အခန်း ၃၈၄
Vol. 39 Ch. 384
အခန်း (၃၈၄) သေးငယ်သော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု
ချန်ဖုန်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကိစ္စကို ဆက်လက်၍ မတွေးတောတော့ချေ။ အကယ်၍ သူ၏ဖခင် စစ်ဘုရင် သာ အသက်ရှင်နေသေးပါက ယခု မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါစေ တစ်နေ့နေ့တွင် သူ ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပေ၏။
သူ သိချင်နေသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ... ထိုအချိန်က ဖခင်ဖြစ်သူသည် မည်သို့သော အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် သေချင်ယောင်ဆောင်မည့် လမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသနည်း။ ဤစနစ်ကို သူကိုယ်တိုင်နှင့်ပင် ချိတ်ဆက်ထားခဲ့သေး၏။
ရှင်းလင်းနေပေသည်။ သေဆုံးသွားသော ဝမ်လျန်နှင့် အပေါင်းအပါအချို့သည် သူ၏ဖခင် တကယ်တမ်း ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော ရန်သူများ မဟုတ်ချေ... မေးခွန်းများစွာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။ မိခင်ဖြစ်သူကရော ဤကိစ္စကို သိရှိထားသလားဆိုသည်ကိုလည်း သူ အလွန် သိချင်နေခဲ့၏။
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း။ ချန်ဖုန်းသည် ကျေးလက်ဒေသတွင်သာ အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ပေသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိဘများကို ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ကြက်မွေးမြူခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးခဲ့၏။
မိဘများသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းကို ရေလောင်းရန် အနီးအနားရှိ ရေကန်မှ ရေသယ်ရခြင်းကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ဤသည်မှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် အလွန် ပင်ပန်းကာ အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း နည်းပါးလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရေပိုက်များ ဝယ်ယူကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံပေးလိုက်သည်။
အရာအားလုံးက အလိုအလျောက် ဖြစ်သွားလေ၏။ မြေဆီလွှာရှိ စိုထိုင်းဆကို အလိုအလျောက် ထောက်လှမ်းသိရှိနိုင်ပြီး ရေသွင်းရန်အတွက် ရေကန်မှ ရေကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူပေးပေသည်။ ဤနည်းဖြင့် မိဘများအတွက် အားစိုက်ထုတ်ရမှုများစွာကို သက်သာစေနိုင်ပေ၏။
အခြား ရွာသူရွာသားများမှာလည်း ဤရေသွင်းစနစ်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ကြသည်။ ရွာသူရွာသားများ၏ ဝင်ငွေ တိုးတက်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းကို မြေကွက်ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သာ လျှော့ချလိုက်ကြပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးရန် အသုံးပြုကြကာ ၎င်းတို့ကို တည်းခိုခန်းများတွင် အစားအသောက်များ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် အသုံးပြုနိုင်လေ၏။
ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များသည် သဘာဝအတိုင်းဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေမှု ရှိပေသည်။ ဤနေရာတွင် မွေးမြူထားသော ကြက်၊ ဘဲနှင့် ငါးများအားလုံးသည် ဟော်မုန်းကင်းစင်သောကြောင့် အချို့သော ခရီးသွားများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။
ဤကာလအတွင်း။ ရွာအနောက်ဘက်ရှိ ခရီးသွားဆွဲဆောင်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သော ဖီးနစ်တောင် သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရေပန်းစားလာခဲ့ပေသည်။ အွန်လိုင်း နာမည်ကြီးများစွာကို ဓာတ်ပုံလာရောက်ရိုက်ကူးရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။
ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ ချစ်သူဟောင်း ရှန်ချင် ကိုပင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပေသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း မတွေ့ဖြစ်တာ နှစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီ။ ရှန်ချင် မှာလည်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။ ရှန်ချင် ၏ ရုပ်ရည်မှာ ယခင်က ရမှတ် ၈၀ ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်သွင်မှာ အလွန် မှတ်မိလွယ်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ။ ရှန်ချင် ၏ မျက်နှာမှာ အလှအပခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး အွန်လိုင်း နာမည်ကြီးများ၏ ပုံမှန် ဘဲဥပုံသဏ္ဍာန် မျက်နှာမျိုး ဖြစ်နေလေ၏။ မိတ်ကပ်လိမ်းထားပါက ရမှတ် ၁၀၀ တွင် ၉၀ ခန့်သာ ရနိုင်ပေမည်။ သို့သော်လည်း မူလကရှိခဲ့သော ထူးခြားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေပြီ။ သူမက မြင်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း မေ့သွားနိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေ၏။
ဤအချိန်၌ ရှန်ချင် သည် သူမ၏ ဖုန်းဖြင့် လိုက်ဖ်လွှင့်နေခဲ့ပေသည်။ ဖီးနစ်တောင် ရှုခင်းသာနေရာကို ကျောပေးကာ မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ရှင်းပြနေလေ၏။
"ဒါကတော့ ဖီးနစ်တောင် ရှုခင်းသာနေရာပါ... ဒီနေရာက ရှုခင်းတွေက အရင်တုန်းက ဒီလောက်အထိ နာမည်မကြီးခဲ့ပါဘူး... အဓိကကတော့ ကျွန်မရဲ့ ရည်းစားဟောင်းက ဒီကို လမ်းဖောက်ပေးခဲ့လို့ ဒေသခံစီးပွားရေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့တာပါ..."
"ဘာ... ရှောင်ချင်ချင် မှာ တကယ်ပဲ ရည်းစားဟောင်း ရှိတာလား..."
"ရည်းစားဟောင်း ဖြစ်နေလို့ တော်သေးတာပေါ့... တကယ်လို့ သူက လက်ရှိရည်းစားသာဆိုရင် ပရိသတ် ဘယ်နှယောက်များ နှလုံးကွဲပြီး ဝမ်းနည်းနေကြမလဲဆိုတာ ငါ မသိနိုင်ဘူး..."
"ငါ တကယ် သိချင်နေပြီ... ဘယ်လို အမျိုးသားမျိုးကများ ရှောင်ချင်ချင် ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."
"လမ်းဖောက်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံတတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူက တော်တော်လေး ချမ်းသာရမယ် မဟုတ်ဘူးလား..."
"ချမ်းသာတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ... ငါတို့ရဲ့ ချင်ချင် က အရမ်း ထူးချွန်တာလေ... ပိုက်ဆံတစ်ခုတည်းနဲ့ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့ ဘယ်လိုလမ်းခွဲခဲ့ကြလဲဆိုတာကို ငါ ပိုပြီး သိချင်နေပြီ..."
လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်း မှတ်ချက်များ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာတော့၏။ ဤလူများအားလုံးမှာ ရှန်ချင် ၏ ပရိသတ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ဘွဲ့ရပြီးကတည်းက သူမသည် အလုပ်မရှာခဲ့ချေ။
ယခင်က အလုပ်အချို့ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း လစာနည်းသည်ဟု ထင်ခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ပင်ပန်းသည်ဟု ထင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။
နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် မျက်နှာကို ပြုပြင်ရန် ခွဲစိတ်မှုအသေးစားတစ်ခု လုပ်ရန် ငွေချေးခဲ့ပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းကို စတင်ခဲ့လေသည်။
ဖုန်းထဲရှိ အလှပြုပြင်သည့် ဖစ်တာများ ပေါင်းထည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမသည် အလွန်လှပသော မိန်းမချောလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာပေ၏။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အမျိုးသား အတော်များများက သူမကို လက်ဆောင်များ ပေးပို့ခဲ့ကြခြင်းပင်။
ဤအစ်ကိုကြီးများ၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူမ၏ ဝင်ငွေမှာ အချို့သော ရုံးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများထက်ပင် မြင့်မားနေခဲ့ပေသည်။
ယခင်က အသက်ကြီးသော အမျိုးသားများက သူမကို လိုက်ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် သူမက သဘောမတူခဲ့ချေ။ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ပရိသတ်များ အလွန် သိချင်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ချင် က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"တကယ်တော့ သီးသန့် အကြောင်းပြချက်ရယ်လို့ မရှိပါဘူး... ကျွန်မရဲ့ ရည်းစားဟောင်းက ပြဿနာတွေကို ပိုက်ဆံနဲ့ ဖြေရှင်းရတာ သဘောကျလို့ပါ... သူက အမြဲတမ်း တံဆိပ်ပါ လက်ကိုင်အိတ်တွေနဲ့ ဇိမ်ခံကားတွေကို ပေးလေ့ရှိတယ်... ကျွန်မက တကယ်တော့ အချစ်ရေးမှာ မပါဝင်ချင်သေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မ မကြိုက်ဘူး... စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေကိုပဲ ကြိုက်တာပါ... ဒါကြောင့် ကျွန်မက အရင် စပြီး လမ်းခွဲခဲ့တာပါ..."
"ဘုရားရေ... ချင်ချင် ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုတွေက ဘယ်လောက်တောင် မှန်ကန်တယ်ဆိုတာကို ငါ အခုမှ သိလိုက်ရတယ်..."
"ဟုတ်တယ်... ယောကျာ်းတွေကို ပိုက်ဆံကြောင့် တွဲပြီး ပိုက်ဆံကုန်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း လမ်းခွဲတတ်တဲ့ တချို့ ငွေမက်တဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး..."
"အို ဘုရားရေ... ငါ ရှောင်ချင်ချင် ကို ပိုပိုပြီး သဘောကျလာပြီ... လက်ဆောင်တွေ မပို့ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး..."
"ငါက တစ်လကို ယွမ် ၃,၀၀၀ ပဲ ရပေမဲ့ ရှောင်ချင်ချင် ကို ထောက်ပံ့ဖို့ တစ်လကို ယွမ် ၂,၀၀၀ ဖယ်ထားမယ်... သူမရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပွဲတော် (Carnival) လက်ဆောင် မက်ဆေ့ခ်ျများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ရှန်ချင် မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့ပေသည်။
ပရိသတ်များ၏ ခံစားချက်များကို သူမ အလွန် နားလည်သဖြင့် ၎င်းတို့ သဘောကျသော သူမ၏ ဘက်ခြမ်းကို ပြသခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ၎င်းမှာ လက်ဆောင်များ ပေးပို့လာစေရန် တမင်တကာ လမ်းညွှန်နေခြင်းနှင့် တူလေသည်။
သူတို့တွေသာ လက်ဆောင် မပေးဘူးဆိုရင် သူမ ဝင်ငွေက ဘယ်ကလာတော့မှာလဲ။ တချို့သော သူဌေးကြီးများက ပွဲတော် (Carnival) အခုနှစ်ဆယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေးပို့လေ့ရှိပြီး ကောင်းမွန်သော နေ့ရက်များတွင် သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ယွမ် သိန်းဂဏန်းအထိ ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။
ထိုအချိန်၌ ရုတ်တရက် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။
"ကြည့်စမ်း... ရှောင်ချင်ချင် ရဲ့ အနောက်မှာရှိနေတာ Wolf Warrior 3 ရဲ့ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ချန်ဖုန်း မဟုတ်ဘူးလား..."
"ဘေးတိုက်ကြည့်ရင်တော့ နည်းနည်းတူတယ်... သူက ဝိချီ (ဂို) မာစတာတစ်ယောက်လို့လည်း ကြားတယ်..."
"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဆာကူရာနိုင်ငံ ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဝိချီ (ဂို) ကစားသမား ကူရာကီယွီ ကို သွေးအန်တဲ့အထိ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ..."
"ရှောင်ချင်ချင်... မြန်မြန် ဖုန်းကို လှည့်လိုက်ပါဦး... ဒီလို အံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့လူကို ငါတို့ကို ပြပါဦး..."
"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... သူက ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါ ပဲ..."
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချန်ဖုန်း ၏ နာမည် အဆက်မပြတ် ပေါ်လာသည်ကို ရှန်ချင် တွေ့လိုက်ရပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မလှမ်းမကမ်းရှိ ချန်ဖုန်း ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားခဲ့ပေ၏။
နှစ်ဝက်တောင် ရှိသွားပြီပဲ။
ပြီးခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သူမသည် လက်တွဲဖော် ရှာဖွေရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်မှုမှ အစ်ကိုကြီးများကိုပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သေးသည်။
သို့သော် မသိစိတ်ထဲတွင် သူမသည် လက်တွဲဖော် ရှာဖွေရာတွင် သူမ၏ စံနှုန်းများကို ချန်ဖုန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်နေမိပေ၏။ သူက သရုပ်ဆောင်နိုင်တယ်... ဝိချီ (ဂို) လည်း ကစားနိုင်တယ်... ဂူကျန်းလည်း တီးနိုင်တယ်... သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကလည်း သန်းရာချီ ရှိတယ်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူကမျှ ဤစံနှုန်းများ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မပြည့်မီနိုင်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်... ချန်ဖုန်း က ပိုကောင်းတယ်လို့ သူမ ထင်နေတုန်းပဲ။
ရှန်ချင် သည် ချန်ဖုန်း နှင့် ဆုံတွေ့နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဖီးနစ်တောင် သို့ အပတ်တိုင်း လာရောက်လေ့ရှိပြီး တစ်ပတ်ကြာ ဇွဲလုံ့လထားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားခဲ့ပေ၏။ သူမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ချန်ဖုန်း ထံသို့ ပြေးသွားကာ တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။
"ချန်ဖုန်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်..."
"ဝိုး... ရှောင်ချင်ချင် က ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါ ကို တကယ် သိနေတာပဲ..."
"ရှောင်ချင်ချင်... မြန်မြန် ကင်မရာကို သူ့မျက်နှာဘက် လှည့်လိုက်ပါ... ငါ့ဖုန်း wallpaper လုပ်ဖို့ screenshot ရိုက်ချင်လို့..."
"ရှောင်ချင်ချင် ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေက အရမ်း ကျယ်ပြန့်တာပဲ... ဒီလူက ဆုရထားတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်လေ... Wolf Warrior 3 ရုပ်ရှင်က ရုံဝင်ငွေ ယွမ် ၇ ဘီလီယံတောင် ရထားပြီး နောက်လဆိုရင် ၁၀ ဘီလီယံ ကျော်သွားလောက်တယ်..."
ရှန်ချင် သည် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ မှတ်ချက်များကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ အကြည့်များသည် ချန်ဖုန်း အပေါ်၌သာ စူးစိုက်နေခဲ့ပေ၏။
"မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ..."
ချန်ဖုန်းက သူမကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်မှု မရှိခဲ့ချေ။
သူ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်မှာပင် ရှန်ချင် က ရုတ်တရက် သူ့လမ်းကို ပိတ်ရပ်ကာ သွားကြိတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်၏။
"ငါတို့ ပြန်စလို့ ရမလား... ငါ နင့်ကို တကယ် မေ့လို့မရဘူး..."
"ငါတို့ လမ်းခွဲပြီးပြီလေ... ဒါကြောင့် ငါတို့ ထပ်မတွေ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ငါ့ကောင်မလေး သဝန်တိုလိမ့်မယ်..."
ချန်ဖုန်းက ပြောရင်း သူမကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့၏။ နောက်ထပ် တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။
ရှန်ချင် ၏ နှလုံးသားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပေသည်။ အလှအပခွဲစိတ်မှု လုပ်ပြီးနောက် ချန်ဖုန်း ကို ပြန်လည်ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုလေးတင် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ချန်ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရွံရှာမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။
နောက်ထပ် အခွင့်အရေးဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဤအချိန်၌ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ချတ်ဘောက်စ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
---