မဟာရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကူညီခြင်း

ဓားနတ်သမီး၏ စကားများက လီယွမ်၏ နှလုံးသားကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်သွားစေပြန်၏။

လီယွမ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တောင်တန်းများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို လာရှာခဲ့သော အဒေါ်နှင့် အဘိုးမှလွဲ၍ သူ၏ စစ်မှန်သော သရုပ်မှန်ကို ပြင်ပလူများအား မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူဖြစ်စေ ဓားနတ်သမီးဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့သော အစီအစဉ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်..

ဓားနတ်သမီးက အရာအားလုံးကို ရင်ဘတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီလား..."

လီယွမ်၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများကို ခံစားမိလိုက်သော ဓားနတ်သမီးက နောက်ပြောင်လိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ..."

လီယွမ်တစ်ယောက် အလိမ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

အရင်က သူသည် ဓားနတ်သမီးကို ငတုံးမလေး တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဓားနတ်သမီးက ပြန်လည် နိုးထလာပြီး သူနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်ထားရာ ကိစ္စရပ်များစွာကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် သူ့ကိုယ်သူပင် အနည်းငယ် တုံးအသွားသလို ခံစားနေရသည်။

"လီယွမ်... နင်က အရမ်း မာနကြီးတာပဲ..."

ဓားနတ်သမီးက ပြုံးလျက် ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"နင်က ငါ့ကို ဘဝသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့တာလေ... ဒါကြောင့် နင့်ရဲ့ မဟာရည်မှန်းချက်တွေ အောင်မြင်ဖို့ ငါ သေချာပေါက် ကူညီပံ့ပိုးပေးရမှာပေါ့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ပန်းဓားသူတော်စင် ဖူချူကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်တန်းများဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

"စီနီယာ ဓားနတ်သမီး..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှနေ၍ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အရိပ်ဝှက်မြို့စား ယွင်ရှန်းယင်းလည်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဖယ်စမ်း..."

ဓားနတ်သမီးက တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ညဇီးကွက်ဘုရင်ကြောင့် လီယွမ်မှာ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အကြံအစည် အမျိုးမျိုးဖြင့် လှည့်စားနေခဲ့ရ၏။ လီယွမ်၏ လွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် ညဇီးကွက် အစောင့်တပ်အပေါ် သူမ၌ မည်သည့် ကောင်းသော ခံစားချက်မျှ မရှိခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းယင်း (တိမ်တိုက်ထဲက လင်းယုန်) က အိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေခွေးမြီး မြက်ပင်ကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်၏။

"တော်တော်လေး အေးစက်တာပဲ..."

သူက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ချေ။

ယခင်က ဓားနတ်သမီး၏ ‘ဓားတစ်သောင်း အပြန်လမ်း’ သိုင်းကွက်ကို လေ့လာခွင့် ရခဲ့သဖြင့် အသိအမြင် အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုမျှ ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည် ဆိုပါက သူလည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အဝေးဆီမှ ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာသည်။

ယွင်ရှန်းယင်းက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ငှက်ကို ဖမ်းယူလိုက်၏။ တောင်ပိုင်း တပ်မှူး ‘ဇီနုန်’ ၏ အသံက အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အရိပ်ဝှက်မြို့စား ယွင်ရှန်းယင်း... ဘုရင်ကြီးက နင့်ကို ခွန်လွန်တောင်ဆီ သွားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်... ချက်ချင်း အချိန်မဆွဲဘဲ ထွက်ခွာပါ..."

"ခွန်လွန်တောင်ကို သွားရမယ်..."

ယွင်ရှန်းယင်း တုန်လှုပ်သွား၏။

"မင်းသားလေးရဲ့ သရုပ်မှန်ကို အတည်ပြုနိုင်သွားပြီလား... ဒါမှမဟုတ် ဘုရင်ကြီးက နောက်ဆုံး အစီအစဉ်ကို ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာများလား..."

"ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဒီတစ်ခါတော့ လှောင်ချိုင့်ထဲကငှက်ကို တွေ့ရဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီပဲ..."

ဤလောကတွင် သူ အတွေ့ချင်ဆုံး လူမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော မင်းသားလေး မဟုတ်ဘဲ အခြား အရိပ်ဝှက်မြို့စား တစ်ဦးဖြစ်သည့် လှောင်ချိုင့်ထဲကငှက်ပင် ဖြစ်၏။

ဤလူက တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာပြီး ဘုရင်ကြီး၏ အရိပ်ဝှက်မြို့စား ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။

ဘာကြောင့် ဒီလူက ဘုရင်ကြီးဆီကနေ ဒီလို မြင့်မားတဲ့ အလေးပေးမှုကို ခံရတာလဲ..။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘုရင်ကြီးနှင့် အတူတကွ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ဘုရင်ကြီး ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သော သူ့ထက် ပို၍ တောက်ပနိုင်မည်ဟု ဒီလူက ဘာကြောင့် ထင်နေရတာလဲ..။

တစ်နေ့နေ့တွင် ထို လှောင်ချိုင့်ထဲကငှက်ကို သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေပြပြီး ဘုရင်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို အခံထိုက်ဆုံးသူမှာ သူသာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရမည်။

လှောင်ချိုင့်ထဲကငှက်က တိမ်တိုက်များကြားတွင် ဝဲပျံနေသော လင်းယုန်တစ်ကောင်ကို မည်သည့်အခါမျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးရှောင်တောင်ပေါ်တွင်..

ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများစွာနှင့် တပည့်များမှာ လီယွမ်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သဘောထားများ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လီယွမ်သည် ကူအင်မော်တယ်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ဓားနတ်သမီး၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးဖြစ်ကြောင်း ဓားနတ်သမီးက ယခင်က ကြေညာခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ တကယ်တော့ သူသည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်သည်။

ပါးနပ်သော လူငယ်အချို့က လီယွမ်ကို ‘ဘိုးဘေးကြီး’ ဟုပင် သဘာဝကျကျ ခေါ်ဝေါ်လာကြတော့သည်။

လီယွမ်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားပြီး ဓားနတ်သမီး၏ စိတ်နေသဘောထားကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် မြင်ရသလောက် မငယ်တော့သော်လည်း လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါသေးသည်။

လူများ၏ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခြင်းကို ခံရကာ ‘ဘိုးဘေးကြီး’ ဟု အခေါ်ခံရသည်မှာ အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် ပုန်းအောင်းရန် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရတော့၏။

ကောင်မလေး တစ်ယောက် နောက်မှ လိုက်လာသည်။

"ဦးလေး..."

ချန်နျန်ဖုန်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုတော့ သူမ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဦးလေးက ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမကို သိုင်းလောက၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို အမှန်တကယ် ပြသခဲ့ပြီး သာမန်လူများ တစ်သက်လုံး မတွေ့နိုင်သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင် ပါဝင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ အချို့ကို ဦးလေးနှင့် လှပသော အစ်မကြီးတို့ကပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသေး၏။

"မင်း မြင်လိုက်တယ် မလား... ညဇီးကွက် အစောင့်တပ်ရဲ့ အရိပ်ဝှက်မြို့စားကိုလေ..."

လီယွမ်က လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

ချန်နျန်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် အဲဒါက သမီး ဖြစ်ချင်တဲ့ ညဇီးကွက် အစောင့်တပ်မှ မဟုတ်တာ..."

"ဒါပေမယ့် တကယ့် ညဇီးကွက် အစောင့်တပ်တွေက အဲဒီလိုမျိုးတွေချည်းပဲ..."

လီယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

ကောင်မလေး၏ စိတ်က အလွန် ရိုးအလွန်းနေသေး၏။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ချန်နျန်ဖုန်းက ညဇီးကွက် အစောင့်တပ် တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ချင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ မိခင် တမ်းတနေသော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့နိုင်ခဲ့သော သူမျိုးသာ ဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။

"သမီး ညဇီးကွက် အစောင့်တပ် ဖြစ်လာတဲ့အခါကျရင် အဲဒီလို ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကောင်မလေးက ငြင်းခုံလိုက်၏။

"မင်းလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်လာမှာပါ..."

လီယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"အခုချိန်မှာ မင်းက တစ်စုံတစ်ယောက် သဘောကျမယ့် လူစားမျိုး ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲလေ..."

ကောင်မလေး မှင်တက်စွာ ရပ်နေမိ၏။

သူမသည် အစစ်အမှန် ညဇီးကွက် အစောင့်တပ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့က သူမ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး သူမ၏ မိခင် တမ်းတနေသူနှင့်လည်း လုံးဝ တခြားစီ ဖြစ်နေသည်။

"သမီး..."

ချန်နျန်ဖုန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။

တောင်ကုန်း အနည်းငယ်သာ ကြီးမားပြီး ရွာအနည်းငယ်သာ ကျယ်ဝန်းသော သူမ၏ စိတ်ကူးထဲက ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ သိုင်းလောက၏ ဤမြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များ ရှိနေခြင်းက မည်သည့်အခါမျှ မဆိုးရွားချေ။

လီယွမ်က ကောင်မလေး၏ စိတ်ထဲသို့ သိုင်းလောကနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် အကြံဉာဏ်များကိုမျှ ထပ်မံ ထည့်သွင်းမပေးတော့ပေ။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

"လာ... ညဇီးကွက်ဘုရင်ရဲ့ စခန်းဆီကို မင်းကို ငါ ခေါ်သွားပေးမယ်..."

"မလိုတော့ပါဘူး... ကျေးဇူးပါပဲ..."

ချန်နျန်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဦးလေး... သမီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီ... သမီး ကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို ဖောက်ချင်တယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ရွာကို ပြန်သွားတဲ့အခါ အမေ့ကိုယ်စား အဲဒီလူကို စကားပြောရဲတဲ့ ယုံကြည်မှု သမီးဆီမှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားက လီယွမ်အတွက် အနည်းငယ် မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်နေ၏။

ခေတ္တမျှ အကြာတွင် သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ကံကောင်းပါစေ..."

"ဟီး..."

ချန်နျန်ဖုန်းက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော သွားလေးများ ပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သူတို့ အားလုံးက သူတော်စင်ကို အံတုနိုင်ခဲ့တဲ့ ဦးလေးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အံ့သြနေကြပေမယ့်... သမီးကတော့ သူတို့နဲ့ မတူဘူး... သမီး ထင်တာကတော့..."

"အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းပြီး တာအိုကို သက်သေပြခြင်းကမှ ရင့်ကျက်တဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှုပဲ... သမီးတို့ရဲ့ ကတိကို မမေ့နဲ့နော်..."

လူငယ်ဘဝ၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုများဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

ချန်နျန်ဖုန်းသည် သူမ၏ အိတ်ကို လွယ်ကာ တောင်ကုန်းလမ်းလေးအတိုင်း တစ်ယောက်တည်း ပြေးဆင်းသွားတော့၏။

တောင်ကုန်းလမ်းလေး၏ အဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော သေးငယ်သည့် ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်ရင်း လီယွမ် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ ရင်ထဲရှိ အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက် အနည်းငယ်ကြောင့် ချန်နျန်ဖုန်းကို သူ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ်တမ်းတွင် ကောင်မလေးက သူထက်ပင် ပို၍ ပြတ်သားနေပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီလေ..."

"ငြင်းဆန်ဖို့တောင် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိတဲ့ သူတွေထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်..."

လီယွမ် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ချေ။

"ဂလု... ဂလု..."

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ရွှေရောင် ရတနာလေး လိမ့်ထွက်လာ၏။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သိုင်းလောက ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ၏ သုံးပုံတစ်ပုံက လင်းရှောင် ဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အလွန်အမင်း အောင်မြင် ကြီးပွားလာခဲ့ကာ ၎င်း၏ အောင်မြင်မှု အများစုကို ဓားနတ်သမီးနှင့် လီယွမ်တို့က သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် ရတနာလေး၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ‘တောင်တန်း၊ မြစ်ချောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်’ ပုံစံများအပြင် ဓားနှင့် လှံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လီယွမ် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒီနေ့... မင်း ဗိုက်တင်းနေအောင် စားရမယ်..."

သူက လမ်းစဉ်ကြီး သုံးရပ် (စိတ်ဝိညာဥ်၊ ရုပ်ခန္ဓာ၊ ကံတရား) ထံမှ ယခင်က ရရှိထားသော ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းက ယခင် မင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ အကြွင်းအကျန်များကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီး သိုင်းလောက ကံကြမ္မာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာ ပေါင်းစပ်မှုတွင် ပိုမို အထူးပြုလာသော ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ ကံတရား ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါများနှင့် ရွှေရောင် ရတနာလေးက ဘယ်လောက်အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မည်လဲ။

လီယွမ် အတော်လေး မျှော်လင့်နေမိတော့၏။

သူသည် ‘ချောက်နက် နဂါး’ ကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာ နည်းစနစ်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှေရောင် ရတနာလေး၏ နောက်ထပ် တိုးတက်မှုက သူ့ကို ပိုမို လုံခြုံမှု ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညဇီးကွက်ဘုရင်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် နေ့ရက်က သိပ်မဝေးတော့ချေ။

[ မူလ အရင်းအမြစ်များကို ရွေးချယ်ပါ ]

[ ဘဝဆက်နွယ်ကူ၊ ရှစ်ခွင်လွှမ်း ကံကြမ္မာကူ၊ အတူတကွ ပေါင်းထည့်မည့်အရာများမှာ စိတ်နှလုံး သန့်စင် စာပေဝိညာဉ်၊ နဂါးကျား ကံကြမ္မာ ကျောက်စိမ်း၊ ချင်းချန် ကံကြမ္မာ ပုလဲ နှင့် သန့်စင်သော ဓာတ်တော် ]

[ ဖန်တီးမှုကို စတင်ပါသည်... ]