အခန်း ၁၁၉၀

အခန်း ၁၁၉၀ - အခြေခံအုတ်မြစ်

ဂွီယွမ်ကျန်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် အာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် သူ၏ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

တက်ရောက်လာသည့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအနက် ဂွီယွမ်ကျန်း ကို သိသူများစွာ ရှိသည်။ သူသည် ရတနာနတ်မြို့တော် တွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးသူဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို အသုံးပြုနိုင်သည့် သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူသည်ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို အသုံးပြု၍ ဆေးလုံးသုံးမျိုး ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ပထမနှစ်မျိုးမှာ ရှိနှင့်ပြီးသား ဆေးနည်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်မျိုးမှာ ဂွီယွမ်ကျန်း ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဆေးကို စင်ကြယ်ကျောက်စိမ်းဆေးလုံး ဟု အမည်ပေးထားပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက် လက်စွမ်းလည်းဖြစ်သည်။

"ဒီ ဂွီယွမ်ကျန်း ကတော့လေ... တကယ် အကြံဉာဏ်တောင်းတာ မဟုတ်ဘဲ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ချင်နေတာပဲ" ဟု ဂွီယွမ်ကျန်း ကို သိကျွမ်းသည့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ရယ်မောပြောဆိုသည်။

"ဟားဟား ဂွီယွမ် ပြောတာ သဘောကျတယ်။ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း က လူတွေက အရမ်း ဝါကြွားလွန်းတယ်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ တပည့်ငယ်တွေပေါ့။ သူတို့နှာခေါင်းတွေက ကောင်းကင်ထိ ရောက်နေသလိုပဲ။ ခဏလေးကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးပြီး တောသားတွေလို ဆက်ဆံသွားတာလေ"

"မှန်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ရတနာနတ်မြို့တော် ရဲ့ ဆေးပညာရှင် ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် ပညာရပ်တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာ။ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ထက် ဘာမှ မနိမ့်ကျပါဘူး"

လူများ ပြောဆိုနေကြစဉ် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို စိုက်ကြည့်ကာ အဖြေကို စောင့်နေကြသည်။ ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် သည် နတ်သုဓာလက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်သည်။

မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်၍ အခြေအနေကို သူခန့်မှန်းမိသည်။ ဂွီယွမ်ကျန်း သည် အဖြေကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ပြီး သူ့ကို အရှက်ခွဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ၏ သမိုင်းတွင် ဆေးပညာရှင် ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦး ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း သည် ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။ သူသည် လက်တစ်ထောက်ဆေးပညာရှင်ထံမှ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူဖြစ်သည်။

ရတနာနတ်မြို့တော် မှ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က သူ့ကို စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အဖြေပင် မပေးချင်ပေ။

လက်တစ်ထောက်ဆေးပညာရှင် ၏ အမွေအနှစ်ကို သာမန် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ နားလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ။ အခြားသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အသုံးချခြင်းသည် ပညာရှင်ကြီးကို စော်ကားရာရောက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် သည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး လက်ချောင်း ၁၂ ချောင်းရှိသည့် လူငယ်အား

"ဟာအိုအာ, မင်း အဖြေပေးလိုက်စမ်း" ဟု ပြောသည်။

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ရတနာနတ်မြို့တော် မှ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။ ဂွီယွမ်ကျန်း က ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းသော်လည်း သူက လျစ်လျူရှုပြီး တပည့်ကိုသာ ဖြေခိုင်းခြင်းမှာ သူတို့မြို့မှ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များကို အထင်သေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"

လက်ချောင်း ၁၂ ချောင်းရှိသည့် လူငယ်သည် ထရပ်ပြီး "စီနီယာ, အမေးပုစ္ဆာတစ်ခု မေးတဲ့အခါ အကြောင်းရင်းကို မမေးခင် အဲဒီအချက်က မှန်သလား၊ မမှန်ဘူးလားဆိုတာကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးသင့်တယ်ဆိုတာကို ဆရာသမားတွေ မပြောပြခဲ့ဘူးလားခင်ဗျာ" ဟု ပြောသည်။

"အို"

ဂွီယွမ်ကျန်း ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"စီနီယာ ကကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို ဆေးလုံးထဲ မထည့်နိုင်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ အဲဒီစကားပြောရပ်က မှန်ကန်မှု မရှိဘူး။

အဲဒီပန်းရဲ့ အနှစ်သာရက အငွေ့ပျံလွယ်တာ မှန်ပေမဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အလွယ်တကူ ထည့်လို့ရပါတယ်။ ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောရတာလဲခင်ဗျာ"

လူငယ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။ ဂွီယွမ်ကျန်း မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာအောင် သုတေသန လုပ်ခဲ့ရသော်လည်း တပည့်ငယ်တစ်ယောက်က စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ပယ်ချလိုက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် စော်ကားမှုပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို အလွယ်တကူ ထည့်လို့ရတယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုထည့်ရမလဲဆိုတာ ပြသပေးလိုက်လေ"

ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအားလုံးမှာလည်း လူငယ်၏ စကားကို နားထောင်ရင်း စိတ်ဆိုးနေကြသည်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင်ပင် မလုပ်နိုင်သည့်အရာကို လူငယ်က အလွယ်တကူ ပြောနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ညီမငယ် ယွဲ့အာ၊ သူတို့ ပြချင်နေတာဆိုတော့ မင်းပဲ ပြသပေးလိုက်ပါ" ဟု လူငယ်က ဘေးမှ အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေးကို တာဝန်လွှဲပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုမိန်းကလေးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူမသည် အသက် ၂၀၀ တောင် မပြည့်သေးသည့်ပုံပေါက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ဆိုတာ ဒီလောက်လား" ဟု အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ပြောပြီး ရင်ပြင်လယ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ဆီမှာကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ရှိလဲ။ ကျွန်မကို ပေးသုံးစမ်းပါ။ ကျွန်မက ဒါမျိုးတွေကို အမြဲဆောင်ထားလေ့ မရှိဘူး"

"ကောင်းပြီ ကောင်းလိုက်တာ"

ဂွီယွမ်ကျန်း ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်နေသည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်" ဟု ပြောကာ ဂွီယွမ်ကျန်း သည် ဆေးမြစ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးသည် ဆေးမြစ်ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး ဆေးဖိုကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ၊ ဘာမှ မရှုပ်နဲ့။ ဆေးလုံးထဲ ထည့်လိုက်ရုံပဲ" ဟု ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးသည် ဆေးဖို၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဆေးဖိုကို ဖွင့်ထားခြင်းသည် အပူချိန် မတည်ငြိမ်စေဘဲ ဖော်စပ်ရန် ပိုခက်ခဲစေသည်။

"ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ဆိုတော့ ကျောက်စိမ်းနတ်ဆေး ဖော်စပ်ပြမယ်"

သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ အေးစက်စက် အပြာရောင် မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် မီးတောက်ကို ဆေးဖိုထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ မီးတောက်နှင့် ထိသော်လည်း ဆေးမြစ်မှာ မပူဘဲ ရေခဲအလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း မှာ အရည်ပျော်သွားသည်။ နောက်ထပ် ၅ မိနစ်တွင်မူ တောက်ပသော အနီရောင် အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဂွီယွမ်ကျန်း ၏ နည်းလမ်းထက်ပင် ပိုမို သန့်စင်နေသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတာလား ဒီမီးတောက်က ဘာလို့ ဒီလောက် အေးစက်နေရတာလဲ..." ဂွီယွမ်ကျန်း တုန်လှုပ်စွာ ပြောသည်။

"ငါသိပြီ အဲဒါ ရေခဲမီးပဲ စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ်။ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ရေခဲတောင်အောက်မှာ ဖြစ်တည်လာတဲ့ မီးတောက်လေ။ ဒါကို မင်းတို့ဆီမှာ ရှိနေတာလား"

မိန်းကလေးက ပြုံးလျက် "အခုမှပဲ နားလည်တော့တာကိုး။ ရေခဲမီး ဟာ ကျွန်မတို့ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ကြယ်တစ်လုံးအရွယ်လောက်ရှိတဲ့ ရေခဲတောင်ထဲကနေ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီး ရှာဖွေခဲ့တာပါ။ မူလမီးတောက် ကနေ ဆက်ခံလာတာပါ။

အခုကျွန်မသုံးတာက မီးတောက်ငယ် ပါ။ကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို ဖော်စပ်ဖို့ဆိုတာ ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ဂွီယွမ်ကျန်း မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူတစ်သက်လုံး ကြိုးစားခဲ့ရသည့်အရာမှာ အခြားသူများအတွက်မူ အလွန်ရိုးရှင်းသော ကိစ္စဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ သုတေသန လုပ်စရာပင် မလိုဘဲ အလွန်လွယ်ကူသော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။