အခန်း ၂၁၉

အခန်း ၂၁၉

စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် လီဇီဝေက သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်သို့ သွားရောက်ကာ သားရဲအသစ် ရွေးချယ်မည့်အကြောင်းကို စတင်ဆွေးနွေးတော့သည်။

“ဒီတစ်ခေါက် ငါ ဘယ်လိုသားရဲမျိုးကို ရွေးသင့်တယ်လို့ နင်ထင်လဲ။”

လီဇီဝေက မေးလိုက်သည်။

“ဒြပ်စင်ကတော့ သိပ်မရွေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို မြွေမျိုးနွယ်၊ ပိုးကောင်မျိုးနွယ် ဒါမှမဟုတ် ရေနေငါးမျိုးနွယ် သားရဲတွေကို ရွေးဖို့ ငါအကြံပြုချင်တယ်။”

ကျန်းဟန်က ခေါက်ဆွဲကို တရှူးရှူး ဆွဲသောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ။ ငါက အစက ပျံသန်းနိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုအပိုင်းကို အားပြုတဲ့ သားရဲမျိုးကို ရွေးမလို့။ ဒါမှ မီးနတ်ဘုရားခွေးနဲ့ တွဲဖက်ညီမှာလေ။”

လီဇီဝေက အကြောင်းရင်းကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။ သူမသည် ပါးစပ်နား ရောက်နေသည့် ခေါက်ဆွဲများကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အကြောင်းရင်းကိုတော့ ငါ အခုအသေးစိတ် မပြောပြနိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကိုယုံတယ်ဆိုရင် ငါ့အကြံပြုချက်အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ စဉ်းစားပုံကလည်း မမှားပါဘူး။ ငါပြောတဲ့ ထူးခြားချက်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သားရဲမျိုးကို ရှာကြည့်လို့ရတယ်။ အလားအလာ နည်းနည်းနိမ့်ရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး။ အကြောင်းရင်းကိုတော့ နောက်မှ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်။ မင်းကို လုံးဝ အရှုံးမပေါ်စေရပါဘူး။”

ကျန်းဟန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

မြွေမျိုးနွယ်၊ ပိုးကောင်မျိုးနွယ် သို့မဟုတ် ငါးမျိုးနွယ် ဖြစ်နေသရွေ့ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နဂါးအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် သင့်တော်သော အမျိုးအစားများ ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ သူသည် သင့်တော်သော အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေကာ လီဇီဝေ၏ သားရဲကိုပါ နဂါးသွေးမျိုးဆက် ကူးစက်ပြန့်ပွားနိုင်စေရန် ကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်း၏ နဂါးသွေးမျိုးဆက် နောက်လိုက်ဖြစ်လာခြင်းက ပိုင်လင်း၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အကျိုးကျေးဇူးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤပေးဆပ်မှုများက ဘာမှမဟုတ်ပေ။

မည်သူ့ကိုမဆို သွားမေးလျှင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ငါနားလည်ပြီ။”

လီဇီဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် မွန်းလွဲပိုင်း ပွဲစဉ်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း နေပူဆာလှုံရန် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်လာခဲ့လေသည်။

“ဂူးးး”

ဟုတ်ဟုတ်က ကျန်းဟန်ကို စိုက်ကြည့်လာပြီး သူ့ကိုမှီကာ အိပ်စက်နေခြင်းကို သဘောမကျသည့်ဟန် ပြလိုက်သော်လည်း ဖယ်မသွားခဲ့ပေ။ ဤအရာက ယဉ်ကျေးသော ဆန့်ကျင်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

၎င်းသည် ကျန်းဟန်မရှိလျှင် မဖြစ်တော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော စိတ်ကောက်တတ်သည့် ဗီဇလေးကြောင့် မျက်နှာသာ မပေးနိုင် ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်း လက်တွေ့သင်ကြားရေးအတန်း စတင်သောအခါ ဆရာ လီဖုန်းက သူ့ထံ ဖုန်းဆက်လာခဲ့သည်။

“ကျန်းဟန်... မင်း အဲဒီပွဲကို တိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က မင်း သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ကို သွားမယ်ဆိုတာ သိတာနဲ့ တန်းပြီး လက်နက်ချသွားပြီ။”

ဆရာ လီဖုန်းက ပြောလာ၏။

“လက်နက်ချသွားတာလား။”

ကျန်းဟန် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသော်လည်း ပုံမှန်ပဲဟု တွေးမိလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲသူ အမှန်တကယ် မရှိသလောက် ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ သူပြောတာတော့... မူလက မင်း သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ကို သွားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူထင်ထားလို့ ချက်ချင်း ပွဲမဖျက်ဘဲ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မလားလို့ မျှော်လင့်ထားတာတဲ့။ အခု မင်းသွားမယ်ဆိုတော့ သူ တိုက်တိုက် မတိုက်တိုက် ရလဒ်က အတူတူပဲလေ။”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်က တိုက်ခိုက်ရန် မလိုတော့ကြောင်း အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်ကာ မတတ်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

အချိန်ရေယာဉ်ကြောမှာ အစဉ်အမြဲ စီးဆင်းနေပြီး လူသားတို့သည်လည်း တရွေ့ရွေ့ အိုမင်းရင့်ရော်လာကြသည်။ ဤကန့်သတ်ထားသော အချိန်ကာလအတွင်း အချို့က ထုံထိုင်းစွာ ရှင်သန်နေထိုင်ကြပြီး အချို့က ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေနေကြကာ အချို့ကမူ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လေကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားနေကြပြီး မည်သည့်အခါမျှ ရပ်တန့်မသွားကြပေ။

သုံးရက်တာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤအတောအတွင်း ကျန်းဟန်သည် ကျောင်း၌ပင် ရှိနေပြီး မူလအတိုင်း ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့သည်။ ခြားနားချက်တစ်ခုမှာ သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်လကကဲ့သို့ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်သည့် အညတရတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသုံးရက်အတွင်း ကျန်းဟန်သည် အတန်းတက်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ သတ္တုပုရွက်ဆိတ်များကိုလည်း စောင့်ကြည့်ပြီး အစာကျွေးခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက သတ္တုပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မ၏ သားဖောက်မှုကြောင့် အသိုက်ထဲရှိ သတ္တုပုရွက်ဆိတ် အရေအတွက်မှာ နှစ်ထောင်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်က ၎င်းတို့ကို မတူညီသော ဓာတ်သဘာဝရှိသည့် သတ္တုအမျိုးမျိုး ကျွေးမွေးခဲ့သောကြောင့် ထူးဆန်းသော ပုရွက်ဆိတ်များစွာ မွေးဖွားလာ၏။ မီးမှုတ်နိုင်သော မီးလျှံပုရွက်ဆိတ်၊ လျှပ်စီးများ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော မိုးကြိုးပုရွက်ဆိတ်၊ ပါးစပ်မှ ဓားအလင်းနှင့် ဆေဘာအရိပ်များ မှုတ်ထုတ်နိုင်သော ဓားအလင်းပုရွက်ဆိတ်နှင့် ‌ဆေဘာအရိပ်ပုရွက်ဆိတ်၊ ထို့ပြင် ရွေ့လျားမှုနှုန်း အလွန်မြန်ဆန်သော ပါကောပုရွက်ဆိတ် စသဖြင့် ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းဟန်သည် သတ္တုပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မကို သတ်မှတ်ထားသော သတ္တုအမျိုးအစားတစ်မျိုးတည်း ဆက်တိုက်ကျွေးမွေးနေသရွေ့ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ၎င်းသည် လုံးဝဆန်းသစ်သော ပုရွက်ဆိတ်ဥအမျိုးအစားကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပြီး ပုရွက်ဆိတ်မျိုးနွယ်စု အသစ်များကို မွေးဖွားပေးနိုင်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျန်းဟန်သည် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ၌ သူ့အလိုလို နျူကလီးယားဖစ်ရှင်း ဖြစ်ပွားနိုင်သော သတ္တုတစ်မျိုးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှာဖွေခဲ့သည်။ ကြားဝင်ပြုပြင်ပေးပြီးနောက် တတိယမြောက်နေ့တွင် ထိုသတ္တုပုရွက်ဆိတ်များသည် လုံးဝဆန်းသစ်သော ပုရွက်ဆိတ်အမျိုးအစားသစ်တစ်မျိုးကို ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့၏။

ထိုပုရွက်ဆိတ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် ရှိသင့်သည့်ပုံစံနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ခေါင်းသုံးလုံးပါရှိပြီး ခေါင်းတစ်ခုစီ၌ ကြီးမားသော မျက်လုံးတစ်လုံးစီ ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ခရမ်းရောင်ဦးမှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

သို့သော် ထိုသတ္တုဆန်းကြီးသည် သာမန်ပုရွက်ဆိတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုစွမ်းအားထက်မြက်၏။ ၎င်းသည် မြေပဲစေ့ခန့်သာ ရှိသော်လည်း ကြွက်တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ဦးမှင်များကို အဝေးကြီးအထိ ဆန့်ထုတ်နိုင်ပြီး ကြွက်ကို တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်ညှစ်သတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ သက်တမ်းတိုတောင်းခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ရက်မပြည့်မီမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဟန်၏ ထိုသတ္တုပုရွက်ဆိတ်များအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသတ္တုပုရွက်ဆိတ်များထဲမှ တစ်ကောင်မျှ လက်ရွေးစင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အ‌မြုတေကဲ့သို့သောအရာများကို ထုတ်လုပ်ရန် အလွန် သေးငယ်လွန်းပုံရသည်။

အကယ်၍ သူသည် မူလသတ္တုဒြပ်စင် တစ်ခုခုကို ရရှိပြီး ယင်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုအတွင်း ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမလားဟု ကျန်းဟန် တွေးတောနေမိသည်။

မူလဒြပ်စင်ဟူသည်မှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ အလားအလာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် ကောင်းကင်ဘုံကို အလွန်အမင်း ဆန့်ကျင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။

အကယ်၍ သူသည် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုကို မွေးရာပါဗီဇ ကန့်သတ်ချက်အား ကျော်ဖြတ်စေနိုင်ပါက ဤပုရွက်ဆိတ်များသည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲတွင် သတ္တုဒြပ်စင်မဟုတ်ဘဲ မူလရေဒြပ်စင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် စမ်းသပ်၍မရသေးပေ။ နောက်တစ်ကြိမ် သာမညပင်လယ်သို့ သွားသည်အထိ စောင့်၍ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

လဆန်း ၁၀ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ကျန်းဟန်နှင့် နိုင်ငံတော်အဆင့် ၂ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်သို့ သွားရောက်ခွင့်ရရှိသည့် အခြားလူ ၉၉ ဦးတို့ ကစားကွင်းတွင် စုဝေးခဲ့ကြ၏။ ကျန်းဟန်၏ အတန်းထဲမှဆိုလျှင် သူနှင့် လီဇီဝေ နှစ်ဦးတည်းသာ ပါဝင်သည်။

လူဦးရေ အများဆုံးမှာ သဘာဝအတိုသ်း အထူးအတန်းနှစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်တန်းလျှင် တစ်ဆယ့်ငါးနေရာ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်နေရာစီ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤရွေးချယ်မှုသည် လုံးဝ တရားမျှတမှုရှိပြီး အခြားအတန်းမှ လူများတွင်မူ လုံလောက်သော စွမ်းအားမရှိကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ကျောင်းသားရေးရာဌာနမှူး လျိုယွဲ့လုံ ဖြစ်ပြီး ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

“ခဏနေရင် သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုက လူတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အားလုံး တန်းစီပြီး သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာကြပါ။”

ကျောင်းသားရေးရာဌာနမှူး လျိုယွဲ့လုံက လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”

လူတိုင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ယခုတစ်ခေါက် မည်သည့်သားရဲကို ရွေးချယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း အချင်းချင်း ခပ်တိုးတိုး တိုင်ပင်နေကြသည်။

မကြာမီမှာပင် သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုပိုင် အဆင့် ၄ ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲနှစ်ကောင် ကစားကွင်းသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ကျော်ကြားသော အဇူရာလေငှက်များ ဖြစ်ကြပြီး ရွေ့လျားမှုနှုန်း မြန်ဆန်ကာ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအား အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ကီလိုမီတာ ငါးထောင်အထိ ပျံသန်းနိုင်ပြီး တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ နှစ်ရာအထိ အရှိန်နှုန်း ရှိသည်။

“တစ်ဖက်ကို လူငါးဆယ်စီ တက်ကြပါ။ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ကို ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နားထောင်ရမယ်။ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဝင်ရောက်ခွင့် အရည်အချင်းကို တိုက်ရိုက် အသိမ်းခံရလိမ့်မယ်။”

သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုမှ ဝန်ထမ်းက သတိပေးပြီးနောက် ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများကို ငှက်ကျောပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်ရောက်စေခဲ့သည်။

နိုင်ငံတော်အဆင့် ၂ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်သည် ကန်မြို့နှင့် မနီးလှချေ။ သစ်ပင်စိမ်းပြည်နယ်၏ မြောက်ဘက်ရှိ စတုရန်းကီလိုမီတာ နှစ်ရာ အကျယ်အဝန်းရှိသော ကြီးမားသည့် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခုအတွင်း တည်ရှိသည်။

“ဒါ ငါ ကန်မြို့ထဲကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်ထွက်ဖူးတာပဲ။”

ကျန်းဟန်သည် အောက်ခြေရှိ အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော ရှုခင်းများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ ယခုအခါ မြေကြီးသည် အနီရောင်နှင့် အဝါရောင်တို့ ရောယှက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပဆန်းကြယ်လှသည်။

ကန်မြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် အဆက်မပြတ် သွယ်တန်းနေသော ကြီးမားသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။ ထိုတောင်တန်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ဆက်သွားလျှင် သစ်ပင်စိမ်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော အန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် တည်ရှိပြီး ကန်မြို့ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုစည်ကားဝပြောသော စူပါမဟာမြို့ကြီး တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။

“အန်းမြို့က အကြီးကြီးပဲ။ ငါလည်း တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။”

လီဇီဝေက ကြီးမားပြီး စည်ကားသော အန်းမြို့ကြီးကို ကြည့်ကာ မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွား၏။

အန်းမြို့ကို ကျော်လွန်၍ နောက်ထပ် မြို့ငါးမြို့ကို ဖြတ်ပျံပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်စိမ်းပြည်နယ်၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာသည် လုံးဝ ကမ္ဘာဦးပထဝီဝင် သစ်တောကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အမြဲစိမ်း ထင်းရှူးပင်များနှင့် အရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော အခြားသစ်ပင်များ ရှိနေကြပြီး အရောင်အသွေး စုံစုံလင်ကာ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသည်မှာ ဒိုင်နိုဆောခေတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလားပင်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် နိုင်ငံတော်အဆင့် ၂ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ၎င်းသည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်နေသော ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်တွင်းနှင့် တူပေသည်။

မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင် မီတာနှစ်ထောင်ခန့် အမြင့်ရှိပြီး အကျယ် တစ်ကီလိုမီတာခန့်ရှိသော ဧရာမ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ဖြူဖွေးသော ရေစီးကြောင်းများသည် မြေပြင်မှ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးထဲသို့ မတ်မတ် စီးဆင်းနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် နေမင်းကြီးမှာ ထွက်ပြူးလာရုံသာ ရှိသေး၏။ အငွေ့ပျံနေသော ရေငွေ့များနှင့် ရေတံခွန်ကြီး၏ အထက်၌ သက်တံများစွာ ဖြစ်ပေါ်ထွန်းနေသည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေကြသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲများဖြင့် ရောယှက်နေကာ ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်နေစေသည်။