အခန်း ၁၁၈၇

အခန်း ၁၁၈၇ - ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင်

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ရတနာနတ်မြို့သို့ ထင်ရှားသော ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ ပိုမို စုဝေးလာကြသည်။

မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ ကမ်းလှမ်းထားသော ဆုကြေးငွေများမှာ အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ မကြာမီ ကျင်းပတော့မည့် မဟာဆေးပညာစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲကို မျှော်လင့်ရင်း လူဦးရေများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအတွက် နာမည်ကျော်ကြားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာသည်။

မသေမျိုးရတနာစံအိမ် သာမက ရတနာနတ်မြို့ရှိ အဖွဲ့အစည်းအများအပြားသည်လည်း ဤတွေ့ဆုံပွဲကို မျှော်လင့်နေကြပြီး ကူးစက်ခံထားရသော သူတို့၏ ပါရမီရှင်များအတွက် ကုသနည်းကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

"လူပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါးလောက် ဆေးဆရာတွေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တွေ ရတနာနတ်မြို့ကို ရောက်နေပြီ။ နာမည်ခံလောက်ပဲ တတ်တဲ့သူတွေအပြင် တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း အများကြီးပဲ။ အထူးသဖြင့် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အမွေဆက်ခံလာတဲ့ ဆေးပညာဂိုဏ်းတွေက လာတဲ့သူတွေက ရတနာနတ်မြို့က ဒေသခံတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

မြို့တော်ဝန် ချင် ၏ စံအိမ်ရှိ မှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ရေကန်ဘေးတွင် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး သည် စောင်းတီးရင်း ယီယွင်အား မြို့တွင်းမှ နောက်ဆုံးသတင်းများကို ပြောပြနေသည်။

ဤရက်များအတွင်း ယီယွင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မလုပ်သည့်အချိန်တွင် မြေခွေးဖြူမင်းသမီး နှင့် မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်သော နတ်သမီးယိုချင်း တို့နှင့်အတူ အချိန်ကုန်ဆုံးသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ရေကန်တွင် လှေစီးရင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ စောင်းသံများဖြင့် စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်နေတတ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယီယွင်သည် ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့်သို့ အတင်းအကျပ် တိုးမြှင့်ခဲ့ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ ပြေပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဥပဒေသနန်းတော် အဆင့် ၂ သို့ တိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူတွေလာလာ ကိစ္စမရှိပါဘူး" ဟု ယီယွင်က ပြောသည်။

အကယ်၍ သူသာ နတ်သခင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်ကို မရရှိခဲ့လျှင် အလွန်အမင်း ရှေးကျသော ဆေးပညာဂိုဏ်းများ၏ နည်းပညာများကို စိတ်ဝင်စားမိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် သူတို့ကို အထူးအထွေ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

"မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်းက လူတွေ ဒီနေ့ ရောက်လာမယ်လို့ ကြားတယ်။ သူတို့က မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ က လာတာ။ မင်း စိတ်ဝင်စားရင် သွားကြည့်ရအောင်လေ" ဟု မြေခွေးဖြူမင်းသမီး က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"အို.... မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ"

ယီယွင်သည် နတ်သခင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်၏ မှတ်စုများကို အလွတ်ကျက်ထားပြီးဖြစ်ရာ မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ အကြောင်းကို သိသည်။ ရတနာနတ်မြို့တော် သည် ရောင်းဝယ်ရေးဗဟိုချက် ဖြစ်ပါက မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ သည် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တို့၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။

"မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း က မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ က လာတာလား သူတို့က အဲဒီနေရာမှာ ဘယ်လောက်အထိ ထင်ရှားသလဲ"

"သူတို့က ထိပ်တန်း အဆင့် (၁) ဂိုဏ်းပဲ။ မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ မှာ ဆေးပညာရှင်နဲ့ ဆေးပညာ အင်အားစု အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ၊ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း က အဲဒီထဲက တစ်ခုပေါ့"

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်သည်။ မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ တွင် အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်း ထက် သာလွန်သော ဂိုဏ်းများစွာ ရှိကြောင်း သူသိသည်။

"မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ က ဂိုဏ်းတွေက ရှေးကျပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရမ်း အထင်ကြီးကြတာ။ သူတို့က မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံလိုက်တာလား"

"အဲဒါတော့ ကျွန်မလည်း မသေချာဘူး"

ရတနာနတ်မြို့ တံခါးဝများသည် အမြဲမပြတ် စည်ကားနေသည်။ မတူညီသော နယ်မြေများမှ လူများစွာသည် တွေ့ဆုံပွဲအတွက် ရတနာနတ်မြို့သို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခု ပေါ်လာသည့် လူအုပ်စုမှာ အလွန် ထူးခြားသည်။ ကောင်းကင်မှ စိမ်းပြာရောင် ကြာပွင့်ကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။ ကြာပွင့်ပေါ်တွင် အလွန် ထူးချွန်ပုံရသော လူအချို့နှင့် နောက်တွင် ပါရမီရှင် ကလေးငယ် အချို့ ပါလာသည်။

"မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း က လူတွေပဲ"

"သူတို့ တကယ် ရောက်လာတာပဲ"

လူအုပ်စု၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။ အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် မီးတောက်နှစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူ၏ အကြည့်ကို ခံရသူတိုင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာ ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း က ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက် နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်လောက် ကျင့်ကြံထားသူ။ သူ့နာမည်က ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် တဲ့။ သူက ကောင်းကင် မီးတောက်ကို မျက်လုံးထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထားတာ"

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် သည် အလွန် နာမည်ကြီးသည်။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ထက်မြက်ပြီး မီးရှူးတန်ဆောင် နတ်နယ်မြေ တွင် သြဇာအလွန်ကြီးမားသည်။

ကြာပွင့် ဆင်းသက်လာသည်နှင့် မြို့တံခါးမှ လူအချို့ ရှေ့ထွက်လာသည်။ ဦးဆောင်သူမှာ ဇူးချိုဘို ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ၏ ဆေးပညာရှင် အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို ကြိုဆိုရန် သူထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် ဆီရှောင်ယု ရှိသည်။

"ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ" ဇူးချိုဘို က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က တည်ငြိမ်စွာပင်

"မင်းတို့မြို့က ရောဂါလက္ခဏာတွေကို ကြားရတာ တော်တော် ထူးဆန်းနေတယ်။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ရောဂါမို့ စိတ်ဝင်စားလို့ လာခဲ့တာ" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ဆီရှောင်ယု က ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်။

သူသည် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်သန်းလာသည်။

ရောဂါအကြောင်း တွေးမိတိုင်း ဆီရှောင်ယု အလွန် စိတ်ဓာတ်ကျရသည်။ ပြီးခဲ့သည့် သုံးလအတွင်း သူ၏ ရောဂါမှာ ပိုဆိုးလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယီယွင်မှာ ပေါ်မလာခဲ့။ သူ ကြောက်လန့်ပြီး ပုန်းနေသည်ဟု ဆီရှောင်ယု ယူဆသည်။

ယခုအခါ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း မှ ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဆီရှောင်ယု သည် ချက်ချင်းပင် ရောဂါရှာဖွေပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

"အို မင်းလည်း ကူးစက်ခံထားရတာလား"

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က ဆီရှောင်ယု ကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ယွမ်ချီ နည်းပါးနေပြီး အသက်ရှူခြင်းမှာလည်း အားနည်းနေသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသွားသည်။

ဆီရှောင်ယု က ဝမ်းသာအားရဖြင့်

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်က မသေမျိုးရတနာစံအိမ် က ဆီရှောင်ယု ပါ။ ကူးစက်ခံထားရတာ ခြောက်လကျော်ပြီ။ မဟာလက်ရှင် အနေနဲ့..."

"အလျင်မလိုပါနဲ့"

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောသည်။

"မဟာဆေးပညာစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ နီးနေပြီမို့ တွေ့ဆုံပွဲကျမှပဲ ရောဂါရှာဖွေပေးတော့မယ်"

"အဲဒီကိစ္စက..."

ဆီရှောင်ယု မျက်လုံးတွင် စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"မဟာလက်ရှင်, ဝေးလံတဲ့နေရာကနေ လာရတာဆိုတော့ ဒီရောဂါအကြောင်း သေချာ မသိသေးဘူးလေ။ ကျွန်တော် အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးလို့ ရပါတယ်"

သူသည် သူ၏ ရောဂါကို တစ်စက္ကန့်မျှပင် ပိုမခံစားချင်တော့သဖြင့် တွေ့ဆုံပွဲကို ချက်ချင်း ကျင်းပစေချင်နေသည်။