အခန်း ၁၁၉၄

အခန်း ၁၁၉၄ - လက်ထဲသို့ရောက်ရှိလာသော ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ်

"ဪ... အစ်ကို လင်ယွင်၊ ဘာ..."

ကျန်းရှောက်ထန် က ယီယွင် ထရပ်လိုက်သည်ကိုမြင်ပြီး ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ယီယွင် က အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ နှင့် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် တို့ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က အမိန့်ပေးနေဆဲဖြစ်ရာ ယီယွင် ရှေ့တိုးလာသည်ကိုမြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ယီယွင် ၏ အဆင့်အတန်းကို ပြန်တွေးမိပြီး "မင်းက မြို့စားကြီး ရုံးကနေ ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဆေးဆရာလား" ဟု မေးသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ နှင့် ချင် ကျန်းယန် တို့မှာ ဆက်ဆံရေး မပြေပြေသောကြောင့် မြို့စားကြီး ဖိတ်ကြားထားသည့် ဆေးဆရာအပေါ် သူ၏ အမြင်မှာ ဆိုးရွားသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဤပွဲကို မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း အတွက်သာ ကျင်းပခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်သူများမှာ လူစုံအောင် ခေါ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ရှေ့တိုးလာတာလဲ ရောဂါရှာဖွေဖို့ အချိန်ပေးပြီးပြီ။

အခု ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က ရောဂါကို အရင်းအမြစ်ကနေ ကုသပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတော့ မင်းတို့ နောက်ထပ် လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြောသည်။

သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုသို့ မရိုမသေ ပြုမူသူကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေသည်။

ယီယွင် က အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူက ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ "ကျွန်တော် အရမ်းသိချင်မိတာက ရတနာနတ်မြို့ရဲ့ ကပ်ဆိုးက ဒေါင်ရှောင်ဝမ် ဆီကနေ စတယ်လို့ ဘယ်လို အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူသည် ဤလူစိမ်းနှင့် စကားပြောရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

လမ်းသွားလမ်းလာ လူတိုင်းက သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လာမေးနေမည်ဆိုပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ မည်သို့ရှိတော့မည်နည်း။

"အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ၊ ပြဿနာလာရှာတဲ့ ဒီလူကို နှင်ထုတ်ပေးပါ။"

"လူတွေ"

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ အစောင့်အချို့မှာ ယီယွင် ကို ဖမ်းဆီးရန် ပြေးလာကြသည်။

ရုတ်တရက် အေးစက်သောအသံတစ်ခုက လူအုပ်ကြီးကြားထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"လင်ဆေးဆရာ က ကျွန်တော့်ဧည့်သည်ပဲ။ သူ့ကို ထိရဲတဲ့သူ ရှိရင် ထွက်ခဲ့စမ်း"

ချင် ကျန်းယန် က ယီယွင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ပြောသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့် လူတိုင်း အသက်ရှူရ ကြပ်သွားသည်။ ချင် ကျန်းယန် ၏ ခွန်အားကို မည်သူမျှ မငြင်းနိုင်ပေ။ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ အစောင့်များမှာ ကြောက်လန့်ပြီး နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ချင် ကျန်းယန်၊ ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ ဒီနေ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ထင်ရှားတဲ့ ဆေးဆရာတွေကို ဖိတ်ကြားထားတာ ရတနာနတ်မြို့ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ကုသပေးဖို့လေ။ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ပြဿနာလာရှာပြီး ကုသမှုကို တားဆီးနေတာလဲ"

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ချင် ကျန်းယန် ကို ရတနာနတ်မြို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်သူအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ ချင် ကျန်းယန် က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဆီ ရှန်ဟီ၊ စကားကို လှပအောင် မပြောပါနဲ့။ ခင်ဗျားရဲ့ စီမံချက်တွေကို ငါတို့ အကုန်သိတယ်။ လင်ဆေးဆရာ ကို ထိရဲတဲ့သူ ရှိရင် ငါ ချင်ကျန်းယန် က ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်နှာမထောက်တော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။

ချင်ကျန်းယန် ၏ စကားများမှာ ထိုနေရာတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသာစီးရနေသည့် မသေမျိုးရတနာစံအိမ် ပင်လျှင် အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က "အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ၊ ကျွန်တော် ရတနာနတ်မြို့မှာ အကြိုဆိုမခံရဘူးထင်တယ်။ ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်" ဟု ပြောသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ မှာ ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် စကားကြောင့် စိုးရိမ်သွားသည်။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးမှာ ဤသူအပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါ၊ ဒီကိစ္စကို ချက်ချင်း ဖြေရှင်းပေးပါမယ်။"

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ စိတ်ပျက်သွားသည်။ ယီယွင် က ရယ်မောလျက်

"ခင်ဗျားတို့ သွားချင်ရင် ချက်ချင်း သွားလို့ရတယ်။ လူတွေကို အကြပ်ကိုင်ဖို့ မခြိမ်းခြောက်ပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက တကယ်ကို အတုအယောင်ပဲ။ ကျွန်တော့် အမြင်အရတော့ ခင်ဗျားက ဆရာယောင်ပဲ။ ရောဂါကို မကုနိုင်တော့ ဒေါင်ရှောင်ဝမ် ကြောင့်လို့ ပုံချလိုက်တာ။

အဓိကဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရင် ပျောက်သွားမယ်တဲ့၊ ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားလဲ" ဟု ပြောသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် အမျက်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ဝေဖန်ဝံ့သူကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က ယီယွင် ကို မျက်စိကျဉ်း၍ ကြည့်သည်။

သူ၏ တပည့်မလေးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး "ဒီ တောသား၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။ ရေတွင်းထဲက ဖားလိုပဲ။ ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လောက် ကျယ်ဝန်းတယ်ဆိုတာ မင်း ဘာသိလို့လဲ" ဟု အော်သည်။

ယီယွင် က သူမကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုတောင် မသိတဲ့ ကလေးမက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား"

"မင်း"

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း အထင်ကြီးခံရသူ ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံရသည်မှာ ပထမဆုံး ဖြစ်သည်။

"ဒီ အဘိုးကြီး၊ မင်းကို မင်း ယှဉ်ကြည့်ဖို့ မရှက်ဘူးလား ငါက နှစ်တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးတဲ့ မီးဖိုကိုးလုံး ဆေးပညာဂိုဏ်း ရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။ မင်းကော"

ယီယွင် က ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို ကြည့်ပြီး

"မင်းကငါ့ကို ဆရာယောင်လို့ ပြောတယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားမှာ ဒီကပ်ဆိုးကို ကုသနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိမှာပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ မင်း ဘယ်လိုကုမလဲ ကြည့်ရအောင်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ပြောထားမယ်၊ မင်းက ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ်ဆိုတော့ မင်း ကုသမှု မအောင်မြင်ရင် ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ယီယွင် က အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ ကို ကြည့်ကာ

"အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ၊ မဟာဆေးပညာစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ မှာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရတနာတွေက ရောဂါကို ကုသနိုင်တဲ့သူအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးမယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား" ဟု မေးသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ယီယွင် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ "ဒီကောင် အရူးပဲဖြစ်ရမယ်" ဟု တွေးလိုက်သည်။

"မင်း သိပြီးသားပဲလေ။ ကုသနိုင်ရင် ဒီရတနာတွေ အကုန် မင်းရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မကုနိုင်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ခံရလိမ့်မယ်"

ယီယွင် သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ရတနာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် နေရာတွင် ခဏ ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရောဂါကူးစက်ခံထားရသူများကို ကြည့်ကာ

"ဘယ်သူက စမ်းသပ်ခံချင်လဲ" ဟု မေးသည်။

မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ ပါရမီရှင်များမှာ ယီယွင် ကို ကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ရှေ့မထွက်ရဲကြပေ။ ဆီရှောင်ယု က "သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ မကုနိုင်ရင် သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက်ကောင်းပဲ။ သူက အရူးတစ်ယောက်လို အော်နေတာ ဘယ်သူက သူ့ကို ကုခိုင်းပါ့မလဲ" ဟု လှောင်ပြောင်သည်။

ဂွီယွမ် မိသားစုမှ ပါရမီရှင်ငယ်တစ်ယောက်က ခရမ်းပြာမိုးနတ်သမီး ၏ ရထားလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စမ်းကြည့်မယ်"

သူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ ယီယွင် သည် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကို ကြည့်ပြီး

"အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ပါဦး" ဟု ပြောသည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။ သူ မစစ်ဆေးဘဲနှင့်ပင် မကောင်းဆိုးဝါး ဝင်ပူးထားကြောင်း သိနေသည်။

ယီယွင် သည် ထိုလူနာ၏ ဗိုက်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။ မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင်၏ စွမ်းအားများက ယီယွင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းလာသည်။ သူ၏ စွမ်းအားကို မထုတ်သုံးရသေးခင်မှာပင် မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နိုးထလာသည်။

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။ ယီယွင် သည် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင် ၏ စွမ်းအားများမှာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလင်းတန်းများက ကြိုးများကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း........"

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင် က စုပ်ယူလိုက်သည်။

ယီယွင် က လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး

"ပြီးပြီ။ မင်း ထနိုင်ပြီ" ဟု ပြောသည်။

"ဘာ... ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ထိုပါရမီရှင်ငယ်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စွမ်းအားများကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားများ ပြန်လည် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ပျောက်သွားပြီ တကယ်ပဲ"

ထိုလူငယ်သည် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည့် လူထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို လိမ်နေတာလဲ ဒီလောက်လွယ်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး သရုပ်ဆောင်နေတာလား" အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက လှောင်ပြောင်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီလို အတုအယောင်က တကယ်ကို..."

သူမ စကားမဆုံးခင် ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံတွင် သူ၏ အစ်ကိုကြီး ဤမျှ ဒေါသထွက်သည်ကို မတွေ့ဖူးပေ။

"အစ်ကို... အစ်ကိုကြီး"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် က အော်လိုက်သည်။

ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ အမှန်ပင်လား ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ပင်လျှင် တုန်လှုပ်နေသည်။ ဆီ ရှန်ဟီ ပင်လျှင် မိမိမျက်စိဖြင့် မြင်နေရသည်ကို မယုံနိုင် ဖြစ်နေသည်။

"အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ, ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင်, ကျွန်တော် ကုသပေးပြီးပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သက်သေက လုံလောက်ပြီလား"

ယီယွင် ၏ မေးခွန်းကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီရတနာတွေကို ကျွန်တော် ယူလိုက်တော့မယ်"

သူက စားပွဲပေါ်ရှိ ရတနာအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။ ရတနာများမှာ အကာအကွယ်များ ရှိနေသော်လည်း ယီယွင် က အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပြီး သိမ်းယူလိုက်သည်။

ယီယွင် သည် ယနေ့ ပြဿနာဖြစ်လာမည်ကို သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေ မရှုပ်ထွေးခင် ရတနာများကို အရင် သိမ်းထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။