကတော့ သူတို့တွေ ပုစဉ်းရင်ကွဲက ရထားလုံးကို တားဖို့ ကြိုးစားနေသလို ကိစ္စအသေးအမွှားကို ချဲ့ကားနေကြတာလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ”
“ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အချိန်တွေကို ပေးဆပ်ရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိတဲ့လူပဲ”
ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ဖန်စွေ့ယွင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပင်လယ်ပြင်ကို မြေပြင်ပြန့်ပြန့်ကဲ့သို့ လမ်းလျှောက်လာနေပြီး ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အတိအကျ ပြောရရင် ငါတို့က အမျိုးအစားတူ လူတွေပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲဒီဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်”
“ပြီးတော့ ငါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို အဆုံးစီရင်မယ့်လူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
ရှောင်ပီလီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“အမျိုးအစားတူ လူတွေ ဟုတ်လား”
“မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့”
“ငါက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ စာပေလေ့လာမှုတွေကြောင့်ပဲ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာတာ”
"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါနဲ့လာယှည်နေတာလဲ"
“ဟင်း...” ဖန်စွေ့ယွင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
“လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံက ပြဋ္ဌာန်းထားတာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြင်နိုင်တဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာတွေတောင် အခြေအနေ အနည်းငယ်ကိုပဲ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အလုံးစုံကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး”
“ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကံကြမ္မာကို လုယူသူတွေပဲ”
“ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအရဆိုရင် ငါ အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အထိပဲ နေရမှာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆရာက မဟာဆေးဝါးကို ဖော်စပ်ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းကို တိုးစေခဲ့သလို ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့လို့သာ ငါ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာတာ”
“မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအရဆိုရင် မင်း မနှစ်ကတည်းက သေရမှာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အသက်ရှင်နေရုံတင်မကဘဲ ဒီအဆင့်အထိပါ ရောက်လာခဲ့တယ်”
“နှမြောစရာကောင်းတာက မင်းမှာ ငါ့လို နောက်ခံမရှိဘူး။ ငါ့မှာတော့ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးမယ့် ဆရာရှိလို့ နန်းတော်တွင်း နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက ငါ့ကို နောက်ထပ် လာမနှောင့်ယှက်တော့တာ။ မင်းကတော့ မတူဘူး။ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဆရာကြီးက မင်းကို ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်လာမရှင်းလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ကံကြမ္မာကို လုယူသူတွေရဲ့ နိဂုံးက ဘယ်တော့မှ မကောင်းနိုင်ဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ ကံကြမ္မာလုယူသူ ဖြစ်ဖြစ် အဆင့်(၁)ကို ရောက်သွားပါစေဦး... နောက်ဆုံးတော့ လျှပ်တစ်ပြက် ပွင့်ပြီး ကြွေလွင့်သွားမယ့် ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ”
ကံကြမ္မာကို လုယူသူ ဟုတ်လား။
ဤနာမည်ကို ကြားရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ အစောပိုင်းက ချိုးရွှမ်ကျီးလည်း ဤအကြောင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။
သူသည် ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၌ စနစ်မျက်နှာပြင်လည်း ရှိနေပေသည်။
သို့ဆိုလျှင် ယခင်ကလည်း စနစ်ရှိသော အခြား ပြန်လည်ဝင်စားသူများ ရှိခဲ့ပြီး ထိုညွှန်ကြားရေးမှူး ဆရာကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆုံးစီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်လား။
ဒါက ပြန်လည်ဝင်စားသူတွေအတွက် တကယ့်ကို အရှက်ရစရာပဲ။
သို့သော် ထိုသူသည် ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ရှေ့မှ လူယုတ်မာသည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကံကြမ္မာလုယူသူဟု ဆိုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူမှာ အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် သေရမည့် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခဲ့ရုံမျှဖြင့် ကံကြမ္မာလုယူသူဟု အခေါ်ခံရခြင်း ဖြစ်ရာ ကံကြမ္မာလုယူသူဟူသော အသုံးအနှုန်း၏ တန်ဖိုးမှာ ထင်သလောက် မြင့်မားပုံမရပေ။
သို့သော် ဤကောင်သည် သာမန် အဆင့်(၁) ကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမိုများပြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိထားပုံရသည်။
သူ့ထံမှ မေးခွန်းအချို့ကို ထပ်မံ မေးမြန်းကြည့်ရပေမည်။
မေးလို့ အဖြေရရင် မြတ်ပြီး မရရင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ အချိန်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ကံကြမ္မာကို လုယူသူတွေ ရှိနေရဦးမှာလဲ” ရှောင်ပီလီက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
ဖန်စွေ့ယွင်က ခေါင်းခါလျက် ပြောသည်။
“အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါသိတာကတော့ ကံကြမ္မာလုယူသူတစ်ယောက် ပေါ်လာတိုင်း နန်းတော်တွင်း နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက သူ့ကို ရှင်းလင်းဖို့ အမြဲ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားတတ်တာပဲ”
“နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ နန်းတော်တွင်း နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက ဒါကို ခဏခဏ အသုံးမပြုဘူး။ သူတို့တွေ အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားပြီဆိုရင် မင်းဆက်တစ်ခု ပြောင်းလဲချိန် ဒါမှမဟုတ် ကံကြမ္မာလုယူသူ ပေါ်လာချိန်ပဲ ဖြစ်တတ်တယ်”
“ကံကြမ္မာလုယူသူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့က သူတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ”
“ကဲ... ငါ ပြောတာလည်း တော်တော်များသွားပြီ”
“ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ကံကြမ္မာလုယူသူချင်း တူနေတဲ့အတွက် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ကိုတော့ ငါ ချန်ထားပေးပါ့မယ်။ မင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်္ဂြိုဟ်နိုင်တာပေါ့”
အခန်း(၁၈၀)သူ့မှာ ခွန်အားအချို့တော့ ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီလောက်ပါပဲ
ဖန်စွေ့ယွင်၏ အရှိန်အဝါသည် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။ ၎င်း၏ အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီးသား မျက်လုံးအစုံသည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ဘဲ မာနထောင်လွှားကာ ဝေးကွာလွန်းလှသည်။
၎င်းသည် ရှောင်ပီလီအား သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်ရှုနေပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည်လည်း ရှောင်ပီလီထံသို့ ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချလိုက်တော့သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားပြီး သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားချေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သာမန်သိုင်းဆရာကြီးများပင်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဖန်စွေ့ယွင်အား တိုက်ခိုက်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့မည် ဖြစ်တန်ရာသည်။
သို့သော် ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများကို ပွက်ပွက်ဆူစေချေသည်။
"မင်းမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိသားပဲ"
"မိုးကြိုးဘေး စမ်းသပ်မှုကို မင်း ဘယ်နှကြိမ် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးပြီလဲ"
ရှောင်ပီလီသည် အသက်ရှူနှုန်း ပိုမိုပြင်းထန်လာဆဲဖြစ်သော ဖန်စွေ့ယွင်အား ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
၎င်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် ကျိုးယွမ်နှင့် စွေ့ဟန်ယွဲ့တို့သည် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာအိုကြီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သိုင်းပညာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးပေ။ ထို့ပြင် ၎င်း၌ စနစ် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ သခင်လေးမှာမူ ကွဲပြားချေသည်။ ဖန်စွေ့ယွင်သည် ၎င်း၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအား မျှရုံဖြင့်ပင် ကျိုးယွမ်နှင့် စွေ့ဟန်ယွဲ့ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများကို လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ချေသည်။
၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မခက်ခဲပေ။
စွေ့ဟန်ယွဲ့သည် သူမ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့လျှင်ပင် သူမနှင့် ဖန်စွေ့ယွင်ကြားမှ ရလဒ်သည် သရေကျနိုင်ခြေ ရှိတန်ရာသည်။
သို့သော် ဖန်စွေ့ယွင်သည် သန်မာသော်လည်း၊
၎င်းအား သတိထားရလောက်အောင်အထိမူ မသန်မာသေးပေ။
ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် မိမိ၏ လက်ရှိသိုင်းပညာ စွမ်းရည်သည် ဤအဆင့်(၁) သိုင်းလောကတွင် မည်သို့သတ်မှတ်ခံရသည်ကို သိလိုခြင်း ဖြစ်ချေသည်။
"မိုးကြိုးဘေးငါးကြိမ်"
"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
စကားဆုံးသည်နှင့်။
ဝုန်း။
ရုတ်တရက် ဖန်စွေ့ယွင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။ ဤပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် ဤလောကမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်သည့်အလား ရှောင်ပီလီအား အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ဖန်စွေ့ယွင်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးပြလိုက်သည်။
၎င်း၏နောက်ကွယ်မှ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည်လည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုကိုပင် ပြုလုပ်ချေသည်။
လက်ညှိုးတစ်ချောင်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ဤလက်ညှိုးတစ်ချက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပင် တုန်ခါသွားရချေသည်။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ၎င်းအား လက်ညှိုးတစ်ချောင်း လှုပ်ရှားရန်ပင် ပုံမှန်ထက် အဆတစ်ရာမက ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။
"အခြေခံကျင့်စဉ်တောင် မကျွမ်းကျင်သေးဘဲ ဒီလိုလုပ်နိုင်နေပြီလား"
ရှောင်ပီလီသည်လည်း လှည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လေမုန်တိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
ကောင်းကင်အလိုတော် လေးဘက်အရပ် တိုက်ကွက်။
လေနတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ။
ဝုန်း။
ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် လက်ဝါးနှစ်ခု ပဋိပက္ခဖြစ်သွားချေသည်။
ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ လှိုင်းထလာချေသည်။
သို့သော် ဖန်စွေ့ယွင်၏ နောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်ယောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်...
လေနတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်သည် ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး ရှောင်ပီလီပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသည်။
"မင်းမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိသားပဲ"
"နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကိုတောင် မခံနိုင်တဲ့ အားနည်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"
ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲပေ။ ၎င်းသည် ဝေဟင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဖန်စွေ့ယွင်၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာချေသည်။ ၎င်းသည် မည်သည့် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကိုမျှ မသုံးဘဲ ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားကိုသာ သုံး၍ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်သီး။
၎င်းသည် ကောင်းကင်အလိုတော် လေးဘက်အရပ် တိုက်ကွက်၏ အတွေ့အကြုံကိုပင် မသုံးရသေးဘဲ ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဆယ့်ခုနစ်သာ ရှိသေးသည်။
၎င်း အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက ကောင်းကင်အလိုတော် လေးဘက်အရပ် တိုက်ကွက်ဖြင့် ဖန်စွေ့ယွင်၏ တိုက်ကွက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခု ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခါစ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ဤကျွမ်းကျင်သူအား အသုံးပြု၍ ဖီးနစ်သွေးကို အခြေခံထားသော မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို စမ်းသပ်လိုခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။
ဖန်စွေ့ယွင်သည် မိမိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးသားဖြစ်သော ရှောင်ပီလီအား ကြည့်ကာ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲပေ။
၎င်းသည်လည်း လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
ရှောင်ပီလီ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖန်စွေ့ယွင်၏ နောက်ကွယ်မှ နတ်ဘုရားရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။
ပုရွက်ဆိတ်များပင်လျှင် ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါနိုင်ချေသည်။
ဘုန်း။
ဧရာမ လက်သီးကြီးနှင့် ရှောင်ပီလီ၏ လက်သီးတို့ ပဋိပက္ခဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်။
ဖန်စွေ့ယွင်၏ နောက်ကွယ်မှ နတ်ဘုရားသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားတော့သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဖန်စွေ့ယွင်သည် အံ့အားသင့်သွားချေသည်။ ၎င်းသည် မဟာတာအို ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကို အထူးပြု မကျင့်ကြံသော်လည်း ဤသိုင်းပညာကို အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဖြတ်ကျော်ထားသော အဆင့်(၁) ကျင့်ကြံသူကို လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ချေသည်။
သို့သော် ယခု ၎င်းသည် ရှောင်ပီလီ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချိုးဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်လား။
ထို့ပြင် ရှောင်ပီလီသည် ခုနက လက်သီးချက်တွင် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို မသုံးခဲ့ဘူးလား။
"မင်းက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှာ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ" ဖန်စွေ့ယွင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ခွန်အားက ဓားသိုင်း မဟုတ်ဘဲ ပြင်ပရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်း ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်နေတာလား"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီလောက်ပါပဲ"
"ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်းရဲ့ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကို ဘယ်လို ချေမှုန်းပစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်စမ်း"
ဖန်စွေ့ယွင်သည် ကရုဏာနှင့် စာနာစိတ်ရှိသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခါးမှ နှိုက်လိုက်ပြီး ပျော့ပျောင်းသော ဓားတစ်လက်သည် ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာချေသည်။
ချွင်။
ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသော ဓားရောင်ခြည်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ဓားအလင်းတန်း ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ရာသီဥတု ဖြစ်စဉ်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်သည် တုန်ခါသွားချေသည်။
ဓားသည် တစ်ခဏချင်းတွင် ရောက်ရှိလာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
"တိုက်ချင်ရင် တိုက်စမ်းပါ။ ဘာလို့ ဒီလောက် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာလဲ"
ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝုန်း။
နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်ပြန်သည်။
ဓားစွမ်းအင်သည် ကြေမွသွားချေသည်။
ရှောင်ပီလီသည် ဖန်စွေ့ယွင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်သီး။
သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် သတ်မည်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် သတ်မည်၊ ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ သတ်မည်။
မလိုလားအပ်သော လှုပ်ရှားမှုများ မရှိဘဲ စင်ကြယ်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သာ ရှိချေသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင်၊
၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာချီ၍ ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။
လက်သီးရိပ်များနှင့် ဓားအလင်းတန်းများသည် အလွန်တရာ တောက်ပလှချေသည်။
မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ လှိုင်းထလာတော့သည်။
ရှန်းလုံကျွန်း။
"ဆူနာမီ"
"ဆူနာမီ လာနေပြီ"
"မြန်မြန် မြန်မြန်၊ ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို သွားကြ"
လူတိုင်းသည် ရှန်းလုံကျွန်း၏ မြင့်မားသော နေရာသို့ အလုအယက် ဦးတည်သွားကြသဖြင့် အော်ဟစ်သံများ မြည်ဟီးနေချေသည်။
ကျောမူအာ၊ ဖုန်းစစ်နန်း၊ အရှေ့ပင်လယ် ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ် ဓားသမား တိန်းကိုင်နှင့် အခြားသူများသည် နဂါးခေါင်းတောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။
ဖုန်းစစ်နန်းသည် အရှေ့ပင်လယ်မှ ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော လူအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဆူနာမီက ဆိပ်ကမ်းနားက လူတွေကို မထိခိုက်အောင် စီနီယာအနေနဲ့ ကူညီပြီး တားဆီးပေးပါဦး"
နောက်ဆုံးတွင် ဆိပ်ကမ်းအနီးရှိ လုပ်ငန်းများသည် ယခုအခါ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပင်လယ်ရေ လွှမ်းမိုးသွားပါက ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်တန်ရာသည်။
ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော လူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိပ်ကမ်းထံသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာချေသည်။
ဝုန်း။
ကြောက်မက်ဖွယ် လက်ဝါးချက်တစ်ခုသည် ၎င်း၏ လက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မီတာအနည်းငယ်မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားစေသည်။
အရှေ့ပင်လယ်မှ ဝါးကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော လူသည် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီလောက် ဝေးတဲ့နေရာကနေ ဒီလောက်အထိ လှုပ်ခတ်မှု ပြင်းထန်နေတာလား"
"နတ်ဆိုးဓား က ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလဲ"
"ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးက အရှေ့ပင်လယ် အရူးဓား စီနီယာပိုင် တောင်မှ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ထင်တယ်"
"မင်း ဒါပဲ တတ်နိုင်တာလား"
ဝုန်း။
ရှောင်ပီလီ၏ လက်သီးဆန္ဒသည် လှိုင်းထလာပြီး ၎င်းသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
စွမ်းအင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကြောင့် ဖန်စွေ့ယွင်၏ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးသည် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ကြည်သော အရောင်အဆင်းတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။
"မင်း ငါ့ကို အံ့အားသင့်စရာတွေ တော်တော်များများ ပေးတာပဲ"
"မင်းက ဆန်းကြယ်သောနဂါးရဲ့ သွေးဆေးကြောခြင်းကို ခံယူခဲ့ပြီး ရွှေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ရင်တောင် မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ဒီအခြေအနေအထိ မရောက်သင့်ဘူး"
"ငါ့အကြောင်း မင်း မသိသေးတာ ဘယ်နှစ်ခု ရှိသေးလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် မြည်ဟီးနေပြီး ၎င်း၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို လှည့်လိုက်ကာ၊
သာမန် မိုးကြိုးဘေးနယ်ပယ် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေရန် လုံလောက်သော ဓားစွမ်းအင် သောင်းချီ၍ ပေါ်လာပြီးနောက် ရှောင်ပီလီထံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်သွားချေသည်။
"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီဓားချက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ဝုန်း။
ရှောင်ပီလီသည် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာအား မိမိအပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်စွေ့ယွင်ပင်လျှင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရချေသည်။
ရှောင်ပီလီသည် မည်သို့ကြောင့် ဤမျှအထိ မာနထောင်လွှားနေရသနည်း။
၎င်းသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ရေးကိုပင် မချိုးဖျက်နိုင်ဟု ထင်နေသည်လား။
ဤအချိန်တွင်၊
ဝုန်း။
ဖန်စွေ့ယွင်၏ မျက်လုံးများသည်လည်း သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီလာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များသည် အထွတ်အထိပ်အထိ ဆူပွက်လာချေသည်။
နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး ဖန်စွေ့ယွင်သည် ၎င်း၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။
နတ်ဘုရား၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် ကျရောက်လာတော့သည်။
ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချေသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင်၊
ရှောင်ပီလီ၏ အဝတ်အစားများသည် ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သတ္တုချင်း တိုက်မိသော အသံများသည် မပြတ်မတောက် မြည်ဟီးနေချေသည်။
ဓားစွမ်းအင်သည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားများကိုသာ ချန်ထားခဲ့နိုင်ချေသည်။
ရှောင်ပီလီသည် ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သူ့မှာ ခွန်အားအချို့တော့ ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီလောက်ပါပဲ"