အခန်း ၁၁၈၀

အခန်း ၁၁၈၀ - ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေး

လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်........

တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော တောင်ကြားထဲတွင် စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခုသည် တောင်ထိပ်မှသည် အောက်သို့ ကွေ့ကောက်စီးဆင်းနေသည်။ စမ်းချောင်းဘေးတွင် နုနယ်သော အရွက်များရှိသည့် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော မြက်ခင်းများရှိသည်။ နံနက်ခင်း ဆီးနှင်းစက်များက မြက်ဖျားများမှ တစ်စက်စက် ကျဆင်းနေပြီး နူးညံ့သော လေပြေနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခါးအထိရှည်သော ဆံပင်ရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် စမ်းချောင်းမှ ရေခပ်နေသည်။ သူမသည် ပန်းပွင့်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ ဘောင်းဘီကို အပေါ်သို့ လှန်တင်ထားသဖြင့် ရေစက်များ ကပ်ငြိနေသည့် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ခြေသလုံးများကို မြင်နေရသည်။ သူမမှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သည့် အိမ်ထောင်စုမှ အဝတ်လျှော်သည့် အစေခံလေးတစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှသည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဒေါင်ရှောင်ဝမ် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် လင်ရှဲ့အာကို စေ့စပ်သေချာစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး တောင်ကြားထဲရှိ အရာအားလုံးကိုလည်း စနစ်တကျ ရှိစေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်၊ မှိန်ဖျော့သော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူမအနီးသို့ လွင့်ပျံလာသည်။ ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ အဝတ်မပါသော ခြေဖဝါးဘေးရှိ မြက်စိမ်းများမှာ ထိုစွမ်းအင်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး နုနယ်သော အရွက်များ ပိုမို ရှည်ထွက်လာရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

စမ်းချောင်းလေးပင်လျှင် ပို၍ ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ ရေစီးသံမှာလည်း သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးသံတစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စိမ်းလန်းသော အရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားဆဲဖြစ်သည့် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည့် ယီယွင်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

"သခင်၊ သခင် နောက်ဆုံးတော့ သီးသန့်လေ့ကျင့်ခန်းကနေ ထွက်လာပြီပေါ့"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်း တိုးတက်လာတယ်။ နားလည်သဘောပေါက်မှု အသစ်အချို့ ရရှိလိုက်တာကြောင့် အပြင်ထွက်လာခဲ့တာ"

"သခင်၊ ရှဲ့အာလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။"

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသော်လည်း ယီယွင် ပေးထားသည့် တာဝန်ကို သူမ မေ့မသွားပေ။

"သခင်ယီ၊ သခင်ကို ကျွန်မ ပြောပြစရာ ရှိပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်မရဲ့ ဖခင်ဆီကနေ သတင်းစကား ရောက်လာပါတယ်..."

"အို ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဒေါင်ရှောင်ဝမ်နှင့် ဒေါင်ရှောင်ချင်းတို့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရန် လွယ်ကူသည် မဟုတ်ကြောင်း ယီယွင် သိသည်။ ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာများမှတစ်ဆင့် တိကျသော နေရာတစ်ခုသို့ သတင်းပေးပို့ရန်မှာ ကုန်ကျစရိတ် များပြားသည်။ ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပါက သူတို့ ဆက်သွယ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုပါ၊ ရတနာနတ်မြို့တော်မှာ ကပ်ရောဂါကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပါတယ်။ လူအများအပြားမှာ သခင် ကျွန်မကို ကုသပေးခဲ့တဲ့ ရောဂါနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖျားနာမှုမျိုး ဖြစ်ပွားနေကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အစပိုင်း လက္ခဏာကတော့ ကျင့်ကြံလို့ မရတော့တာပါပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လူအနည်းငယ်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ပိုအားနည်းလာပါတယ်။ ကူးစက်ခံရသူတွေ အားလုံးကတော့ လူငယ် ပါရမီရှင်တွေပဲ ဖြစ်နေပါတယ်"

"အို"

ယီယွင်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် မကောင်းဆိုးဝါးများပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့ ရတနာနတ်မြို့တော်ထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် ပရမ်းပတာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားရန်အတွက် ရှင်သန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို လိုအပ်သည်။ အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများမှာ လူငယ် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားကြောင့် အလွယ်တကူ ပူးကပ်ခံရလေ့ မရှိပေ။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာရှိသည့် လူငယ် ပါရမီရှင်များနှင့် မတူညီကြပေ။

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ဘာတွေ ဖြစ်နေမလဲ မသိဘူး...

ယီယွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။ ရတနာနတ်မြို့တော်ရှိ လူငယ် ပါရမီရှင်များ အားလုံးထဲတွင် ယီယွင်သည် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး တစ်ဦးအတွက်သာ စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူမသာ ဖျားနာနေခဲ့လျှင် ယီယွင်သည် လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။

"သခင်၊ ဒါတင်မကသေးပါဘူး၊ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ဒေသအသီးသီးက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ကျင်းပတော့မှာပါ။ ဒီလထဲမှာ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် နောက်ထပ် နှစ်လလောက် ထပ်ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါတယ်။

မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ဒီပွဲကို စီစဉ်ဖို့ ခြောက်လလောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်လို့ ဖခင်က ပြောပါတယ်။ သူတို့ အလုံအလောက် ပြင်ဆင်ထားကြတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ဆုကြေးအနေနဲ့ သဘာဝ ရတနာအချို့ကိုလည်း စုဆောင်းထားကြပါတယ်"

"ကောင်းပြီ..."

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်သည်။ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ရှိ ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားမှာလည်း မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ သားကောင်ဖြစ်သွားကြသည်မှာ သေချာသည်။ သူကြောင့် ပါရမီရှင်နှစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကျန်သူများပါ ကပ်ရောဂါကြောင့် မသန်စွမ်းဖြစ်သွားမည်ဆိုပါက မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် တွင် လူဟောင်းများကို အစားထိုးရန် လူငယ် အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ဦးမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ဂွီယွမ် မိသားစုမှာ ဂုဏ်သိက္ခာပိုင်းတွင် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကို လိုက်မီနေပြီဖြစ်သည်။ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ကပ်ရောဂါကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အစည်းအဝေးကို စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

"ဘာဆုကြေးတွေ ပေးမှာလဲ"

ယီယွင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မေးလိုက်သည်။

သူ သိပ်မတွေးမိခဲ့သော်လည်း ဒေါင်ရှောင်ဝမ်က ဆုကြေးများကို ရေတွက်ပြလိုက်သောအခါ ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်ခါသွားသည်။

"ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်"

"ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်"

ဒေါင်ရှောင်ဝမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်" ဆိုသည့် စကားကို ကြားရပြီးနောက် ယီယွင်က ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီဆေးမြစ်က သခင်အတွက် အရေးကြီးလို့လား"

"ဟုတ်တယ်"

ယီယွင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ သူသည် ဗလာဝိဉာဉ်ဆေးလုံး များကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် ရတနာနတ်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်ရှဲ့အာ၏ ဝိညာဉ် ရုတ်တရက် အလွန်အားနည်းသွားသောအခါ သူသည် ဗလာဝိဉာဉ်ဆေးလုံး များအတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သည့် သူ၏ ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်တစ်ဝက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်တစ်ခုကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေးအပ်မည်ဆိုပါက ယီယွင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။ သို့သော် ထိုကိစ္စမှာ သံသယဖြစ်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်မှာ အလွန်ရှားပါးသော သဘာဝ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးမှုအောက်ရှိ ငရဲဘုံများတွင်သာ ပေါက်ရောက်သည်။ ၎င်းသည် ပုံစံမပေါ်မီ နှစ်ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ငရဲဘုံရှိ သန့်စင်သော ယင် ဓာတ်များကို စုပ်ယူထားရသည်။

ခဏတာအတွင်း အသစ်တစ်မျိုးကို ရှာတွေ့ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အရေးတကြီး လိုအပ်လျှင် အခြားသူတစ်ဦးထံမှ ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စျေးနှုန်းမှာလည်း အလွန်မြင့်မားနေမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အသုံးပြုနိုင်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဒဏ်ရာများကိုသာ ကုသပေးနိုင်သည်။ လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော်လည်း လိုအပ်မှု မရှိသည့်အချိန်တွင်မူ အသုံးမဝင်ပေ။

ဆေးဆရာအများစုသည် မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် သဘာဝ ရတနာများကိုသာ ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အမြဲတမ်း တန်ဖိုးရှိသည့် ရတနာများဖြစ်သဖြင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးအတွက် ဆုကြေးအဖြစ် သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့် ရှားပါးသော်လည်း မကြာခဏ အသုံးမဝင်သော ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ကို ဆုကြေးအဖြစ် သုံးရသနည်း။ ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို အလွန်လိုအပ်နေသည်။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီကမ်းလှမ်းချက်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာများ ဖြစ်နေမလား

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ယီယွင်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူ မထွက်ခွာမီက မြို့တော်ဝန် ချင် ကို ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်တစ်ခု ရှာပေးရန်အတွက် သူ၏ အသံကို ပေးပို့ခဲ့သေးသည်။

မြို့တော်ဝန် ချင် မှာ စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း သူက လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန်အတွက် သူ၏ လူမှုရေး ဆက်သွယ်မှုများကို အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရတနာနတ်မြို့တော် တွင် ရှေးယခင်ကတည်းက စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည့် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် နှင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။

မြို့တော်ဝန် ချင် က ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ကို ရှာဖွေနေခြင်းက မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကို ယီယွင်က ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်လိုအပ်နေသည်ဟု ဆက်စပ်တွေးမိသွားစေတာလား သို့မဟုတ် သူ၏ ဝိညာဉ်ပြန်လည်ရရှိရေး ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေခြင်းက မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကို အကြံအစည် တစ်စုံတစ်ရာ ပေးလိုက်မိတာများ ဖြစ်နေမလား။

ယီယွင်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများအပြားကို ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။ အစည်းအဝေး၏ ဆုကြေးများထဲတွင် ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် သည် သူ့ကို အပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယီယွင် လျစ်လျူရှု၍ မရသည့် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်အပြင် ယီယွင်သည် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး အတွက်လည်း စိုးရိမ်နေသည်။

အိပ်စက်ခြင်းတွင် ရှိနေသော မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် နိုးထလာကြမည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို ရတနာနတ်မြို့တော်ထဲသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်လာစေပြီး ဖျက်ဆီးစေခဲ့သူမှာ ယီယွင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယီယွင်သည် ရွှယ်ဝူရှာ ထံတွင် အကြွေးတင်ထားသဖြင့် ကိစ္စရပ် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူမ လုံခြုံပြီး အဆင်ပြေကြောင်း သူ သေချာစေရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ဖို့ လိုအပ်ပုံပဲ"

"သခင်၊ သခင် သွားချင်တာလား ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က သခင်ကို ဖမ်းမိရင် ဆုကြေးတွေ အများကြီး ပေးမယ်လို့ ကြေညာထားတယ်။ လူတိုင်းက သခင်ကို ရှာနေကြတာ"

ယီယွင် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဒေါင်ရှောင်ဝမ် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဝင်လာသည်။

"အဲဒါကို ငါ သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ သွားရဲတယ်ဆိုမှတော့ ငါ့မှာ သေချာပေါက် ယုံကြည်မှု ရှိလို့ပေါ့"

ယီယွင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ကို ထုတ်ပြပြီး သူ့ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးသို့ လာစေရန် ဆွဲဆောင်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ကို ပြန်ယူလာရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဝမ်၊ ငါနဲ့အတူ ရတနာနတ်မြို့တော်ကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်"

"အာ ကျွန်မလည်း သွားမှာလား" ဒေါ

င်ရှောင်ဝမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းနဲ့ ရူအာ နှစ်ယောက်လုံး လိုက်ခဲ့ရမယ်။

ရှဲ့အာကို နတ်မျှော်စင် ထဲကို ရွှေ့ထားလိုက်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အဲဒီထဲမှာပဲ သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့အလုပ်တွေကို ငါ့ဆီပဲ အပ်ထားလိုက်ပါ"