အခန်း ၂၂၀

အခန်း ၂၂၀

“ဒါက နိုင်ငံတော်အဆင့် ၂ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ပေါ့။ အရမ်းခမ်းနားတာပဲ။”

“ဟုတ်ပါ့။ လူကိုယ်တိုင် မြင်ရတာက ဖုန်းထဲမှာ ကြည့်ရတာနဲ့ လုံးဝ ခံစားချက်ချင်း မတူဘူး။ လုံးဝ လန်းတယ်။”

ကျောင်းသားများသည် ဆန်းကြယ်ပြီး တောက်ပသော ဤရှေးဦးပထဝီဝင်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေကြ၏။

၎င်းသည် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှပြီး မည်သည့်အရာနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်အောင်ပင်။

“ဒီနေရာမှာတောင် ဒီလောက် ဖြစ်နေရင် လူသားတွေ ခြေမချဖူးတာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ပြီဖြစ်တဲ့ တခြားတိုက်ကြီးတွေဆို ဘယ်လိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်နေလောက်မလဲ။”

လီဇီဝေက မနေနိုင် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကျန်းဟန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ခံစားလိုက်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဆဲလ်တိုင်း တုန်ရင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။ ဤအရာက လွန်ကဲသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်မျိုးပင်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။ သူ၏နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအဆမဲ့သော တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် စုပုံနေခဲ့သော ပိတ်လှောင်မွန်းကျပ်မှုများမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းဟန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ လှည့်လည်သွားလာရမည့် ကံကြမ္မာပါလာသူတစ်ဦးဟု ခံစားမိသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က စွန့်စားခန်းများကို တောင့်တနေ၏။ သူတစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသေးသော နေရာများသို့ သွားရန် တောင့်တသည်။ ထို့ပြင် အရာရာအသစ်များကို လက်ခံရန်လည်း တောင့်တသည်။

သူသည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်မိသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုးကောင်များ ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ ခံရခက်စွာ ယားယံလာတတ်၏။

သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ မွန်းကျပ်မှုများက သက်သာမသွားဘဲ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာကာ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း တရွေ့ရွေ့ ပုပ်သိုးဆိုးရွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာတတ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လုံးဝဆန်းသစ်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်သစ်ကသာ သူ့ကို ပြန်လည်နိုးထလာစေနိုင်ပေသည်။

မသေမျိုးအဖြစ်ကို တောင့်တခြင်း၊ အဆုံးမဲ့သော အချိန်ကာလကို အသုံးပြု၍ အဆုံးမဲ့သော မသိနားမလည်သေးသည့် အရာများကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း...ဤအရာသည် ကျန်းဟန်၏ ဤဘဝတွင် လိုက်စားသော ရည်မှန်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ ရောက်ပြီ။ အားလုံးပဲ စနစ်တကျ အောက်ဆင်းကြပါ။ တန်းစီပြီး အမိန့်ကို စောင့်ကြပါ။”

ဤအချိန်တွင် သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက စကားပြောလာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် အဇူရာလေငှက်သည် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်၏ အပြင်ဘက်ရှိ စခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများ အောက်သို့ဆင်းပြီးနောက် ဤနေရာတွင် စစ်တပ်က တပ်စွဲထားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် အခြားနေရာများမှ လူများလည်း ရှိနေကြပြီး အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် အုပ်စုပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနိုင်သည်။

“တန်းစီပြီး ဒီနေရာမှာ စောင့်နေကြ။ စီစဉ်ထားတဲ့ အလှည့်အတိုင်း ဝင်ရမယ်။”

ထိုဝန်ထမ်းက သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသတိပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဗဟိုစစ်စခန်းအတွင်း၌ ဧရာမ ဟိုလိုဂရမ်ဖြစ်သဲပုံစံတူစားပွဲကြီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်၏ ပုံစံတူအသေးစားလေးနှင့် တူ၏။

“ဒီတစ်သုတ် ကျောင်းသားတွေရဲ့ အရည်အသွေးကို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”

အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးတစ်ဦးက သူ့ဘေးရှိ စစ်တပ်အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သူ နည်းပြ ဖန်းထျန်းယွီကို မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပြီးပြီ။ မနှစ်ကအသုတ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သူတို့ရဲ့ အဆင့်က တော်တော်လေး ပိုပြီးသန်မာတယ်။ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲမှာ သူတို့ ဘယ်လိုစွမ်းဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်။”

နည်းပြ ဖန်းထျန်းယွီသည် ယခုတစ်ခေါက် လူသစ်စုဆောင်းခြင်းကို တာဝန်ယူရန် စစ်တပ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော အရာရှိဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသူမှာ စစ်တပ်၏ အတိုင်ပင်ခံတစ်ဦးဖြစ်သူ အဆင့်မြင့်မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ပိုင်းပရော်ဖက်ဆာ ထျန်းကွမ်းဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ် ဖွင့်လှစ်သည့်အခါ စစ်တပ်သည် ဤနေရာမှ ထူးချွန်သော ကျောင်းသားအချို့ကို ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။

“အခုလောလောဆယ် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲမှာ အမြင့်ဆုံးအလားအလာရှိတဲ့ သားရဲပေါက်လေးတွေက ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်အလားအလာရှိတဲ့ ဟိုကလေးသုံးကောင် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ဒီတစ်ခေါက် အဲဒါတွေကို ဘယ်သူတွေ ရသွားလောက်မလဲ။”

ပရော်ဖက်ဆာ ထျန်းကွမ်းက သဲပုံစံတူစားပွဲကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲတွေက ဥယျာဉ်ရဲ့ အုပ်စိုးသူအဆင့် သားရဲတွေ အများကြီးရှိတဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှိနေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဗဟိုချက်မ တည့်တည့်မှာဆိုရင် အဆင့် ၅ ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ရှိတယ်။ သူတို့ အဲဒီနေရာအထိ သွားရဲ၊ မသွားရဲဆိုတာကတော့ တခြားကိစ္စတစ်ခုပဲ။”

နည်းပြ ဖန်းထျန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး သိပ်ပြီးတော့ အကောင်းမမြင်မိပေ။ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် အလားအလာရှိသော သားရဲပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲမှုမှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းလှသည်။ ဤနှစ်များတစ်လျှောက် လူအနည်းငယ်သာ ယင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

“ကောင်းပြီ။ ကျောင်းသားတွေ ဝင်လို့ရပြီလို့ သူတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ သူတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့မလား၊ တစ်ယောက်တည်း သွားမလားဆိုတာကို ကန့်သတ်မထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ အရေးပေါ်အချက်ပြကိရိယာ ရှိရင်တောင်မှ ကယ်ဆယ်ရေးမရောက်ခင် သေသွားနိုင်တယ်။ သူတို့ကို သတိထားဖို့ ပြောလိုက်ပါ။”

နည်းပြ ဖန်းထျန်းယွီက သူ၏လက်အောက်ခံအရာရှိကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုအမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။

“အားလုံးပဲ စီစဉ်ထားတဲ့ အလှည့်အတိုင်း သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲကို ဝင်ကြပါ။ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲမှာ စစ်တပ်နဲ့ သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုက ထားရှိပေးထားတဲ့ သားရဲပေါက်လေးတွေတင်မကဘဲ အောင်းနေတဲ့ ဒေသခံသားရဲတွေလည်း အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်။

အထူးသဖြင့် ဗဟိုချက်မမှာ အဆင့် ၅ ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ရှိတယ်။ မင်းတို့လက်ထဲက အရေးပေါ်အချက်ပြကိရိယာကို နှိပ်လိုက်ရင်တောင် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ရောက်လာဖို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်တာကြောင့် သတိထားကြဖို့နဲ့ ကိုယ့်အတိုင်းအဆ ကိုယ်သိကြဖို့ တိုက်တွန်းချင်တယ်။

သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲမှာ လူအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်တာကို ပိတ်ပင်ထားတာကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်တွေကို ဘာမှကန့်သတ်မထားဘူး။ အဖွဲ့ဖွဲ့တာဖြစ်စေ၊ တစ်ယောက်တည်း သွားတာဖြစ်စေ အကုန် ခွင့်ပြုထားတယ်။”

ထိုသတိပေးချက် ပြီးနောက်တွင် ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများကို အရေးပေါ်အချက်ပြကိရိယာ တစ်ခုစီ ထုတ်ပေးခဲ့၏။ ၎င်းနောက်တွင် သူတို့သည် စနစ်တကျဖြင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်အတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ရှန်းဟွာအထက်တန်းကျောင်း၏ အဖွဲ့သည် လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်လောက်တွင် ရှိနေပြီး မကြာမီမှာပင် ဥယျာဉ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ကျန်းဟန်... ငါတို့နှစ်ယောက် အဖွဲ့ဖွဲ့ကြမလား။”

လီဇီဝေက ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံမဆုံးသေးမီမှာပင် ပတ်ပတ်လည်မှ အသံများ တစီစီ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“နတ်ဘုရားကျန်း... ကျွန်တော်လည်း သခင်လေးနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုပါ ခေါ်သွားပေးပါ။”

“ကျွန်တော့်ကိုလည်း ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်တော်က ကြယ်သုံးပွင့်အလားအလာရှိတဲ့ သားရဲပေါက်လေးတစ်ကောင်ပဲ ရှာချင်ပါတယ်။”

“တောင်းပန်ပါတယ်...။ ကျွန်မကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားပေးပါနော်။”

သူတို့ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲ ခြေချမိသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် ကျန်းဟန်ကို ဝိုင်းအုံလာကြပြီး သူနှင့်အတူ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုကြောင်း အလုအယက် ပြောဆိုကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ကျောင်း၏ ထိပ်သီးကျောင်းသားဖြစ်သော ကျန်းဟန်သည် လူများစွာကို လုံခြုံစိတ်ချမှု ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့် အားလုံးက သူနှင့်အတူ ရှိနေချင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ထဲတွင် လူသေဆုံးမှုများ ရှိတတ်ရာ သန်မာသူနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ခြင်းက အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

“ကျန်းဟန်... ငါတို့တွေ အတူတူသွားကြရအောင်။ ဒါမှ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းဥယျာဉ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ သွားရောက်စူးစမ်းတဲ့နေရာမှာ ပိုပြီးအဆင်ပြေလိမ့်မယ်။ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတွေနဲ့ တွေ့ရင်တောင် ငါတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်ပြီးခုခံနိုင်လိမ့်မယ်။”

ကျောင်း၏ ထိပ်သီးအဆင့်ဝင် ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဟုန်ရွှယ်က ကျန်းဟန်ကို လာတွေ့ရှိပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အနည်းဆုံး ကြယ်လေးပွင့်အလားအလာရှိတဲ့ သားရဲပဲ။ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်လည်း ဒါပဲလို့ ငါယုံကြည်တယ်။”

လျိုတုံးကလည်း လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

မှန်ပါသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ ထိပ်သီးများပင် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတည်း အားဖြင့် ကြယ်လေးပွင့်အလားအလာရှိသော သားရဲပေါက်ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

“ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ ငါးယောက် ခွဲလိုက်မယ်။ တစ်ယောက်ကို လူနှစ်ဆယ်စီ ဦးဆောင်ပြီး ယပ်တောင်ပုံစံ ဖြန့်ကျက်ပြီး ရှာဖွေကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ မင်းတို့ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာနဲ့ ကြုံရရင် ကောင်းကင်ပေါ်ကို အနီရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လုံး ပစ်လွှတ်ပြီး အကူအညီတောင်းလိုက်။ တကယ်လို့ ဝိုင်းဖမ်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ အလားအလာမြင့် သားရဲပေါက်ကို တွေ့ရင် အစိမ်းရောင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါ။ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲနဲ့ တိုးရင်တော့ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါ။

ဒီလိုနည်းနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ရှာဖွေရေးဧရိယာကို ပိုချဲ့နိုင်သလို တစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကိုလည်း တစ်ယောက်က အမှီပြုနိုင်လိမ့်မယ်။ အားလုံးကော ဘယ်လိုထင်လဲ။”

ကျန်းဟန်က သူ့ကို ဝိုင်းအုံနေသော အတန်းဖော်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျန်းဟန်... မင်းမှာ တကယ့်ကို အတွေးအခေါ်ကောင်းတွေ ရှိတာပဲ။ ဒီအကြံက အရမ်းကောင်းတယ်။”

ဟုန်ရွှယ်သည် ကျန်းဟန်၏ အစီအစဉ်ကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက အမှန်တကယ်ပင် အကောင်းဆုံး ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဖုန်းလိုင်းမမိသော တောရိုင်းထဲတွင် ဤနည်းလမ်းကို သုံးခြင်းက တကယ့်ကို ပါးနပ်လှသည်။

“ငါလည်း ဒီနည်းလမ်းက တော်တော်လေး အဆင်ပြေတယ်လို့ ထင်တယ်။”

လျိုတုံးကလည်း ဤနည်းလမ်းကို အလွန်ပင် ထောက်ခံအတည်ပြုလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြစို့။ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မယ်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကီလိုမီတာ တစ်ဆယ်ထက် ပိုမဝေးရဘူး။”

ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံး ငါးယောက်က လူနှစ်ဆယ်စီပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီကို ဦးဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ကီလိုမီတာ တစ်ဆယ်အတွင်း ရှိရမည်ဟူသော စည်းကမ်းချက်မှာ အခြေခံအဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အကွာအဝေး အကန့်အသတ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လူရွေးချယ်မှုအတွက်မူ ကျပန်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။ မကြာမီမှာပင် လျိုတုံး၊ ဟုန်ရွှယ်နှင့် အခြားသုံးဦးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့များကို အသီးသီးဦးဆောင်ကာ ဘယ်၊ ညာ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စီ ခွဲ၍ ထွက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် လီဇီဝေနှင့် ကျန်ရှိနေသော လူနှစ်ဆယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဟွမ်ထောင်းနှင့် လီဇီဝေတို့မှလွဲ၍ ကျန်လူများကို သူ မသိပေ။

“အရမ်းကောင်းတယ်။ အခု ငါတို့ လူနှစ်ဆယ်က အဖွဲ့ငယ် လေးဖွဲ့ ထပ်ခွဲမယ်။ ပြီးတော့ တစ်ဖွဲ့နဲ့တစ်ဖွဲ့ နှစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှာ ဖြန့်ကျက်ပြီး စူးစမ်းကြမယ်။ ဒီအကွာအဝေးဆိုရင် ပြဿနာတစ်ခုခုရှိတာနဲ့ သုံးမိနစ်အတွင်း ရောက်အောင်သွားနိုင်တယ်။”

ကျန်းဟန်က ကျန်ရှိနေသောလူများကို ကြည့်ကာ ဆက်လက်တာဝန်ခွဲဝေပေးလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့ငယ် လေးဖွဲ့ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီဇီဝေနှင့် ဟွမ်ထောင်းတို့က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် အသီးသီး တာဝန်ယူခဲ့ကြသည်။

ဤနည်းဖြင့် ယခင်က ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော အဖွဲ့ကြီးကို ကျန်းဟန်က စနစ်တကျ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပေးလိုက်ပြီး ကြီးမားသော သတင်းအချက်အလက်ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါဆို... သွားကြစို့။”

လီဇီဝေက ကျန်းဟန်ကို လေးစားအားကျသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အခက်အခဲတစ်ခုကို သူ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းသွားနိုင်သည့်အပေါ် အလွန်ပင် စွဲမက်သွားခဲ့တော့လေသည်။