အခန်း ၁၁၈၁

အခန်း ၁၁၈၁ - ဂွီယွမ် မိသားစု

ရတနာနတ်မြို့တော်၏ အနောက်မြောက်ထောင့်တွင် ကျောက်ပြားခင်းထားသော လမ်းမကြီးတစ်ခု ဆန့်တန်းနေသည်။ ထိုလမ်းမ၏ အဆုံးတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းမှာ ၅ ကီလိုမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ အိမ်တော်တံခါးဝတွင် မာန်ဟုန်ပြင်းစွာ ရပ်တည်နေသည့် ပေ ၃၀ မြင့်သော ကြေးဝါခြင်္သေ့ရုပ်တုနှစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် လူ့လောကရှိ ဘုရင်တစ်ပါး၏ နန်းတော်နှင့် တူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းမှာ ရတနာနတ်မြို့တော်၏ ဒုတိယအင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းဖြစ်သော ဂွီယွမ်မိသားစု၏ နေအိမ်ဖြစ်သည်။

မြင်းရထားတစ်စီးသည် ဂွီယွမ်မိသားစု၏ တံခါးဝရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကုလားကာကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်လာပြီး “သခင်မ၊ ကျွန်မတို့ ရောက်ပါပြီ” ဟု ပြောသည်။

“ကောင်းပြီ...”

နူးညံ့သည့် အမျိုးသမီးအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရထားထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကံကြမ္မာကောင်းများစွာဖြင့် ပြည့်စုံသော ဂွီယွမ်မိသားစု၏ ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး ဖြစ်သည်။

“သခင်မ၊ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေရော သက်သာရဲ့လား” ဟု အစေခံက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ ထူးဆန်းသော ဖျားနာမှုကြောင့် လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်ကတည်းက ကူးစက်ခံထားရသည်။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်”

သူမသည် ရထားပေါ်မှ ဆင်းစဉ် လက်ရန်းကို ကိုင်တွယ်ကာ ထိန်းထားရသည်။ သူမ အဆင်ပြေသည်ဟု ပြောသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖျော့တော့နေပြီး အလွန်အားနည်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ထိုကပ်ရောဂါမှာ အနှံ့အပြား ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ပါရမီရှင်များတွင်သာ ကူးစက်သည်။ ဂွီယွမ်မိသားစု၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ဖြစ်သည့် သူမမှာလည်း ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး ရောဂါကူးစက်ခံရပြီးနောက် လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းလာသည်။ ပိုမိုထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များမှာ ထိုရောဂါ၏ သားကောင်အဖြစ် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကျရောက်တတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အားနည်းသွားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ပါရမီမရှိသူများအတွက်မူ ထိုရောဂါမှာ ကျင့်ကြံမှုကိုသာ ထိရောက်မှု မရှိစေဘဲ သူတို့၏ သက်စွမ်းအား သို့မဟုတ် အသက်သွေးကြောကို ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၏ ပါရမီအကြောင်းကို ပြောပြရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုရောဂါကြောင့် သူမ၏ တက်ကြွမှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။ ဂွီယွမ်မိသားစုက ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးကို စစ်ဆေးပေးရန် ဆေးဆရာများစွာကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ ကုသနည်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။

ရောဂါမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး ဂွီယွမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၏ နတ်အမြုတေကို စစ်ဆေးကြည့်သည့်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူက ထူးဆန်းသော ဖျားနာမှုမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်မျိုး ပူးကပ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ရောဂါ၏ အကြောင်းရင်းကို လူအများ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ်ခြင်းအတွက် ကုသနည်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးကို နှိမ်နင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကောင်းဆိုးဝါးရှိနေကြောင်း သိရှိရသော်လည်း ဂွီယွမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၏ နတ်အမြုတေတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ ခက်ခဲခြင်း မရှိသော်လည်း ခက်ခဲသည်မှာ ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၏ နတ်အမြုတေကို ထိခိုက်မှုမရှိစေဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မကောင်းဆိုးဝါးကို နှိမ်နင်းခြင်းက နတ်အမြုတေကိုပါ ပျက်စီးသွားစေမည်ဆိုလျှင် သူမကို မကယ်တင်ခြင်းကသာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးကုသမှုဆိုင်ရာ အဖြေကောင်းများကို ရှာဖွေရင်း ရောဂါမှာ ဆက်လက်ဆွဲဆန့်နေခဲ့ရသည်။

အဆင်ပြေသည်ဟု ပြောနေသော်လည်း ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ သူမကိုယ်တိုင် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အားနည်းလာသည်ကို ကြည့်နေရသည်။ အတွင်းစိတ်တွင် သူမသည် တိုးပွားလာနေသော စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် နေထိုင်နေရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးထားသော သမီးပျိုတစ်ဦး ရုတ်တရက် ကပ်ဘေးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှာ တန်ဖိုးရှိသော ကျင့်ကြံချိန်များကို အလဟဿ ဖြစ်စေရုံသာမက ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေလည်း ဖြစ်သည်။ မာနကြီးသော ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ ထိုသို့သော ဝမ်းနည်းဖွယ် ရလဒ်ကို မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ ယီယွင်ကို ရှာဖွေရန် လူများကို စေလွှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ရတနာနတ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ယီယွင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖျားနာနေသော ဒေါင်ရှောင်ဝမ်ကို နိုးထစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ယီယွင်မှာ ပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်သော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများကို အနည်းဆုံး သက်သာစေနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လအနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယီယွင်မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ့အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးကို ကျင်းပတော့မည်ကို ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး သိသော်လည်း စုစည်းလာမည့် ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဆရာများက ကုသနည်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည်လောဆိုသည်ကို မည်သူမျှ အတည်ပြု မပြောနိုင်ပေ။

ရောဂါ၏ လက္ခဏာများကို လျော့နည်းအောင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သေချာပေါက် သိရှိသူမှာ ယီယွင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင် ဖြစ်နေသည်။

“သခင်မ၊ စတုတ္ထအကြီးအကဲ က သခင်မကို စစ်ဆေးပေးချင်တဲ့ ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်။ သူက သခင်မကို လာတွေ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်” ထိုအချိန်တွင် ဂွီယွမ်အိမ်တော်မှ အစေခံဟောင်းတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လာပြီး ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။

“ဆေးဆရာ...”

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ စတုတ္ထအကြီးအကဲမှာ သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏ အခြေအနေအတွက် စိုးရိမ်နေသည်မှာ သဘာဝပင်။ တကယ်တော့ ဂွီယွမ်မိသားစုတွင် သူမတစ်ဦးတည်း ဖျားနာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မိသားစုအတွင်းရှိ အရည်အချင်းရှိသော လူငယ်များစွာလည်း ဖျားနာနေကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး ဆေးဆရာတစ်ရာကို မတွေ့ခဲ့ရလျှင်တောင် ဆယ်ဂဏန်းလောက်တော့ တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရောက်လာကြသည်။ အချို့မှာ ထူထဲသော မုတ်ဆိတ်များ ရှိကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကုသနည်း မရှိကြပေ။

“သူတို့ကို ငါ မတွေ့ချင်တော့ဘူး” ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးက စိတ်မပါစွာ ပြောသည်။

သူမတွင် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။ အချို့သော ဆေးဆရာများမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့်လောက်သာ ရှိပြီး သူမထက်ပင် နိမ့်ကျနေသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆေးဆရာများက ဘာကိုများ ရှာဖွေနိုင်မှာလဲ။

“စတုတ္ထအကြီးအကဲက ဒီဆေးဆရာရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ထူးခြားလွန်းတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ သခင်မ၊ သူက သခင်မကို လာရောက်ဖို့ အထူးတောင်းဆိုနေပါတယ်”

အစေခံက ထိုမျှ တောင်းဆိုနေသဖြင့် ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အဘိုးမှာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ စေတနာကောင်းများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမသည် အကျိုးရှိမည့်အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုက်ရုံသာ...

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးသည် အစေခံနောက်သို့ လိုက်ကာ အဓိကတံခါးမှ ထွက်လာပြီး ရေကန်ပေါ်ရှိ ကွေ့ကောက်နေသော တံတားကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဘက်ဥယျာဉ်ရှိ ဘေးခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဘေးဘက်ဥယျာဉ်သို့ လာသူ နည်းပါးပြီး အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဝှက်ထားသည်။ ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ အစည်းအဝေးမှာ ဤနေရာမျိုးတွင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“အဘိုး”

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးသည် စတုတ္ထအကြီးအကဲကို မြင်သောအခါ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၊ လာခဲ့ပါ။ ထိုင်ပါ”

စတုတ္ထအကြီးအကဲက သူ၏ဘေးရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။ သူ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အပြာရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရှိသည်။ သူမှာ အလွန်သာမန်နှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရေးပါသော အဘိုးရှေ့တွင်ပင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုင်ခုံသုံးခု၏ တည်နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ထိုလူငယ်၏ ဝိသေသလက္ခဏာကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။

“ရှင်က ဆေးဆရာလို့ မပြောပါနဲ့နော်”

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ထိုလူငယ်မှာ သူမထက် အများကြီး ပိုကြီးပုံမပေါက်ပေ။ သူက ငယ်ရွယ်မှု ထိန်းသိမ်းဆေးကို သောက်ထားလျှင်တောင် ထိုမျှလောက် ငယ်ရွယ်ပုံ မပေါက်နိုင်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ငယ်ရွယ်မှု ထိန်းသိမ်းဆေးများက လူငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်ကို အလတ်စား အရွယ်ရောက်သူအထိသာ ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်။ သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသည့် လူငယ်မှာ ၁၆ နှစ်အရွယ် လူသားလေးတစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေသည်။

လူငယ်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စတုတ္ထအကြီးအကဲက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

“ဒီလူငယ်က ဖျားနာနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ သူက ရောဂါရဲ့ အကြောင်းရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပြောပြနိုင်တယ်။ အကြီးအကဲချုပ် ပြောတဲ့ အချက်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ”

သူတို့၏ အကြီးအကဲချုပ်က ရောဂါ၏ အကြောင်းရင်းကို သိရှိသည့်အခါ သူတို့၏ တွေ့ရှိချက်ကို လူသိရှင်ကြား မကြေညာခဲ့ပေ။ ကျိုး မိသားစု သို့မဟုတ် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ကဲ့သို့သော အခြားဂိုဏ်းများကလည်း အကြောင်းရင်းကို သိရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း သူတို့လည်း လျှို့ဝှက်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ဤလူငယ်မှာ သူ့ဘာသာသူ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိခြင်းမှာ စတုတ္ထအကြီးအကဲကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စေသည်။

“သူက ရောဂါရဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိသွားတာလား” ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူမ သိပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။

ရောဂါကို ကုသနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အကြောင်းရင်းကိုသာ သိရှိခြင်းမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ သူမသည် အကြောင်းရင်းကို သိပြီးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆက်လက် ဖျားနာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး၊ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြီနော်” လူငယ်က နူးညံ့စွာ ပြုံး၍ ပြောသည်။ သူ၏အသံမှာ ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးအတွက် ရင်းနှီးနေသည်။

ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လူငယ်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင်...”

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးသည် လူငယ်၏ နက်နဲသော်လည်း တောက်ပသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ အမူအရာကို သူမ ပို၍ ရင်းနှီးလာသဖြင့် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး “ရှင်က ယီယွင်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးက အကဲခတ်ကောင်းသားပဲ” ယီယွင်က ငြင်းဆိုခြင်း မပြုပေ။

သူသည် ရတနာနတ်မြို့တော်သို့ မလာမီ သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲရန် ကြယ်တာရာအသွင်ကူးပြောင်း ကောင်းကင်ဘုံပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်းစာ ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြို့ဝင်ပေါက်တွင် ဂွီယွမ်မိသားစုက ဆေးဆရာခေါ်ယူကြောင်း ကြော်ငြာထားသည့် စာတမ်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာ ဂွီယွမ်မိသားစုရှေ့တွင် သူ၏ အထောက်အထားကို ဝှက်ထားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူသည် ကြယ်တာရာအသွင်ကူးပြောင်း ကောင်းကင်ဘုံပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်းစာ ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏အသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ၊ မဟုတ်လျှင် ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီးမှာ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘာလဲ မင်းက ယီယွင်လား” စတုတ္ထအကြီးအကဲမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဂွီယွမ်မိသားစုက ယီယွင်ကို အဆက်မပြတ်နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ရှာဖွေနေသော်လည်း မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် အလွန်ပင်ပန်းခံနေချိန်တွင် ယီယွင်က ရတနာနတ်မြို့တော်သို့ အလိုအလျောက် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် သူသည် အသွင်ပြောင်းအတတ်ဖြင့် လူတိုင်းကို လှည့်စားထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် အဆင့်၏ အစပိုင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုအတတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော အသွင်ပြောင်းအတတ်မှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးသည်။ သို့သော် သေချာစွာ ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ယီယွင်ကိုယ်တိုင်မှာ အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် အဆင့် စွမ်းအား ရှိသည်။ အခြား အထွပ်အထိပ်ပညာရှင် များကို လှည့်စားနိုင်သည့် အသွင်ပြောင်းအတတ် ရှိခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

မြို့တော်ဝန် ချင် သို့မဟုတ် မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် ၏ အကြီးအကဲကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ယီယွင်၏ အသွင်ပြောင်းမှုတွင် အပြစ်အနာအဆာကို မြင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ရတနာနတ်မြို့တော် တွင် ထိုအဆင့်ရှိသူမှာ လက်ချိုးရေတွက်နိုင်လောက်အောင် နည်းပါးသည်။

သူတို့ကို မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ယီယွင်ကို ဖမ်းဆီးရန် မည်သို့ စေလွှတ်နိုင်မည်နည်း။

စတုတ္ထအကြီးအကဲမှာ မသေမျိုးရတနာနတ်စံအိမ် က ဘယ်တော့မှ မရန်စသင့်သည့် ရန်သူကို ရန်စလိုက်မိပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

“သခင်လေးယီ၊ ဘာကြောင့် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဂွီယွမ်အိမ်တော်ကို လာခဲ့တာလဲ”