အခန်း ၁၁၇၈

အခန်း ၁၁၇၈ - မကောင်းဆိုးဝါးများကို ရှင်းလင်းခြင်း

မကောင်းဆိုးဝါးကျွန်များကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းအား ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ယီယွင်သည် တောင်ကြားအိုင်ကမ်းပါးရှိ အပန်းဖြေစခန်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့သည်။

“သခင် ပြန်ရောက်လာပြီ” ယီ

ယွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရူအာက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကလည်း အမြန်ထွက်လာပြီး

“သခင်၊ ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲ” ဟု မေးသည်။

ယီယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒီရှေးဟောင်းနေရာက ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းမယ့်နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် သီးသန့်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဦးမယ်။

ရှောင်ဝမ်၊ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် အပြင်ထွက်လာတာနဲ့ မင်းရဲ့ ပြဿနာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းပေးမယ်” ဟု ပြောပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမကို ပူးကပ်နေသော ကျိန်စာကို ယီယွင်က ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယီယွင်သည် ဝါးကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ရှေးဟောင်းနေရာတွင် စုပ်ယူထားသော မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်များကြောင့် မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်မှာ ပိုမို စိမ်းလန်းစိုပြည်လာပြီး အပင်၏ အရွယ်အစားမှာလည်း သိသာစွာ ကြီးထွားလာသည်။

ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ယွမ်ချီလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ကျောတွင်လည်း မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အခန်းထဲတွင် ဝါးရွက်များ ပေါက်လာပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ စိမ်းလန်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်များမှာ အိုင်ကမ်းပါးရှိ ကျွန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အပင်များမှာ ပိုမို တောက်ပလာကာ ပန်းများမှာလည်း အလွန် လှပစွာ ပွင့်လန်းလာကြသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယီယွင်၏ အခန်းမှ အပြာရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယီယွင် အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ ထွက်လာသောအခါ သူ၏ အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်မှာ ၂၀ ပေမှ ၃၀ ပေအထိ ကြီးထွားလာသည်။

ယီယွင်သည် ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး “ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ ယွမ်ချီတွေကို စုစည်းထားပြီး ကျန်တာကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ” ဟု ပြောသည်။

ယီယွင်က သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် လက်ကို တင်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူမ၏ နတ်အမြုတေအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော မကောင်းဆိုးဝါးမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးမှာ ယီယွင်ကို မြင်သည်နှင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်တော့သည်။ ယီယွင်သည် မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ စွမ်းအားကို ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“အား......”

မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို မခံရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ယီယွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စွမ်းအင်လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်။

“သေဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ယီယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အရိပ်မှာ တောက်ပလာပြီး မကောင်းဆိုးဝါးမှာ အလင်းအစက်အပြောက်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်များကို မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်က လုံးဝ စုပ်ယူလိုက်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယီယွင် ပြုံးလိုက်ပြီး

“ပြီးသွားပြီ” ဟု ပြောသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ ယီယွင်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေသည်။ သူမအတွက်မူ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြာရှည်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။