အခန်း ၁၁၉၁

အခန်း ၁၁၉၁ - ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ရှိခြင်း

"ဟေ့ လူကြီးမင်း၊ ကျွန်မကျောက်စိမ်းမီးတောက်မသေမျိုးပန်း ကို ဖော်စပ်ပြီးသွားပြီ။ အခု ကျောက်စိမ်းနတ်ဆေး ကို ဆက်ပြီး ဖော်စပ်ရဦးမလား"

သူမသည် ဂွီယွမ်ကျန်း ကို မျက်နှာပျက်စေခဲ့မှန်း သိသော်လည်း ကရုဏာမထားပေ။ လူကြီးမင်း ဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောဆိုကာ ဂွီယွမ်ကျန်း ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဂွီယွမ်ကျန်း ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် ငြင်းဆိုရန် စကားလုံးမရှိတော့ဘဲ ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်နေရာတည်းတွင် အေးခဲသွားသည်။

၎င်းမှာ စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်သည် မိမိ၏ အကောင်းဆုံး စာပေလက်ရာကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ပြင်ဆင်လာပြီးမှ မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ စာပေကျမ်းဂန်ပေါင်းစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ စာပေလက်ရာမှာ ပြိုင်ဘက်၏ မျက်စိတွင် အသုံးမဝင်သော စက္ကူအပိုင်းအစတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားသည်။

ဂွီယွမ်ကျန်း သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း၏ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဂုဏ်ယူခဲ့သည့် ဆေးနည်းမှာ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ၏ မျက်စိတွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။

"အနိုင်ကျင့်လိုက်တာ ဒါက ဆေးပညာရှင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြတာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ မီးတောက်က ကျွန်တော်တို့ထက် သာလွန်နေတာကို ပြနေတာ။ ဒါက ဘယ်လို အမွေအနှစ်မျိုးလဲ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သူဌေးသစ် လို့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်ရဲတာလဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကမှ သူဌေးသစ်တွေ"

ကျန်းရှောက်ထန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ နည်းပညာကို ဆွေးနွေးကြမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း အဆုံးတွင် မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း သည် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုသာ ကြွားဝါပြသသွားသည်။

၎င်းမှာ ဂွီယွမ်ကျန်း နှင့် ပွဲတက်ရောက်လာသည့် ဆေးဆရာများ၊ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအားလုံးကို မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အမှန်တကယ် ပုတ်လိုက်သကဲ့သို့ နာကျင်မှု ခံစားရစေသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် ဂွီယွမ်ကျန်း ကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ဝါကြွားသော အကြည့်များမှာ လူတိုင်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူမသည် ဂွီယွမ်ကျန်း သည် ရတနာနတ်မြို့မှ ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များကို ကိုယ်စားပြု၍ ရှေ့ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ကို ယုံကြည်မှု မရှိကြကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။

"အို ဒါက ဆေးပညာရှင် ကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား" အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် ကျန်းရှောက်ထန် ကို လှည့်ကြည့်သည်။ သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော ညည်းတွားသံကို လူအုပ်ကြီးကြားထဲတွင် သူမ ကြားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းမှာ ဘာ ဆေးပညာရှင် ကျွမ်းကျင်မှုတွေ ရှိလို့လဲ စိတ်ကြိုက်သာ ပြသကြည့်ပါ။ ကျွန်မ ရေခဲမီး ကို မသုံးဘဲနဲ့တောင် မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်။ မင်းသာ ကျွန်မ မလုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို လုပ်နိုင်ရင် ကျွန်မ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံတယ်" ဟု အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ကျန်းရှောက်ထန် ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

ကျန်းရှောက်ထန် သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည့် အကြည့်များကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ရဲတက်လာသည်။

သူသည် ဒေါသအလျောက် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အခြေခံအားသာချက်များကို ဖယ်ထားလိုက်ပါက မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ၏ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ကျွမ်းကျင်မှုသက်သက်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

ကျန်းရှောက်ထန် နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ ကျန်းရှောက်ထန် ကို စူးစိုက်ထိုးနှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"စွမ်းရည်အစစ်အမှန် မရှိတဲ့သူတွေက အရေအတွက်ပြည့်ဖို့လောက်ပဲ ဒီမှာ ထိုင်နေကြတာ။ သာမန်ညံ့ဖျင်းသူတွေက ပါရမီရှင်တွေကို မနာလိုဖို့တောင် ရဲရင့်နေကြသေးတယ်" ဟု အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"တော်ပြီ၊ ယွဲ့အာ။ ထိုင်လိုက်တော့" ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က ပြောသည်။

သူတို့သည် မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း မှ လာခြင်းဖြစ်ရာ ဂုဏ်သရေရှိသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်။

ဤလူများကို သူတို့၏ စွမ်းရည်ကို သိစေရန်မှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် တွင် ဤသာမန် ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များကို အရှက်ခွဲရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

"ဟွန့်"

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ကျန်းရှောက်ထန် နှင့် ဂွီယွမ်ကျန်း တို့ကို အလွန်ဝါကြွားစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆေးဖိုကို သိမ်းကာ နေရာသို့ ပြန်သွားသည်။

ကျန်းရှောက်ထန် ၏ မျက်နှာမှာ နီလိုက်ဖြူလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး

"ထားပါတော့။ ကျွန်တော်က အဆင့်အတန်း နိမ့်ပါတယ်။" ဟု ပြောသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ကျန်းရှောက်ထန် ကဲ့သို့ပင် အရှက်ရမှုကို ခံစားရသူများစွာ ရှိသည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ ကျန်းရှောက်ထန် ကိုသာမက အားလုံးကို ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့တွင် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြနိုင်မည့် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ဆေးပညာရှင် ကျွမ်းကျင်မှုများ မရှိပေ။ ၎င်းကပင် သူတို့ကို အရှက်ရဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က အခြေအနေကို ဖြေလျှော့ရန် "အားလုံးပဲ စမ်းသပ်ချင်နေကြပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် က ကူးစက်ခံထားရတဲ့ တပည့်တွေကို ခေါ်လာပေးမယ်။ အားလုံးပဲ ဆေးစစ်ကြည့်ကြပါလား" ဟု ပြောသည်။

ဆေးပညာဆိုင်ရာ ရောဂါရှာဖွေခြင်းဖြစ်ရာ အစဉ်အလာအတိုင်း ဖြစ်ရန် မလိုပေ။ လူတိုင်းက ရောဂါလက္ခဏာများကို စစ်ဆေးနိုင်ပြီး မည်သူက ကုသနည်းကို ရှာတွေ့နိုင်မလဲဆိုသည်ကို ကြည့်နိုင်သည်။

မသေမျိုးရတနာစံအိမ် သည် ဤ မဟာဆေးပညာစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ အတွက် ဆုလာဘ်များကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ တက်ရောက်လာသည့် ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ အားလုံး သိကြသော်လည်း အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီရောဂါကပ်ဆိုးကို ကုသနိုင်သူ မည်သူမဆို ကျွန်တော်တို့ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရတနာတွေထဲက တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်"

သေတ္တာများကို အမျိုးသမီး အမှုထမ်း ၁၀ ဦးကျော်က ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်လာပြီး အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ ၏ နောက်တွင် တန်းစီရပ်လိုက်သည်။ အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ရတနာအမျိုးမျိုးအကြောင်း ပြောပြသည့်အခါတိုင်း အမျိုးသမီး အမှုထမ်းတစ်ဦးက သက်ဆိုင်ရာ သေတ္တာကို ဖွင့်ပြသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် အကြောင်း ပြောလိုက်သည့်အခါ ယီယွင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်.......

ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် ကို မသေမျိုးရတနာစံအိမ် က အတိတ်အဖြစ် ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာ ဤပစ္စည်းအတွက်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သေတ္တာထဲရှိ ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင်၏ နှလုံးသားမှာ လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ရူအာ ၏ ဖခင် ရရှိခဲ့သည့် အမြစ်ထက်ပင် အရည်အသွေး ပိုကောင်းနေသည်။

ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် အကြောင်း ပြောပြီးနောက် အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ သည် ခဏရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤပစ္စည်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို ကောင်းစွာ သိသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ရောဂါကပ်ဆိုး မဖြစ်ပွားမီကပင် သူတို့သည် ၎င်းကို ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ ၏ အသံ တိတ်သွားသည့်အခါ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ ပါရမီရှင် ၁၀ ဦးကျော်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဆီရှောင်ယု ဖြစ်သည်။

ဆီရှောင်ယု စင်ပေါ်ရောက်သည်နှင့် သူသည် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် နှင့် သူ၏ တပည့်များထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာစဉ်ကပင် သူသည် ဆေးစစ်ပေးစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ယခုပွဲစတင်မည့်နေ့ကို သူ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ ပါရမီရှင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များမှာ ဆွေးနွေးမှုများ စတင်ကြသည်။ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

သို့သော် သူတို့က ပွဲကို အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ ပါရမီရှင်များကို အရင်ဆုံး ကုသပေးခြင်းမှာ သဘာဝကျပါသည်။

အခြားဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင်များအတွက်မူ အချိန်ကျရောက်လာသည့်အခါ စျေးနှုန်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေများကြောင့် လူအများစုမှာ ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် အပေါ်၌သာ မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိကြသည်။

"အားလုံးပဲ စတင်နိုင်ပါပြီ" ဟု အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ပြောသည်။

ကျန်းရှောက်ထန် သည် စင်ပေါ်ရှိ ရောဂါကူးစက်ခံထားရသော လူငယ်များကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ကုသနည်းကို ရှာဖွေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် သူသည် လက်မလျှော့ဘဲ စင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူ၏ ယွမ်ချီ ကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးပြီးနောက် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ပြန်ဆင်းလာပြီး

"သြော်... သူတို့ရဲ့ ယွမ်ချီ တွေ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းနေတာကိုပဲ သိနိုင်တယ်။ ရောဂါဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုတောင် ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး" ဟု ပြောသည်။

အခြား ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များမှာလည်း ယခင်က ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။

သူတို့မှာ ပွဲကို လာကြည့်ရုံသက်သက် ဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြားနယ်မြေများမှ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များနှင့် ဆေးဆရာများ တက်ရောက်လာကြသည်။ အချို့မှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းခါကြပြီး အချို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေကြသည်။

ဤရောဂါကပ်ဆိုး၏ အကြောင်းရင်းကို ထိုဂိုဏ်းများ၏ ခေါင်းဆောင်များသာ သိရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဤဆေးဆရာများနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအတွက်မူ ရောဂါ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းအများအပြားမှာ စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤဆေးဆရာများအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ကံကောင်းစေရန် ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ရောဂါ၏ အကြောင်းရင်းကိုပင် ရှာမတွေ့ပါက မည်သို့ ကုသနိုင်မည်နည်း။