အခန်း ၁၁၈၆

အခန်း ၁၁၈၆ - သနားစရာကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးများ

သတင်းသည် သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နတ်သမီးယိုချင်း ၏ ဆရာဖြစ်သူကို ယီယွင်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကိုယ်တိုင်လာရောက်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်မှာ မြို့တော်ဝန် ချင် ထံသို့ အလည်အပတ် ရောက်နေသည်။ မြို့တော်ဝန် ချင် မှာ ယီယွင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်မှာ ထူးပြောစရာ မလိုပေ။

ထို့ကြောင့် မြို့တော်ဝန် ချင်၊ သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း နှင့် ဂွီယွမ်မိသားစုတို့၏ ပေါင်းစပ်အင်အားမှာ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ကို အနိုင်ယူရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"သခင်လေးယီ၊ စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးပါပြီ။ ကျွန်မတပည့်ရဲ့ ရောဂါကို ကုသပေးနိုင်မလား"

နတ်သမီးယိုချင်း ၏ ဆရာမှာ မဟာ ကျန်ဟွာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့်ဖြစ်သော်လည်း အသားအရေမှာ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပနေသည်။ သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း ၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များတွင် အမျိုးသမီး အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သတင်းရရှိပြီးနောက် သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း သည် ယီယွင်၏ ပြောစကားကို အတည်ပြုရန် ဂွီယွမ်မိသားစုနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မဟာကျန်ဟွာ မှာ ယီယွင်၏ စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြည့်ရှုလိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ လာခဲ့ကြပါ"

ယီယွင်က နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ယီယွင်၊ မင်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း ကုသပေးမလို့လား"

မြို့တော်ဝန် ချင် အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ယီယွင်၏ စွမ်းရည်ကို သိသော်လည်း နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကုသပေးနိုင်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

"သခင်လေးယီ၊ မကောင်းဆိုးဝါးကို အမြစ်ပြတ်မဖယ်ရှားဘဲ အားနည်းအောင်ပဲ လုပ်မယ်လို့ ကြားတယ်။ ကုသမှုမှာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နိုင်လို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကုသတာ ပိုမကောင်းဘူးလား" မဟာကျန်ဟွာ က ဘေးမှနေ၍ အကြံပေးသည်။

ယီယွင်က ပြုံးလျက် "စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ စီနီယာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယီယွင်သည် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို လွတ်လပ်မှု ပေးရန်အတွက် မြို့တော်ဝန် ချင် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသော်လည်း မဟာကျန်ဟွာ မှာမူ မထွက်သွားဘဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ယီယွင်မှာ မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူသည် နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး တို့ကြားတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ သူ ကုသရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ နတ်အမြုတေအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးနှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် နိုးထလာကြသည်။

သူတို့သည် ယီယွင်ကို မှတ်မိသွားပြီး ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"ထွက်ပြေးမလို့လား"

ယီယွင်က အေးစက်စွာ ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ယီယွင် လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏နောက်တွင် မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင် ၏ အရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်။ လမ်းစဉ် သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အစိမ်းရောင် အကြောစင်းနှစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ ကြိမ်လုံးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖတ်..... ဖြန်း"

မကောင်းဆိုးဝါးနှစ်ကောင်မှာ မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင် ၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အကြောစင်းများက သူတို့ကို ရစ်ပတ်ကာ ယီယွင်၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

မဟာကျန်ဟွာ မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးများ ထွက်ပြေးစဉ်ကပင် သတိမထားလိုက်မိပေ။ ယီယွင်၏ အတုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။

ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် ယီယွင် ကုသမှု မစတင်မီပင် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် သူတို့ကို ကုသပေးရန်ပင် မလိုဘဲ ရပ်ပြလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူတို့ ထွက်ပြေးကြသည်မှာ အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် ယီယွင်သည် မကောင်းဆိုးဝါးများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်တော့သည်။

"ဖြန်း...ဖြန်း.....ဖြန်း"

မဟာကျန်ဟွာ သည် မကောင်းဆိုးဝါးများကို ရိုက်နှက်သံများကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိသော်လည်း ယီယွင်မှာ သူတို့ကို အလိုရှိသလို ညှစ်ထားနိုင်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးများသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်သည်အထိ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများ ဟုတ်ပါရဲ့လား၊ ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ကြက်နှစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

မဟာကျန်ဟွာ မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။ ယီယွင်သည် အမှတ်အသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုကာ သူတို့ကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ယွမ်ချီ ကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကို နတ်သမီးယိုချင်း နှင့် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး တို့၏ နတ်အမြုတေအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ယီယွင်သည် သူတို့၏ နတ်အမြုတေကို နှစ်မိနစ်ခွဲကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။

"ပြီးပါပြီ"

ယီယွင် ပြောလိုက်သည်နှင့် နတ်သမီးယိုချင်း တို့နှစ်ဦး အသက်ရှူလိုက်သည်။ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ ပြန်လည်ရရှိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယီယွင်က "တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက မင်းတို့ရဲ့ နတ်အမြုတေထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ အဲဒါက မင်းတို့ကို အပြည့်အဝ စွမ်းအားသုံးခွင့် မပေးသေးပေမဲ့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။

စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံပြီး စောင်းသံနှလုံးသား ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ။

မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို သန့်စင်လိုက်နိုင်ရင် အဲဒါက မင်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

နတ်သမီးယိုချင်း တို့မှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဒီလို မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ကုသပေးရတာက အိမ်ဖော်တွေကို အမိန့်ပေးတာထက် ပိုလွယ်နေသလား။ မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ ယီယွင်နှင့် တွေ့ရသည်မှာ တကယ့်ကံဆိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်နှင့် တွေ့သမျှ မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း အဖမ်းခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံရန် အသုံးချခံရသည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။

တံခါးပွင့်လာပြီး မြို့တော်ဝန် ချင် တို့ ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် အခြေအနေကို စုံစမ်းပြီးနောက် အံ့ဩသွားကြသည်။ ယီယွင်မှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်သူပင်။

"ဝူရှာ၊ မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

မြို့တော်ဝန် ချင် က မေးသည်။

မြေခွေးဖြူမင်းသမီး က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဦးလေး ချင်၊ တကယ်ပါပဲ။ ကျွန်မ ကျင့်ကြံလို့ ရသွားပါပြီ။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ မကောင်းဆိုးဝါးကို လုံးဝသန့်စင်ပြီး ကျွန်မရဲ့ စောင်းသံစွမ်းအားကို ပိုမြှင့်တင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"ကောင်းလိုက်တာ အရမ်းကောင်းတယ်"

မြို့တော်ဝန် ချင် စိတ်အေးသွားပြီး ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ

"ယီယွင်၊ အခုဆိုရင် သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း၊ ဂွီယွမ်မိသားစုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက မင်းနောက်မှာ ရှိနေပြီ။ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိမလား"

"ရှိတာပေါ့၊ အစီအစဉ် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ သုံးလအတွင်းမှာ ကျင်းပမယ့် မဟာဆေးပညာစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ ကနေ စကြရအောင်"

ယီယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်လက်သွားသည်။