အခန်း ၁၁၇၀

အခန်း ၁၁၇၀ - ထပ်မံ၍ အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်း

ဝုန်း......ဝုန်း.......

ခုန်ဟွာတောင်မှ ကျောက်စရစ်ခဲများ ဆက်တိုက် လိမ့်ကျလာပြီး ကျောက်တုံးများကြားတွင် သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လဲကျနေသော ဆီယွီရှန်းကို ပေါ်လွင်စေသည်။

သူ အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာ ဖယောင်းကဲ့သို့ ဖြူရော်နေပြီး သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်နေသည်။ အနာဂတ်တွင် အလားအလာ အလွန်ကောင်းမွန်သော လူငယ်တစ်ယောက်၏ နတ်အမြုတေ မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ချက်ကို သူ မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မည်နည်း။

“ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း…”

ရူအာနှင့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန် စိုးရိမ်သွားကြသည်။ ယီယွင်က ဆီယွီရှန်းကို အနိုင်ယူလိုက်သဖြင့် သူတို့ ပျော်သော်လည်း မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က သူတို့၏ ပါရမီရှင်ကို အဖြစ်ဆိုးစေခဲ့သည့် ယီယွင်ကို အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။

“ကောင်စုတ်၊ မင်း… မင်း…”

ဇူးချိုဘို၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။ သူသည် ယီယွင်၏ ပါရမီကို အံ့ဩမိသလို အလွန်လည်း ဒေါသထွက်နေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ တကယ်ပင် လူငယ်လေး တစ်ယောက်လား လူငယ်တစ်ယောက်က ဤမျှ အင်အားကြီးမားနိုင်ပါ့မလား။

အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် တွင် အင်အားကြီးမားသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆီယွီရှန်း အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် အချိန်မီ မကယ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆီယွီရှန်း၏ နတ်အမြုတေ ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“ကောင်စုတ်၊ မင်း ဆီယွီရှန်းကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ရဲတယ်။ ဒီနေ့တော့ မင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရမယ်” ဇူးချိုဘို၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်က သန့်စင်ယန် ဓားကျိုးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“သတိထား”

ရှိနေသော မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် တပည့်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယီယွင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု ထင်ကာ နောက်သို့ အလောတကြီး ဆုတ်ခွာကြသည်။

သို့သော် ဓားအလင်းတန်းမှာ သူတို့ဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ မသေမျိုးရတနာနန်းတော် ၏ တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ခရစ်.........ဘုန်း.........”

ဓားအလင်းတန်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါများက တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

မသေမျိုးရတနာနန်းတော် မှာ ရတနာနတ်မြို့တော်နှင့် ဝေးကွာသည်။ ဤစက်ဝိုင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြင့် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် မှ အင်အားဖြည့်တင်းမှုများကို တားဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ မင်းကို သတ်မယ်”

ဇူးချိုဘိုမှာ လင်းယုန်အိုကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ပျံသန်းလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နောက်တွင် ကြေးဝါ အိုးကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် လေးလံပြီး ကမ္ဘာမြေကိုပင် ဖိချနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်။

ဇူးချိုဟောင်ယုကို ဒုက္ခပေးပြီး တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် ယီယွင်ကို ဇူးချိုဘို မည်သို့ ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မည်နည်း

ပရိသတ် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သော အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။

အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် များမှာ အများအားဖြင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထည့်တွက်တတ်ကြသည်။ လူငယ်များကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်တတ်ကြပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဇူးချိုဘိုမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ယီယွင်ကို အမြစ်ဖြတ်လိုသည်။

အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ယီယွင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ခုနှစင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ကို တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း သူ အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ဖူးသည်။ အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်း အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

“ဒိုင်း.......ဝုန်း”

သန့်စင်ယန် ဓားကျိုးမှာ နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံပြုကာ ကြေးဝါ အိုးကြီးကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားအရှိန်အဝါများက တစ်နေရာလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် အောက်အဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်များမှာ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားများပင် တုန်ယင်နေကြသည်။

ဓားနှလုံးသား .........

လူတိုင်းက ယီယွင်လည်း ဓားနှလုံးသား ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဆီယွီရှန်းထက်ပင် သာလွန်သည်။ သူသည် နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် နတ်သမီးဝူရှာ တို့နှင့် အသက်အရွယ် တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤမျှ ထူးခြားသော ပါရမီကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။

ဒိုင်း .........

ကြေးဝါ အိုးကြီးမှာ ယီယွင်၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် လွင့်စင်သွားသည်။ ဇူးချိုဘိုမှာ သူ့၏ အိုးကြီးနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်စပ်နေသဖြင့် အကျိုးဆက်ကို ချက်ချင်း ခံစားရပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

သူသည်လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ အင်အားပိုင်းတွင် သူသည် အားနည်းသော အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် များထဲတွင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ယီယွင်နှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ အားသာချက် မရှိပေ။

“သူ့ကို ထွက်သွားခွင့် မပေးရဘူး၊ မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်က စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရဘူး”

ပါရမီရှင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို စော်ကားမိခြင်းမှာ ပြဿနာ ရှိနိုင်သော်လည်း မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုမူ မလှုပ်ခါနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤမျှ ပါရမီရှင်ကို စော်ကားမိခြင်းမှာ နောင်နှစ်ပေါင်း ရာချီတွင် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ရန်သူကို မွေးထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဇူးချိုဘိုမှာ အသံပါသော စာလွှာကို ချိုးဖျက်ကာ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် သို့ သတိပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အိုးကြီးကို ထပ်မံ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်သည်။

“ဇူးချိုဘို၊ မင်း လွန်လွန်းနေပြီ”

အေးစက်သော အသံနှင့်အတူ ချင်ကျန်းယန်က ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူသည် ဇူးချိုဘို၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ဖိအားကြီးဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

“အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေတာလား။ မင်း အသက်ကြီးလာလေ ပိုပြီး သိက္ခာမဲ့လာလေပဲ”

ယခင်က ဆီယွီရှန်း တိုက်ခိုက်စဉ်က ချင်ကျန်းယန် မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီနေထိုင်ခဲ့သူက အသက်တစ်ရာ မပြည့်သေးသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်သည်ကိုမူ သူ သည်းမခံနိုင်ပေ။

“ချင်ကျန်းယန်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကို ဆန့်ကျင်နေတာလား”

ဇူးချိုဘိုမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ယီယွင် တာဝါငယ်လေး တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်ကိုသာ ကြည့်နေရသည်။

၎င်းမှာ နတ်မျှော်စင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဇူးချိုဘို၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ခရီးဆောင် အိမ်တော်မျိုးကို သူပင် မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပေ။

“ရှောင်ဝမ်၊ ရူအာ။ မခုခံနဲ့ ဝင်လိုက်ကြ”

ယီယွင် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်မျှော်စင် ပျံထွက်သွားသည်။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်နှင့် ရူအာတို့မှာ နတ်မျှော်စင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဆီယွီရှန်းကို ဒုက္ခပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က သူ့ကို သည်းခံတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ယီယွင် သိသည်။ သူ ထွက်ခွာရမည်။ ရူအာနှင့် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာလည်း ရတနာနတ်မြို့တော်တွင် ကျန်ခဲ့ပါက အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

“မင်း ထွက်သွားတော့မှာလား”

ချင်ကျန်းယန်က ယီယွင် ထွက်ခွာတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ယီယွင်၊ ရတနာနတ်မြို့တော်ကို လက်မလျှော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့မယ်။ မြို့စားကြီး ချင်၊ ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် ကို တွေ့ရင် ကျွန်တော့်အတွက် ဝယ်ပေးထားပါ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အလွန် ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်”

ယီယွင် ပြောပြီးသည်နှင့် နတ်မျှော်စင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မျှော်စင်လေးမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဇူးချိုဘိုမှာ မျှော်စင်လေး ပျံသန်းသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရသည်။ သူသည် ချင်ကျန်းယန်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ယီယွင်ကို တားဆီးနိုင်မည့် စွမ်းအားပင် မရှိတော့ပေ။

သူ အသံပေး စာလွှာ ပို့လိုက်သော်လည်း တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းမှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် မှ အကူအညီများ ရောက်လာသည့်အခါ ယီယွင်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။